لعن بر دشمنان اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = اهل بیت
| موضوع مرتبط = اهل بیت
| عنوان مدخل  = لعن بر دشمنان اهل بیت
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[لعن بر دشمنان اهل بیت در قرآن]] - [[لعن بر دشمنان اهل بیت در حدیث]] - [[لعن بر دشمنان اهل بیت در کلام اسلامی]] - [[لعن بر دشمنان اهل بیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]]
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  = لعن بر دشمنان اهل بیت (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
* [[لعن]] به‌معنای طلب دوری از [[رحمت]] و جلوه [[عاطفی]] و لفظی [[برائت]] از [[باطل]] و [[اهل باطل]] است و بر هر [[انسان]] [[مسلمانی]] لازم است تا از [[باطل]] و [[اهل باطل]] [[تبری]] جسته و آنان را [[لعن]] نمایند.
[[لعن]] به‌معنای طلب دوری از [[رحمت]] و جلوه [[عاطفی]] و لفظی [[برائت]] از [[باطل]] و [[اهل باطل]] است و بر هر [[انسان]] [[مسلمانی]] لازم است تا از [[باطل]] و [[اهل باطل]] [[تبری]] جسته و آنان را [[لعن]] نمایند.
* یکی از مهم‌ترین مصادیق [[اهل باطل]]، [[دشمنان اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]] {{عم}} هستند؛ از این‌رو، یکی از [[وظایف]] ما، [[لعن]] بر آنهاست.
* [[لعن]] بر [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[خاندان]] او هم موجب [[تقرب]] به خداست<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref> و هم اشرف [[اعمال]] [[مؤمنان]] به‌شمار می‌رود: <ref>{{متن حدیث|إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ}}؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.</ref>.
* از بارزترین زیارت‌هایی که موضوع [[لعن]] در آن برجسته آمده است، [[زیارت عاشورا]] و [[زیارت]] [[اربعین]] [[حسینی]] {{ع}} است که ضمن شناسایی [[دشمن]] و شیوه [[عداوت]] و [[اعمال]] راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و [[یاران]] آنان یاد کرده و با [[لعن]] و [[نفرین]]، انزجار و تنفّر خود را اعلام می‌دارد:
* '''گروه یکم:''' [[لعن]] کسانی که [[ظلم]] و [[غصب]] را علیه [[اهل بیت]] {{عم}} بنیان گزاردند. <ref>{{متن حدیث|فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ در جایی دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۹۰.</ref>.
* '''گروه دوّم:''' کسانی که [[اهل بیت]] {{عم}} را از [[جایگاه]] [[خلافت]] و [[ولایت الهی]] باز داشته و [[خلع]] کردند <ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و جدایی از [[رحمت الهی]] بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و [[وارستگان]] از دودمان [[رسالت]] زدند و آنها را از مرتبه [[حقیقی]] خود سلب کردند.
* '''گروه سوّم:''' کسانی که خود دست به جنایت گشوده و [[امامان]] را به [[شهادت]] رساندند، یا به‌دستور آنان، [[ائمه]] {{عم}} را به حبس و [[تبعید]] فرستادند<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و [[عذاب الهی]] بر گروهی که شما [[اهل بیت]] {{عم}} را کشتند.
* '''گروه چهارم:''' کسانی که با [[آماده‌سازی]] و ایجاد جوّ و فضای [[تبلیغی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] [[مردم]] را علیه [[امامت]] شورانده و با [[تهمت]] و افترا، [[مردم]] را علیه آنان تحریک کردند <ref>{{متن حدیث|لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] [[خدا]] بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و [[کشتار]] شما را فراهم آوردند.
* '''گروه پنجم:''' جمعیّتی که در کمال [[سفاهت]] و [[بی‌خردی]]، بی‌آنکه [[امام]] را بشناسند، برای دست‌یابی به جایزه‌های اندک و بی‌ارزش [[دنیایی]]، [[فریب]] [[دشمن]] را خورده و گروهی نادان‌تر از آنها به [[انگیزه]] بهره‌مندی از حور و [[قصور]] بهشتی، در دام [[تبه‌کاران]] دوران و [[سیاستمداران]] دروغین زمان خود افتادند و دست به [[کشتار]]، یا [[اسارت]] آنان زدند. [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به [[خدا]]، پدرم [[حسین بن علی]] {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند <ref>{{متن حدیث|كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۹۱.</ref>.
* [[عمر سعد]] در [[صبح]] [[روز عاشورا]] با شعارِ "ای [[لشکر]] [[خدا]] سوار شوید و به [[بهشت]] بشارتتان باد"<ref>{{متن حدیث|يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي}}</ref>. این جمعیت انبوه [[نادان]] و [[بی‌خرد]] را به وادی [[ظلمت]] و [[ضلالت]] سوق داد. از این گروه [[دشمن]]، در [[زیارت عاشورا]] این‌گونه اظهار تنفر شده است: <ref>{{متن حدیث|...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref>.
* '''گروه ششم:''' گروهی که [[دشمنی]] در آنها رخنه کرده و گرچه [[اقدام]] [[علمی]] و [[قیام]] عملی علیه [[اهل بیت]] {{عم}} ندارند ولی با [[اندیشه]] و حرکت‌های [[فکری]] و [[روحی]] [[مخالفان]] و جنایتکاران هم‌سو هستند و با شنیدن قصّه‌های گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر [[ائمه]] {{عم}} رفته است، به آن [[رضایت]] می‌دهند. اینان کسانی‌اند که به گونه‌ای در صف [[دشمن]] بوده و اظهار تنفر و اعلام [[برائت]] از آنها لازم است <ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و {{متن حدیث|وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۹۲.</ref>.


