مقام ولایت الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۰: خط ۱۰:


==تعریف مقام ولایت الهی==
==تعریف مقام ولایت الهی==
*در اصطلاح [[عرفانی]] به تعالی [[روح]] و نزدیکی صاحب [[روح]] به [[قرب الهی]] "[[مقام ولایت]]" گفته می‌شود که دارندۀ آن با [[غیب]] و [[فرشتگان]] [[ارتباط]] دارد و به [[اسرار]] و [[معارف الهی]] [[دست]] یافته و شرط لازم برای [[نبوت]] و [[دریافت وحی]] را کسب کرده استف گرچه [[وحی]] به معنای [[شریعت]] و [[پیغمبری]] را دریافت نکند. مانند [[لقمان حکیم]] که [[پیامبر]] نبود اما مقامش از بعضی [[پیامبران]] بالاتر بود. دارندۀ [[مقام ولایت]] را می‌توان "[[نبی]]" به معنای خبردهندۀ از [[غیب]] نامید که در [[عرفان]] به این [[مقام]] "[[نبوت]] تعریفی" گفته می‌شود که استمرار دارد؛ گرچه "[[نبوت تشریعی]]" خاتمه یافته است<ref>فصوص الحکم، فص داودیه، ص ۱۶۲؛ الفتوحات، ج۱، ص ۱۴۳ و ج۲، ص ۴۲۹؛ مقدمه قیصری بر فصوص، ج۱، ص ۱۲۷، فصل ۱۲؛ فصوص الحکم، آخر فص عزیزی، ص۱۳۴ و فص شیئی، ص۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص ۴۲-۴۳ و ص۱۰۶ - ۱۰۸.</ref>
*در اصطلاح [[عرفانی]] به تعالی [[روح]] و نزدیکی صاحب [[روح]] به [[قرب الهی]] "[[مقام ولایت]]" گفته می‌شود که دارندۀ آن با [[غیب]] و [[فرشتگان]] [[ارتباط]] دارد و به [[اسرار]] و [[معارف الهی]] [[دست]] یافته و شرط لازم برای [[نبوت]] و [[دریافت وحی]] را کسب کرده استف گرچه [[وحی]] به معنای [[شریعت]] و [[پیغمبری]] را دریافت نکند. مانند [[لقمان حکیم]] که [[پیامبر]] نبود اما مقامش از بعضی [[پیامبران]] بالاتر بود. دارندۀ [[مقام ولایت]] را می‌توان "[[نبی]]" به معنای خبردهندۀ از [[غیب]] نامید که در [[عرفان]] به این [[مقام]] "[[نبوت]] تعریفی" گفته می‌شود که استمرار دارد؛ گرچه "[[نبوت تشریعی]]" خاتمه یافته است<ref>فصوص الحکم، فص داودیه، ص ۱۶۲؛ الفتوحات، ج۱، ص ۱۴۳ و ج۲، ص ۴۲۹؛ مقدمه قیصری بر فصوص، ج۱، ص ۱۲۷، فصل ۱۲؛ فصوص الحکم، آخر فص عزیزی، ص۱۳۴ و فص شیئی، ص۷۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)|امامت]]، ص ۴۲-۴۳ و ص۱۰۶ - ۱۰۸.</ref>
==دارندگان [[مقام ولایت]]==
==دارندگان [[مقام ولایت]]==
* [[پیامبران]] با [[تهذیب نفس]] به [[مقام قرب الهی]] رسیده و [[مظهر]] و [[تجلی]] [[صفات الهی]] هستند. [[امامان]] نیز دارای چنین مقامی بوده و [[مرجع]] علمی‌ و [[دینی]] هستند. [[روایات]] متعدد از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که به [[روح]] قدسی آنان و [[برتری]] آنان بر [[ارواح]] [[پیامبران]] تأکید و تصریح دارد؛ این مطلب را ثابت می‌کند<ref>ر.ک: قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص۱۰۶ - ۱۰۸.</ref>.
* [[پیامبران]] با [[تهذیب نفس]] به [[مقام قرب الهی]] رسیده و [[مظهر]] و [[تجلی]] [[صفات الهی]] هستند. [[امامان]] نیز دارای چنین مقامی بوده و [[مرجع]] علمی‌ و [[دینی]] هستند. [[روایات]] متعدد از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که به [[روح]] قدسی آنان و [[برتری]] آنان بر [[ارواح]] [[پیامبران]] تأکید و تصریح دارد؛ این مطلب را ثابت می‌کند<ref>ر.ک: [[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[امامت ۲ (کتاب)|امامت]]، ص۱۰۶ - ۱۰۸.</ref>.
==[[صفات]] [[مقام ولایت]] در [[تکوین]]==
==[[صفات]] [[مقام ولایت]] در [[تکوین]]==
*در [[نظام تکوین]]، با توجّه به آنکه [[مقام]] [[ولایت و خلافت]] [[الهی]]، اشرف اسماء در میان خلایق است، دارنده [[مقام ولایت]] باید دارای صفات ذیل باشد:
