مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'جمع آوری' به 'جمعآوری') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
| تصویر = 110051.jpg | | تصویر = 110051.jpg | ||
| نمایه وابسته = [[کلیاتی از امام علی (نمایه)|کلیاتی از امام علی]] | | نمایه وابسته = [[کلیاتی از امام علی (نمایه)|کلیاتی از امام علی]] | ||
| مدخل اصلی = [[امام علی]] | | مدخل اصلی = [[امام علی]] | ||
| موضوعات وابسته = | | موضوعات وابسته = | ||
| | | تعداد پاسخ = ۱ | ||
}} | }} | ||
'''مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[امام علی (پرسش)|امام علی]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[امام علی]]''' مراجعه شود. | '''مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟''' یکی از پرسشهای مرتبط به بحث '''[[امام علی (پرسش)|امام علی]]''' است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[امام علی]]''' مراجعه شود. | ||
==عبارتهای دیگری از این پرسش== | == عبارتهای دیگری از این پرسش == | ||
==پاسخ به این پرسش== | == پاسخ به این پرسش == | ||
[[پرونده:11046759983.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری]]]] | [[پرونده:11046759983.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری]]]] | ||
آیتالله '''[[محمد محمدی ریشهری]]''' در کتاب ''«[[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]{{ع}}»'' در این باره گفته است: | آیتالله '''[[محمد محمدی ریشهری]]''' در کتاب ''«[[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]] {{ع}}»'' در این باره گفته است: | ||
*«نخست: [[شکستن بتها]]: [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] [[شیخ مفید]] - در ذکر حوادث پس از [[جنگ]] حُنَین- نقل می کند: سپس [[پیامبر]] {{صل}}، خود به سوی [[طائف]] حرکت کرد و آنان را چندین روز در محاصره داشت و [[امیر مؤمنان]] را با گروهی از سواران روانه کرد و به او [[فرمان]] داد که هر چه از آثار [[جاهلیت]] یافت، نابود کند و هر بتی دید، بشکند. [[علی]] {{ع}} حرکت کرد تا به گروه فراوانی از سواران [[قبیله]] خَثعَم برخورد و مردی از آنان به نام شهاب، در تاریک و [[روشنایی]] صبح بیرون آمد و [[مبارز]] طلبید. [[امیر مؤمنان]] فرمود: "چه کسی به رویاروییاش میرود؟". هیچ کس برنخاست. [[امیر مؤمنان]]، خود برخاست که ابو العاص بن [[ربیع]]، [[همسر]] [[دختر پیامبر]] [[خدا]] ([[زینب]])، از جا جَست و گفت: ای [[فرمانده]]! [سرانجام،] یکی از ما با او مقابله میکند و نیازی به میدان رفتن تو نیست؛ اما [[علی]] {{ع}} فرمود: "نه. [من میروم]؛ اما اگر کشته شدم، تو [[فرمانده لشکر]] باش". پس [[امیرمؤمنان]] به مبارزهاش درآمد و چنین میخواند: "بی [[گمان]]، بر عهده هر [[رئیس]]، این [[وظیفه]] است، یا نیزهاش را سیراب کند یا خُرد و کوبیده شود". پس بر او ضربهای زد و وی را کشت و با سواران همراهش رفت و [[بتها]] را [[شکست]] و به سوی [[پیامبر]] خدا- که [[طائف]] را در محاصره داشت- بازگشت. چون [[پیامبر]] {{صل}} او را دید، برای پیروزیاش [[تکبیر]] گفت و دستش را گرفت و با او مدت زیادی در خلوت به [[نجوا]] پرداخت<ref>الإرشاد، ج ۱، ص ۱۵۲.