قیس بن سعد بن عباده: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[قیس بن سعد بن عباده در رجال و تراجم]] - [[قیس بن سعد بن عباده در تاریخ اسلامی]] - [[قیس بن سعد بن عباده در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[قیس بن سعد بن عباده در رجال و تراجم]] - [[قیس بن سعد بن عباده در تاریخ اسلامی]] - [[قیس بن سعد بن عباده در نهج البلاغه]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
وی از [[اصحاب پیامبر]]{{صل}} و پسر [[سعد بن عبادۀ خزرجی]] بود، پس از [[قتل عثمان]]، از اولین [[بیعتکنندگان]] با [[امام علی|علی]]{{ع}} بود و بشدّت به آن [[حضرت]] علاقه داشت. اوایل [[خلافت امام علی|خلافت علی]]{{ع}} وی فرمانروای [[مصر]] بود. [[معاویه]] بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به [[مدینه]] آمد، سپس به [[کوفه]] رفت. [[امام علی|علی]]{{ع}} او را استاندار [[آذربایجان]] ساخت، در [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]]، از [[فرماندهان سپاه]] [[امام علی|علی]]{{ع}} بود. پس از [[صلح امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، به [[مدینه]] رفت و تا آخر [[عمر]] آنجا بود.<ref> الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۷۴.</ref>. | وی از [[اصحاب پیامبر]] {{صل}} و پسر [[سعد بن عبادۀ خزرجی]] بود، پس از [[قتل عثمان]]، از اولین [[بیعتکنندگان]] با [[امام علی|علی]] {{ع}} بود و بشدّت به آن [[حضرت]] علاقه داشت. اوایل [[خلافت امام علی|خلافت علی]] {{ع}} وی فرمانروای [[مصر]] بود. [[معاویه]] بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به [[مدینه]] آمد، سپس به [[کوفه]] رفت. [[امام علی|علی]] {{ع}} او را استاندار [[آذربایجان]] ساخت، در [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]]، از [[فرماندهان سپاه]] [[امام علی|علی]] {{ع}} بود. پس از [[صلح امام حسن]] {{ع}} با [[معاویه]]، به [[مدینه]] رفت و تا آخر [[عمر]] آنجا بود.<ref> الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۷۴.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۳
مقدمه
وی از اصحاب پیامبر (ص) و پسر سعد بن عبادۀ خزرجی بود، پس از قتل عثمان، از اولین بیعتکنندگان با علی (ع) بود و بشدّت به آن حضرت علاقه داشت. اوایل خلافت علی (ع) وی فرمانروای مصر بود. معاویه بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به مدینه آمد، سپس به کوفه رفت. علی (ع) او را استاندار آذربایجان ساخت، در جنگ صفین و جنگ نهروان، از فرماندهان سپاه علی (ع) بود. پس از صلح امام حسن (ع) با معاویه، به مدینه رفت و تا آخر عمر آنجا بود.[۱][۲].
منابع
پانویس
- ↑ الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۷۴.