رسول: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[سورۀ شعراء]] در [[آیات]] فراوانی تأکید شده است که [[پیام]] [[رسولان الهی]] برای [[مردم]] چنین بود:{{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره شعراء، آیه ۱۰۸.</ref>.

از این آيات، به روشنی معلوم می‌شود که مقصود از اطاعتی که [[رسولان]]، [[مردم]] را بدان [[دعوت]] می‌کردند [[اطاعت]] [[رسولان]] به عنوان [[رهبران]] [[سیاسی]] و [[زمامداران]] [[جامعۀ بشری]] بوده است؛ قرینۀ روشنی که بر این مطلب دلالت می‌کند همراه بودن امر به [[اطاعت از رسول]]، با [[نهی]] از [[اطاعت]] [[حاکمان]] [[مفسد]] و [[تبهکار]] [[جامعه]] است. در [[حقیقت]] در این [[آیات]]، این مطلب آشکارا بیان شده است که [[رسولان الهی]]، [[مردم]] را از یکسو به [[سرپیچی]] از [[اطاعت]] [[رهبران]] [[فاسد]] و [[مستکبر]] فرا می‌خواندند که همان جنبۀ شورشگری و انقلابی [[دعوت]] انبیاست و از سوی دیگر، آنان را به [[اطاعت]] از [[حاکمان]] بر [[حق]] [[جامعه]] که همان [[رهبران الهی]] و [[رسولان]] فرستادۀ خدایند، [[دعوت]] می‌کردند؛ لذا همیشه [[دعوت]] [[پیامبران]]، دو جنبه داشته است: نفی [[حاکمیت]] [[مستکبران]]، و [[اثبات]] [[حاکمیت]] [[رهبران الهی]].