لعن بر دشمنان اهل بیت: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)) |
(←مقدمه) |
||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = اهل بیت | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
== مقدمه == | |||
[[لعن]] بهمعنای طلب دوری از [[رحمت]] و جلوه [[عاطفی]] و لفظی [[برائت]] از [[باطل]] و [[اهل باطل]] است و بر هر [[انسان]] [[مسلمانی]] لازم است تا از [[باطل]] و [[اهل باطل]] [[تبری]] جسته و آنان را [[لعن]] نمایند. | |||
یکی از مهمترین مصادیق [[اهل باطل]]، دشمنان اهل بیت [[عصمت]] و [[طهارت]] {{عم}} هستند؛ از اینرو، یکی از [[وظایف]] ما، [[لعن]] بر آنهاست. [[لعن]] بر [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[خاندان]] او هم موجب [[تقرب]] به خداست<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref> و هم اشرف [[اعمال]] [[مؤمنان]] بهشمار میرود<ref>{{متن حدیث|إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ}}؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.</ref>. | |||
از بارزترین زیارتهایی که موضوع [[لعن]] در آن برجسته آمده است، [[زیارت عاشورا]] و [[زیارت]] [[اربعین]] [[حسینی]] {{ع}} است که ضمن شناسایی [[دشمن]] و شیوه [[عداوت]] و [[اعمال]] راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و [[یاران]] آنان یاد کرده و با [[لعن]] و [[نفرین]]، انزجار و تنفّر خود را اعلام میدارد: | |||
# '''گروه یکم:''' [[لعن]] کسانی که [[ظلم]] و [[غصب]] را علیه [[اهل بیت]] {{عم}} بنیان گزاردند<ref>{{متن حدیث|فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ در جایی دیگر میفرماید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>. | |||
# '''گروه دوّم:''' کسانی که [[اهل بیت]] {{عم}} را از جایگاه [[خلافت]] و [[ولایت الهی]] باز داشته و خلع کردند<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و جدایی از [[رحمت الهی]] بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و وارستگان از دودمان [[رسالت]] زدند و آنها را از مرتبه [[حقیقی]] خود سلب کردند. | |||
# '''گروه سوّم:''' کسانی که خود دست به جنایت گشوده و [[امامان]] را به [[شهادت]] رساندند، یا بهدستور آنان، [[ائمه]] {{عم}} را به حبس و [[تبعید]] فرستادند<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و [[عذاب الهی]] بر گروهی که شما [[اهل بیت]] {{عم}} را کشتند. | |||
# '''گروه چهارم:''' کسانی که با آمادهسازی و ایجاد جوّ و فضای [[تبلیغی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] [[مردم]] را علیه [[امامت]] شورانده و با [[تهمت]] و افترا، [[مردم]] را علیه آنان تحریک کردند<ref>{{متن حدیث|لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] [[خدا]] بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و [[کشتار]] شما را فراهم آوردند. | |||
# '''گروه پنجم:''' جمعیّتی که در کمال [[سفاهت]] و بیخردی، بیآنکه [[امام]] را بشناسند، برای دستیابی به جایزههای اندک و بیارزش [[دنیایی]]، [[فریب]] [[دشمن]] را خورده و گروهی نادانتر از آنها به انگیزه بهرهمندی از حور و [[قصور]] بهشتی، در دام تبهکاران دوران و [[سیاستمداران]] دروغین زمان خود افتادند و دست به [[کشتار]]، یا [[اسارت]] آنان زدند. [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به [[خدا]]، پدرم [[حسین بن علی]] {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند<ref>{{متن حدیث|كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref>. [[عمر سعد]] در [[صبح]] [[روز عاشورا]] با شعارِ "ای [[لشکر]] [[خدا]] سوار شوید و به [[بهشت]] بشارتتان باد"<ref>{{متن حدیث|يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي}}</ref>. این جمعیت انبوه [[نادان]] و [[بیخرد]] را به وادی [[ظلمت]] و [[ضلالت]] سوق داد. از این گروه [[دشمن]]، در [[زیارت عاشورا]] اینگونه اظهار تنفر شده است<ref>{{متن حدیث|...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref>. | |||
# '''گروه ششم:''' گروهی که [[دشمنی]] در آنها رخنه کرده و گرچه [[اقدام]] [[علمی]] و [[قیام]] عملی علیه [[اهل بیت]] {{عم}} ندارند ولی با [[اندیشه]] و حرکتهای [[فکری]] و [[روحی]] مخالفان و جنایتکاران همسو هستند و با شنیدن قصّههای گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر [[ائمه]] {{عم}} رفته است، به آن [[رضایت]] میدهند. اینان کسانیاند که به گونهای در صف [[دشمن]] بوده و اظهار تنفر و اعلام [[برائت]] از آنها لازم است<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و {{متن حدیث|وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۹۰ ـ ۹۲.</ref> | |||
==جستارهای وابسته== | == جستارهای وابسته == | ||
{{ | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[اصحاب کساء]] | * [[اصحاب کساء]] | ||
* [[هدایتگر]] | * [[هدایتگر]] | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۴: | ||
* [[امامان دوازدهگانه]] | * [[امامان دوازدهگانه]] | ||
* [[امامت امام على]] | * [[امامت امام على]] | ||
* [[امام حسن | * [[امام حسن مجتبی]] | ||
* [[امام حسین]] | * [[امام حسین]] | ||
* [[امام سجاد]] | * [[امام سجاد]] | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۲: | ||
* [[امام رضا]] | * [[امام رضا]] | ||
* [[امام جواد]] | * [[امام جواد]] | ||
* [[امام | * [[امام هادی]] | ||
* [[امام حسن عسکری]] | * [[امام حسن عسکری]] | ||
* [[امام مهدى]] | * [[امام مهدى]] | ||
{{پایان | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
== | == منابع == | ||
{{ | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM010259.jpg|22px]] [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
{{پایان | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]] | [[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۶
مقدمه
لعن بهمعنای طلب دوری از رحمت و جلوه عاطفی و لفظی برائت از باطل و اهل باطل است و بر هر انسان مسلمانی لازم است تا از باطل و اهل باطل تبری جسته و آنان را لعن نمایند.
