بحث:اهل حدیث در کلام اسلامی
مهمترین اعتقادات
احمد بن حنبل، از بزرگان اهل حدیث مهمترین اعتقادات این گروه را بدین صورت بیان میکند:
- ایمان، قول و عمل و نیت است و ایمان درجات و احتمال زیاد شدن یا کم شدن را دارد؛
- هرچه در جهان رخ میدهد قضا و قدر الهی است و انسانها از قضا و قدر گریزی ندارند و نتیجه علم الهی به جهان هستی، قبول قضا و قدر الهی و سیطره مشیت الهی بر همه افعال بندگان و جهان طبیعت است؛
- خلافت و امامت تا روز قیامت از آن قریش است؛
- جهاد باید همراه امام باشد، خواه امام عادل باشد یا ظالم؛
- برگزاری نماز جمعه، حج و نماز عیدین (عید قربان و عید فطر) جز با امام پذیرفته نیست، اگرچه عادل و با تقوا هم نباشد!
- صدقات، خراج و فیء در اختیار سلاطین است، حتی اگر ظالم باشند؛
- اگر سلطان به معصیت امر کرد، نباید از او اطاعت کرد، اما خروج بر سلطان ستمگر هم جایز نیست؛
- تکفیر مسلمانان به خاطر گناهانشان جایز نیست مگر در مواردی که حدیثی وارد شده باشد؛ مثل ترک نماز، شرب خمر و بدعت؛
- عذاب قبر، صراط، میزان، نفخ صور، بهشت، جهنم، لوح محفوظ و شفاعت، همه حق و بهشت و جهنم ابدی و جاودانی است؛
- قرآن، کلام خداست و مخلوق نیست و حتی الفاظ و صوت قاری قرآن نیز مخلوق نیست و کسانی که قرآن را به هر شکل مخلوق و حادث بدانند، کافرند[۱].
از دیگر آرای اهل حدیث میتوان به دیدن خدا با چشم، اثبات صفات خبری، عقیده به تشبیه و تجسم اشاره کرد[۲].[۳]
پانویس
- ↑ سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل والنحل، ج۱، ص۱۶۳-۱۷۰.
- ↑ لاهیجی، فیاض، گوهر مراد، ج۱، ص۴۶-۴۷.
- ↑ رضائی، حسن، مقاله «تجسم»، فرهنگنامه کلام اسلامی، ص ۳۵۱.