رضایت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

==رضامندی در اقتصاد اسلامی==

[[رضایت]] در اندیشۀ [[اقتصاد]] [[اسلام]] مانند اندیشۀ [[سیاسی]] اسلام، می‌تواند جایگزین «[[آزادی]]» باشد. [[رضا]] به معنای خوشنودی و [[رضامندی]] حالتی است که [[انسان]] در عرصه عمل با [[انتخاب]] گزینه مطلوب از میان گزینه‌های مختلف بدان می‌رسد. برای رسیدن به رضامندی تحقق دو عنصر ضروری است:

#ملاک انتخاب: انتخاب وقتی به طور کامل رضامندانه است که بر اساس معیار و ملاک مشخصی صورت بگیرد، ملاک انتخاب می‌تواند [[عقلانیت]] باشد و بر اساس [[تشخیص مصلحت]] و یا فرار از [[زیان]] صورت پذیرد و با [[درک]] [[منافع]]، رضامندی حاصل شود. این رضامندی که از [[اختیار]] شخص و تشخیص منافع حاصل می‌شود، منطبق با آزادی است و آزادی نیز جز این معنا ندارد.

گاه ملاک انتخاب بر اساس [[آموزه‌های دینی]] و [[مسئولیت‌ها]] و [[تکالیف]] شکل می‌گیرد که در این صورت منافعی که موجب انتخاب می‌شود، متکی بر عقلانیت صرف نیست، بلکه بر اساس منافع پذیرفته شده‌ای است که در [[شرع]] بیان شده و شخص بر اساس [[ایمان]] متکی بر عقلانیت این منافع را [[باور]] دارد و بر اساس آن انتخاب می‌کند و بر انجام کار مبتنی بر آن رضا می‌دهد و رضامند می‌شود.