</ref>. | *«نخست: [[شکستن بتها]]: [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] [[شیخ مفید]] - در ذکر حوادث پس از [[جنگ]] حُنَین- نقل می کند: سپس [[پیامبر]] {{صل}}، خود به سوی [[طائف]] حرکت کرد و آنان را چندین روز در محاصره داشت و [[امیر مؤمنان]] را با گروهی از سواران روانه کرد و به او [[فرمان]] داد که هر چه از آثار [[جاهلیت]] یافت، نابود کند و هر بتی دید، بشکند. [[علی]] {{ع}} حرکت کرد تا به گروه فراوانی از سواران [[قبیله]] خَثعَم برخورد و مردی از آنان به نام شهاب، در تاریک و [[روشنایی]] صبح بیرون آمد و [[مبارز]] طلبید. [[امیر مؤمنان]] فرمود: "چه کسی به رویاروییاش میرود؟". هیچ کس برنخاست. [[امیر مؤمنان]]، خود برخاست که ابو العاص بن [[ربیع]]، [[همسر]] [[دختر پیامبر]] [[خدا]] ([[زینب]])، از جا جَست و گفت: ای [[فرمانده]]! [سرانجام،] یکی از ما با او مقابله میکند و نیازی به میدان رفتن تو نیست؛ اما [[علی]] {{ع}} فرمود: "نه. [من میروم]؛ اما اگر کشته شدم، تو [[فرمانده لشکر]] باش". پس [[امیرمؤمنان]] به مبارزهاش درآمد و چنین میخواند: "بی [[گمان]]، بر عهده هر [[رئیس]]، این [[وظیفه]] است، یا نیزهاش را سیراب کند یا خُرد و کوبیده شود". پس بر او ضربهای زد و وی را کشت و با سواران همراهش رفت و [[بتها]] را [[شکست]] و به سوی [[پیامبر]] خدا- که [[طائف]] را در محاصره داشت- بازگشت. چون [[پیامبر]] {{صل}} او را دید، برای پیروزیاش [[تکبیر]] گفت و دستش را گرفت و با او مدت زیادی در خلوت به [[نجوا]] پرداخت<ref>الإرشاد، ج ۱، ص ۱۵۲.</ref>. | ||
* دوم: [[اعلان برائت از مشرکان]]: آیههای [[برائت]] و اعلام انزجار از [[شرک]] و [[بتپرستی]] و [[لزوم]] پیراستن سرزمین [[وحی]] از جلوههای [[شرک]]، یکی از شکوهمندترین فصول [[تاریخ اسلام]] است. در هنگامه برگزاری [[حج]] سال نهم هجری، [[آیات برائت]] نازل میشود و [[ابو بکر]] [[مأمور]] میشود که آن [[آیات]] را به ضمیمه قطعنامهای چهار مادهای در اجتماع عظیم [[حج]] گزاران، بر [[مردم]] بخواند. [[ابو بکر]]، راهی [[مکه]] شد؛ اما اندکی نرفته بود که پیک [[الهی]] فرا رسید و چنین [[ابلاغ]] کرد: ([[پیام]] را) از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو نمیرسانَد. [[پیامبر خدا]]، [[علی]] {{ع}} را فرا خواند و جریان را باز گفت و مَرکب ویژه خود را در اختیارش نهاد و [[دستور]] داد که به سرعت، [[مدینه]] را ترک کند و [[آیات]] [سوره برائت] را از [[ابو بکر]] بگیرد و روز دهم [[ذی حجه]]، در اجتماع عظیم [[مردم]]، بر آنان بخواند. چنین شد و یکی دیگر از عظمتهای [[علی]] {{ع}} رقم خورد و همبَری و همسانی [[علی]] {{ع}} با [[پیامبر خدا]] در پیشدید عصرها و نسلها نهاده شد<ref>ر.ک: الغدیر، ج ۶، ص ۳۳۸- ۳۵۰؛ مؤلف، طریقهای گوناگون این حدیث را جمعآوری کرده و آن را «متواتر معنوی» دانسته است.