ردم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

لغت شناسان درباره واژه «ردم» چند نظر دارند: برخی آن را «[[سد]] بزرگ» معنا می‌کنند<ref>ر.ک: المنجد، ص۵۶۷.</ref>. دیگران «بستن سوراخ و منفذ با سنگ» را ردم معنا می‌کنند<ref>مفردات، ج۲، ص۶۵.</ref>. جمعی هم می‌گویند ردم به معنای سد است و بعضی گفته‌اند به معنای سد [[قوی]] است<ref>تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۶۱۷؛ لغت‌شناسی، ص۴۲۵.</ref>.

ضمایر «کم» و «هم» در [[آیه]] فوق به دو آیه قبلی باز می‌گردد یعنی در آیه ۹۳ «[[قوم]]» به کار رفته و در آیه ۹۴ «[[یأجوج و مأجوج]]» ضمیر «کم» به آن قوم و [[طایفه]] و ضمیر «هم» به یأجوج و مأجوج اختصاص دارد. خلاصه اینکه وقتی [[ذی القرنین]] به میان دو [[کوه]] رسید با طایفه‌ای رو به رو شد که ساده بودند و عقب ماندگی داشتند و از تعرض یأجوج و مأجوج در [[امان]] نبودند.==مقدمه==

<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۹۹.</ref>