== منابع ==
یکی از مهم‌ترین مصادیق [[اهل باطل]]، [[دشمنان اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]] {{عم}} هستند؛ از این‌رو، یکی از [[وظایف]] ما، [[لعن]] بر آنهاست. [[لعن]] بر [[دشمنان]] [[پیامبر]] و [[خاندان]] او هم موجب [[تقرب]] به خداست<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref> و هم اشرف [[اعمال]] [[مؤمنان]] به‌شمار می‌رود<ref>{{متن حدیث|إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ}}؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.</ref>.
{{منابع}}
 
* [[پرونده:IM010259.jpg|22px]] [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
از بارزترین زیارت‌هایی که موضوع [[لعن]] در آن برجسته آمده است، [[زیارت عاشورا]] و [[زیارت]] [[اربعین]] [[حسینی]] {{ع}} است که ضمن شناسایی [[دشمن]] و شیوه [[عداوت]] و [[اعمال]] راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و [[یاران]] آنان یاد کرده و با [[لعن]] و [[نفرین]]، انزجار و تنفّر خود را اعلام می‌دارد:
{{پایان منابع}}
# '''گروه یکم:''' [[لعن]] کسانی که [[ظلم]] و [[غصب]] را علیه [[اهل بیت]] {{عم}} بنیان گزاردند<ref>{{متن حدیث|فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ در جایی دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>.
# '''گروه دوّم:''' کسانی که [[اهل بیت]] {{عم}} را از [[جایگاه]] [[خلافت]] و [[ولایت الهی]] باز داشته و [[خلع]] کردند<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و جدایی از [[رحمت الهی]] بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و [[وارستگان]] از دودمان [[رسالت]] زدند و آنها را از مرتبه [[حقیقی]] خود سلب کردند.
# '''گروه سوّم:''' کسانی که خود دست به جنایت گشوده و [[امامان]] را به [[شهادت]] رساندند، یا به‌دستور آنان، [[ائمه]] {{عم}} را به حبس و [[تبعید]] فرستادند<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] و [[عذاب الهی]] بر گروهی که شما [[اهل بیت]] {{عم}} را کشتند.
# '''گروه چهارم:''' کسانی که با [[آماده‌سازی]] و ایجاد جوّ و فضای [[تبلیغی]]، [[فرهنگی]] و [[سیاسی]] [[مردم]] را علیه [[امامت]] شورانده و با [[تهمت]] و افترا، [[مردم]] را علیه آنان تحریک کردند<ref>{{متن حدیث|لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>؛ [[نفرین]] [[خدا]] بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و [[کشتار]] شما را فراهم آوردند.
# '''گروه پنجم:''' جمعیّتی که در کمال [[سفاهت]] و [[بی‌خردی]]، بی‌آنکه [[امام]] را بشناسند، برای دست‌یابی به جایزه‌های اندک و بی‌ارزش [[دنیایی]]، [[فریب]] [[دشمن]] را خورده و گروهی نادان‌تر از آنها به [[انگیزه]] بهره‌مندی از حور و [[قصور]] بهشتی، در دام [[تبه‌کاران]] دوران و [[سیاستمداران]] دروغین زمان خود افتادند و دست به [[کشتار]]، یا [[اسارت]] آنان زدند. [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به [[خدا]]، پدرم [[حسین بن علی]] {{ع}} را به [[شهادت]] رساندند<ref>{{متن