عبیدة بن حارث: تفاوت میان نسخهها
←عبیدة بن حارث در جنگ بدر
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== عبیدة بن حارث در [[جنگ بدر]] == | == عبیدة بن حارث در [[جنگ بدر]] == | ||
نقل شده در آغاز جنگ بدر، [[پیامبر]]{{صل}} شامگاه یکشنبه، دوازدهم [[رمضان]] از [[سقیا]] کوچ فرمود و [[مسلمانان]] هم همراه ایشان رفتند در حالی که شمار آنها سیصد و [[پنج تن]] بود و هشت نفر که از سپاه عقب ماندند، پیامبر{{صل}} سهم آنها را هم از [[غنائم]] پرداخت. تعداد شتران سپاه هفتاد نفر بود و هر دو یا سه یا چهار نفر یک شتر داشتند. چنانکه پیامبر{{صل}}، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و مرثد یک شتر داشتند. بعضی به جای مرثد، [[زید بن حارثه]] را گفتهاند و [[حمزة بن عبد المطلب]]، [[زید بن حارثه]]، ابوکبشه و انسه، [[بنده]] [[رسول خدا]]{{صل}} هم یک شتر داشتند؛ | نقل شده در آغاز جنگ بدر، [[پیامبر]]{{صل}} شامگاه یکشنبه، دوازدهم [[رمضان]] از [[سقیا]] کوچ فرمود و [[مسلمانان]] هم همراه ایشان رفتند در حالی که شمار آنها سیصد و [[پنج تن]] بود و هشت نفر که از سپاه عقب ماندند، پیامبر{{صل}} سهم آنها را هم از [[غنائم]] پرداخت. تعداد شتران سپاه هفتاد نفر بود و هر دو یا سه یا چهار نفر یک شتر داشتند. چنانکه پیامبر{{صل}}، [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} و مرثد یک شتر داشتند. بعضی به جای مرثد، [[زید بن حارثه]] را گفتهاند و [[حمزة بن عبد المطلب]]، [[زید بن حارثه]]، ابوکبشه و انسه، [[بنده]] [[رسول خدا]]{{صل}} هم یک شتر داشتند؛ عبیدة بن حارث، [[طفیل]] و حصین، فرزندان حارث و [[مسطح بن اثاثه]] از یک شتر آبکش که از آن [[عبیده]] بود، استفاده میکردند و او آن را از ابن ابی داوود مازنی خریده بود<ref>المغازی، واقدی، ج۱، ص۲۴-۲۳.</ref>. | ||
سرانجام [[مسلمانان]] به [[سرزمین]] بدر رسیدند و دو گروه برای [[جنگ]] آماده شدند. در این هنگام [[عتبه]] و [[شیبه]] و ولید بیرون آمدند و از صفها فاصله گرفته، [[مبارز]] طلبیدند. سه نفر از [[جوانان]] [[انصار]] از [[سپاه مشرکان]] به نامهای معاذ، [[معوذ]] و [[عوف]] که هر سه [[فرزندان]] [[عفراء]] و از [[قبیله]] [[بنی حارث]] بودند، به سوی آنها بیرون رفتند. [[پیامبر]]{{صل}} از این موضوع [[شرم]] داشت که در اولین جنگ مسلمانان با [[مشرکان]]، انصار عهدهدار جنگ باشند و [[دوست]] داشت که زحمت آن بر عهده [[خویشان]] و پسر عموهایش باشد. این بود که به آنها [[فرمان]] داد تا به جایگاه خود برگردند و برایشان طلب خیر فرمود. آنگاه منادی [[کافران]] فریاد زد: "ای محمد! هماوردان ما را از خویشان ما بفرست". | سرانجام [[مسلمانان]] به [[سرزمین]] بدر رسیدند و دو گروه برای [[جنگ]] آماده شدند. در این هنگام [[عتبه]] و [[شیبه]] و ولید بیرون آمدند و از صفها فاصله گرفته، [[مبارز]] طلبیدند. سه نفر از [[جوانان]] [[انصار]] از [[سپاه مشرکان]] به نامهای معاذ، [[معوذ]] و [[عوف]] که هر سه [[فرزندان]] [[عفراء]] و از [[قبیله]] [[بنی حارث]] بودند، به سوی آنها بیرون رفتند. [[پیامبر]]{{صل}} از این موضوع [[شرم]] داشت که در اولین جنگ مسلمانان با [[مشرکان]]، انصار عهدهدار جنگ باشند و [[دوست]] داشت که زحمت آن بر عهده [[خویشان]] و پسر عموهایش باشد. این بود که به آنها [[فرمان]] داد تا به جایگاه خود برگردند و برایشان طلب خیر فرمود. آنگاه منادی [[کافران]] فریاد زد: "ای محمد! هماوردان ما را از خویشان ما بفرست". | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
