کشف و شهود: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۳
خط ۲۷: خط ۲۷:
== اقسام کشف و شهود ==
== اقسام کشف و شهود ==
اهل معرفت برای کشف و شهود، اقسام و مراتب مختلفی ذکر کرده‌اند و [[کشف]] را به دو قسم (صوری و [[معنوی]]) تقسیم کرده‌اند:
اهل معرفت برای کشف و شهود، اقسام و مراتب مختلفی ذکر کرده‌اند و [[کشف]] را به دو قسم (صوری و [[معنوی]]) تقسیم کرده‌اند:
# کشف صوری: در این کشف، صورت و [[تمثل]] از راه حواس پنج‌گانه رخ می‌دهد و مکاشِف در این حال، صورتی را مشاهده می‌کند؛ چنان‌که در [[رؤیا]] نیز نوعی تمثل و [[احساس]] وجود دارد<ref>قیصری، شرح فصوص الحکم، ۱۰۷ ـ ۱۰۸؛ آملی، جامع الاسرار، ۴۶۲ ـ ۴۶۵.</ref>. کشف صوری به سه صورت اتفاق می‌افتد: برطرف‌ شدن موانع و حجاب‌های طبیعی؛ ظاهر شدن [[حقیقت]] به صورت مثالی برای فرد؛ صاحب کشف به [[قوّت]] نفس خویش، حقیقت را صورتی می‌دهد و به صورت مثالی پیش خود حاضر می‌کند.
# کشف صوری: در این کشف، صورت و تمثل از راه حواس پنج‌گانه رخ می‌دهد و مکاشِف در این حال، صورتی را مشاهده می‌کند؛ چنان‌که در [[رؤیا]] نیز نوعی تمثل و [[احساس]] وجود دارد<ref>قیصری، شرح فصوص الحکم، ۱۰۷ ـ ۱۰۸؛ آملی، جامع الاسرار، ۴۶۲ ـ ۴۶۵.</ref>. کشف صوری به سه صورت اتفاق می‌افتد: برطرف‌ شدن موانع و حجاب‌های طبیعی؛ ظاهر شدن [[حقیقت]] به صورت مثالی برای فرد؛ صاحب کشف به [[قوّت]] نفس خویش، حقیقت را صورتی می‌دهد و به صورت مثالی پیش خود حاضر می‌کند.
# [[کشف]] [[معنوی]]: در این کشف تمثّل راه ندارد و با تجلی [[حق‌تعالی]] به اسم علیم تحقق می‌یابد و به [[حقایق]] عالم [[عقل]] و فراتر از آن تعلق می‌گیرد. در این مقام [[روح]] با تجردش به [[عالم غیب]] و معانی مجرد توجه می‌کند و معانی [[غیبی]] و حقایق [[روحانی]] بر او منکشف می‌شود و به این اعتبار، [[عارفان]] این [[شهود]] را شهود کلی می‌دانند.<ref>فرغانی، مشارق الدراری، ۶۷۰ ـ ۶۷۱؛ قیصری، شرح فصوص الحکم، ۱۱۰؛ آملی، جامع الاسرار، ۴۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مستوفی|مستوفی]] و [[باقر صاحبی|صاحبی]]، [[کشف و شهود (مقاله)| مقاله «کشف و شهود»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۸]]، ص۴۸۰–۴۸۸.</ref>
# [[کشف]] [[معنوی]]: در این کشف تمثّل راه ندارد و با تجلی [[حق‌تعالی]] به اسم علیم تحقق می‌یابد و به [[حقایق]] عالم [[عقل]] و فراتر از آن تعلق می‌گیرد. در این مقام [[روح]] با تجردش به [[عالم غیب]] و معانی مجرد توجه می‌کند و معانی [[غیبی]] و حقایق [[روحانی]] بر او منکشف می‌شود و به این اعتبار، [[عارفان]] این [[شهود]] را شهود کلی می‌دانند.<ref>فرغانی، مشارق الدراری، ۶۷۰ ـ ۶۷۱؛ قیصری، شرح فصوص الحکم، ۱۱۰؛ آملی، جامع الاسرار، ۴۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مستوفی|مستوفی]] و [[باقر صاحبی|صاحبی]]، [[کشف و شهود (مقاله)| مقاله «کشف و شهود»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۸]]، ص۴۸۰–۴۸۸.</ref>


۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش