جز
جایگزینی متن - 'برده' به 'برده'
(تغییرمسیر به بنیلحیان حذف شد) برچسبها: تغییرمسیر حذف شد برگرداندهشده |
جز (جایگزینی متن - 'برده' به 'برده') برچسب: برگرداندهشده |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==بنیلحیان در دوران [[جاهلی]]== | ==بنیلحیان در دوران [[جاهلی]]== | ||
در منابع از نبرد حُشاش یا خَشاش در مکانی به همین نام در [[سرزمین]] بنیلحیان<ref>المحبر، ص۵۰۰؛ معجم ما استعجم، ج۲، ص۴۹۹؛ معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۱۴.</ref> میان آنها و [[قبیله]] [[بنی خزاعه]] نام | در منابع از نبرد حُشاش یا خَشاش در مکانی به همین نام در [[سرزمین]] بنیلحیان<ref>المحبر، ص۵۰۰؛ معجم ما استعجم، ج۲، ص۴۹۹؛ معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۱۴.</ref> میان آنها و [[قبیله]] [[بنی خزاعه]] نام برده شده است.<ref>معجم البلدان، ج۲، ص۲۶۱-۲۶۲.</ref> آنان در [[روزگار]] [[جاهلیت]]، بت [[سُواع]]<ref>الاصنام، ص۹.</ref> را که به شکل زنی بود<ref>سبل الهدی، ج۲، ص۱۷۹.</ref> و در جایی مشهور به "رُهاط"<ref>السیرة النبویه، ج۱، ص۷۸؛ معجم البلدان، ج۱، ص۴۴۹.</ref> یا وادی غران<ref>معجم البلدان، ج۳، ص۱۰۷.</ref> قرار داشت، میپرستیدند و پردهدار این [[بت]] بودند.<ref>معجم البلدان، ج۳، ص۲۷۶؛ المفصل، ج۱۱، ص۲۸۵؛ حجاز در صدر اسلام، ص۱۶۱.</ref> در [[آیه]] {{متن قرآن|وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا}}<ref>«و گفتند: هیچ گاه از خدایان خویش دست برندارید و هرگز از ودّ و سواع و یغوث و یعوق و نسر ، دست نکشید» سوره نوح، آیه ۲۳.</ref> از این بت نام برده شده است. | ||
افراد [[قبیله]] [[بنیلحیان]] بر پایه رسم [[عرب]]، هنگام رفتن به [[زیارت]] [[کعبه]] و حجگزاری، نخست نزد بت خود [[محرم]] میشدند و پس از [[نیایش]]، تا ورود به [[مکه]] تلبیه میگفتند: "لبیک از جانب هذيل که با شتر و اسب شب پیمایی کردهاند"<ref>{{عربی|"لبيك عن هذيل قد ادلجوا بليل في ابل وخيل"}}؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۵۵.</ref> برخی تلبیه آنها را چنین آوردهاند: {{عربی|"لبيك، اللّهمّ لبيك. لبيك، اُبنا اليك. ان ّسواع طُلبنَ اليك"}}<ref>المحبر، ص۳۱۲.</ref> در [[رمضان]] [[سال]] هشتم قمری [[عمرو بن عاص]] به [[دستور پیامبر]]{{صل}} مأمور نابودی بت [[سواع]] شد<ref>المغازی، ج۱، ص۶؛ الطبقات، ج۲، ص۱۱۱.</ref>.<ref>[[زینب ابراهیمی|ابراهیمی، زینب]]، [[بنیلحیان (مقاله)|مقاله «بنیلحیان»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۵۲۷-۵۲۸.</ref> | افراد [[قبیله]] [[بنیلحیان]] بر پایه رسم [[عرب]]، هنگام رفتن به [[زیارت]] [[کعبه]] و حجگزاری، نخست نزد بت خود [[محرم]] میشدند و پس از [[نیایش]]، تا ورود به [[مکه]] تلبیه میگفتند: "لبیک از جانب هذيل که با شتر و اسب شب پیمایی کردهاند"<ref>{{عربی|"لبيك عن هذيل قد ادلجوا بليل في ابل وخيل"}}؛ تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۵۵.</ref> برخی تلبیه آنها را چنین آوردهاند: {{عربی|"لبيك، اللّهمّ لبيك. لبيك، اُبنا اليك. ان ّسواع طُلبنَ اليك"}}<ref>المحبر، ص۳۱۲.</ref> در [[رمضان]] [[سال]] هشتم قمری [[عمرو بن عاص]] به [[دستور پیامبر]]{{صل}} مأمور نابودی بت [[سواع]] شد<ref>المغازی، ج۱، ص۶؛ الطبقات، ج۲، ص۱۱۱.</ref>.<ref>[[زینب ابراهیمی|ابراهیمی، زینب]]، [[بنیلحیان (مقاله)|مقاله «بنیلحیان»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۵۲۷-۵۲۸.</ref> | ||