*در [[نظام تکوین]]، با توجّه به آنکه [[مقام]] [[ولایت و خلافت]] [[الهی]]، اشرف اسماء در میان خلایق است، دارنده [[مقام ولایت]] باید دارای صفات ذیل باشد:
# [[مظهر]] و مخزن [[علم]] و [[قدرت الهی]] است و بر [[غیب و شهادت]] [[احاطه علمی]] دارد.  
# [[مظهر]] و مخزن [[علم]] و [[قدرت الهی]] است و بر [[غیب و شهادت]] [[احاطه علمی]] دارد.  
# [[مظهر]] [[ربوبیّت]] و [[تربیت]] مخلوقات در [[سیر]] کمالشان است و [[هدایت تکوینی]] [[خداوند]] از مجرای او بر آنها جاری می‌گردد.  
# [[مظهر]] [[ربوبیّت]] و [[تربیت]] مخلوقات در [[سیر]] کمالشان است و [[هدایت تکوینی]] [[خداوند]] از مجرای او بر آنها جاری می‌گردد.  
# [[مظهر]] [[سلام الهی]] است، یعنی هیچ [[انحراف]] و ناهماهنگی میان ظاهر و [[باطن]] او وجود ندارد. این [[مقام]] در عالم [[دنیا]] "[[عصمت الهی]]" و در [[عوالم ملکوت]] "[[سلام الهی]]" نام دارد<ref>ر.ک: فیاض‌بخش، محمد تقی و محسنی، فرید، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل، ج۱، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.
# [[مظهر]] [[سلام الهی]] است، یعنی هیچ [[انحراف]] و ناهماهنگی میان ظاهر و [[باطن]] او وجود ندارد. این [[مقام]] در عالم [[دنیا]] "[[عصمت الهی]]" و در [[عوالم ملکوت]] "[[سلام الهی]]" نام دارد<ref>ر.ک: [[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.
==[[صفات]] [[مقام ولایت]] در [[تشریع]]==
==[[صفات]] [[مقام ولایت]] در [[تشریع]]==
*صفات دارندۀ [[مقام ولایت]] در [[نظام]] [[تشریع]]، هماهنگ با [[تکوین]]، بیشتر بر [[علم]] و [[قدرت]] و [[تدبیر]] و [[حاکمیّت]] و [[عصمت]] تأکید می‌نماید و عبارت‌اند:
*صفات دارندۀ [[مقام ولایت]] در [[نظام]] [[تشریع]]، هماهنگ با [[تکوین]]، بیشتر بر [[علم]] و [[قدرت]] و [[تدبیر]] و [[حاکمیّت]] و [[عصمت]] تأکید می‌نماید و عبارت‌اند:
خط ۲۳: خط ۲۳:
# [[مظهر]] [[سلام الهی]]: هیچ [[فراموشی]] و خطایی از او سر نمی‌زند و عیناً آنچه را که [[خداوند]] فرموده، بیان می‌‌نماید.
# [[مظهر]] [[سلام الهی]]: هیچ [[فراموشی]] و خطایی از او سر نمی‌زند و عیناً آنچه را که [[خداوند]] فرموده، بیان می‌‌نماید.
# [[تدبیر امور]] [[مردم]] در [[تشریع]]: [[هدایت الهی]] در تشریعیّات، از مجرای او بر خلایق جاری می‌شود.
# [[تدبیر امور]] [[مردم]] در [[تشریع]]: [[هدایت الهی]] در تشریعیّات، از مجرای او بر خلایق جاری می‌شود.
# [[ریاست]] [[حکومت]] و رفع تنازعات میان [[مردم]]: لازمۀ این کار اشراف کامل بر [[احکام شریعت]] و محدودۀ اِعمال ولایت‌ها در [[فرامین الهی]] است و این تنها از عهده [[رسول خدا]]{{صل}} و یا [[امامان معصوم]]{{ع}} برمی‌آید و [[قضاوت]] آنان، از جنس [[قضاوت]] [[الهی]] است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>.<ref>ر.ک: فیاض‌بخش، محمد تقی و محسنی، فرید، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل، ج۱، ص۵۰۰-۵۰۲.</ref>
# [[ریاست]] [[حکومت]] و رفع تنازعات میان [[مردم]]: لازمۀ این کار اشراف کامل بر [[احکام شریعت]] و محدودۀ اِعمال ولایت‌ها در [[فرامین الهی]] است و این تنها از عهده [[رسول خدا]]{{صل}} و یا [[امامان معصوم]]{{ع}} برمی‌آید و [[قضاوت]] آنان، از جنس [[قضاوت]] [[الهی]] است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ}}<ref>«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش، محمد تقی]] و [[فرید محسنی|محسنی، فرید]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ص۵۰۰-۵۰۲.</ref>


