امدادهای غیبی امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'رده:اتمام لینک داخلی' به '') |
|||
خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
::::#'''ترس در دلهای دشمنان:''' خداوند متعال افزون بر امدادهای یاد شده، گاهی با انداختن هراس در دل دشمنان، جبهه حق را یاری میکرد. به عنوان نمونه خداوند جنگ بدر براساس وعده خویش سپاه ترس را یک باره و ناگهانی بر قلب دشمن چیره ساخت: {{متن قرآن|...سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ...}}<ref>به زودی در دل کافران وحشت خواهم افکند؛ انفال، آیه ۱۲.</ref>. | ::::#'''ترس در دلهای دشمنان:''' خداوند متعال افزون بر امدادهای یاد شده، گاهی با انداختن هراس در دل دشمنان، جبهه حق را یاری میکرد. به عنوان نمونه خداوند جنگ بدر براساس وعده خویش سپاه ترس را یک باره و ناگهانی بر قلب دشمن چیره ساخت: {{متن قرآن|...سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ...}}<ref>به زودی در دل کافران وحشت خواهم افکند؛ انفال، آیه ۱۲.</ref>. | ||
::::#'''فرستادن بادهای ویرانگر:''' یکی دیگر از امدادهای الهی، بادهایی است که سبب از بین رفتن دشمنان و یاری مؤمنان شده است. خداوند میفرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref>ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خود به یاد آرید؛ آن گاه که لشکرهایی به سوی شما [در] آمدند، پس بر سر آنان تندبادی و لشکرهایی که آنها را نمیدیدید، فرستادیم؛ احزاب، آیه ۹.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، صص۲۲۱-۲۲۴، ۲۲۶ - ۲۳۱.</ref>. | ::::#'''فرستادن بادهای ویرانگر:''' یکی دیگر از امدادهای الهی، بادهایی است که سبب از بین رفتن دشمنان و یاری مؤمنان شده است. خداوند میفرماید: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا}}<ref>ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خود به یاد آرید؛ آن گاه که لشکرهایی به سوی شما [در] آمدند، پس بر سر آنان تندبادی و لشکرهایی که آنها را نمیدیدید، فرستادیم؛ احزاب، آیه ۹.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، صص۲۲۱-۲۲۴، ۲۲۶ - ۲۳۱.</ref>. | ||
:::::*«همانگونه که پیش از این نیز یاد شد، [[انقلاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} بزرگترین قیامی خواهد بود که [[بشریت]] در [[تاریخ]] خود نظارهگر آن خواهد بود. آن گونه که از سخنان نورانی [[معصومین]]{{عم}} استفاده میشود، اگرچه اساس [[قیام]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} بر امور طبیعی است؛ ولی به اقتضای [[عظمت]] و گستردگی آن [[قیام]] جهانی، [[خداوند]] برخی از نیروهای [[پنهان]] و [[فوق طبیعی]] را در [[اختیار]] ایشان قرار خواهد داد؛ تا موجبات [[پیروزی]] ایشان، هرچه بهتر و سریعتر فراهم آید. | |||
:::::*نمونههایی از این نیروهای غیبی که به [[یاری]] آن [[حضرت]] میآیند بدین قرارند: | |||
:::::*'''۱. [[فرشتگان]]:''' اگرچه [[حقیقت]] وجودی [[فرشتگان]] بر ما پوشیده است، اما در [[آیات]] [[قرآن]] و سخنان [[معصومین]] {{عم}} درباره ایشان سخنان فراوانی در دست است. این موجودات الهی که به عنوان [[کارگزاران]] تدبیرهای الهی از آنها یاد شده، در مواردی چند تحققبخش [[اراده خداوند]] در [[یاری]] رساندن به [[بندگان]] پرهیزگار بوده و هست. [[خداوند]] در [[قرآن مجید]]، در مواردی چند [[یاری]] [[فرشتگان]] را این گونه برشمرده است: | |||
::::#[[فرشتگان]] [[یاری]] دهنده [[حضرت لوط]]{{ع}}؛ آنگاه که آن [[پیامبر]] الهی از نابخردان و مفسدان به تنگ آمد، [[خداوند]] نیروهای [[پنهان]] خود را به [[یاری]] او فرستاد، در [[قرآن مجید]] از این رخ داد اینگونه یاد کرده است: {{متن قرآن|قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ }}<ref> ابراهیم) گفت: ای فرستادگان به چه کار آمدهاید؟ گفتند: ما برای گروهی گنهکار فرستاده شدهایم. تا بر آنان سنگهایی از گل بباریم. که نزد پروردگارت برای گزافکاران نشانهدار شده است؛ سوره ذاریات، آیه: ۳۱- ۳۴.</ref> | |||
::::#[[فرشتگان]] [[جنگ بدر]]؛ [[جنگ بدر]] به عنوان یکی از مهمترین نبردهای عصر [[بعثت]]، از جمله نبردهایی است که [[خداوند]] پیامبرش را با نیروهای فرا طبیعی [[یاری]] فرمود. در آیهای از [[آیات]] [[قرآن]] از این استعانت الهی اینگونه یاد شده است: {{متن قرآن|إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ }}<ref> یاد کن آنگاه را که از پروردگارتان فریادخواهی میکردید و به شما پاسخ داد که من با هزار فرشته پیاپی امدادگر شما خواهم بود؛ سوره انفال، آیه: ۹.</ref> | |||
