معمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مهدویت/بالا}}
{{مدخل مرتبط
{{مهدویت}}
| موضوع مرتبط = امام مهدی
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  = امام مهدی (پرسش)
}}


==مقدمه==
'''معمّرین''' کسانی هستند که عمر طولانی داشته‌اند مانند [[حضرت نوح]] (ع)، [[حضرت سلیمان]] (ع)، [[اصحاب کهف]] و... . [[امام زمان]] (ع) نیز از جمله افرادی است که دارای [[عمری]] طولانی است.
*معمّرین جمع معمّر، به معنای [[انسان]] دراز [[عمر]] است. در منابع معتبر تاریخی، افراد فراوانی معرفی شده‏ا‌ند که از [[عمر بسیار]] طولانی برخوردار بوده و روزگاران درازی زیسته‌‏اند<ref>ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، روایت ۸۶ به بعد</ref>. در [[روایات]]، برخی از این افراد را این گونه برشمرده شده‌‏اند:
#[[حضرت نوح]] "۲۵۰۰ سال زندگی کرد".
#در روایتی دیگر، آمده است: "عمرهای [[قوم نوح]]، سیصد سال بود".
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: "... [[سلیمان بن داود]] ۷۱۲ سال زندگی کرد"<ref>  [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰</ref>.
#[[روایت]] شده است: [[دجّال]] زنده است، و در زمان [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز زنده بوده است و تا [[هنگام ظهور]] نیز زنده خواهد بود. در این‌‏باره [[روایات]] [[اهل سنت]] کمتر از [[شیعه]] نیست؛ حال چه استبعادی دارد که منکر [[طول عمر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ شده‌‏اند؟ این، در حالی است که [[دجّال]]، [[دشمن]] [[خدا]] و [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} [[دوست]] [[خدا]] است<ref>  ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، ح ۸۶</ref>.  
#همچنین در [[روایات]] است که [[لقمان بن عاد]]، دراز عمرترین [[انسان]] بوده است. او ۳۵۰۰ سال زندگی کرده است<ref>  ر. ک: همان، ص ۱۱۴، ح ۸۷</ref>.
*در کتاب‏‌های مربوط، از افراد فراوانی که دارای [[عمر]] زیاد بوده‏‌اند، سخن به میان آمده است؛ بنابراین هیچ استبعادی ندارد که [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} نیز دارای طول عمری غیر عادی باشد. به علاوه [[روایات]] فراوانی از [[معصومان]]{{عم}} در دست است که وقتی شباهت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به [[پیامبران]] گفته شده است، یکی از این شباهت‌‏ها، شباهت آن حضرت به [[حضرت نوح|نوح]]{{ع}} است. [[سعید بن جبیر]] می‌‏گوید از [[امام سجاد]]{{ع}} شنیدم فرمود: "در [[امام]] [[قائم]]، روشی است از [[حضرت نوح|نوح]]{{ع}} که آن [[طول عمر]] است"<ref>  [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰</ref>.
*البته این بدان معنا نیست که [[عمر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به اندازه [[عمر]] [[حضرت نوح|نوح]]{{ع}} باشد <ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۰۴ - ۴۰۵.</ref>.
==سخن [[سید مرتضی]] درباره [[معمرین]]==
سید مرتضی می‌نویسد: اگر کسی بپرسد: آنچه درباره عمرهای طولانی نقل کردید، چطور می‌تواند صحیح باشد، با اینکه شما می‌دانید که بسیاری از [[اهل تسنن]] آن را [[انکار]] می‌کنند و محال می‌دانند و می‌گویند: قدرتی برای داشتن این‌گونه عمرها نیست و کسی نمی‌تواند این همه عمر‌های طولانی داشته باشد. حتی بعضی‌ها انکار خود را یک [[درجه]] پایین آورده و می‌گویند: این‌گونه عمرهای طولانی، اگر چه از نظر [[قدرت]] و امکان، جایز است، ولی [[یقین]] داریم که تحقق نیافته، زیرا بر خلاف [[عادت]] است و وقتی با دلیل محکم دانستیم که کار [[مخالف]] عادت فقط به هنگام جداسازی [[حق]] از [[باطل]] و [[اثبات]] [[صدق]] ادعای [[پیامبران]] روی می‌دهد (یعنی [[معجزات]]) خواهیم دانست که این‌گونه حکایات که درباره طول عمرها نقل کرده‌اند، ساختگی و باطل است و [[شایسته]] جواب گفتن نیست!!


در جواب چنین کسی گفته شده: کسی که عمرهای طولانی را از [[راه]] محال بودن، [[باطل]] دانسته و ناممکن می‌داند، [[نادرستی]] گفتارش آشکار است؛ زیرا اگر در [[حقیقت]]، معلوم شود [[عمر]] چیست و شرایط بلندی و کوتاهی آن چیست، پس آنچه را ما درباره جواز طولانی بودن آن گفتیم، خواهد دانست. عمر، عبارت است از دوام عمر صاحب عمر که [[زندگی]] و [[مرگ]] او مساوی است. یا به این معنی است که گویی عمر، عبارت است از استمرار [[حیات]] کسی که از اول حیات داشته است.
== مقدمه ==
معمّرین جمع معمّر، به معنای [[انسانی]] است که عمر دارزی دارد. در منابع معتبر تاریخی، افراد فراوانی معرفی شده‏ا‌ند که از [[عمر بسیار]] طولانی برخوردار بوده و سال‌های طولانی زندگی کرده‌اند<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، روایت ۸۶ به بعد</ref>. در [[قرآن مجید]] به داستان‌های یونس، [[اصحاب کهف]] و [[نوح]] که در کتاب‌های [[ادیان]] دیگر به‌طور مفصل آمده، این‌گونه اشاره شده که اگر یونس از تسبیح‌کنندگان نبود، می‌بایست تا [[روز قیامت]] در شکم ماهی بماند (یعنی [[عمر]] ماهی که تا روز [[قیامت]] مسلم گرفته شده، یونس هم ممکن بود چنین سرنوشتی داشته باشد). در [[سوره کهف]] به زنده ماندن [[اصحاب کهف]] [[سیصد و نه سال]] و در سوره عنکبوت به دوران [[رسالت]] [[حضرت نوح]] که ۹۵۰ سال بوده اشاره شده است<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۴۰۴ ـ ۴۰۵؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۷۴.</ref>.  


