فساد: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== *'''فَساد:''' تباه شدن، خرابی، نابودی، زشت...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*'''فَساد:''' تباه شدن، خرابی، نابودی، [[زشتی]]. هر چیزی که از حالت اولیه و سالم خود خارج شود، [[فاسد]] شده است، مثل میوه یا غذایی که [[فاسد]] میشود، یا [[اخلاق]] و [[رفتار]] کسی خراب میگردد، یا [[اعتقادی]] که به [[انحراف]] کشیده میشود. | *'''فَساد:''' تباه شدن، خرابی، نابودی، [[زشتی]]. هر چیزی که از حالت اولیه و سالم خود خارج شود، [[فاسد]] شده است، مثل میوه یا غذایی که [[فاسد]] میشود، یا [[اخلاق]] و [[رفتار]] کسی خراب میگردد، یا [[اعتقادی]] که به [[انحراف]] کشیده میشود. | ||
*کسانی که در روی [[زمین]] | *کسانی که در روی [[زمین]] فساد میکنند و [[انسانها]] و [[شهرها]] را از بین میبرند، یا موجب [[گمراهی]] افراد میشوند و [[انسانها]] را به [[گناه]] و بیبند و باری میکشانند، مُفسدند و [[کیفر]] مفسدین فی الأرض در [[قرآن]]، با شرایطی که باید داشته باشد، اعدام است. | ||
* | *فساد مقابل [[صلاح]] است و [[مفسد]] در برابر [[مصلح]]. [[مفاسد اجتماعی]] هم به صفات و رفتارهای [[ناپسند]] و [[ناهنجاری]] مانند دزدی، تقلب، قمار، روابط [[نامشروع]]، [[قتل]] و [[غارت]] و [[ناامنی]] گفته میشود. | ||
*در [[قرآن کریم]]، به ظالمین، [[گنهکاران]]، [[منافقان]]، جادوگران، گرانفروشان، همچنین به کسانی مانند [[شیطان]]، [[فرعون]]، [[یأجوج و مأجوج]]، [[مفسد]] گفته شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | *در [[قرآن کریم]]، به ظالمین، [[گنهکاران]]، [[منافقان]]، جادوگران، گرانفروشان، همچنین به کسانی مانند [[شیطان]]، [[فرعون]]، [[یأجوج و مأجوج]]، [[مفسد]] گفته شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | ||
نسخهٔ ۱۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۴۸
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مقدمه
- فَساد: تباه شدن، خرابی، نابودی، زشتی. هر چیزی که از حالت اولیه و سالم خود خارج شود، فاسد شده است، مثل میوه یا غذایی که فاسد میشود، یا اخلاق و رفتار کسی خراب میگردد، یا اعتقادی که به انحراف کشیده میشود.
- کسانی که در روی زمین فساد میکنند و انسانها و شهرها را از بین میبرند، یا موجب گمراهی افراد میشوند و انسانها را به گناه و بیبند و باری میکشانند، مُفسدند و کیفر مفسدین فی الأرض در قرآن، با شرایطی که باید داشته باشد، اعدام است.
- فساد مقابل صلاح است و مفسد در برابر مصلح. مفاسد اجتماعی هم به صفات و رفتارهای ناپسند و ناهنجاری مانند دزدی، تقلب، قمار، روابط نامشروع، قتل و غارت و ناامنی گفته میشود.
- در قرآن کریم، به ظالمین، گنهکاران، منافقان، جادوگران، گرانفروشان، همچنین به کسانی مانند شیطان، فرعون، یأجوج و مأجوج، مفسد گفته شده است[۱].