آخرت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۶۳۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳
خط ۶۶: خط ۶۶:


==آخرت، سرای بقاست==
==آخرت، سرای بقاست==
الکتاب:
===الکتاب===
{{متن قرآن|يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ}}<ref>«ای قوم من! زندگی این جهان، تنها بهره‌ای (اندک) است و جهان واپسین است که سرای ماندگاری است» سوره غافر، آیه ۳۹.</ref>.
{{متن قرآن|يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ}}<ref>«ای قوم من! زندگی این جهان، تنها بهره‌ای (اندک) است و جهان واپسین است که سرای ماندگاری است» سوره غافر، آیه ۳۹.</ref>.


الحدیث:
===الحدیث===
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِهِ فَهُوَ الْعَاقِلُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۲۹۸.</ref>.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِهِ فَهُوَ الْعَاقِلُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۲۹۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: کسی که سرای ماندگاری خود را آباد سازد، [[خردمند]] است.
امام علی{{ع}}: کسی که سرای ماندگاری خود را آباد سازد، [[خردمند]] است.
خط ۹۶: خط ۹۶:
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ سَعَى لِدَارِ إِقَامَتِهِ خَلُصَ عَمَلُهُ وَ كَثُرَ وَجَلُهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۵۹۹.</ref>.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ سَعَى لِدَارِ إِقَامَتِهِ خَلُصَ عَمَلُهُ وَ كَثُرَ وَجَلُهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۵۹۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که برای سرای ماندگاری خویش بکوشد، عملش [[خالص]] می‌شود و بیمش [از [[خدا]]] بسیار می‌گردد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۵۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که برای سرای ماندگاری خویش بکوشد، عملش [[خالص]] می‌شود و بیمش [از [[خدا]]] بسیار می‌گردد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۵۹.</ref>.
==[[آخرت]]، سرای زندگانی==
===الکتاب===
{{متن قرآن|وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ}}<ref>«و اگر می‌دانستند زندگانی این جهان جز سرگرمی و بازیچه‌ای نیست و بی‌گمان زندگی سرای واپسین است که زندگی (راستین) است» سوره عنکبوت، آیه ۶۴.</ref>.
===الحدیث===
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: يَا عَجَباً كُلَّ الْعَجَبِ لِلْمُصَدِّقِ بِدَارِ الْحَيَوَانِ وَ هُوَ يَسْعَى لِدَارِ الْغُرُورِ!}}<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۴۷۶.</ref>.
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: وه چه شگفت است از کسی که سرای زندگانی (آخرت) را [[باور]] دارد و با این حال برای سرای [[فریبنده]] ([[دنیا]]) تکاپو می‌کند!
{{متن حدیث|الْإِمَامُ زَيْنُ الْعَابِدِينَ{{ع}}: الدُّنْيَا سِنَةٌ وَ الْآخِرَةُ يَقَظَةٌ وَ نَحْنُ بَيْنَهُمَا أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ}}<ref>تنبیه الخواطر، ج۲، ص۲۴.</ref>.
[[امام زین العابدین]]{{ع}}: دنیا غنودن است و آخرت [[بیداری]] و ما در میان آن دو خواب‌هایی آشفته‌ایم.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۰.</ref>.
==[[برتری]] آخرت==
===الکتاب===
{{متن قرآن|قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«بگو: بهره این جهان، اندک است و سرای واپسین برای آن کس که پرهیزگاری ورزد بهتر است» سوره نساء، آیه ۷۷.</ref>.
{{متن قرآن|بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى}}<ref>«بلکه، شما زندگی این جهان را برمی‌گزینید * با آنکه جهان واپسین بهتر و پایدارتر است» سوره اعلی، آیه ۱۶-۱۷.</ref>.
===الحدیث===
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُعْطِي الدُّنْيَا عَلَى نِيَّةِ الْآخِرَةِ وَ لَا يُعْطِي الْآخِرَةَ عَلَى نِيَّةِ الدُّنْيَا}}<ref>الجامع الصغیر، ج۱، ص۲۹۲، ح۱۹۱۷.</ref>.
پیامبر خدا{{صل}}: [[خداوند متعال]] دنیا را با [[نیت]] آخرت [به [[آدمی]]] می‌دهد اما از دادن آخرت با نیت دنیا ابا دارد.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنِ ابْتَاعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ رَبِحَهُمَا، مَنْ بَاعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ خَسِرَهُمَا}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۲۳۶ - ۸۲۳۷).</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: کسی که آخرت خویش را در قبال دنیای خود بخرد، هر دو را به دست آورده و هر که آخرت خود را به دنیایش بفروشد، هر دو را از دست داده است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: لَيْسَ عَنِ الْآخِرَةِ عِوَضٌ وَ لَيْسَتِ الدُّنْيَا لِلنَّفْسِ بِثَمَنٍ}}<ref>غرر الحکم، ح۷۵۰۲.</ref>.
امام علی{{ع}}: آخرت، هیچ [[جایگزینی]] ندارد، و دنیا بهای [[جان]] [[[آدمی]]] نیست.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَهُ، مَنْ عَمَّرَ آخِرَتَهُ بَلَغَ آمَالَهُ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۳۴۷ - ۸۳۴۸).</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که دنیای خویش را آباد سازد، [[آخرت]] خود را ویران می‌کند و هر که آخرت خویش را آباد سازد به آرزوهای خود می‌رسد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>.


==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
۸۰٬۱۲۹

ویرایش