</ref>. [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] [[شیخ مفید]] نقل می کند: در ماجرای [[برائت]] آمده است که [[پیامبر]] {{صل}}، آن (آیههای [[برائت]]) را به [[ابو بکر]] داد تا با آن، [[پیمان]] با [[مشرکان]] را به کنار افکند. هنوز دور نشده بود که [[جبرئیل]] {{ع}} بر [[پیامبر]] {{صل}} نازل شد و گفت: [[خداوند]] بر تو [[درود]] میفرستد و میگوید: "از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو ([[پیام]] را) نمیرسانَد". [[پیامبر خدا]]، [[علی]] {{ع}} را خواست و به او فرمود: "بر عَضباء، شتر من، سوار شو و به [[ابو بکر]] برس و [آیههای] [[برائت]] را از دست او بگیر و آنها را به [[مکه]] برسان و [[پیمان]] [[مشرکان]] را به پیش خودشان بینداز و [[ابو بکر]] را مخیر کن که یا در رکاب تو بیاید یا به سوی من بازگردد". [[امیر مؤمنان]] بر "عَضباء"، شتر [[پیامبر خدا]]، سوار شد و رفت تا به [[ابو بکر]] رسید. چون [[ابو بکر]]، [[علی]] {{ع}} را دید، هراسان شد و به پیشبازش آمد و گفت: ای [[ابو الحسن]]! برای چه آمدهای؟ آیا همراه من میآیی یا به منظور دیگری آمدهای؟ [[امیر مؤمنان]] به او فرمود: "[[پیامبر خدا]] به من [[فرمان]] داده است که به تو برسم و آیههای [[برائت]] را از تو بگیرم و با آنها، [[پیمان]] [[مشرکان]] را به پیش خودشان بیفکنم و به من [[فرمان]] داده که تو را مخیر کنم که یا با من بیایی و یا به سوی او بازگردی". [[ابو بکر]] گفت: به سوی او باز میگردم. به سوی [[پیامبر]] {{صل}} بازگشت و چون بر او وارد شد، گفت: ای [[پیامبر خدا]]! تو مرا برای کاری [[شایسته]] دیدی که بدان، گردنها به سویم کشیده شد و چون به سوی آن رو کردم، مرا از آن بازگرداندی. برای چه؟ آیا [آیهای از] [[قرآن]] درباره من نازل شده است؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "نه؛ اما [[جبرئیل امین]] از سوی [[خداوند]] عز و جل به نزد من آمد و اینگونه گفت:" از جانب تو، جز خودت یا مردی از خاندانت ([[پیام]] را) نمیرسانَد" و [[علی]] از من است و جز [[علی]] از جانب من [[ابلاغ]] نمیکند"<ref>الإرشاد، ج ۱، ص ۶۵.</ref>. در [[تاریخ دمشق]] - به [[نقل]] از ابن عباس - آمده است: در حالی که با [[عمر بن خطاب]] در یکی از کوچههای [[مدینه]]، دست در دست هم میرفتیم، به من گفت: ای [[ابن عباس]]! من رفیقت را [[مظلوم]] میدانم. گفتم: ای [[امیر مؤمنان]]! پس [[حق]] [[غصب]] شدهاش را به او بازگردان! دستش را از دستم بیرون کشید و از من دور شد و زیر لب زمزمهای کرد. سپس ایستاد تا به او رسیدم. به من گفت: ای [[ابن عباس]]! اینگونه میبینم که [[مردم]]، رفیقت را کوچک شمردند. گفتم: به [[خدا]] [[سوگند]]، [[پیامبر خدا]]، او را کوچک نشمرد، آن گاه که او را فرستاد و به او [[فرمان]] داد که [آیههای] [[برائت]] را از [[ابو بکر]] بگیرد و بر [[مردم]] بخواند! [[عمر]]، ساکت شد<ref>تاریخ دمشق، ج ۴۲، ص ۳۴۹.