حیره در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۸

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

موقعیت مکانی شهر حیره

حیره شهری در یک فرسنگی کوفه است که شش و نیم کیلومتر با شهر نجف فاصله دارد. در زمان ساسانیان در آنجا، ملوک لخمی سلطنت داشتند و دست‌نشانده ایران بودند. خسرو پرویز در سال ٦٠٢ م. این سلسله را منقرض و حاکم برای آن تعیین کرد. بعد از آنکه حیره به دست مسلمانان افتاد، به علت بنای کوفه تنزل یافت و قبل از قرن دهم م. و قرن چهارم ه‍‌. به کلی از میان رفت^[۱].^[۲]

حیره و مهدویت

امام باقر(ع) به جابر فرمود: "ظهور حضرت مهدی(ع) زمانی به وقوع خواهد پیوست که کشتاری بزرگ در میان شهر حیره و شهر کوفه به وجود آید^[۳].
روزی امیرالمؤمنین(ع) با یاران خود از سرزمین کوفه و حیره عبور می‌‌کردند، حضرت فرمود: این دو شهر چنان گسترش می‌‌یابند که به هم متصل خواهند شد ـ به سوی کوفه اشاره نمودند ـ تا جایی که حدوداً هر متر آن در مقابل چند مثقال طلا خریداری می‌‌شود. در حیره مسجدی ساخته خواهد شد که پانصد درب داشته و حضرت قائم(ع) در آن نماز خواهد خواند، زیرا مسجد کوفه در آن زمان گنجایش نمازگذاران را نخواهد داشت. در این مسجد (علاوه بر حضرت) دوازده نفر عادل بر مردم نماز جماعت خواهند خواند. سپس حضرت فرمود: در کوفه نیز چهار مسجد دیگر ساخته خواهد شد که مسجد کوفه کوچک‌ترین آنها خواهد بود^[۴].^[۵]
امام صادق (ع) فرمود: "خانه‌های کوفه به رودخانه کربلا و حیره متصل می‌شود..."^[۶].^[۷]

پرسش مستقیم

حیره کجاست و چه ارتباطی با ظهور امام مهدی دارد؟ (پرسش)

پرسش‌های وابسته

منابع

پانویس

↑ فرهنگ فارسی معین، ج ۵، ص ۴۷۰.
↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۲۲۷؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۸۷.
↑ «عَنْ جَابِرٍ قَال‏ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَتَى يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ فَقَالَ ع أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ يَا جَابِرُ وَ لَمَّا تَكْثُرِ الْقَتْلَى بَيْنَ الْحِيرَةِ وَ الْكُوفَةِ»؛ غیبت طوسی، ص 446.
↑ «خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَى الْحِيرَةِ فَقَالَ لَيَتَّصِلَنَّ هَذِهِ بِهَذِهِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْكُوفَةِ وَ الْحِيرَةِ حَتَّى يُبَاعَ الذِّرَاعُ فِيمَا بَيْنَهُمَا بِدَنَانِيرَ وَ لَيَبْنِيَنَّ بِالْحِيرَةِ مَسْجِداً لَهُ خَمْسُمِائَةِ بَابٍ يُصَلِّي فِيهِ خَلِيفَةُ الْقَائِمِ ع لِأَنَّ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ لَيَضِيقُ عَلَيْهِمْ وَ لَيُصَلِّيَنَّ فِيهِ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً عَدْلًا قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَسَعُ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ هَذَا الَّذِي تَصِفُ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ قَالَ تُبْنَى لَهُ أَرْبَعُ مَسَاجِدَ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ أَصْغَرُهَا وَ هَذَا وَ مَسْجِدَانِ فِي‏ طَرَفَيِ الْكُوفَةِ مِنْ هَذَا الْجَانِبِ وَ هَذَا الْجَانِبِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ نَحْوَ نَهَرِ الْبَصْرِيِّينَ وَ الْغَرِيَّيْنِ»؛ بحار الانوار: ج ۵۲، ص 374.
↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۲۲۷.
↑ غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۰ و ۳۳۷.
↑ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۸۷.

