مخنف بن سلیم ازدی: تفاوت میان نسخهها
←مخنف در جمل و رضایت امام{{ع}}
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
مخنف بن سلیم ازدی از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} بود<ref>ر.ک: تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۳؛ اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ تاریخ کبیر، ج۸، ص۵۲.</ref>. او ساکن [[کوفه]] شد و در زمرۀ [[شیعیان]] و یاران مخلص [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} درآمد. وی در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] در رکاب آن [[حضرت]] شرکت کرد و چون مورد [[وثوق]] و [[اعتماد]] [[امام]]{{ع}} بود، [[حضرت]] [[حکومت]] [[اصفهان]]، [[همدان]] و [[ری]]<ref>ر.ک: اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ تهذیب التهذیب، ج۸، ص۹۳؛ رجال طوسی، ص۵۸، ش۱۲.</ref> و نیز جمعآوری [[صدقات]] قبیلة [[بکر بن وائل]] را به وی واگذار کرد<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۸۵؛ نهج البلاغه، نامه ۲۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۷۹-۱۲۸۰.</ref> | مخنف بن سلیم ازدی از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} بود<ref>ر.ک: تهذیب التهذیب، ج۸ ص۹۳؛ اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ طبقات الکبری، ج۶، ص۳۵؛ تاریخ کبیر، ج۸، ص۵۲.</ref>. او ساکن [[کوفه]] شد و در زمرۀ [[شیعیان]] و یاران مخلص [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} درآمد. وی در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] در رکاب آن [[حضرت]] شرکت کرد و چون مورد [[وثوق]] و [[اعتماد]] [[امام]]{{ع}} بود، [[حضرت]] [[حکومت]] [[اصفهان]]، [[همدان]] و [[ری]]<ref>ر.ک: اسدالغابه، ج۴، ص۳۳۹؛ تهذیب التهذیب، ج۸، ص۹۳؛ رجال طوسی، ص۵۸، ش۱۲.</ref> و نیز جمعآوری [[صدقات]] قبیلة [[بکر بن وائل]] را به وی واگذار کرد<ref>بحارالانوار، ج۹۶، ص۸۵؛ نهج البلاغه، نامه ۲۶.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۷۹-۱۲۸۰.</ref> | ||
== | ==مخنف در [[جمل]] و [[رضایت]] [[امام]]{{ع}}== | ||
*در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با | *در [[جنگ جمل]] [[فرماندهی]] گروه [[ازد]] و [[پرچم]] آنان با مخنف بود<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۵۲۱؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۳۴۳.</ref>. طبق [[نقلی]] وی در آن [[جنگ]] مجروح شد<ref>الفتوح، ج۲، ص۴۷۴.</ref>. | ||
[[رفتار]] و روش | [[رفتار]] و روش مخنف در [[جنگ جمل]] مورد [[رضایت]] [[حضرت علی]]{{ع}} قرار گرفت، لذا هنگامی که [[حضرت]] از [[بصره]] به [[کوفه]] تشریف آوردند، وی را مورد [[عنایت]] و عدهای از [[یاران]] و [[شیعیان]] را که در [[جنگ جمل]] [[شرکت]] نکرده بودند، مورد [[توبیخ]] قرار داد و فرمود که: "شما با [[یاری]] نکردن من خود را به [[هلاکت]] انداختید و اگر در [[یاری کردن]] من تردید کنید، از [[دشمنان]] من خواهید بود". سپس درباره مخنف فرمود: "لکن مخنف و بستگانش مثل دیگران [[تخلف]] نکردند، و مَثل اینها، مَثل آنانی نیست که [[خداوند]] دربارهشان فرموده: {{متن قرآن|{{متن قرآن|وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ}}<ref>«و در میان شما کسی هست که پا (از جهاد) سست میدارد» سوره نساء، آیه ۷۲.</ref>}}؛ به [[یقین]] از میان شما افرادی ([[منافق]]) هستند که هم خودشان سستند و هم دیگران را [[سست]] میکنند، پس اگر آسیبی به شما برسد، میگویند: [[راستی]] [[خدا]] بر ما [[منت]] نهاد که با [[مجاهدان]] نبودیم، و اگر غنیمتی به شما برسد، میگویند: ای کاش ما با آنها بودیم و به [[رستگاری]] و [[پیروزی]] [[بزرگی]] میرسیدیم". | ||
[[امام]]{{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref> | [[امام]]{{ع}} پس از این سخنان دیگر چیزی نفرمود<ref>وقعة صفین، ص۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۸۰.</ref> | ||