علت اینکه استمرار را در عمر شرط دانستیم این است که بعید به نظر می‌رسد [[انسانی]] که در یک آن زنده بوده، بعدها هم زنده و [[عمر]] داشته باشد، بلکه ناچار برای عمر داشتن او باید نوعی از امتداد و استمرار را مراعات کرد و لو اندک باشد و دلیل اینکه شرط کردیم: هر کس زنده بودن و نبودن، برایش یکسان است، [[استمرار]] [[حیات]] دارد و از ابتداء می‌توان به او صاحب [[حیات]] گفت، این بود که [[خداوند]] قدیم لا یزال که دوام [[حقیقی]] دارد، در این تعریف داخل نشود، و با اینکه حیاتش استمرار دارد، از فهرست صاحبان عمر خارج شود. بنا بر این فعل حیات و ایجاد آن مختص [[ذات اقدس الهی]] است. همچنین آنچه به حیات نیاز دارد، مانند [[بدن]] [[آدمی]] و رطوبت آن، نیز به خداوند اختصاص دارد و داخل در [[قدرت]] اوست. پس وقتی که [[خداوند متعال]] حیات و لوازم آن را، مانند بدن آدمی که جایز البقاء است، آفرید، این حیات نابود نمی‌شود، مگر با ضدی که بر آن عارض شود یا ضدی که لوازم حیات را نابود سازد. و رای درست این است که حیات، ضدی ندارد.
== معمرین تاریخ ==
برخی از کسانی که عمرهای طولانی داشته‌اند عبارت‌اند از:
# طبقه اول: کسانی که بین صد تا دویست سال [[عمر]] کرده‌اند: [[ابراهیم خلیل]] (۲۰۰ سال و به قولی ۱۷۵ سال)، [[اسماعیل]] ذبیح (۱۳۷ سال)، ساره همسر [[ابراهیم]] (۱۲۷ سال)، [[اسحاق]] (۱۶۰ سال)، [[یعقوب]] (۱۴۷ سال)، [[یوسف]] (۱۲۰ سال)، منوچهر (۱۲۰ سال [[پادشاهی]] کرد)، [[عمران]] (۱۳۷ سال)، کیقباد (۱۲۰ سال [[پادشاهی]] کرد)، کیکاوس (۱۵۰ سال [[پادشاهی]] کرد).
# طبقه دوم: کسانی که دویست تا سیصد سال زندگی کردند: [[صفی بن ریاح]] (۲۷۰ سال)، [[صبیرة بن سعید بن سهم]] (۲۲۰ سال)، [[حرب بن کعب مذحجی]] (۲۶۰ سال)، [[خثعم بن عوف بن خذیمه]] (۲۵۰ سال)، [[صالح پیامبر]] (۲۸۰ سال)، [[سنان مصری]] (۲۳۴ سال)، [[معدی‌کرب حمیری]] (۲۵۰ سال)، عضوان از [[پادشاهان]] چین (۲۵۰ سال)، [[سبق بن وهب طایی]] (۲۵۰ سال)، [[شعیب پیامبر]] (۲۴۲ سال).
# طبقه سوم: کسانی که بین سیصد تا چهارصد سال [[عمر]] نموده‌اند: [[ربیع بن ضیع قراری]] (۳۸۰ سال)، [[عامر بن شالح]] (۳۴۰ سال)، [[اکثم بن سیفی اسدی تمیمی]] (۳۶۰ سال)، [[امید بن ولید]] (۳۶۰ سال)، [[ذو الاصبع عدوانی]] (۳۰۰ سال)، [[عبد المسیح بن بقیله]] (۳۵۰ سال)، [[عمرو بن تمیم]] (۳۸۰ سال)، [[عمرو بن ربیعی لحی]] (۳۴۰ سال)، [[سوی بن کاهی]] (۳۳۰ سال)، [[عمرو ربیعه بن کعب]] (۳۳۰ سال).
# طبقه چهارم: کسانی که بین چهارصد تا پانصد سال [[عمر]] داشتند: [[عمر بن جمه دوسی]] (۴۰۰ سال)، بنیادس از [[پادشاهان]] کلدانی (۴۰۰ سال)، قبطیم از فراعنه [[مصر]] (۴۸۰ سال)، قنطریم از فراعنه (۴۰۰ سال)، کشن از [[پادشاهان]] [[هند]] (۴۰۰ سال)، [[عبد شمس بن یشخب بن یعرب بن قحطان]] ملقب به سبا (۴۰۰ سال)، شالح (۴۹۳ سال)، [[دوید بن زید بن لند قضاعی]] (۴۵۶ سال)، [[تبع فزاری]] (۴۲۰ سال)، [[سلمان فارسی]] (۴۰۰ سال).
# طبقه پنجم: کسانی که بین پانصد تا ششصد سال [[عمر]] کرده‌اند: [[لقمان بن عاد بزرگ]] (۵۰۰ سال)، [[جلهمه بن عدد]] (۵۰۰ سال)، هوشنگ پسر کیومرث (۵۰۰ سال)، [[فیروز]] رای از [[پادشاهان]] [[هند]] (۵۳۷ سال)، [[حام بن نوح]] (۵۶۰ سال)، [[مریم]] [[مادر]] [[حضرت]] [[مسیح]] {{ع}} (۵۰۰ سال)، حمید سبا از [[مردم]] تبع (۵۰۰ سال)، [[یحا بن مالک بن عدد]] (۵۰۰ سال)، [[فریدون بن اثغیان]] (۵۰۰ سال).
# طبقه ششم: کسانی که بین ششصد تا هفتصد سال [[عمر]] کرده‌اند: [[قیس بن ساعده ایادی]] (۷۵۰ سال)، [[سالم بن نوح]] (۶۰۰ سال)، رستم پسر زال (۶۰۰ سال)، [[هبل بن عبدالله کنانه]] (۶۰۰ سال)، [[فرعون]] معاصر [[حضرت موسی]] (۶۰۰ سال)، [[مازیان بن اوس]] (۶۶۰ سال).  
# طبقه هفتم: کسانی که بین هفتصد تا هشتصد سال [[عمر]] کرده‌اند: هود [[پیغمبر]] (مدت [[دعوت]] او ۶۷۰ سال و مدت [[عمر]] افراد [[قوم]] ۴۰۰ سال بوده و آورده‌اند که هود ۹۶۲ سال [[عمر]] کرد)، [[سلیمان]] [[پیغمبر]] (۷۱۲ سال)، جمشید (۷۱۶ سال)، گرشاسب از [[پادشاهان]] کیان [[ایران]] (۷۰۵ سال)، لود بن مهلائیل (۷۳۲ سال)، عزیز [[مصر]] (۷۰۰ سال)، لمک بن متوشلخ بن ادریس [[پیغمبر]] (۷۰۰ سال)، [[ریان بن دومغ]] (۷۰۰ سال)، مصرایم بن بصیر بن حام بن [[نوح]] (۷۰۰ سال)، سطیح (۷۰۰ سال).  
# طبقه هشتم: کسانی که بین هشتصد تا نهصد سال [[عمر]] کرده‌اند: عمرو بن عامر از [[فرمانروایان]] سرزمین سبا (۸۰۰ سال)، طهمورث (۸۰۰ سال)، ادریس [[پیغمبر]] (۹۶۲ سال).
# طبقه نهم: کسانی که بین نهصد تا هزار سال [[عمر]] کرده‌اند: [[آدم]] صفی [[الله]] (۹۳۰ سال)، [[حوا]] (۹۳۱ سال)، [[شداد بن عاد]] معاصر [[هود]] (۹۰۰ سال)، [[شیث بن آدم]] (۹۱۲ سال)، انوش (۹۶۵ سال)، [[متوشلخ بن ادریس]] (۹۱۷ سال)، عدیم از [[پادشاهان]] [[مصر]] (۹۲۶ سال)، قینان (۹۲۰ سال)، بمرد بن مهلائیل (۹۷۶ سال)، [[سربانک]] [[پادشاه]] [[هند]] (۹۳۵ سال).  
# طبقه دهم: کسانی که بیش از هزار سال [[عمر]] کرده‌اند: کیومرث، نخستین [[پادشاه ایران]] (۱۰۰۰ سال)، یوشالفرس بن کالب (۱۰۰۰ سال)، ضحاک (۱۲۰۰ سال)، [[صاحب]] مهرگان (۱۵۰۰ سال)، بخت النصر (۱۵۰۷ سال)، بیوراسف بن ارونداسف (۱۰۰۰ سال)، [[حضرت نوح]] بنابر مشهور (۲۵۰۰ سال)، عناق دختر [[حضرت آدم]] (۳۰۰۰ سال)، [[عوج بن عناق]] (۳۶۰۰ سال)، [[لقمان]] [[حکیم]] (۴۰۰۰ سال).  