یکی از مهمترین مصادیق اهل باطل، دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) هستند؛ از اینرو، یکی از وظایف ما، لعن بر آنهاست. لعن بر دشمنان پیامبر و خاندان او هم موجب تقرب به خداست[۱] و هم اشرف اعمال مؤمنان بهشمار میرود[۲].
از بارزترین زیارتهایی که موضوع لعن در آن برجسته آمده است، زیارت عاشورا و زیارت اربعین حسینی (ع) است که ضمن شناسایی دشمن و شیوه عداوت و اعمال راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و یاران آنان یاد کرده و با لعن و نفرین، انزجار و تنفّر خود را اعلام میدارد:
- گروه یکم: لعن کسانی که ظلم و غصب را علیه اهل بیت (ع) بنیان گزاردند[۳]؛ در جایی دیگر میفرماید: «اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»[۴].
- گروه دوّم: کسانی که اهل بیت (ع) را از جایگاه خلافت و ولایت الهی باز داشته و خلع کردند[۵]؛ نفرین و جدایی از رحمت الهی بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و وارستگان از دودمان رسالت زدند و آنها را از مرتبه حقیقی خود سلب کردند.
- گروه سوّم: کسانی که خود دست به جنایت گشوده و امامان را به شهادت رساندند، یا بهدستور آنان، ائمه (ع) را به حبس و تبعید فرستادند[۶]؛ نفرین و عذاب الهی بر گروهی که شما اهل بیت (ع) را کشتند.
- گروه چهارم: کسانی که با آمادهسازی و ایجاد جوّ و فضای تبلیغی، فرهنگی و سیاسی مردم را علیه امامت شورانده و با تهمت و افترا، مردم را علیه آنان تحریک کردند[۷]؛ نفرین خدا بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و کشتار شما را فراهم آوردند.
- گروه پنجم: جمعیّتی که در کمال سفاهت و بیخردی، بیآنکه امام را بشناسند، برای دستیابی به جایزههای اندک و بیارزش دنیایی، فریب دشمن را خورده و گروهی نادانتر از آنها به انگیزه بهرهمندی از حور و قصور بهشتی، در دام تبهکاران دوران و سیاستمداران دروغین زمان خود افتادند و دست به کشتار، یا اسارت آنان زدند. امام سجاد (ع) فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به خدا، پدرم حسین بن علی (ع) را به شهادت رساندند[۸]. عمر سعد در صبح روز عاشورا با شعارِ "ای لشکر خدا سوار شوید و به بهشت بشارتتان باد"[۹]. این جمعیت انبوه نادان و بیخرد را به وادی ظلمت و ضلالت سوق داد. از این گروه دشمن، در زیارت عاشورا اینگونه اظهار تنفر شده است[۱۰].
- گروه ششم: گروهی که دشمنی در آنها رخنه کرده و گرچه اقدام علمی و قیام عملی علیه اهل بیت (ع) ندارند ولی با اندیشه و حرکتهای فکری و روحی مخالفان و جنایتکاران همسو هستند و با شنیدن قصّههای گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر ائمه (ع) رفته است، به آن رضایت میدهند. اینان کسانیاند که به گونهای در صف دشمن بوده و اظهار تنفر و اعلام برائت از آنها لازم است[۱۱].[۱۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ «اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ»؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.
- ↑ «فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
- ↑ «يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي»
- ↑ «...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ»؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و «وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ مقامی، مهدی، وظایف امت نسبت به قرآن و عترت، ص ۹۰ ـ ۹۲.