</ref>. | * دوم: [[اعلان برائت از مشرکان]]: آیههای [[برائت]] و اعلام انزجار از [[شرک]] و [[بتپرستی]] و [[لزوم]] پیراستن سرزمین [[وحی]] از جلوههای [[شرک]]، یکی از شکوهمندترین فصول [[تاریخ اسلام]] است. در هنگامه برگزاری [[حج]] سال نهم هجری، [[آیات برائت]] نازل میشود و [[ابو بکر]] [[مأمور]] میشود که آن [[آیات]] را به ضمیمه قطعنامهای چهار مادهای در اجتماع عظیم [[حج]] گزاران، بر [[مردم]] بخواند. [[ابو بکر]]، راهی [[مکه]] شد؛ اما اندکی نرفته بود که پیک [[الهی]] فرا رسید و چنین [[ابلاغ]] کرد: ([[پیام]] را) از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو نمیرسانَد. [[پیامبر خدا]]، [[علی]] {{ع}} را فرا خواند و جریان را باز گفت و مَرکب ویژه خود را در اختیارش نهاد و [[دستور]] داد که به سرعت، [[مدینه]] را ترک کند و [[آیات]] [سوره برائت] را از [[ابو بکر]] بگیرد و روز دهم [[ذی حجه]]، در اجتماع عظیم [[مردم]]، بر آنان بخواند. چنین شد و یکی دیگر از عظمتهای [[علی]] {{ع}} رقم خورد و همبَری و همسانی [[علی]] {{ع}} با [[پیامبر خدا]] در پیشدید عصرها و نسلها نهاده شد<ref>ر.ک: الغدیر، ج ۶، ص ۳۳۸- ۳۵۰؛ مؤلف، طریقهای گوناگون این حدیث را جمعآوری کرده و آن را «متواتر معنوی» دانسته است.</ref>. [[الإرشاد (کتاب)|الإرشاد]] [[شیخ مفید]] نقل می کند: در ماجرای [[برائت]] آمده است که [[پیامبر]] {{صل}}، آن (آیههای [[برائت]]) را به [[ابو بکر]] داد تا با آن، [[پیمان]] با [[مشرکان]] را به کنار افکند. هنوز دور نشده بود که [[جبرئیل]] {{ع}} بر [[پیامبر]] {{صل}} نازل شد و گفت: [[خداوند]] بر تو [[درود]] میفرستد و میگوید: "از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو ([[پیام]] را) نمیرسانَد". [[پیامبر خدا]]، [[علی]] {{ع}} را خواست و به او فرمود: "بر عَضباء، شتر من، سوار شو و به [[ابو بکر]] برس و [آیههای] [[برائت]] را از دست او بگیر و آنها را به [[مکه]] برسان و [[پیمان]] [[مشرکان]] را به پیش خودشان بینداز و [[ابو بکر]] را مخیر کن که یا در رکاب تو بیاید یا به سوی من بازگردد". [[امیر مؤمنان]] بر "عَضباء"، شتر [[پیامبر خدا]]، سوار شد و رفت تا به [[ابو بکر]] رسید. چون [[ابو بکر]]، [[علی]] {{ع}} را دید، هراسان شد و به پیشبازش آمد و گفت: ای [[ابو الحسن]]! برای چه آمدهای؟ آیا همراه من میآیی یا به منظور دیگری آمدهای؟ [[امیر مؤمنان]] به او فرمود: "[[پیامبر خدا]] به من [[فرمان]] داده است که به تو برسم و آیههای [[برائت]] را از تو بگیرم و با آنها، [[پیمان]] [[مشرکان]] را به پیش خودشان بیفکنم و به من [[فرمان]] داده که تو را مخیر کنم که یا با من بیایی و یا به سوی او بازگردی". [[ابو بکر]] گفت: به سوی او باز میگردم. به سوی [[پیامبر]] {{صل}} بازگشت و چون بر او وارد شد، گفت: ای [[پیامبر خدا]]! تو مرا برای کاری [[شایسته]] دیدی که بدان، گردنها به سویم کشیده شد و چون به سوی آن رو کردم، مرا از آن بازگرداندی. برای چه؟ آیا [آیهای از] [[قرآن]] درباره من نازل شده است؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "نه؛ اما [[جبرئیل امین]] از سوی [[خداوند]] عز و جل به نزد من آمد و اینگونه گفت:" از جانب تو، جز خودت یا مردی از خاندانت ([[پیام]] را) نمیرسانَد" و [[علی]] از من است و جز [[علی]] از جانب من [[ابلاغ]] نمیکند"<ref>الإرشاد، ج ۱، ص ۶۵.