عده‌ای گفته‌اند: در [[حقیقت]]، حیات در فنای خود محتاج به ضد نیست. ولی اگر واقعا حیات ضدی داشته باشد در این باره خللی به مقصود ما نمی‌رساند. پس موقعی که خداوند قدیم، ضد حیات یا ضد لوازم حیات را نیافریند و تا وقتی که ساختمان بدن صاحب حیات فرو نریزد، خواهیم گفت حیات شخص، ممتد و مستمر است و اگر بنا به [[مذهب]] کسی که می‌گوید: حیات، استمرار ندارد، هم به این موضوع توجه کنیم، باز نظر ما صحیح است؛ زیرا خداوند متعال [[قادر]] است هر آن، حیات و لوازم آن را بیافریند. پس حیات داشتن می‌تواند طولانی و مستمر شود. اما [[پیری]] و زیادی سن و [[نقص]] بنیه [[انسان]] که به سبب طول [[زمان]] عارض می‌شود، چیزی نیست که حتما باید پدید آید، جز اینکه [[خداوند]] [[عادت]] را بر این جاری کرده که این امور در امتداد [[زمان]] روی دهد. بنابراین، زمان در این باره به هیچ وجه تأثیر و ایجابی ندارد.
طولانی‌ترین افراد [[فرزندان آدم]] از جهت [[عمر]]، [[حضرت خضر]] است و شاید سن‌ او از ۹۰۰۰ سال [[تجاوز]] کرده باشد. در کتاب کنز الفوائد آمده است از کهنسالان، [[خضر]] است که [[عمر]] و زندگی او تا [[آخر زمان]] متصل است<ref>آخرین امید، داود الهامی، ص ۳۴۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۷۴.</ref>


