آخرت در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = آخرت | | موضوع مرتبط = آخرت | ||
| عنوان مدخل = آخرت | | عنوان مدخل = آخرت | ||
| مداخل مرتبط = [[آخرت در لغت]] - [[آخرت در قرآن]] - [[آخرت در فقه اسلامی]] - [[آخرت در کلام اسلامی]] - [[آخرت در معارف دعا و زیارات]] - [[آخرت در معارف و سیره فاطمی]] - [[آخرت در معارف و سیره سجادی]] - [[آخرت در معارف و سیره رضوی]] - [[آخرت در معارف و سیره حسینی]] - [[آخرت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | | مداخل مرتبط = [[آخرت در لغت]] - [[آخرت در قرآن]] - [[آخرت در حدیث]] - [[آخرت در فقه اسلامی]] - [[آخرت در کلام اسلامی]] - [[آخرت در فلسفه اسلامی]] - [[آخرت در معارف دعا و زیارات]] - [[آخرت در معارف و سیره علوی]] - [[آخرت در معارف و سیره فاطمی]] - [[آخرت در معارف و سیره سجادی]] - [[آخرت در معارف و سیره رضوی]] - [[آخرت در معارف و سیره حسینی]] - [[آخرت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== فنای [[دنیا]] و بقای [[آخرت]] == | == فنای [[دنیا]] و بقای [[آخرت]] == | ||
میسر بن عبدالعزیز از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده است که: [[حسین بن علی]] {{ع}} از [[کربلا]] به [[محمّد بن علی]] (ابن حنفیّه) چنین نوشت: «[[به نام خداوند بخشنده مهربان]]. از حسین بن علی به محمّد بن علی و دیگر افراد [[بنی هاشم]] که نزد اویند. اما بعد، گویی که دنیا نبوده و گویی که آخرت، همواره بوده و هست. والسّلام!» <ref>{{متن حدیث|كَتَبَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ {{ع}} مِنْ كَرْبَلَاءَ: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، مِنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ {{ع}} إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ مَنْ قِبَلَهُ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ، أَمَّا بَعْدُ فَكَأَنَّ الدُّنْيَا لَمْ تَكُنْ وَ كَأنَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ وَ السَّلَامُ}}، کامل الزیارات، ص۱۵۸، ح۱۹۶.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۹۲۹.</ref> | |||
== [[مرگ]] [[مؤمن]] == | == [[مرگ]] [[مؤمن]] == | ||
در کتاب [[الفردوس (کتاب)|الفردوس]] از [[امام حسین]] {{ع}}، از [[پیامبر خدا]] نقل است: مرگ، گُلِ خوشبویِ مؤمن است<ref>{{متن حدیث|الْمَوْتُ رَيْحَانَةُ الْمُؤْمِنِ}} | در کتاب [[الفردوس (کتاب)|الفردوس]] از [[امام حسین]] {{ع}}، از [[پیامبر خدا]] نقل است: مرگ، گُلِ خوشبویِ مؤمن است<ref>{{متن حدیث|الْمَوْتُ رَيْحَانَةُ الْمُؤْمِنِ}}، الفردوس، ج۴، ص۲۳۹، ح۶۷۱۸؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۵۵۱، ح۴۲۱۳۶.</ref>. | ||
== نخستین [[پرسش]] پس از مرگ == | == نخستین [[پرسش]] پس از مرگ == | ||
در کتاب [[عیون أخبار الرضا]] به سندش، از امام حسین {{ع}}، از [[امام علی]] {{ع}} آمده است: پیامبر خدا {{صل}} فرمود: «ای علی! نخستین چیزی که پس از مرگ [[بنده]] از او پرسیده میشود، [[گواهی]] به [[یگانگی خداوند]] یکتاست و [[رسالت]] محمّد {{صل}}، و این که تو [[ولیّ]] مؤمنانی، به دلیل آنچه [[خدا]] و من، برایت قرار دادهایم. پس هر کس به اینها [[اقرار]] کند و [[معتقد]] باشد، به سوی نعمتی که زوال ندارد، رهسپار میشود»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} يَا عَلِيُّ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُسْأَلُ عَنْهُ الْعَبْدُ بَعْدَ مَوْتِهِ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} وَ أَنَّكَ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا جَعَلَهُ اللَّهُ وَ جَعَلْتُهُ لَكَ فَمَنْ أَقَرَّ بِذَلِكَ وَ كَانَ يَعْتَقِدُهُ صَارَ إِلَى النَّعِيمِ الَّذِي لَا زَوَالَ لَهُ}} | در کتاب [[عیون أخبار الرضا]] به سندش، از امام حسین {{ع}}، از [[امام علی]] {{ع}} آمده است: پیامبر خدا {{صل}} فرمود: «ای علی! نخستین چیزی که پس از مرگ [[بنده]] از او پرسیده میشود، [[گواهی]] به [[یگانگی خداوند]] یکتاست و [[رسالت]] محمّد {{صل}}، و این که تو [[ولیّ]] مؤمنانی، به دلیل آنچه [[خدا]] و من، برایت قرار دادهایم. پس هر کس به اینها [[اقرار]] کند و [[معتقد]] باشد، به سوی نعمتی که زوال ندارد، رهسپار میشود»<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} يَا عَلِيُّ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُسْأَلُ عَنْهُ الْعَبْدُ بَعْدَ مَوْتِهِ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} وَ أَنَّكَ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا جَعَلَهُ اللَّهُ وَ جَعَلْتُهُ لَكَ فَمَنْ أَقَرَّ بِذَلِكَ وَ كَانَ يَعْتَقِدُهُ صَارَ إِلَى النَّعِيمِ الَّذِي لَا زَوَالَ لَهُ}}، عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۱۲۹، ح۸؛ بحار الأنوار، ج۷، ص۲۷۳، ح۴۱.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۹۲۹.</ref> | ||