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۱۰

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث مقام معصوم و مرتبط با مدخل ولایت است. مدخل‌های وابسته به این بحث:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ولایت الهی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

تعریف مقام ولایت الهی

دارندگان مقام ولایت

صفات مقام ولایت در تکوین

  1. مظهر و مخزن علم و قدرت الهی است و بر غیب و شهادت احاطه علمی دارد.
  2. مظهر ربوبیّت و تربیت مخلوقات در سیر کمالشان است و هدایت تکوینی خداوند از مجرای او بر آنها جاری می‌گردد.
  3. مظهر سلام الهی است، یعنی هیچ انحراف و ناهماهنگی میان ظاهر و باطن او وجود ندارد. این مقام در عالم دنیا "عصمت الهی" و در عوالم ملکوت "سلام الهی" نام دارد[۴].

صفات مقام ولایت در تشریع

  1. مظهر علم الهی: احاطۀ علمی به موجودات دارد و بر اسرار قرآن آگاه بوده و مصداق "راسخین در علم" و قرآن است.
  2. مظهر سلام الهی: هیچ فراموشی و خطایی از او سر نمی‌زند و عیناً آنچه را که خداوند فرموده، بیان می‌‌نماید.
  3. تدبیر امور مردم در تشریع: هدایت الهی در تشریعیّات، از مجرای او بر خلایق جاری می‌شود.
  4. ریاست حکومت و رفع تنازعات میان مردم: لازمۀ این کار اشراف کامل بر احکام شریعت و محدودۀ اِعمال ولایت‌ها در فرامین الهی است و این تنها از عهده رسول خدا(ص) و یا امامان معصوم(ع) برمی‌آید و قضاوت آنان، از جنس قضاوت الهی است: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ[۵].[۶]

منابع

  1. فیاض‌بخش، محمد تقی و محسنی، فرید، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱
  2. قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت

منبع‌شناسی جامع مقام معصوم


پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. فصوص الحکم، فص داودیه، ص ۱۶۲؛ الفتوحات، ج۱، ص ۱۴۳ و ج۲، ص ۴۲۹؛ مقدمه قیصری بر فصوص، ج۱، ص ۱۲۷، فصل ۱۲؛ فصوص الحکم، آخر فص عزیزی، ص۱۳۴ و فص شیئی، ص۷۲.
  2. ر.ک: قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص ۴۲-۴۳ و ص۱۰۶ - ۱۰۸.
  3. ر.ک: قدردان قراملکی، محمد حسن، امامت، ص۱۰۶ - ۱۰۸.
  4. ر.ک: فیاض‌بخش، محمد تقی و محسنی، فرید، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل، ص۴۹۹-۵۰۰.
  5. «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید» سوره نساء، آیه ۵۹.
  6. ر.ک: فیاض‌بخش، محمد تقی و محسنی، فرید، ولایت و امامت از منظر عقل و نقل، ص۵۰۰-۵۰۲.