این نکته باید دانسته شود که خداوند، [[قادر]] است آنچه را که عادت بر آن جاری شده، پدید نیاورد (یعنی سال‌ها به [[انسان]] [[عمر]] دهد بدون اینکه او را پیر کند یا در بنیه وی [[نقص]] پدید آورد). چون این مقدمات [[ثابت]] شد، روشن می‌شود که [[درازی عمر]]، امری ممکن است و محال نیست. کسی که آن را محال می‌داند [[معتقد]] است، [[استمرار]] [[حیات]] شخص زنده باید به سبب [[طبیعت]] و نیروی خود وی باشد، و این دو نیز با توجه به ماده بودن حدی دارند که اگر به آن رسیدند، از بین می‌روند، و بنا بر این محال است که دوام داشته باشند. ولی به نظر ما اگر اینان امتداد آن را به فاعل مختاری نسبت می‌دادند که دست [[تصرف]] وی در همه امور باز است، دیگر آن را محال نمی‌دانستند (ولی آنها به طبیعت و نیروی [[آدمی]] نگاه می‌کنند که قادر نیست و از این رو آن را محال می‌دانند). و اما در باره اینکه آیا [[پیری]] و نقص [[بدن]] آدمی داخل در عادت است یا خارج از آن، باید گفت: تردیدی نیست که عادت چنین است که عمرهای بیشتر از [[میزان]] متعارف، امری [[خارق‌العاده]] و مقدار آنها به هم نزدیک است. جز اینکه مسلم است که عادت، در اوقات و اماکن نیز مختلف است. بنابراین لازم است که نسبت عادت را درباره کسی که برای آنها در زمان و مکان عادت شده، مراعات کنیم. و البته این سخن مانع از این نیست که آنچه عادت بر آن جاری شده، تدریجا رو به کمی برود تا جایی که پدید آمدن آن خارق‌العاده شود؛ و هم مانع از این نیست که امر [[خارق عادت]] چنان گسترش یابد و زیاد شود که پدید آمدن، [[خارق‌العاده]] شمرده نشود؛ چنانکه نزد [[دانشمندان]] مسلم است. چون این مطلب روشن شد، می‌گوئیم: مانعی ندارد که [[عادت]] در [[زمان]] پیش جاری شده باشد به امتداد عمرها و استمرار و دوام آنها، به طوری که چندان کاهش یابد که عادت ما امروز به عکس آن جاری باشد. و اگر آن عمرهای عادی [[معمرین]] سابق میان ما باشد، آن را خارق‌العاده بدانیم<ref>الامالی، سید مرتضی، ج۱، ص۱۹۶-۱۹۷.</ref>.<ref>[[عبدالرضا عسکری|عسکری، عبدالرضا]]، [[ نابغه جعدی (مقاله)|مقاله « نابغه جعدی»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۳۷۶-۳۷۸.</ref>
== معمرین در روایات ==
در [[روایات]] نیز به برخی از این افراد اشاره شده است:
# [[حضرت نوح]] "۲۵۰۰ سال زندگی کرد".
# در روایتی دیگر، آمده است: "عمرهای [[قوم نوح]]، سیصد سال بود".
# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: "... [[سلیمان بن داود]] ۷۱۲ سال زندگی کرد"<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰</ref>.
# [[روایت]] شده است: [[دجّال]] زنده است و در زمان [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز زنده بوده است و تا [[هنگام ظهور]] نیز زنده خواهد بود. در این‌‏باره [[روایات]] [[اهل سنت]] کمتر از [[شیعه]] نیست؛ حال چه استبعادی دارد منکر [[طول عمر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ شده‌‏اند؟ این در حالی است که [[دجّال]]، [[دشمن]] [[خدا]] و [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} [[دوست]] [[خدا]]ست<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، ح ۸۶</ref>.
# همچنین در [[روایات]] است که [[لقمان بن عاد]]، بیشترین عمر را داشته است. او ۳۵۰۰ سال زندگی کرده است<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۴، ح ۸۷</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۴۰۴ - ۴۰۵.</ref>


