ثواب: تفاوت میان نسخهها
(←پانویس) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*اجر و [[پاداش]]، برگشت بهره و نتیجه [[عمل نیک]] به [[انسان]]. معنای لغوی آن "بازگشت" است و اگر به پاداشی که به عملکننده برمیگردد ثواب گفتهاند، بر این اساس است که [[انسان]] در [[دنیا]] یا [[آخرت]]، نتیجه [[نیکوکاری]] خود را میبیند. | *اجر و [[پاداش]]، برگشت بهره و نتیجه [[عمل نیک]] به [[انسان]]. معنای لغوی آن "بازگشت" است و اگر به پاداشی که به عملکننده برمیگردد ثواب گفتهاند، بر این اساس است که [[انسان]] در [[دنیا]] یا [[آخرت]]، نتیجه [[نیکوکاری]] خود را میبیند. | ||
*ثوابدهنده خداست و یکی از [[اسامی]] او مُثیب است. [[بهشت]] هم [[پاداش اخروی]] [[نیکوکاران]] است. وقتی گفته میشود فلان عمل، ثواب دارد، یعنی [[انسان]] به اجر و [[پاداش]] آن میرسد. در [[قرآن]] و [[روایات]]، برای بسیاری از [[اعمال]]، ثوابهایی [[بیان]] شده و بعضی از بزرگان کتاب "[[ثواب الاعمال]] و [[عقاب]] الأعمال" نوشتهاند. | *ثوابدهنده خداست و یکی از [[اسامی]] او مُثیب است. [[بهشت]] هم [[پاداش اخروی]] [[نیکوکاران]] است. وقتی گفته میشود فلان عمل، ثواب دارد، یعنی [[انسان]] به اجر و [[پاداش]] آن میرسد. در [[قرآن]] و [[روایات]]، برای بسیاری از [[اعمال]]، ثوابهایی [[بیان]] شده و بعضی از بزرگان کتاب "[[ثواب الاعمال]] و [[عقاب]] الأعمال" نوشتهاند. | ||
*[[عقیده]] به ثواب و | *[[عقیده]] به ثواب و [[اجر الهی]]، ایجاد [[انگیزه]] و [[شوق]] میکند تا [[انسان]] [[کارهای نیک]] کند. [[قرآن]] [[بهترین]] پاداشها را [[پاداش]] و ثواب [[آخرت]] میداند که همیشگی است: {{متن قرآن|وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>و هر کس پاداش این جهان را بخواهد به او از آن میدهیم و آنکه بهره جهان واپسین را بجوید از آن به او خواهیم داد؛ و به زودی سپاسگزاران را پاداش میدهیم پس خداوند به آنان پاداش این جهان و پاداش نیک جهان واپسین را بخشید و خداوند نیکوکاران را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، آیه ۱۴۵ و ۱۴۸</ref>؛ {{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا}}<ref>هر کس پاداش این جهان را بجوید (بداند که) پاداش این جهان و جهان واپسین نزد خداوند است و خداوند شنوایی بیناست؛ سوره نساء، آیه ۱۳۴.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۶۷.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۰
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ثواب (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- اجر و پاداش، برگشت بهره و نتیجه عمل نیک به انسان. معنای لغوی آن "بازگشت" است و اگر به پاداشی که به عملکننده برمیگردد ثواب گفتهاند، بر این اساس است که انسان در دنیا یا آخرت، نتیجه نیکوکاری خود را میبیند.
- ثوابدهنده خداست و یکی از اسامی او مُثیب است. بهشت هم پاداش اخروی نیکوکاران است. وقتی گفته میشود فلان عمل، ثواب دارد، یعنی انسان به اجر و پاداش آن میرسد. در قرآن و روایات، برای بسیاری از اعمال، ثوابهایی بیان شده و بعضی از بزرگان کتاب "ثواب الاعمال و عقاب الأعمال" نوشتهاند.
- عقیده به ثواب و اجر الهی، ایجاد انگیزه و شوق میکند تا انسان کارهای نیک کند. قرآن بهترین پاداشها را پاداش و ثواب آخرت میداند که همیشگی است: ﴿وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ﴾[۱]؛ ﴿مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا﴾[۲][۳].
منابع
جستارهای وابسته
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ و هر کس پاداش این جهان را بخواهد به او از آن میدهیم و آنکه بهره جهان واپسین را بجوید از آن به او خواهیم داد؛ و به زودی سپاسگزاران را پاداش میدهیم پس خداوند به آنان پاداش این جهان و پاداش نیک جهان واپسین را بخشید و خداوند نیکوکاران را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، آیه ۱۴۵ و ۱۴۸
- ↑ هر کس پاداش این جهان را بجوید (بداند که) پاداش این جهان و جهان واپسین نزد خداوند است و خداوند شنوایی بیناست؛ سوره نساء، آیه ۱۳۴.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص۶۷.