معنویت پس از ظهور

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در حکومت حضرت مهدی (ع) مردم به‌گونه بی‌سابقه‌ای به معنویت روی می‌آورند و در همه‌جا آوای اسلام طنین‌انداز است و آثار مذهب تجلی می‌کند. به تعبیر برخی از روایات، اسلام در هرخانه، کوخ و چادری رخنه می‌کند؛ چنان‌که سرما و گرما در آن نفوذ می‌نماید. در چنین شرایطی، استقبال و پذیرش مردم به مظاهر و شعارهای دینی، بی‌سابقه خواهد بود. استقبال مردم از آموزش قرآن[۱]، نماز جماعت[۲] نماز جمعه[۳] چشمگیر خواهد شد و مساجد کنونی و حتی مساجدی که در آینده ساخته می‌شود، برطرف‌کننده نیاز آنان نخواهد بود[۴]. آن‌چه در روایت است مبنی بر این‌که در یک مسجد، دوازده بار نماز جماعت خوانده می‌شود[۵]، دلیل روشنی بر اندازه پذیرش مردم، نسبت به معنویت و مظاهر دینی است.
  • امام صادق (ع) می‌فرماید: "خانه‌های کوفه به رودخانه کربلا و حیره متصل می‌شود؛ به گونه‌ای که فرد نمازگزار روز جمعه برای شرکت در نماز جمعه سوار بر مرکبی تیزرو می‌شود، ولی بدان نمی‌رسد"[۶]. در پاره‌ای روایات، سخن از زدوده شدن کینه‌های بندگان[۷]، اصلاح منحرفان و فاسدان[۸]، از بین رفتن حرص و طمع[۹]، پدیدار شدن بی‌نیازی در انسان‌ها[۱۰] و بالاخره رشد معنویت به میان آمده است.
  • رسول خدا (ص) فرمود: "خداوند مهدی (ع) را می‌فرستد و به وسیله او عظمت را به دین باز می‌گرداند... در آن روزگار کسی بر کره خاکی نیست، جز آن‌که ذکر "لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّه‏" بر زبان دارد"[۱۱][۱۲].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۴.
  2. عقد الدرر، ص ۱۵۹.
  3. غیبة طوسی، ص ۲۹۵؛ وافی، ج ۲، ص ۱۱۲.
  4. کافی، ج ۴، ص ۴۲۷.
  5. کافی، ج ۴، ص ۴۲۷.
  6. غیبة طوسی، ص ۲۹۵.
  7. ملاحم ابن طاووس، ص ۱۵۲.
  8. اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۴.
  9. ملاحم ابن طاووس، ص ۷۱؛ الشیعه و الرجعه، ج ۱، ص ۲۷.
  10. ملاحم ابن طاووس، ص ۷۱؛ الشیعه و الرجعه، ج ۱، ص ۲۷.
  11. عیون اخبار الرضا (ع)، ص ۶۵؛ الشیعه و الرجعه، ج ۱، ص ۲۱۸.
  12. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۶۷۷.