[1] فرهنگ فارسی معین، ج ۵، ص ۴۷۰.

[2] حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۲۲۷؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۸۷.

[3] «عَنْ جَابِرٍ قَال‏ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَتَى يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ فَقَالَ ع أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ يَا جَابِرُ وَ لَمَّا تَكْثُرِ الْقَتْلَى بَيْنَ الْحِيرَةِ وَ الْكُوفَةِ»؛ غیبت طوسی، ص 446.

[4] «خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَى الْحِيرَةِ فَقَالَ لَيَتَّصِلَنَّ هَذِهِ بِهَذِهِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْكُوفَةِ وَ الْحِيرَةِ حَتَّى يُبَاعَ الذِّرَاعُ فِيمَا بَيْنَهُمَا بِدَنَانِيرَ وَ لَيَبْنِيَنَّ بِالْحِيرَةِ مَسْجِداً لَهُ خَمْسُمِائَةِ بَابٍ يُصَلِّي فِيهِ خَلِيفَةُ الْقَائِمِ ع لِأَنَّ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ لَيَضِيقُ عَلَيْهِمْ وَ لَيُصَلِّيَنَّ فِيهِ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً عَدْلًا قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَسَعُ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ هَذَا الَّذِي تَصِفُ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ قَالَ تُبْنَى لَهُ أَرْبَعُ مَسَاجِدَ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ أَصْغَرُهَا وَ هَذَا وَ مَسْجِدَانِ فِي‏ طَرَفَيِ الْكُوفَةِ مِنْ هَذَا الْجَانِبِ وَ هَذَا الْجَانِبِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ نَحْوَ نَهَرِ الْبَصْرِيِّينَ وَ الْغَرِيَّيْنِ»؛ بحار الانوار: ج ۵۲، ص 374.

[5] حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۲۲۷.

[6] غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۰ و ۳۳۷.