== بهای [[بهشت]] == | == بهای [[بهشت]] == | ||
[[طوسی]] در کتاب [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]]، به سندش، از امام حسین {{ع}}، از امام علی {{ع}} اینگونه نقل میکند: شنیدم که پیامبر خدا {{صل}} میفرماید: «[[توحید]]، بهای بهشت است و الحمد للّه، [[شکر]] کامل هر [[نعمت]]. [[بیم]] از [[خدا]]، کلیدِ هر [[حکمت]] و [[اخلاص]]، [[ستون]] هر [[عبادت]] است»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} يَقُولُ: التَّوْحِيدُ ثَمَنُ الْجَنَّةِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَفَاءُ شُكْرِ كُلِّ نِعْمَةٍ، وَ خَشْيَةُ اللَّهِ مِفْتَاحُ كُلِّ حِكْمَةٍ، وَ الْإِخْلَاصُ مِلَاكُ كُلِّ طَاعَةٍ}} | [[طوسی]] در کتاب [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]]، به سندش، از امام حسین {{ع}}، از امام علی {{ع}} اینگونه نقل میکند: شنیدم که پیامبر خدا {{صل}} میفرماید: «[[توحید]]، بهای بهشت است و الحمد للّه، [[شکر]] کامل هر [[نعمت]]. [[بیم]] از [[خدا]]، کلیدِ هر [[حکمت]] و [[اخلاص]]، [[ستون]] هر [[عبادت]] است»<ref>{{متن حدیث|سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} يَقُولُ: التَّوْحِيدُ ثَمَنُ الْجَنَّةِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَفَاءُ شُكْرِ كُلِّ نِعْمَةٍ، وَ خَشْيَةُ اللَّهِ مِفْتَاحُ كُلِّ حِكْمَةٍ، وَ الْإِخْلَاصُ مِلَاكُ كُلِّ طَاعَةٍ}}، الأمالی، طوسی، ص۵۷۰، ح۱۱۷۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۹۳۰.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹
فنای دنیا و بقای آخرت
میسر بن عبدالعزیز از امام باقر (ع) نقل کرده است که: حسین بن علی (ع) از کربلا به محمّد بن علی (ابن حنفیّه) چنین نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. از حسین بن علی به محمّد بن علی و دیگر افراد بنی هاشم که نزد اویند. اما بعد، گویی که دنیا نبوده و گویی که آخرت، همواره بوده و هست. والسّلام!» [۱].[۲]
مرگ مؤمن
در کتاب الفردوس از امام حسین (ع)، از پیامبر خدا نقل است: مرگ، گُلِ خوشبویِ مؤمن است[۳].
نخستین پرسش پس از مرگ
در کتاب عیون أخبار الرضا به سندش، از امام حسین (ع)، از امام علی (ع) آمده است: پیامبر خدا (ص) فرمود: «ای علی! نخستین چیزی که پس از مرگ بنده از او پرسیده میشود، گواهی به یگانگی خداوند یکتاست و رسالت محمّد (ص)، و این که تو ولیّ مؤمنانی، به دلیل آنچه خدا و من، برایت قرار دادهایم. پس هر کس به اینها اقرار کند و معتقد باشد، به سوی نعمتی که زوال ندارد، رهسپار میشود»[۴].[۵]
بهای بهشت
طوسی در کتاب الأمالی، به سندش، از امام حسین (ع)، از امام علی (ع) اینگونه نقل میکند: شنیدم که پیامبر خدا (ص) میفرماید: «توحید، بهای بهشت است و الحمد للّه، شکر کامل هر نعمت. بیم از خدا، کلیدِ هر حکمت و اخلاص، ستون هر عبادت است»[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ «كَتَبَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ (ع) إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ (ع) مِنْ كَرْبَلَاءَ: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، مِنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ (ع) إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ مَنْ قِبَلَهُ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ، أَمَّا بَعْدُ فَكَأَنَّ الدُّنْيَا لَمْ تَكُنْ وَ كَأنَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ وَ السَّلَامُ»، کامل الزیارات، ص۱۵۸، ح۱۹۶.
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین، ص۹۲۹.
- ↑ «الْمَوْتُ رَيْحَانَةُ الْمُؤْمِنِ»، الفردوس، ج۴، ص۲۳۹، ح۶۷۱۸؛ کنز العمّال، ج۱۵، ص۵۵۱، ح۴۲۱۳۶.
- ↑ «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَا عَلِيُّ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُسْأَلُ عَنْهُ الْعَبْدُ بَعْدَ مَوْتِهِ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ (ص) وَ أَنَّكَ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا جَعَلَهُ اللَّهُ وَ جَعَلْتُهُ لَكَ فَمَنْ أَقَرَّ بِذَلِكَ وَ كَانَ يَعْتَقِدُهُ صَارَ إِلَى النَّعِيمِ الَّذِي لَا زَوَالَ لَهُ»، عیون أخبار الرضا (ع)، ج۲، ص۱۲۹، ح۸؛ بحار الأنوار، ج۷، ص۲۷۳، ح۴۱.
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین، ص۹۲۹.
- ↑ «سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: التَّوْحِيدُ ثَمَنُ الْجَنَّةِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَفَاءُ شُكْرِ كُلِّ نِعْمَةٍ، وَ خَشْيَةُ اللَّهِ مِفْتَاحُ كُلِّ حِكْمَةٍ، وَ الْإِخْلَاصُ مِلَاكُ كُلِّ طَاعَةٍ»، الأمالی، طوسی، ص۵۷۰، ح۱۱۷۸.
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین، ص۹۳۰.