آیه نجوی: تفاوت میان نسخهها
برچسبها: خنثیسازی پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
| نتایج آیه = | | نتایج آیه = | ||
}} | }} | ||
'''آیه نجوا''' {{متن قرآن|یا ایها الذین ءامنوا اذا ناجیتم الرسول فقدموا بین یدی نجواکم صدقة ذلک خیر لکم و اطهر فان لم تجدوا فان الله غفور رحیم * ءاشفقتم ان تقدموا بین یدی نجواکم صدقات فاذ لم تفعلوا و تاب الله علیکم فاقیموا الصلوة و ءاتوا الزکاة و اطیعوا الله و رسوله و الله خبیر بما تعلمون}}؛ «ای کسانی که [[ایمان]] آوردهاید، هنگامی که با [[رسول خدا]]{{صل}} [[رازگویی]] میکنید، پیش از آن صدقهای دهید، که این برای شما بهتر و پاکیزهتر است و اگر نیافتید پس [[خداوند]] بسیار [[آمرزنده]] و مهرورز است * آیا بیمناک شدید (و [[بخل]] ورزیدید) که پیش از رازگوییتان [[صدقه]] بدهید؟ پس در این هنگام چنین نکردید و خداوند[[ توبه]] شما را پذیرفت، پس [[نماز]] را بر پا دارید، زکالت را بپردازید و از [[خدا]] و رسولش [[اطاعت]] کنید و خداوند به تمام آنچه انجام میدهید، [[آگاه]] است»<ref>سوره مجادله، آیات ۱۲ و ۱۳.</ref>. در زمره آیاتی است که از یکسو بر [[فضیلت]] و [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} دلالت دارد و از سوی دیگر مشتمل بر ملامت و [[مذمت]] سایر [[صحابه]] است؛ چرا که بر اساس [[احادیث صحیح]] [[نبوی]]، تنها کسی که به دستور [[خدای متعال]] در این [[آیه]] عمل نمود، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} بود و سایر صحابه از آن [[سرباز]] زدند<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۵، ص۲۹۰ ـ ۲۹۱.</ref>. | |||
== شأن نزول == | |||
== شرح و تفسیر آیه == | |||
== احادیث مرتبط با آیه == | |||
== دیدگاه فریقین == | |||
== دلالت آیه == | |||
== مناقشات عامه == | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۱
این مدخل زیرشاخهٔ بحث آیات امامت امام علی است. آیه نجوی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: آیه نجوی در تفسیر و علوم قرآنی - پرسش مرتبط ندارد| آیه نجوی | |
|---|---|
 | |
| ترجمه آیه | |
| مشخصات آیه | |
| بخشی از | آیهٔ ۱۲ سورهٔ مجادله از جزء ۲۸ قرآن کریم |
| نامهای دیگر | آیه مناجات |
| محتوای آیه | |
| شأن نزول آیه | بعد از اینکه ثروتمندان به مدت طولانی نزد پیامبر مینشستند، آیه نازل شد که با پرداخت صدقه وارد شوید، تنها کسی که بدان عمل کرد، امیرالمؤمنین(ع) بود. |
| دلالت آیه |
|
آیه نجوا ﴿یا ایها الذین ءامنوا اذا ناجیتم الرسول فقدموا بین یدی نجواکم صدقة ذلک خیر لکم و اطهر فان لم تجدوا فان الله غفور رحیم * ءاشفقتم ان تقدموا بین یدی نجواکم صدقات فاذ لم تفعلوا و تاب الله علیکم فاقیموا الصلوة و ءاتوا الزکاة و اطیعوا الله و رسوله و الله خبیر بما تعلمون﴾؛ «ای کسانی که ایمان آوردهاید، هنگامی که با رسول خدا(ص) رازگویی میکنید، پیش از آن صدقهای دهید، که این برای شما بهتر و پاکیزهتر است و اگر نیافتید پس خداوند بسیار آمرزنده و مهرورز است * آیا بیمناک شدید (و بخل ورزیدید) که پیش از رازگوییتان صدقه بدهید؟ پس در این هنگام چنین نکردید و خداوندتوبه شما را پذیرفت، پس نماز را بر پا دارید، زکالت را بپردازید و از خدا و رسولش اطاعت کنید و خداوند به تمام آنچه انجام میدهید، آگاه است»[۱]. در زمره آیاتی است که از یکسو بر فضیلت و امامت امیرالمؤمنین(ع) دلالت دارد و از سوی دیگر مشتمل بر ملامت و مذمت سایر صحابه است؛ چرا که بر اساس احادیث صحیح نبوی، تنها کسی که به دستور خدای متعال در این آیه عمل نمود، امیرالمؤمنین(ع) بود و سایر صحابه از آن سرباز زدند[۲].