==معمرین در موعودنامه==
== طول عمر امام مهدی (ع) ==
*"مُعَمِّر" به‌معنای درازعُمر است و به کسانی گویند که [[عمر طولانی]] کرده‌اند. در طول [[تاریخ]] "درازعمران" بسیاری وجود داشته است که [[پیروان]] هر [[دین]] و مذهبی در کتاب‌های مذهبی خود و در کتب [[تاریخ]]، لااقل با نام یکی دو نفر از آن‌ها آشنا هستند. مانند: [[نوح]]، هود و [[خضر]] {{عم}}. در [[قرآن مجید]] به داستان‌های یونس، [[اصحاب کهف]] و [[نوح]] که در کتاب‌های [[ادیان]] دیگر به‌طور مفصل آمده، این‌گونه اشاره شده که اگر یونس از تسبیح‌کنندگان نبود، می‌بایست تا [[روز قیامت]] در شکم ماهی بماند (یعنی [[عمر]] ماهی که تا روز [[قیامت]] مسلم گرفته شده، یونس هم ممکن بود چنین سرنوشتی داشته باشد). در [[سوره کهف]] به زنده ماندن [[اصحاب کهف]] [[سیصد و نه سال]]، و در سوره عنکبوت به دوران [[رسالت]] [[حضرت نوح]] که ۹۵۰ سال بوده اشاره شده است. اما دراز عُمران [[تاریخ]]:
{{اصلی|طول عمر امام مهدی}}
*طبقه اول: کسانی که بین صد تا دویست سال [[عمر]] کرده‌اند: [[ابراهیم خلیل]] (۲۰۰ سال و به قولی ۱۷۵ سال)، [[اسماعیل]] ذبیح (۱۳۷ سال)، ساره همسر [[ابراهیم]] (۱۲۷ سال)، [[اسحاق]] (۱۶۰ سال)، [[یعقوب]] (۱۴۷ سال)، [[یوسف]] (۱۲۰ سال)، منوچهر (۱۲۰ سال [[پادشاهی]] کرد)، [[عمران]] (۱۳۷ سال)، کیقباد (۱۲۰ سال [[پادشاهی]] کرد)، کیکاوس (۱۵۰ سال [[پادشاهی]] کرد).
باتوجه به وجود معمرین در اقوام گذشته استبعادی ندارد [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} نیز دارای طول عمری غیر عادی باشد. غیر از اینکه [[روایات]] فراوانی از [[معصومان]] {{عم}} در دست است که وقتی شباهت [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به [[پیامبران]] گفته شده است، یکی از این شباهت‌‏ها، شباهت آن حضرت به [[حضرت نوح|نوح]] {{ع}} است. [[سعید بن جبیر]] می‌‏گوید از [[امام سجاد]] {{ع}} شنیدم فرمود: "در [[امام]] [[قائم]]، روشی است از [[حضرت نوح|نوح]] {{ع}} که آن [[طول عمر]] است"<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰</ref>. البته این بدان معنا نیست که [[عمر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به اندازه [[عمر]] [[حضرت نوح|نوح]] {{ع}} باشد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۴۰۴ - ۴۰۵.</ref>.
*طبقه دوم: کسانی که دویست تا سیصد سال زندگی کردند: [[صفی بن ریاح]] (۲۷۰ سال)، [[صبیرة بن سعید بن سهم]] (۲۲۰ سال)، [[حرب بن کعب مذحجی]] (۲۶۰ سال)، [[خثعم بن عوف بن خذیمه]] (۲۵۰ سال)، [[صالح پیامبر]] (۲۸۰ سال)، [[سنان مصری]] (۲۳۴ سال)، [[معدی کرب حمیری]] (۲۵۰ سال)، عضوان از [[پادشاهان]] چین (۲۵۰ سال)، [[سبق بن وهب طایی]] (۲۵۰ سال)، [[شعیب پیامبر]] (۲۴۲ سال).
 