حدیث|كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref>. [[عمر سعد]] در [[صبح]] [[روز عاشورا]] با شعارِ "ای [[لشکر]] [[خدا]] سوار شوید و به [[بهشت]] بشارتتان باد"<ref>{{متن حدیث|يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي}}</ref>. این جمعیت انبوه [[نادان]] و [[بی‌خرد]] را به وادی [[ظلمت]] و [[ضلالت]] سوق داد. از این گروه [[دشمن]]، در [[زیارت عاشورا]] این‌گونه اظهار تنفر شده است<ref>{{متن حدیث|...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ}}؛ الأمالی، ص۴۶۲.</ref>.
# '''گروه ششم:''' گروهی که [[دشمنی]] در آنها رخنه کرده و گرچه [[اقدام]] [[علمی]] و [[قیام]] عملی علیه [[اهل بیت]] {{عم}} ندارند ولی با [[اندیشه]] و حرکت‌های [[فکری]] و [[روحی]] [[مخالفان]] و جنایتکاران هم‌سو هستند و با شنیدن قصّه‌های گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر [[ائمه]] {{عم}} رفته است، به آن [[رضایت]] می‌دهند. اینان کسانی‌اند که به گونه‌ای در صف [[دشمن]] بوده و اظهار تنفر و اعلام [[برائت]] از آنها لازم است<ref>{{متن حدیث|وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و {{متن حدیث|وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ}}؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>.<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۹۰ ـ ۹۲.</ref>


== جستارهای وابسته ==  
== جستارهای وابسته ==  
خط ۳۹: خط ۳۴:
* [[امامان دوازده‌گانه]]
* [[امامان دوازده‌گانه]]
* [[امامت امام على]]
* [[امامت امام على]]
* [[امام حسن مجتبى]]
* [[امام حسن مجتبی]]
* [[امام حسین]]
* [[امام حسین]]
* [[امام سجاد]]
* [[امام سجاد]]
خط ۴۷: خط ۴۲:
* [[امام رضا]]
* [[امام رضا]]
* [[امام جواد]]
* [[امام جواد]]
* [[امام هادى]]
* [[امام هادی]]
* [[امام حسن عسکری]]
* [[امام حسن عسکری]]
* [[امام مهدى]]  
* [[امام مهدى]]  
{{پایان مدخل وابسته}}  
{{پایان مدخل وابسته}}  


== [[:رده:آثار اهل بیت|منبع‌شناسی جامع اهل بیت]] ==
== منابع ==
{{منبع جامع}}
{{منابع}}
* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های اهل بیت|کتاب‌شناسی اهل بیت]]
# [[پرونده:IM010259.jpg|22px]] [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|'''وظایف امت نسبت به قرآن و عترت''']]
* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های اهل بیت|مقاله‌شناسی اهل بیت]]
{{پایان منابع}}
* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های اهل بیت|پایان‌نامه‌شناسی اهل بیت]]  
{{پایان منبع جامع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۶۳: خط ۵۶:


[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]
[[رده:وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت]]
[[رده:لعن بر دشمنان اهل بیت]]

نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۴

مقدمه

لعن به‌معنای طلب دوری از رحمت و جلوه عاطفی و لفظی برائت از باطل و اهل باطل است و بر هر انسان مسلمانی لازم است تا از باطل و اهل باطل تبری جسته و آنان را لعن نمایند.