::::#[[فرشتگان]] در [[جنگ]] احزاب؛ یکی دیگر از نبردهای سرنوشتساز در سالهای نخست طلوع [[آفتاب]] [[اسلام]]، [[جنگ]] احزاب است. [[خداوند]] در این [[جنگ]] افزون بر [[فرشتگان]]، برخی از عوامل طبیعی را نیز به [[یاری]] آن [[پیامبر]] بزرگ فرستاد. این [[نعمت]] بزرگ را در آیهای از [[قرآن]] اینگونه [[وصف]] فرموده است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا }}<ref> ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خودتان به یاد آورید؛ در آن هنگام که لشکرهای عظیمی به سراغ شما آمدند؛ ولی ما باد و طوفان سختی بر آنها فرستادیم و لشکریانی که آنها را نمیدیدید و به این وسیله آنها را در هم شکستیم و خداوند به آنچه انجام میدهید بینا است؛ سوره احزاب، آیه: ۹.</ref>. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در روایتی، پس از آنکه [[یاری]] خداوندی را از جمله [[امدادهای غیبی]] مربوط به [[قیام]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر فرموده، چنین میگوید: "... و به وسیله [[فرشتگان]] [[خداوند]] [[یاری]] میشود ...". <ref>{{عربی|" وَ يَنْصُرُ بِمَلَائِكَةِ اللَّه"}}؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۷، ح ۲.</ref> | |||
:::::*آنطور که از [[روایات]] استفاده میشود، فرشتگانی که به [[یاری]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} میشتابند، سه گروه هستند: | |||
:::::*'''دسته نخست: [[فرشتگان]] [[مقرّب]]''' درباره فرود آمدن [[فرشته]] [[وحی]] و دیگر [[ملائکه]] [[مقرّب]] [[خداوند]] [[هنگام ظهور]]، [[روایات]] فراوانی در دست است؛ که حکایت از [[عظمت]] و بزرگی [[قیام]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} دارد. | |||
:::::*از [[امام باقر]]{{ع}} دراینباره [[روایت]] است که فرمود: "هرگاه [[قائم]] آل [[محمّد]] [[خروج]] کند بدون [[شک]] [[خداوند]] با [[ملائکه]] مسوّمین و مردفین و منزلین و کرّوبین او را [[یاری]] خواهد فرمود. [[جبرئیل]] پیش روی، [[میکائیل]] در سمت راست و [[اسرافیل]] در سمت چپ او قرار دارند ...". <ref>{{عربی|" لو خرج قائم آل {{عم}} لينصره اللّه بالملائكة المسوّمين و المردفين و المنزلين و الكروبين يكون جبرئيل أمامه، و ميكائيل عن يمينه، و إسرافيل عن يساره"}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۴، ح ۲۲.</ref>. | |||
:::::*'''دسته دوم: [[فرشتگان]] [[جنگ بدر]]''' [[امام باقر]]{{ع}} در این باره نیز میفرماید: "ای ثابت! گویی که من هم اکنون [[قائم]] [[خاندان]] خویش را مینگرم که به این [[نجف]] شما نزدیک میشود- و با دست خود به سمت [[کوفه]] اشاره فرمود- و همینکه به [[نجف]] شما نزدیک شود، [[پرچم]] [[رسول خدا]]{{صل}} را برخواهد افراشت و چون آن را بر افرازد، [[فرشتگان]] [[بدر]] بر او فرود آیند ...". <ref>{{عربی|" يَا ثَابِتُ كَأَنِّي بِقَائِمِ أَهْلِ بَيْتِي قَدْ أَشْرَفَ عَلَى نَجَفِكُمْ هَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ فَإِذَا هُوَ أَشْرَفَ عَلَى نَجَفِكُمْ نَشَرَ رَايَةَ رَسُولِ اللَّهِ فَإِذَا هُوَ نَشَرَهَا انْحَطَّتْ عَلَيْهِ مَلَائِكَةُ بَدْر"}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷، ح ۲.</ref>. | |||
:::::*[[امام صادق]]{{ع}} نیز میفرماید: "هنگامی که [[قائم]] [[قیام]] کند، [[فرشتگان]] روز [[بدر]] آنهایی که در [[جنگ بدر]] به [[یاری]] [[پیامبر]] آمدند، فرود میآیند و آنان پنج هزارند". <ref> نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۴۴.</ref> | |||
:::::*'''دسته سوم: [[فرشتگان]] [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}}''' از پارهای [[روایات]] استفاده میشود که، [[خداوند]] فرشتگانی را در [[روز عاشورا]]، جهت [[یاری]] [[امام حسین]]{{ع}} نازل فرمود؛ ولی به تقدیر الهی آنگاه رسیدند که کارزار به پایان رسیده بود؛ از اینرو [[خداوند]] آنها را [[مأمور]] ساخت تا هنگام [[قیام]] [[منتقم]] [[خون]] [[امام حسین]]{{ع}}، در [[زمین]] بمانند و چون آن [[منتقم]] [[ظهور]] کرد، او را [[یاری]] کنند و [[انتقام]] [[خون]] [[شهید]] [[کربلا]] را از [[ستمگران]] باز ستانند. شعار ایشان "[[یا لثارات الحسین]]" است. <ref> [[امام رضا]]{{ع}} در روایتی مفصل فرمود:{{عربی|" وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَوَجَدُوهُ قَدْ قُتِلَ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ يَقُومَ الْقَائِمُ فَيَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْن"}}؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۱، ص ۳۹۹، ح ۵۸.</ref> | |||