</ref>. در [[تاریخ دمشق]] - به [[نقل]] از ابن عباس - آمده است: در حالی که با [[عمر بن خطاب]] در یکی از کوچههای [[مدینه]]، دست در دست هم میرفتیم، به من گفت: ای [[ابن عباس]]! من رفیقت را [[مظلوم]] میدانم. گفتم: ای [[امیر مؤمنان]]! پس [[حق]] [[غصب]] شدهاش را به او بازگردان! دستش را از دستم بیرون کشید و از من دور شد و زیر لب زمزمهای کرد. سپس ایستاد تا به او رسیدم. به من گفت: ای [[ابن عباس]]! اینگونه میبینم که [[مردم]]، رفیقت را کوچک شمردند. گفتم: به [[خدا]] [[سوگند]]، [[پیامبر خدا]]، او را کوچک نشمرد، آن گاه که او را فرستاد و به او [[فرمان]] داد که [آیههای] [[برائت]] را از [[ابو بکر]] بگیرد و بر [[مردم]] بخواند! [[عمر]]، ساکت شد<ref>تاریخ دمشق، ج ۴۲، ص ۳۴۹.</ref>. | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۶: | ||
[[رده:پرسمان امامت]] | [[رده:پرسمان امامت]] | ||
[[رده:(اا): پرسشهای امامت با ۱ پاسخ]] | [[رده:(اا): پرسشهای امامت با ۱ پاسخ]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۰۹
| مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ امام علی |
| مدخل اصلی | امام علی |
| تعداد پاسخ | ۱ پاسخ |
مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث امام علی است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی امام علی مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ به این پرسش
آیتالله محمد محمدی ریشهری در کتاب «گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (ع)» در این باره گفته است:
- «نخست: شکستن بتها: الإرشاد شیخ مفید - در ذکر حوادث پس از جنگ حُنَین- نقل می کند: سپس پیامبر (ص)، خود به سوی طائف حرکت کرد و آنان را چندین روز در محاصره داشت و امیر مؤمنان را با گروهی از سواران روانه کرد و به او فرمان داد که هر چه از آثار جاهلیت یافت، نابود کند و هر بتی دید، بشکند. علی (ع) حرکت کرد تا به گروه فراوانی از سواران قبیله خَثعَم برخورد و مردی از آنان به نام شهاب، در تاریک و روشنایی صبح بیرون آمد و مبارز طلبید. امیر مؤمنان فرمود: "چه کسی به رویاروییاش میرود؟". هیچ کس برنخاست. امیر مؤمنان، خود برخاست که ابو العاص بن ربیع، همسر دختر پیامبر خدا (زینب)، از جا جَست و گفت: ای فرمانده! [سرانجام،] یکی از ما با او مقابله میکند و نیازی به میدان رفتن تو نیست؛ اما علی (ع) فرمود: "نه. [من میروم]؛ اما اگر کشته شدم، تو فرمانده لشکر باش". پس امیرمؤمنان به مبارزهاش درآمد و چنین میخواند: "بی گمان، بر عهده هر رئیس، این وظیفه است، یا نیزهاش را سیراب کند یا خُرد و کوبیده شود". پس بر او ضربهای زد و وی را کشت و با سواران همراهش رفت و بتها را شکست و به سوی پیامبر خدا- که طائف را در محاصره داشت- بازگشت. چون پیامبر (ص) او را دید، برای پیروزیاش تکبیر گفت و دستش را گرفت و با او مدت زیادی در خلوت به نجوا پرداخت[۱].
