پیراهن کهنه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| موضوع مرتبط = امام حسین
| عنوان مدخل  = امام حسین
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط = [[امام حسین در قرآن]] - [[امام حسین در حدیث]] - [[امام حسین در کلام اسلامی]] - [[امام حسین در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  = امام حسین (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
* از قساوت‌های [[دشمنان]] در [[کربلا]]، عریان نهادن [[جسم]] [[امام حسین|حسین]] بر روی [[خاک]] بود. [[امام]]، برای [[پیشگیری]] از این [[ظلم]]، روز [[عاشورا]] قبل از عزیمت به میدان [[شهادت]]، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، [[جامه]] و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به [[طمع]] آن [[لباس]]، او را عریان نسازد، فرمود: {{متن حدیث|ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از [[شهادت]] [[امام]] از تن او در آورد و [[امام حسین|حسین]] عریان در [[کربلا]] نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب<ref>ثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص ۲۹۷</ref> و به [[نقلی]] شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> در برخی نقل‌ها [[تغییر]] "[[عتیق]]" آمده، یا "ثوب [[خلق]]"، که همان [[لباس]] کهنه است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۵.</ref>.
از قساوت‌های [[دشمنان]] در [[کربلا]]، عریان نهادن [[جسم]] حسین بر روی خاک بود. [[امام]]، برای [[پیشگیری]] از این [[ظلم]]، [[روز عاشورا]] قبل از عزیمت به میدان [[شهادت]]، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، [[جامه]] و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها [[رغبت]] نکند و به [[طمع]] آن [[لباس]]، او را عریان نسازد، فرمود: {{متن حدیث|ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص۵۴</ref> اما ابجر (ابحر) بن کعب [[جنایت]] کرده آن را پس از [[شهادت امام]] از تن او در آورد و حسین عریان در کربلا نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب<ref>ثبات الهداة، ج ۵، ص۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص۲۹۷</ref> و به [[نقلی]] شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص۵۴</ref> در برخی نقل‌ها [[تغییر]] "[[عتیق]]" آمده، یا "ثوب [[خلق]]"، که همان لباس کهنه است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۹۵.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']].
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۹: خط ۱۹:
{{واقعه کربلا}}
{{واقعه کربلا}}


[[رده:پیراهن کهنه]]
[[رده:جنایت های سپاه عمر سعد در واقعه کربلا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۹

مقدمه

از قساوت‌های دشمنان در کربلا، عریان نهادن جسم حسین بر روی خاک بود. امام، برای پیشگیری از این ظلم، روز عاشورا قبل از عزیمت به میدان شهادت، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش زینب، جامه و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به طمع آن لباس، او را عریان نسازد، فرمود: «ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي»[۱] اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از شهادت امام از تن او در آورد و حسین عریان در کربلا نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب[۲] و به نقلی شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد[۳] در برخی نقل‌ها تغییر "عتیق" آمده، یا "ثوب خلق"، که همان لباس کهنه است[۴].

منابع

پانویس

  1. بحار الانوار، ج ۴۵، ص۵۴
  2. ثبات الهداة، ج ۵، ص۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص۲۹۷
  3. بحار الانوار، ج ۴۵، ص۵۴
  4. ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۹۵.