ذوی القربی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'است{{متن قرآن' به 'است: {{متن قرآن')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


'''ذوی القربی''' به معنای [[خویشاوندان]]، [[نزدیکان]] صاحبان [[قرابت]] و [[خویشاوندی]]. در اصطلاح [[قرآنی]] به [[خویشاوندان]] [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] گفته شده است. به آن "[[قربی]]" و "ذی القربی" هم گفته می‌شود. آیۀ [[قرآن]] [[اجر رسالت]] [[پیامبر]] را [[مودّت]] ذوی القربی دانسته است: {{متن قرآن|قل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>شوری، آیه ۲۳</ref> [[ابن عباس]] [[نقل]] می‌کند: چون این [[آیه]] نازل شد، گفتند: یا [[رسولاللّه]] ، این [[خویشاوندان]] تو که [[مودّت]] آنان بر ما [[واجب]] شده چه کسانی‌اند؟ فرمود: [[علی]] و [[فاطمه]] و پسران آن دو.<ref>مجمع البیان، ج ۹ ص ۴۳، الغدیر، ج ۲ ص ۳۰۷</ref> این همان {{عربی|لکم المودّة الواجبة}} است که در [[زیارت جامعه]] نیز آمده است. [[مهرورزی]] نسبت به [[خاندان]] [[رسول]] یکی از [[واجبات]] به شمار می‌رود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۷۲.</ref>.
'''ذوی القربی''' به معنای [[خویشاوندان]]، [[نزدیکان]] صاحبان [[قرابت]] و [[خویشاوندی]]. در اصطلاح [[قرآنی]] به [[خویشاوندان]] [[پیامبر خاتم|پیامبر خدا]] گفته شده است. به آن "[[قربی]]" و "ذی القربی" هم گفته می‌شود. آیۀ [[قرآن]] [[اجر رسالت]] [[پیامبر]] را [[مودّت]] ذوی القربی دانسته است: {{متن قرآن|قل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>شوری، آیه ۲۳</ref> [[ابن عباس]] [[نقل]] می‌کند: چون این [[آیه]] نازل شد، گفتند: یا [[رسول الله]] ، این [[خویشاوندان]] تو که [[مودّت]] آنان بر ما [[واجب]] شده چه کسانی‌اند؟ فرمود: [[علی]] و [[فاطمه]] و پسران آن دو.<ref>مجمع البیان، ج ۹ ص ۴۳، الغدیر، ج ۲ ص ۳۰۷</ref> این همان {{عربی|لکم المودّة الواجبة}} است که در [[زیارت جامعه]] نیز آمده است. [[مهرورزی]] نسبت به [[خاندان]] [[رسول]] یکی از [[واجبات]] به شمار می‌رود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۷۲.</ref>.


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۴۵

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ذوی القربی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

ذوی القربی به معنای خویشاوندان، نزدیکان صاحبان قرابت و خویشاوندی. در اصطلاح قرآنی به خویشاوندان پیامبر خدا گفته شده است. به آن "قربی" و "ذی القربی" هم گفته می‌شود. آیۀ قرآن اجر رسالت پیامبر را مودّت ذوی القربی دانسته است: قل لّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى[۱] ابن عباس نقل می‌کند: چون این آیه نازل شد، گفتند: یا رسول الله ، این خویشاوندان تو که مودّت آنان بر ما واجب شده چه کسانی‌اند؟ فرمود: علی و فاطمه و پسران آن دو.[۲] این همان لکم المودّة الواجبة است که در زیارت جامعه نیز آمده است. مهرورزی نسبت به خاندان رسول یکی از واجبات به شمار می‌رود[۳].

مقدمه

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. شوری، آیه ۲۳
  2. مجمع البیان، ج ۹ ص ۴۳، الغدیر، ج ۲ ص ۳۰۷
  3. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۷۲.
  4. « عَلَيْكُمْ بِحُبِّ آلِ نَبِيِّكُمْ فَإِنَّهُ حَقُّ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ الْمُوجِبُ عَلَى اللَّهِ حَقَّكُمْ أَلَا تَرَوْنَ إِلَى قَوْلِ اللَّهِ: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏»؛ غرر الحکم، ج ۴ ص ۳۰۷ ح ۶۱۶۹
  5. انفال، آیه ۴۱
  6. سباء آیه ۴۷
  7. سوره بقره آیه ۸۳
  8. الغدیر، ج ۲ ص ۳۰۹
  9. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۷۲.