*طبقه سوم: کسانی که بین سیصد تا چهارصد سال [[عمر]] نموده‌اند: [[ربیع بن ضیع قراری]] (۳۸۰ سال)، [[عامر بن شالح]] (۳۴۰ سال)، [[اکثم بن سیفی اسدی تمیمی]] (۳۶۰ سال)، [[امید بن ولید]] (۳۶۰ سال)، [[ذو الاصبع عدوانی]] (۳۰۰ سال)، [[عبد المسیح بن بقیله]] (۳۵۰ سال)، [[عمرو بن تمیم]] (۳۸۰ سال)، [[عمرو بن ربیعی لحی]] (۳۴۰ سال)، [[سوی بن کاهی]] (۳۳۰ سال)، [[عمرو ربیعه بن کعب]] (۳۳۰ سال).
== پرسش مستقیم ==
*طبقه چهارم: کسانی که بین چهارصد تا پانصد سال [[عمر]] داشتند: [[عمر بن جمه دوسی]] (۴۰۰ سال)، بنیادس از [[پادشاهان]] کلدانی (۴۰۰ سال)، قبطیم از فراعنه [[مصر]] (۴۸۰ سال)، قنطریم از فراعنه (۴۰۰ سال)، کشن از [[پادشاهان]] [[هند]] (۴۰۰ سال)، [[عبد شمس بن یشخب بن یعرب بن قحطان]] ملقب به سبا (۴۰۰ سال)، شالح (۴۹۳ سال)، [[دوید بن زید بن لند قضاعی]] (۴۵۶ سال)، [[تبع فزاری]] (۴۲۰ سال)، [[سلمان فارسی]] (۴۰۰ سال).
*طبقه پنجم: کسانی که بین پانصد تا ششصد سال [[عمر]] کرده‌اند: [[لقمان بن عاد بزرگ]] (۵۰۰ سال)، [[جلهمه بن عدد]] (۵۰۰ سال)، هوشنگ پسر کیومرث (۵۰۰ سال)، [[فیروز]] رای از [[پادشاهان]] [[هند]] (۵۳۷ سال)، [[حام بن نوح]] (۵۶۰ سال)، [[مریم]] [[مادر حضرت]] [[مسیح]] {{ع}} (۵۰۰ سال)، حمید سبا از [[مردم]] تبع (۵۰۰ سال)، [[یحا بن مالک بن عدد]] (۵۰۰ سال)، [[فریدون بن اثغیان]] (۵۰۰ سال).
*طبقه ششم: کسانی که بین ششصد تا هفتصد سال [[عمر]] کرده‌اند: [[قیس بن ساعده ایادی]] (۷۵۰ سال)، [[سالم بن نوح]] (۶۰۰ سال)، رستم پسر زال (۶۰۰ سال)، [[هبل بن عبدالله کنانه]] (۶۰۰ سال)، [[فرعون]] معاصر [[حضرت موسی]] (۶۰۰ سال)، [[مازیان بن اوس]] (۶۶۰ سال).
*طبقه هفتم: کسانی که بین هفتصد تا هشتصد سال [[عمر]] کرده‌اند: هود [[پیغمبر]] (مدت [[دعوت]] او ۶۷۰ سال و مدت [[عمر]] افراد [[قوم]] ۴۰۰ سال بوده و آورده‌اند که هود ۹۶۲ سال [[عمر]] کرد)، [[سلیمان]] [[پیغمبر]] (۷۱۲ سال)، جمشید (۷۱۶ سال)، گرشاسب از [[پادشاهان]] کیان [[ایران]] (۷۰۵ سال)، لود بن مهلائیل (۷۳۲ سال)، عزیز [[مصر]] (۷۰۰ سال)، لمک بن متوشلخ بن ادریس [[پیغمبر]] (۷۰۰ سال)، [[ریان بن دومغ]] (۷۰۰ سال)، مصرایم بن بصیر بن حام بن [[نوح]] (۷۰۰ سال)، سطیح (۷۰۰ سال).  
*طبقه هشتم: کسانی که بین هشتصد تا نهصد سال [[عمر]] کرده‌اند: عمرو بن عامر از [[فرمانروایان]] سرزمین سبا (۸۰۰ سال)، طهمورث (۸۰۰ سال)، ادریس [[پیغمبر]] (۹۶۲ سال).
*طبقه نهم: کسانی که بین نهصد تا هزار سال [[عمر]] کرده‌اند: [[آدم]] صفی [[الله]] (۹۳۰ سال)، [[حوا]] (۹۳۱ سال)، [[شداد بن عاد معاصر هود]] (۹۰۰ سال)، شیث بن [[آدم]] (۹۱۲ سال)، انوش (۹۶۵ سال)، [[متوشلخ بن ادریس]] (۹۱۷ سال)، عدیم از [[پادشاهان]] [[مصر]] (۹۲۶ سال)، قینان (۹۲۰ سال)، بمرد بن مهلائیل (۹۷۶ سال)، [[سربانک]] [[پادشاه]] [[هند]] (۹۳۵ سال).
*طبقه دهم: کسانی که بیش از هزار سال [[عمر]] کرده‌اند: کیومرث، نخستین [[پادشاه ایران]] (۱۰۰۰ سال)، یوشالفرس بن کالب (۱۰۰۰ سال)، ضحاک (۱۲۰۰ سال)، [[صاحب]] مهرگان (۱۵۰۰ سال)، بخت النصر (۱۵۰۷ سال)، بیوراسف بن ارونداسف (۱۰۰۰ سال)، [[حضرت نوح]] بنابر مشهور (۲۵۰۰ سال)، عناق دختر [[حضرت آدم]] (۳۰۰۰ سال)، [[عوج بن عناق]] (۳۶۰۰ سال)، [[لقمان]] [[حکیم]] (۴۰۰۰ سال).
طولانی‌ترین افراد [[فرزندان آدم]] از جهت [[عمر]]، [[حضرت خضر]] می‌باشد و شاید سن‌ او از ۹۰۰۰ سال [[تجاوز]] کرده باشد. در کتاب کنز الفوائد آمده است که از کهنسالان، [[خضر]] است که [[عمر]] و زندگی او تا [[آخر زمان]] متصل می‌باشد<ref>آخرین امید، داود الهامی، ص ۳۴۶.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۷۴.</ref>.
==پرسش مستقیم==
* [[آیا کسانی در امت‌‏های پیشین عمر طولانی داشته‌‏اند؟ (پرسش)]]
* [[آیا کسانی در امت‌‏های پیشین عمر طولانی داشته‌‏اند؟ (پرسش)]]


== پرسش‌های وابسته ==
{{پرسمان امکان طول عمر}}
{{پرسمان امکان طول عمر}}
== جستارهای وابسته ==
{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}


==منابع==
* [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]


==پانویس==
== منابع ==
{{یادآوری پانویس}}
{{منابع}}
{{پانویس2}}
# [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}


{{امام مهدی}}
== پانویس ==
{{پانویس}}


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:معمرین]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۲

این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. مدخل مرتبط ندارد پرسش‌های مرتبط با این مدخل را ببینید

معمّرین کسانی هستند که عمر طولانی داشته‌اند مانند حضرت نوح (ع)، حضرت سلیمان (ع)، اصحاب کهف و... . امام زمان (ع) نیز از جمله افرادی است که دارای عمری طولانی است.