- دوم: اعلان برائت از مشرکان: آیههای برائت و اعلام انزجار از شرک و بتپرستی و لزوم پیراستن سرزمین وحی از جلوههای شرک، یکی از شکوهمندترین فصول تاریخ اسلام است. در هنگامه برگزاری حج سال نهم هجری، آیات برائت نازل میشود و ابو بکر مأمور میشود که آن آیات را به ضمیمه قطعنامهای چهار مادهای در اجتماع عظیم حج گزاران، بر مردم بخواند. ابو بکر، راهی مکه شد؛ اما اندکی نرفته بود که پیک الهی فرا رسید و چنین ابلاغ کرد: (پیام را) از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو نمیرسانَد. پیامبر خدا، علی (ع) را فرا خواند و جریان را باز گفت و مَرکب ویژه خود را در اختیارش نهاد و دستور داد که به سرعت، مدینه را ترک کند و آیات [سوره برائت] را از ابو بکر بگیرد و روز دهم ذی حجه، در اجتماع عظیم مردم، بر آنان بخواند. چنین شد و یکی دیگر از عظمتهای علی (ع) رقم خورد و همبَری و همسانی علی (ع) با پیامبر خدا در پیشدید عصرها و نسلها نهاده شد[۲]. الإرشاد شیخ مفید نقل می کند: در ماجرای برائت آمده است که پیامبر (ص)، آن (آیههای برائت) را به ابو بکر داد تا با آن، پیمان با مشرکان را به کنار افکند. هنوز دور نشده بود که جبرئیل (ع) بر پیامبر (ص) نازل شد و گفت: خداوند بر تو درود میفرستد و میگوید: "از جانب تو، جز خودت یا مردی از [خاندان] تو (پیام را) نمیرسانَد". پیامبر خدا، علی (ع) را خواست و به او فرمود: "بر عَضباء، شتر من، سوار شو و به ابو بکر برس و [آیههای] برائت را از دست او بگیر و آنها را به مکه برسان و پیمان مشرکان را به پیش خودشان بینداز و ابو بکر را مخیر کن که یا در رکاب تو بیاید یا به سوی من بازگردد". امیر مؤمنان بر "عَضباء"، شتر پیامبر خدا، سوار شد و رفت تا به ابو بکر رسید. چون ابو بکر، علی (ع) را دید، هراسان شد و به پیشبازش آمد و گفت: ای ابو الحسن! برای چه آمدهای؟ آیا همراه من میآیی یا به منظور دیگری آمدهای؟ امیر مؤمنان به او فرمود: "پیامبر خدا به من فرمان داده است که به تو برسم و آیههای برائت را از تو بگیرم و با آنها، پیمان مشرکان را به پیش خودشان بیفکنم و به من فرمان داده که تو را مخیر کنم که یا با من بیایی و یا به سوی او بازگردی". ابو بکر گفت: به سوی او باز میگردم. به سوی پیامبر (ص) بازگشت و چون بر او وارد شد، گفت: ای پیامبر خدا! تو مرا برای کاری شایسته دیدی که بدان، گردنها به سویم کشیده شد و چون به سوی آن رو کردم، مرا از آن بازگرداندی. برای چه؟ آیا [آیهای از] قرآن درباره من نازل شده است؟ پیامبر (ص) فرمود: "نه؛ اما جبرئیل امین از سوی خداوند عز و جل به نزد من آمد و اینگونه گفت:" از جانب تو، جز خودت یا مردی از خاندانت (پیام را) نمیرسانَد" و علی از من است و جز علی از جانب من ابلاغ نمیکند"[۳]. در تاریخ دمشق - به نقل از ابن عباس - آمده است: در حالی که با عمر بن خطاب در یکی از کوچههای مدینه، دست در دست هم میرفتیم، به من گفت: ای ابن عباس! من رفیقت را مظلوم میدانم. گفتم: ای امیر مؤمنان! پس حق غصب شدهاش را به او بازگردان! دستش را از دستم بیرون کشید و از من دور شد و زیر لب زمزمهای کرد. سپس ایستاد تا به او رسیدم. به من گفت: ای ابن عباس! اینگونه میبینم که مردم، رفیقت را کوچک شمردند. گفتم: به خدا سوگند، پیامبر خدا، او را کوچک نشمرد، آن گاه که او را فرستاد و به او فرمان داد که [آیههای] برائت را از ابو بکر بگیرد و بر مردم بخواند! عمر، ساکت شد[۴].