[7] تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۲۸۷.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 ==حیره و مهدویت==
 #[[امام باقر]]{{ع}} به [[جابر]] فرمود: "[[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} زمانی به وقوع خواهد پیوست که کشتاری بزرگ در میان [[شهر]] حیره و [[شهر]] [[کوفه]] به وجود آید<ref>{{متن حدیث|عَنْ جَابِرٍ قَال‏ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَتَى يَكُونُ هَذَا الْأَمْرُ فَقَالَ ع أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ يَا جَابِرُ وَ لَمَّا تَكْثُرِ الْقَتْلَى بَيْنَ الْحِيرَةِ وَ الْكُوفَةِ}}؛ غیبت طوسی، ص 446.</ref>.
-#روزی [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با [[یاران]] خود از سرزمین [[کوفه]] و حیره عبور می‌‌کردند، حضرت فرمود: این دو [[شهر]] چنان گسترش می‌‌یابند که به هم متصل خواهند شد ـ به سوی [[کوفه]] اشاره نمودند ـ تا جایی که حدوداً هر متر آن در مقابل چند مثقال طلا خریداری می‌‌شود. در حیره مسجدی ساخته خواهد شد که پانصد درب داشته و [[حضرت قائم]]{{ع}} در آن [[نماز]] خواهد خواند، زیرا [[مسجد کوفه]] در آن زمان گنجایش نمازگذاران را نخواهد داشت. در این [[مسجد]] (علاوه بر حضرت) [[دوازده نفر]] [[عادل]] بر [[مردم]] [[نماز جماعت]] خواهند خواند. سپس حضرت فرمود: در [[کوفه]] نیز چهار [[مسجد]] دیگر ساخته خواهد شد که [[مسجد کوفه]] کوچک‌ترین آنها خواهد بود<ref>{{متن حدیث|خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَى الْحِيرَةِ فَقَالَ لَيَتَّصِلَنَّ هَذِهِ بِهَذِهِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْكُوفَةِ وَ الْحِيرَةِ حَتَّى يُبَاعَ الذِّرَاعُ فِيمَا بَيْنَهُمَا بِدَنَانِيرَ وَ لَيَبْنِيَنَّ بِالْحِيرَةِ مَسْجِداً لَهُ خَمْسُمِائَةِ بَابٍ يُصَلِّي فِيهِ خَلِيفَةُ الْقَائِمِ ع لِأَنَّ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ لَيَضِيقُ عَلَيْهِمْ وَ لَيُصَلِّيَنَّ فِيهِ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً عَدْلًا قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَسَعُ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ هَذَا الَّذِي تَصِفُ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ قَالَ تُبْنَى لَهُ أَرْبَعُ مَسَاجِدَ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ أَصْغَرُهَا وَ هَذَا وَ مَسْجِدَانِ فِي‏ طَرَفَيِ الْكُوفَةِ مِنْ هَذَا الْجَانِبِ وَ هَذَا الْجَانِبِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ نَحْوَ نَهَرِ الْبَصْرِيِّينَ وَ الْغَرِيَّيْنِ}}؛ بحار الانوار: ج ۵۲، ص 374.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۲۷.</ref>
+#روزی [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با [[یاران]] خود از سرزمین [[کوفه]] و حیره عبور می‌‌کردند، حضرت فرمود: این دو [[شهر]] چنان گسترش می‌‌یابند که به هم متصل خواهند شد ـ به سوی [[کوفه]] اشاره نمودند ـ تا جایی که حدوداً هر متر آن در مقابل چند مثقال طلا خریداری می‌‌شود. در حیره مسجدی ساخته خواهد شد که پانصد درب داشته و [[حضرت قائم]]{{ع}} در آن [[نماز]] خواهد خواند، زیرا [[مسجد کوفه]] در آن زمان گنجایش نمازگذاران را نخواهد داشت. در این [[مسجد]] (علاوه بر حضرت) دوازده نفر [[عادل]] بر [[مردم]] [[نماز جماعت]] خواهند خواند. سپس حضرت فرمود: در [[کوفه]] نیز چهار [[مسجد]] دیگر ساخته خواهد شد که [[مسجد کوفه]] کوچک‌ترین آنها خواهد بود<ref>{{متن حدیث|خَرَجَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَى الْحِيرَةِ فَقَالَ لَيَتَّصِلَنَّ هَذِهِ بِهَذِهِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْكُوفَةِ وَ الْحِيرَةِ حَتَّى يُبَاعَ الذِّرَاعُ فِيمَا بَيْنَهُمَا بِدَنَانِيرَ وَ لَيَبْنِيَنَّ بِالْحِيرَةِ مَسْجِداً لَهُ خَمْسُمِائَةِ بَابٍ يُصَلِّي فِيهِ خَلِيفَةُ الْقَائِمِ ع لِأَنَّ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ لَيَضِيقُ عَلَيْهِمْ وَ لَيُصَلِّيَنَّ فِيهِ اثْنَا عَشَرَ إِمَاماً عَدْلًا قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَسَعُ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ هَذَا الَّذِي تَصِفُ النَّاسَ يَوْمَئِذٍ قَالَ تُبْنَى لَهُ أَرْبَعُ مَسَاجِدَ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ أَصْغَرُهَا وَ هَذَا وَ مَسْجِدَانِ فِي‏ طَرَفَيِ الْكُوفَةِ مِنْ هَذَا الْجَانِبِ وَ هَذَا الْجَانِبِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ نَحْوَ نَهَرِ الْبَصْرِيِّينَ وَ الْغَرِيَّيْنِ}}؛ بحار الانوار: ج ۵۲، ص 374.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۲۷.</ref>
 #[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "خانه‌های کوفه به رودخانه کربلا و حیره متصل می‌شود..."<ref>غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۰ و ۳۳۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۸۷.</ref>