مقدمه

معمّرین جمع معمّر، به معنای انسانی است که عمر دارزی دارد. در منابع معتبر تاریخی، افراد فراوانی معرفی شده‏ا‌ند که از عمر بسیار طولانی برخوردار بوده و سال‌های طولانی زندگی کرده‌اند[۱]. در قرآن مجید به داستان‌های یونس، اصحاب کهف و نوح که در کتاب‌های ادیان دیگر به‌طور مفصل آمده، این‌گونه اشاره شده که اگر یونس از تسبیح‌کنندگان نبود، می‌بایست تا روز قیامت در شکم ماهی بماند (یعنی عمر ماهی که تا روز قیامت مسلم گرفته شده، یونس هم ممکن بود چنین سرنوشتی داشته باشد). در سوره کهف به زنده ماندن اصحاب کهف سیصد و نه سال و در سوره عنکبوت به دوران رسالت حضرت نوح که ۹۵۰ سال بوده اشاره شده است[۲].

معمرین تاریخ

برخی از کسانی که عمرهای طولانی داشته‌اند عبارت‌اند از:

  1. طبقه اول: کسانی که بین صد تا دویست سال عمر کرده‌اند: ابراهیم خلیل (۲۰۰ سال و به قولی ۱۷۵ سال)، اسماعیل ذبیح (۱۳۷ سال)، ساره همسر ابراهیم (۱۲۷ سال)، اسحاق (۱۶۰ سال)، یعقوب (۱۴۷ سال)، یوسف (۱۲۰ سال)، منوچهر (۱۲۰ سال پادشاهی کرد)، عمران (۱۳۷ سال)، کیقباد (۱۲۰ سال پادشاهی کرد)، کیکاوس (۱۵۰ سال پادشاهی کرد).
  2. طبقه دوم: کسانی که دویست تا سیصد سال زندگی کردند: صفی بن ریاح (۲۷۰ سال)، صبیرة بن سعید بن سهم (۲۲۰ سال)، حرب بن کعب مذحجی (۲۶۰ سال)، خثعم بن عوف بن خذیمه (۲۵۰ سال)، صالح پیامبر (۲۸۰ سال)، سنان مصری (۲۳۴ سال)، معدی‌کرب حمیری (۲۵۰ سال)، عضوان از پادشاهان چین (۲۵۰ سال)، سبق بن وهب طایی (۲۵۰ سال)، شعیب پیامبر (۲۴۲ سال).
  3. طبقه سوم: کسانی که بین سیصد تا چهارصد سال عمر نموده‌اند: ربیع بن ضیع قراری (۳۸۰ سال)، عامر بن شالح (۳۴۰ سال)، اکثم بن سیفی اسدی تمیمی (۳۶۰ سال)، امید بن ولید (۳۶۰ سال)، ذو الاصبع عدوانی (۳۰۰ سال)، عبد المسیح بن بقیله (۳۵۰ سال)، عمرو بن تمیم (۳۸۰ سال)، عمرو بن ربیعی لحی (۳۴۰ سال)، سوی بن کاهی (۳۳۰ سال)، عمرو ربیعه بن کعب (۳۳۰ سال).
  4. طبقه چهارم: کسانی که بین چهارصد تا پانصد سال عمر داشتند: عمر بن جمه دوسی (۴۰۰ سال)، بنیادس از پادشاهان کلدانی (۴۰۰ سال)، قبطیم از فراعنه مصر (۴۸۰ سال)، قنطریم از فراعنه (۴۰۰ سال)، کشن از پادشاهان هند (۴۰۰ سال)، عبد شمس بن یشخب بن یعرب بن قحطان ملقب به سبا (۴۰۰ سال)، شالح (۴۹۳ سال)، دوید بن زید بن لند قضاعی (۴۵۶ سال)، تبع فزاری (۴۲۰ سال)، سلمان فارسی (۴۰۰ سال).
  5. طبقه پنجم: کسانی که بین پانصد تا ششصد سال عمر کرده‌اند: لقمان بن عاد بزرگ (۵۰۰ سال)، جلهمه بن عدد (۵۰۰ سال)، هوشنگ پسر کیومرث (۵۰۰ سال)، فیروز رای از پادشاهان هند (۵۳۷ سال)، حام بن نوح (۵۶۰ سال)، مریم مادر حضرت مسیح (ع) (۵۰۰ سال)، حمید سبا از مردم تبع (۵۰۰ سال)، یحا بن مالک بن عدد (۵۰۰ سال)، فریدون بن اثغیان (۵۰۰ سال).
  6. طبقه ششم: کسانی که بین ششصد تا هفتصد سال عمر کرده‌اند: قیس بن ساعده ایادی (۷۵۰ سال)، سالم بن نوح (۶۰۰ سال)، رستم پسر زال (۶۰۰ سال)، هبل بن عبدالله کنانه (۶۰۰ سال)، فرعون معاصر حضرت موسی (۶۰۰ سال)، مازیان بن اوس (۶۶۰ سال).
  7. طبقه هفتم: کسانی که بین هفتصد تا هشتصد سال عمر کرده‌اند: هود پیغمبر (مدت دعوت او ۶۷۰ سال و مدت عمر افراد قوم ۴۰۰ سال بوده و آورده‌اند که هود ۹۶۲ سال عمر کرد)، سلیمان پیغمبر (۷۱۲ سال)، جمشید (۷۱۶ سال)، گرشاسب از پادشاهان کیان ایران (۷۰۵ سال)، لود بن مهلائیل (۷۳۲ سال)، عزیز مصر (۷۰۰ سال)، لمک بن متوشلخ بن ادریس پیغمبر (۷۰۰ سال)، ریان بن دومغ (۷۰۰ سال)، مصرایم بن بصیر بن حام بن نوح (۷۰۰ سال)، سطیح (۷۰۰ سال).
  8. طبقه هشتم: کسانی که بین هشتصد تا نهصد سال عمر کرده‌اند: عمرو بن عامر از فرمانروایان سرزمین سبا (۸۰۰ سال)، طهمورث (۸۰۰ سال)، ادریس پیغمبر (۹۶۲ سال).
  9. طبقه نهم: کسانی که بین نهصد تا هزار سال عمر کرده‌اند: آدم صفی الله (۹۳۰ سال)، حوا (۹۳۱ سال)، شداد بن عاد معاصر هود (۹۰۰ سال)، شیث بن آدم (۹۱۲ سال)، انوش (۹۶۵ سال)، متوشلخ بن ادریس (۹۱۷ سال)، عدیم از پادشاهان مصر (۹۲۶ سال)، قینان (۹۲۰ سال)، بمرد بن مهلائیل (۹۷۶ سال)، سربانک پادشاه هند (۹۳۵ سال).
  10. طبقه دهم: کسانی که بیش از هزار سال عمر کرده‌اند: کیومرث، نخستین پادشاه ایران (۱۰۰۰ سال)، یوشالفرس بن کالب (۱۰۰۰ سال)، ضحاک (۱۲۰۰ سال)، صاحب مهرگان (۱۵۰۰ سال)، بخت النصر (۱۵۰۷ سال)، بیوراسف بن ارونداسف (۱۰۰۰ سال)، حضرت نوح بنابر مشهور (۲۵۰۰ سال)، عناق دختر حضرت آدم (۳۰۰۰ سال)، عوج بن عناق (۳۶۰۰ سال)، لقمان حکیم (۴۰۰۰ سال).