پیامبر{{صل}} به [[بنی هاشم]] فرمود: "ای بنی هاشم! برخیزید و برای [[حق]] و حقیقتی که [[خداوند]]، پیامبر شما را برای آن برانگیخته است، [[مبارزه]] کنید! که آنها با [[باطل]] خود برای خاموش کردن نور خدا آمدهاند". | پیامبر{{صل}} به [[بنی هاشم]] فرمود: "ای بنی هاشم! برخیزید و برای [[حق]] و حقیقتی که [[خداوند]]، پیامبر شما را برای آن برانگیخته است، [[مبارزه]] کنید! که آنها با [[باطل]] خود برای خاموش کردن نور خدا آمدهاند". | ||
[[حمزة بن عبد المطلب]]، [[علی بن ابی طالب]] و | [[حمزة بن عبد المطلب]]، [[علی بن ابی طالب]] و عبیدة بن حارث برخاسته، مقابل آنها رفتند. علی{{ع}} که از همه کوچکتر بود به [[جنگ]] ولید شتافت و او را کشت. آنگاه عتبه پیش آمد و حمزه به جنگ او برخاست و آنها به یکدیگر ضربه زدند و حمزه او را کشت. پس از آن، [[شیبه]] پیش آمد که عبیدة بن حارث به جنگ او رفت. [[عبیده]] مسنترین [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} در آن هنگام بود. شیبه با کناره [[شمشیر]] خود ضربهای به پای عبیده زد که قسمتی از پای او را جدا کرد و حمزه و علی{{ع}} به شیبه حمله کردند، او را کشتند و عبیده را با خود به کنار [[لشکر]] آوردند، در حالی که مغز قلم پایش بیرون ریخته بود. | ||
بعد از پایان یافتن [[جنگ]]، [[اصحاب]] درباره چگونگی [[تقسیم غنائم]] [[بدر]] [[اختلاف]] پیدا کردند. پیامبر{{صل}} فرمود تا همه [[غنائم]] را به [[بیت المال]] برگردانند و همه برگردانده شد. [[شجاعان]] [[گمان]] میکردند که رسول خدا{{صل}} غنائم را به آنها خواهد داد، بدون اینکه به [[ناتوانان]] چیزی داده شود. ولی پیامبر{{صل}} فرمود تا غنائم به طور مساوی میان آنها تقسیم شود. علی{{ع}} زره و کلاهخود [[ولید بن عتبه]] و [[حمزه]] [[ابزار جنگی]] او را گرفت و | بعد از پایان یافتن [[جنگ]]، [[اصحاب]] درباره چگونگی [[تقسیم غنائم]] [[بدر]] [[اختلاف]] پیدا کردند. پیامبر{{صل}} فرمود تا همه [[غنائم]] را به [[بیت المال]] برگردانند و همه برگردانده شد. [[شجاعان]] [[گمان]] میکردند که رسول خدا{{صل}} غنائم را به آنها خواهد داد، بدون اینکه به [[ناتوانان]] چیزی داده شود. ولی پیامبر{{صل}} فرمود تا غنائم به طور مساوی میان آنها تقسیم شود. علی{{ع}} زره و کلاهخود [[ولید بن عتبه]] و [[حمزه]] [[ابزار جنگی]] او را گرفت و عبیدة بن حارث نیز زره [[شیبة بن ربیعه]] را برداشت که بعدها در [[اختیار]] [[وارثان]] او قرار گرفت. [[پیامبر]]{{صل}} [[غنائم]] را در منطقه [[سیر]]<ref>درهای بین پدر و مدینه است. (معجم البلدان، یاقوت حموی، ج۳، ص۲۹۶).</ref> تقسیم فرمود. سرانجام عبیدة بن حارث، که شبیه بن [[ربیعه]] او را زخمی کرده بود، به [[شهادت]] رسید و پیامبر{{صل}} او را در [[صفراء]] [[دفن]] فرمود<ref>المغازی، واقدی، ج۱، ص۱۰۰.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[عبیدة بن حارث (مقاله)|مقاله «عبیدة بن حارث»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۶]]، ص۲۲۱-۲۲۴؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||