یکی از مهم‌ترین مصادیق اهل باطل، دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) هستند؛ از این‌رو، یکی از وظایف ما، لعن بر آنهاست. لعن بر دشمنان پیامبر و خاندان او هم موجب تقرب به خداست[۱] و هم اشرف اعمال مؤمنان به‌شمار می‌رود[۲].

از بارزترین زیارت‌هایی که موضوع لعن در آن برجسته آمده است، زیارت عاشورا و زیارت اربعین حسینی (ع) است که ضمن شناسایی دشمن و شیوه عداوت و اعمال راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و یاران آنان یاد کرده و با لعن و نفرین، انزجار و تنفّر خود را اعلام می‌دارد:

  1. گروه یکم: لعن کسانی که ظلم و غصب را علیه اهل بیت (ع) بنیان گزاردند[۳]؛ در جایی دیگر می‌فرماید: «اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»[۴].
  2. گروه دوّم: کسانی که اهل بیت (ع) را از جایگاه خلافت و ولایت الهی باز داشته و خلع کردند[۵]؛ نفرین و جدایی از رحمت الهی بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و وارستگان از دودمان رسالت زدند و آنها را از مرتبه حقیقی خود سلب کردند.
  3. گروه سوّم: کسانی که خود دست به جنایت گشوده و امامان را به شهادت رساندند، یا به‌دستور آنان، ائمه (ع) را به حبس و تبعید فرستادند[۶]؛ نفرین و عذاب الهی بر گروهی که شما اهل بیت (ع) را کشتند.
  4. گروه چهارم: کسانی که با آماده‌سازی و ایجاد جوّ و فضای تبلیغی، فرهنگی و سیاسی مردم را علیه امامت شورانده و با تهمت و افترا، مردم را علیه آنان تحریک کردند[۷]؛ نفرین خدا بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و کشتار شما را فراهم آوردند.
  5. گروه پنجم: جمعیّتی که در کمال سفاهت و بی‌خردی، بی‌آنکه امام را بشناسند، برای دست‌یابی به جایزه‌های اندک و بی‌ارزش دنیایی، فریب دشمن را خورده و گروهی نادان‌تر از آنها به انگیزه بهره‌مندی از حور و قصور بهشتی، در دام تبه‌کاران دوران و سیاستمداران دروغین زمان خود افتادند و دست به کشتار، یا اسارت آنان زدند. امام سجاد (ع) فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به خدا، پدرم حسین بن علی (ع) را به شهادت رساندند[۸]. عمر سعد در صبح روز عاشورا با شعارِ "ای لشکر خدا سوار شوید و به بهشت بشارتتان باد"[۹]. این جمعیت انبوه نادان و بی‌خرد را به وادی ظلمت و ضلالت سوق داد. از این گروه دشمن، در زیارت عاشورا این‌گونه اظهار تنفر شده است[۱۰].
  6. گروه ششم: گروهی که دشمنی در آنها رخنه کرده و گرچه اقدام علمی و قیام عملی علیه اهل بیت (ع) ندارند ولی با اندیشه و حرکت‌های فکری و روحی مخالفان و جنایتکاران هم‌سو هستند و با شنیدن قصّه‌های گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر ائمه (ع) رفته است، به آن رضایت می‌دهند. اینان کسانی‌اند که به گونه‌ای در صف دشمن بوده و اظهار تنفر و اعلام برائت از آنها لازم است[۱۱].[۱۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. «اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  2. «إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ»؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.
  3. «فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  4. مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  5. «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  6. «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  7. «لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  8. «كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
  9. «يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي»
  10. «...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
  11. «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ»؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و «وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
  12. مقامی، مهدی، وظایف امت نسبت به قرآن و عترت، ص ۹۰ ـ ۹۲.