طولانی‌ترین افراد فرزندان آدم از جهت عمر، حضرت خضر است و شاید سن‌ او از ۹۰۰۰ سال تجاوز کرده باشد. در کتاب کنز الفوائد آمده است از کهنسالان، خضر است که عمر و زندگی او تا آخر زمان متصل است[۳].[۴]

معمرین در روایات

در روایات نیز به برخی از این افراد اشاره شده است:

  1. حضرت نوح "۲۵۰۰ سال زندگی کرد".
  2. در روایتی دیگر، آمده است: "عمرهای قوم نوح، سیصد سال بود".
  3. پیامبر اکرم (ص) فرمود: "... سلیمان بن داود ۷۱۲ سال زندگی کرد"[۵].
  4. روایت شده است: دجّال زنده است و در زمان پیامبر اکرم (ص) نیز زنده بوده است و تا هنگام ظهور نیز زنده خواهد بود. در این‌‏باره روایات اهل سنت کمتر از شیعه نیست؛ حال چه استبعادی دارد منکر طول عمر حضرت مهدی (ع)‏ شده‌‏اند؟ این در حالی است که دجّال، دشمن خدا و مهدی (ع) دوست خداست[۶].
  5. همچنین در روایات است که لقمان بن عاد، بیشترین عمر را داشته است. او ۳۵۰۰ سال زندگی کرده است[۷].[۸]

طول عمر امام مهدی (ع)

مقالهٔ اصلی: طول عمر امام مهدی

باتوجه به وجود معمرین در اقوام گذشته استبعادی ندارد حضرت مهدی (ع) نیز دارای طول عمری غیر عادی باشد. غیر از اینکه روایات فراوانی از معصومان (ع) در دست است که وقتی شباهت حضرت مهدی (ع) به پیامبران گفته شده است، یکی از این شباهت‌‏ها، شباهت آن حضرت به نوح (ع) است. سعید بن جبیر می‌‏گوید از امام سجاد (ع) شنیدم فرمود: "در امام قائم، روشی است از نوح (ع) که آن طول عمر است"[۹]. البته این بدان معنا نیست که عمر حضرت مهدی (ع) به اندازه عمر نوح (ع) باشد[۱۰].

پرسش مستقیم

پرسش‌های وابسته

  1. آیا طول عمر امکان فلسفی و منطقی دارد؟ (پرسش)
  2. آیا طول عمر به این حد از حیث علمی امکان دارد؟ (پرسش)
  3. آیا طول عمر امکان عملی داشته است؟ (پرسش)
  4. آیا از دیدگاه قرآن کریم عمر طولانی ممکن است؟ (پرسش)
  5. چگونه برای امام مهدی این عمر طولانی امکان‏‌پذیر شده است؟ (پرسش)
  6. آیا کسانی در امت‌‏های پیشین عمر طولانی داشته‌‏اند؟ (پرسش)
  7. دلایلی که نشان می‌دهد کسانی در طول تاریخ عمر طولانی داشته‌اند چیستند؟ (پرسش)
  8. نظر دانشمندان نسبت به طول عمر چیست؟ (پرسش)


منابع

  1. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت
  2. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه

پانویس

  1. ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، روایت ۸۶ به بعد
  2. ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۴۰۴ ـ ۴۰۵؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۷۴.
  3. ↑ آخرین امید، داود الهامی، ص ۳۴۶.
  4. ↑ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۷۴.
  5. ↑ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰
  6. ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۳، ح ۸۶
  7. ↑ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۱۴، ح ۸۷
  8. ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۴۰۴ - ۴۰۵.
  9. ↑ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص ۲۰۲، باب ۵۰
  10. ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۴۰۴ - ۴۰۵.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=معمرین&oldid=1191453»