جنگ صفین در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
جز (جایگزینی متن - '''']]؛' به '''']]')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - 'روزی' به 'روزی')
خط ۴۳: خط ۴۳:


==سخرانی و [[نبرد امام]] {{ع}}==
==سخرانی و [[نبرد امام]] {{ع}}==
*شب، هنگام عشا، [[امام]] {{ع}} [[سخنرانی]] ایراد فرمود و [[لشکریان]] را به [[نبرد]] [[تشویق]] کرد. هرکس به جانب [[شمشیر]] و نیزه‌اش رفت و آن را آماده کرد. روز هشتم دو نیرو در برابر هم [[صف‌آرایی]] کردند. [[امام]] {{ع}} [[دعا]] کرد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۷۱۷</ref> و به [[تشویق]] [[سپاه]] خود و شیوه [[نبرد]] با [[دشمن]] پرداخت<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۴</ref>. [[امام]] {{ع}} در [[قلب]] [[سپاه]] قرار گرفت. [[معاویه]] در برابرش حمله را آغاز کرد. [[امام]] {{ع}} درگیری‌های زیادی در [[صفین]] داشت و تعداد زیادی از [[سپاهیان]] [[دشمن]] را کشت. سپس [[امام]] {{ع}} [[معاویه]] را به [[نبرد]] طلبید. [[عمروعاص]] گفت: "ای [[معاویه]] فرصت را [[غنیمت]] بشمار." [[معاویه]] گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] اگر می‌دانستم [[علی]] هرگز پیروز نمی‌شود، باز هم به [[جنگ]] او نمی‌رفتم تو می‌خواهی مرا به کشتن دهی تا [[خلافت]] بعد از من به تو برسد." [[عمرو عاص]] [[روزی]] در برابر [[امام]] {{ع}} قرار گرفت. [[امام]] {{ع}} نیزه‌ای به او زد و به [[زمین]] افتاد. از [[ترس]] [[مرگ]]، عورت خود را هویدا ساخت و [[امام]] {{ع}} از کشتن وی صرف‌نظر کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 259.</ref>.
*شب، هنگام عشا، [[امام]] {{ع}} [[سخنرانی]] ایراد فرمود و [[لشکریان]] را به [[نبرد]] [[تشویق]] کرد. هرکس به جانب [[شمشیر]] و نیزه‌اش رفت و آن را آماده کرد. روز هشتم دو نیرو در برابر هم [[صف‌آرایی]] کردند. [[امام]] {{ع}} [[دعا]] کرد<ref>نهج البلاغه، خطبه ۷۱۷</ref> و به [[تشویق]] [[سپاه]] خود و شیوه [[نبرد]] با [[دشمن]] پرداخت<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۴</ref>. [[امام]] {{ع}} در [[قلب]] [[سپاه]] قرار گرفت. [[معاویه]] در برابرش حمله را آغاز کرد. [[امام]] {{ع}} درگیری‌های زیادی در [[صفین]] داشت و تعداد زیادی از [[سپاهیان]] [[دشمن]] را کشت. سپس [[امام]] {{ع}} [[معاویه]] را به [[نبرد]] طلبید. [[عمروعاص]] گفت: "ای [[معاویه]] فرصت را [[غنیمت]] بشمار." [[معاویه]] گفت: "به [[خدا]] [[سوگند]] اگر می‌دانستم [[علی]] هرگز پیروز نمی‌شود، باز هم به [[جنگ]] او نمی‌رفتم تو می‌خواهی مرا به کشتن دهی تا [[خلافت]] بعد از من به تو برسد." [[عمرو عاص]] روزی در برابر [[امام]] {{ع}} قرار گرفت. [[امام]] {{ع}} نیزه‌ای به او زد و به [[زمین]] افتاد. از [[ترس]] [[مرگ]]، عورت خود را هویدا ساخت و [[امام]] {{ع}} از کشتن وی صرف‌نظر کرد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 259.</ref>.


==لَیلة الهَریر==
==لَیلة الهَریر==

نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۵

آیکون خرد

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث جنگ صفین است. "جنگ صفین" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل جنگ صفین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.


مقدمه

برخورد امام (ع) با معاویه و شیوه عزل وی

  • امام (ع) گرچه با ابقای معاویه در شام مخالف بود، اما به‌طور رسمی بهترین راه‌را در سه مرحله تجربه کرد که به آن‌ها اشاره می‌شود[۲]:
  1. امام (ع) در نامه‌ای از معاویه خواست از مردم شام بیعت بگیرد و سپس همراه جمعی به مرکز خلافت بیاید[۳]. ولی معاویه پس از گذشت یک ماه نامه‌ای نوشت که نشانه نپذیرفتن خلافت امام (ع) بود[۴].
  2. پس از آن امام کارگزار خود، سهل بن حنیف را به شام اعزام کرد. او به‌علت مخالفت گروهی در مسیر شام از نیمه راه بازگشت[۵].
  3. امام پس از جنگ جمل تصمیم گرفت نماینده‌ای نزد معاویه بفرستد و او را به اطاعت از خلیفه مسلمین فراخواند. جریر بن عبدالله بجلی که از هَمدان آمده بود آمادگی خود را برای رفتن به‌سوی معاویه اعلام کرد. امام (ع) در نامه‌ای برای او نوشت: "کسانی که با خلفای گذشته بیعت کردند با من نیز بیعت کردند، طلحه و زبیر نقض بیعت کردند و اگر تو هم در آنچه مسلمانان داخل شده‌اند وارد نشوی، با تو خواهم جنگید." در پایان بیان داشت که تو جزو طلقا هستی و شایسته خلافت نیستی[۶]. معاویه پس از کش و قوس‌های فراوان جنگ را برگزید. جریر نیز به کوفه بازگشت. امام (ع) زمانی که تصمیم به نبرد صفین گرفت، مهاجرین و انصار را فراخواند و به آنان فرمود که تصمیم گرفته‌ایم به‌سوی دشمن خود و شما برویم، نظر خود را برای ما بگویید. گروهی در پاسخ برخاستند و اعلام آمادگی کردند[۷].

فراخوان کارگزاران برای جنگ

اردوگاه نخیله

حرکت به جانب صفین

پیش‌قراولان سپاه امام (ع) در صفین

در مسیر حرکت به صفین

تصرف آب فرات

سازمان‌دهی نیروهای دو طرف

آغاز نبرد

سخرانی و نبرد امام (ع)

لَیلة الهَریر

قرآن بر سر نیزه

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 256.
  2. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 256.
  3. ↑ نهج البلاغه، نامه ۷۵
  4. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 256.
  5. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 256.
  6. ↑ نهج البلاغه، نامه ۶
  7. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 256-257.
  8. ↑ نهج البلاغه، نامه ۲
  9. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 257.
  10. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۸
  11. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 257.
  12. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۴۸
  13. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۴۶
  14. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 257.
  15. ↑ نهج البلاغه، نامه ۱۱
  16. ↑ نهج البلاغه، نامه ۵۶
  17. ↑ نهج البلاغه، نامه ۱۳
  18. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 257-258.
  19. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 258.
  20. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۵۱
  21. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۵۵
  22. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 258.
  23. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 258-259.
  24. ↑ نهج البلاغه، نامه ۱۴
  25. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 259.
  26. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۷۱۷
  27. ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۲۴
  28. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 259.
  29. ↑ أَضْرِبُهم و لا أرى مُعاويةَ
  30. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 260.
  31. ↑ افرادی که قاری قرآن بودند و به زهد و عبادت شهرت داشتند.
  32. ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 260.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=جنگ_صفین_در_نهج_البلاغه&oldid=296834»