- سوم: مأموریت به سوی یمن: پیامبر خدا، پس از فتح مکه و پیروزی بر قبیلههای اطراف آن در نبرد حنین، به گسترش دعوتش پرداخت و از جمله، معاذ بن جبل را به یمن گسیل داشت. او در حل برخی از مسائل درماند و بازگشت. سپس خالد بن ولید را فرستاد؛ ولی او هم کاری از پیش نبرد و پس از شش ماه اقامت، توفیقی به دست نیاورد. آنگاه پیامبر خدا، علی (ع) را فرا خواند و او را همراه با نامهای به آن سو فرستاد. علی (ع) با بیانی رسا و گفتاری مؤثر، نامه را بر مردم فروخواند و آنان را به توحید، دعوت کرد. پس قبیله "هَمْدانْ" اسلام آورد. علی (ع) خبر اسلام آوردن آنان را به پیامبر خدا گزارش داد. پیامبر (ص)، شادمان شد و همْدانیان را دعا کرد. در گزارشهای دیگر از درگیری علی (ع) با قبیله "مَذحِج" سخن رفته است که امام (ع) به سرزمین آنان درآمد و ایشان را به اسلام، دعوت نمود و چون نپذیرفتند و جنگ را در پیش گرفتند، با آنان جنگید و پس از فراری دادن آنان، دوباره به اسلام، دعوتشان کرد و غنایم نبرد را گِرد آورد و به ضمیمه صدقات نجران در موسم حج به پیامبر (ص) ملحق شد. پیامبر (ص)، قضاوت در یمن را نیز به عهده علی (ع) نهاد و برای استواری در آن دعایش کرد. منابع تاریخی، نمونههایی از این قضاوتها را گزارش کردهاند. اکنون این سؤال میتواند چهره بنماید که همه این وقایع در یک سفر برای علی (ع) رخ داده است یا در چند سفر؟ ابن سعد به دو سفر علی (ع) تصریح میکند. افزون بر این، چگونگی گزارشهای درگیری با قبیله مَذحِج نیز مستقلبودن آن "سریه" را نشان میدهد. امام علی (ع): پیامبر خدا، مرا به یمن فرستاد و به من فرمود: "ای علی! با کسی مجنگ تا آن که او را دعوت کنی و به خدا قسم، اگر خداوند به دست تو کسی را هدایت کند، برایت از آنچه خورشید بر آن میتابد، بهتر است و تو بر او ولایت داری، ای علی!"[۵]»[۶].
پرسشهای وابسته
- امام علی در چه زمان و مکانی متولد شد؟ (پرسش)
- نسب امام علی چیست؟ (پرسش)
- پدر امام علی کیست؟ (پرسش)
- مادر امام علی کیست؟ (پرسش)
- نامهای امام علی چیستند؟ (پرسش)
- کنیههای امام علی چیستند؟ (پرسش)
- القاب امام علی چیستند؟ (پرسش)
- ویژگیهای جسمانی امام علی چه بود؟ (پرسش)
- امام علی در چه وضعیتی پرورش یافت؟ (پرسش)
- همسران امام علی چه کسانی بودند؟ (پرسش)
- نام فرزندان امام علی چیست؟ (پرسش)
- امام علی چگونه پیامبر را در تبلیغ یاری میکرد؟ (پرسش)
- امام علی بتهای کعبه را چگونه شکست؟ (پرسش)
- ماجرای خوابیدن امام علی در بستر پیامبر چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ بدر چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ احد چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ بنی نضیر چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ بنی قریظه چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ خندق چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در صلح حدیبیه چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ خیبر چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در فتح مکه چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ حنین چه بود؟ (پرسش)
- مأموریتهای مهم امام علی چه بود؟ (پرسش)
- نقش امام علی در جنگ تبوک چه بود؟ (پرسش)
- دعای پیامبر در حق امام علی چه بود؟ (پرسش)
- چه کسانی در روزهای پایانی عمر پیامبر خاتم حضور داشتند؟ (پرسش)
پانویس
- ↑ الإرشاد، ج ۱، ص ۱۵۲.
- ↑ ر.ک: الغدیر، ج ۶، ص ۳۳۸- ۳۵۰؛ مؤلف، طریقهای گوناگون این حدیث را جمعآوری کرده و آن را «متواتر معنوی» دانسته است.
- ↑ الإرشاد، ج ۱، ص ۶۵.
- ↑ تاریخ دمشق، ج ۴۲، ص ۳۴۹.
- ↑ الإمام علی (ع): «بَعَثَنی رَسولُ اللهِ (ص) إلَی الیمَنِ وقالَ لی: یا عَلِی، لا تُقاتِلَن أحَداً حَتی تَدعوَهُ، وَایمُ اللهِ لَأَن یهدِی اللهُ عَلی یدَیک رَجُلًا خَیرٌ لَک مِما طَلَعَت عَلَیهِ الشمسُ وغَرَبَت! ولَک وَلاؤُهُ یا عَلِی» (الکافی، ج ۵، ص ۲۸، ح ۴).
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۸۴-۸۷.