حق زیارت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۱۱ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
این مدخل از زیرشاخه‌های بحث حق اهل بیت است. "حق زیارت" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حق زیارت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مفهوم زیارت

  1. زائر یعنی شخصی که میل و گرایش به چیزی یا کسی دارد.
  2. مزور، یعنی شخصی یا چیزی که میل به سوی اوست.
  3. خصیصه‌ای انسانی به نام گرایش قلبی که با تکریم و تعظیم و انس گرفتن با مزور همراه است"[۳].

اهمیت زیارت

  1. ضمن تببین و برشماری خصایص والای مزور به بیان خدمات و زحمات طاقت فرسایی آنان برای احیای معارف و احکام اسلامی و جوامع دینی و تلاش بی‌وقفه بدون توقع اجر و مزد آنان برای تأمین سعادت دنیا و تضمین فلاح آخرت می‌پردازد... در زیارت حضرت امیرالمؤمنین(ع) آمده است: "در راه خدا مجاهدت فراوان کردی و در راه خدا و رسولش نصیحت و پند و اندرز نمودی..."[۹].
  2. باور قلبی و تصدیق لسانی به این که این جریان حق عظیم و بزرگی را برای آن اولیاء و موالیان والا ایجاد می‌کند. این حق به حدی عظیم است که قابل اکتناه نیست. در دعای بعد از نماز زیارت حضرت زهرا(س) عرض می‌شود: "بارالها سوگند به حق عظیمی که بر اهل بیت داری و کسی جز تو ژرفای آن را نمی‌داند و به حق عظیمی که در نزد تو دارند از تو خواهم... که بر محمد آل محمد درود فرستی و گشایشی در امر آل محمد و شیعیان و دوستاشان قرار دهی"[۱۰].
  3. طلب رفعت قیام و علو درجات برای آن سفیران الهی و پیام‌آوران صلح و سعادت. این طلب مغفرت و رحمت ضمن انجام وظیفه و ادای حق و ضمن اینکه موجب محبت و هدایت الهی نسبت به خود ما و باعث پوشش گناهان می‌شود: «وَ جَعَلَ صَلَوَاتِنَا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا»... این حق مخصوص یک امام نیست بلکه هریک از ائمه بزرگوار مستقلاً حق خاص دارند از این رو به رغم پراکندگی مزارهای آنان بر همگان شایسته است که آنان را زیارت کنند[۱۱][۱۲].

تشویق به زیارت و نهی از ترک زیارت

منابع

جستارهای وابسته

منبع‌شناسی جامع اهل بیت

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. زور: أصل واحد يدلّ على الميل و العدول؛ مقائیس اللغه، ص۴۴۳؛ المفردات، ص۳۸۷.
  2. مرتضی جوادی، فلسفه زیارت و آیین آن، ص۱۹.
  3. محمد حسینی، زیارت، ص۳۲ و ۳۷.
  4. شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۰۰- ۱۰۱.
  5. محمد حسینی، زیارت، ص۵.
  6. مجلسی، زاد المعاد - مفتاح الجنان، دعای عدیله، ص۴۲۳.
  7. ر.ک: مرتضی جوادی، فلسفه زیارت آیین آن، ص۱۵۰.
  8. وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۳؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۴۴: « عَنِ الرِّضَا(ع) قَالَ: مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ».
  9. « وَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ‏ وَ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ...»؛ کامل الزیارات، ص۲۲.
  10. «اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ... وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ الْعَظِيمِ عَلَيْهِمْ الَّذِي لَا يَعْلَمُ كُنْهَهُ سِوَاكَ وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مَنْ حَقُّهُ عِنْدَكَ عَظِيمٌ»
  11. مرتضی جوادی، فلسفه زیارت و آیین آن، ص۱۱۳ و ۱۱۴.
  12. شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۰۱- ۱۰۳.
  13. الکافی، ج۴، ص۵۶۷؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۵۷۷.
  14. الخصال، ج۲، ص۶۱۶؛ و شبیه این حدیث: تحف العقول، ص۱۰۶.
  15. الکافی (ط - الإسلامیة)، ج۴، ص۵۸۰؛ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۲۰.
  16. شکری، آرزو، حقوق اهل بیت، ص۱۰۳- ۱۰۴.