قضاوت در معارف مهدویت

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

قضاوت در عصر ظهور

قضاوت در محاکم اسلامی مبتنی بر علم و ادعای مدعی و اقامه گواهانی است که بر صحت ادعای او شهادت بدهند. اما در جامعه‌ای که بعضی افراد با پیروی از شیطان و نفس گاهی بر خلافت حقیقت عمل می‌کنند، نمی‌توان عدالت را صد در صد اجرا کرد؛ زیرا در بسیاری از موارد به طوری مطلب پوشیده است که نه قاضی و نه دیگران، نمی‌توانند حقیقت را از غیر آن تشخیص دهند. در اینجاست که لزوم وجود علم الهی در اجرای عدالت محض مشخص می‌شود. بنابراین در زمان ظهور حضرت مهدی(ع)، آن جناب با استفاده از علم الهی و اطلاع از حقایق امور قضاوت می‌نماید، و احتیاجی به اقامه شاهد و گواه نمی‌باشد، بنابراین دیگر جایی برای فریب، مخفی کاری و نفاق باقی نمی‌ماند.

امام صادق(ع) فرمود: زمانی که حضرت قائم آل محمد(ع) قیام کند. مانند حضرت داوود و حضرت سلیمان قضاوت می‌کند و برای صدور حکم شاهد نمی‌طلبد[۱].

امام صادق(ع) فرمود: در زمان ظهور حضرت قائم(ع) (حتی اطرافیان حضرت از عدالت وی مستثنی نخواهند بود و کسی نمی‌تواند از نزدیک بودن به حضرت سوءاستفاده نموده و منافق‌گونه عمل کند تا جایی که) شخصی در حضور آن جناب مشغول دستور دادن به این و آن است. حضرت دستور می‌دهد او را پیش آرند و گردنش را بزنند (و به علم خود به خاطر نفاق درونی‌اش او را مجازات خواهد کرد و تقرب او به حضرت او را از مجازات نجات نخواهد داد). در آن روز هر موجودی در شرق و غرب دنیا از (عدالت) حضرت بیمناک خواهد بود (و سعی می‌کند خطایی را مرتکب نشود)[۲]. شخصی از امام حسن عسکری(ع) درباره حضرت قائم(ع) سؤال کرد. حضرت پاسخ داد: زمانی که حضرت مهدی(ع) قیام کند، مانند حضرت داوود(ع) به دانش و علم خود در میان مردم دادرسی می‌کند و از کسی بینه و گواه نمی‌طلبد[۳].

کعب روایت می‌کند زمانی که حضرت مهدی(ع) قیام کند به غار انطاکیه رفته و کتاب تورات و انجیل را از غاری در آن شهر بیرون می‌آورد و در میان یهودیان و مسیحیان با کتاب خودشان (و احکام آن) قضاوت می‌کند[۴]. در حدیثی امام باقر(ع) به ابوحمزه ثمالی فرمودند: زمانی که حضرت مهدی(ع) قیام کند، امری نو پدیدار می‌شود و سنت تازه می‌شود و قضاوتی جدید خواهد کرد و تحمل این کار بر اعراب بسیار دشوار خواهد بود[۵]. در روایتی امام باقر(ع) فرمود: زمانی که حضرت قائم(ع) ظهور نماید به انطاکیه رفته و کتاب‌های آسمانی را از آن غار خارج می‌نماید و در میان پیروان موسی(ع) با احکام تورات و در بین مسیحیان با دستورات انجیل و بر اهل زبور (که پیروان حضرت داود(ع) هستند) با آیات زبور قضاوت خواهد نمود و بر مسلمانان نیز با قرآن حکم خواهد کرد[۶].

امام باقر(ع) فرمود زمانی که حضرت قائم(ع) ظهور می‌نماید به گونه‌ای قضاوت می‌کند که حتی برخی از یاران پا در رکابش نیز تحمل آن را ندارند و روی‌گردان می‌شود و اعتراض می‌کنند. زمانی که حضرت به روش حضرت آدم(ع) قضاوت می‌نماید، برخی منکر می‌شوند و حضرت آنان را مجازات نموده و می‌کشد. سپس به روش حضرت داود(ع) قضاوت می‌کند و باز هم گروهی کافر می‌شوند و کشته می‌شوند. حضرت قضاوتی نیز به سیره حضرت ابراهیم(ع) می‌کند، برخی روی‌گردان می‌شوند و کشته می‌شوند. آن‌گاه حضرت به روش حضرت محمد(ص) داوری می‌نماید و دیگر کسی لب به اعتراض نمی‌گشاید[۷].[۸]

منابع

پانویس

  1. کافی، ج ۱، ص۳۹۷ و یأتی، ص۵۲۶.
  2. غیبت نعمانی، ص۲۴۰ و یأتی، ص۵۲۷.
  3. کافی، ج ۱، ص۵۰۹.
  4. ملاحم، ص۶۷.
  5. یأتی، ص۵۵۰.
  6. غیبت نعمانی، ص۲۳۷.
  7. اثبات الهداة، ج ۳، ص۵۸۵.
  8. حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۵۰۱.