:::::*'''۲. ریختن [[ترس]] در [[دل]] [[دشمنان]]:''' یکی دیگر از یاریهای [[خداوند]] در [[قیام]] جهانی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}، این است که [[ترس]] و [[دلهره]] را بر [[قلب]] [[کافران]] و [[مشرکان]] و [[ستمگران]] [[حق]] ستیز، فرو خواهد ریخت و از آنان [[قدرت]] تصمیمگیری و [[مخالفت]] را خواهد گرفت؛ همان گونه که در زمان [[پیامبران]] چنین کرده است. [[قرآن شریف]] در [[آیات]] فراوانی از این [[امدادهای الهی]] یاد کرده است. از جمله فرموده است: {{متن قرآن|سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ }}<ref> ما در دلهای کسانی که کفر ورزیدند بیم و هراس خواهیم افکند؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۱.</ref>. | |||
:::::*بر اساس این [[سنّت الهی]]، هیچ بعید نیست که یکی از [[امدادهای غیبی]] [[خداوند]] برای [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[رعب]] و [[ترس]] باشد که [[خداوند]] در [[دل]] دشمنانش میاندازد؛ همانگونه که در [[روایات]] بسیاری بدان تصریح شده است. [[امام باقر]]{{ع}} در این باره فرمود: "[[قائم]] ما [[منصور]] به [[رعب]] [[یاری]] شده با القای [[ترس]] در [[دل]] [[دشمنان]] او است". <ref>{{عربی|" الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْب"}}؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۳۰، ح ۱۶.</ref>. | |||
:::::*'''۳. نیروهای طبیعت:''' بخشی از این امدادهای پنهانی در [[عصر ظهور]]، همان نیروها و امکانات طبیعی است که [[خداوند]] [[پیامبران]] خود را به آنها مجهز کرده است؛ همانند: بادها، طوفانها، ابرها و .... | |||
:::::*در [[آیات]] فراوانی از [[قرآن]] درباره تسخیر برخی از این عوامل برای [[پیامبران]] سخن به میان آمده است. از جمله آنها [[یاری]] [[حضرت سلیمان]]{{ع}} به وسیله بادها است که [[قرآن]] درباره آن چنین فرموده است: {{متن قرآن|وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِّن بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ}}<ref> و تند باد را مسخر سلیمان ساختیم که به فرمان او به سوی سرزمینی که آن را پر برکت کرده بودیم حرکت میکرد، و ما از همه چیز آگاه بودیم؛ سوره انبیاء، آیه: ۸۱.</ref>. | |||
::::*همچنین درباره [[یاری]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، در [[جنگ]] احزاب به وسیله باد و [[طوفان]] فرموده است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا }}<ref> ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خودتان به یاد آورید؛ در آن هنگام که لشکرهای عظیمی به سراغ شما آمدند؛ ولی ما باد و طوفان سختی بر آنها فرستادیم و لشکریانی که آنها را نمیدیدید و به این وسیله آنها را در هم شکستیم و خداوند به آنچه انجام میدهید بینا است؛ سوره احزاب، آیه: ۹.</ref>. این نیروهای عظیم از جمله عواملی است که به [[یاری]] واپسین [[حجّت]] الهی آمده، [[پیروزی]] آن [[حضرت]] را حتمیت میبخشد. [[پیامبر خاتم|رسول اکرم]]{{صل}} در "[[حدیث معراج]]" به [[نقل]] از [[خداوند متعال]] چنین فرموده است: "... و باد را مسخّر او میکنم و گردنکشان سخت را، رام او میسازم ...". <ref>{{عربی|" وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَاب"}}؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۴، باب ۲۳، ح ۴.</ref>. | |||
:::::*بنابراین به روشنی میتوان گفت [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} افزون بر بهرهمندی از [[یاران]] و [[اصحاب]] خود، به خاطر [[عظمت]] [[قیام]] جهانی به [[اذن]] و [[اراده الهی]]، از [[امدادهای غیبی]] نیز استفاده خواهد کرد»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[پرسمان مهدویت (کتاب)|پرسمان مهدویت]]، ص ۲۵۷- ۲۶۱.</ref>. | |||
{{پایان جمع شدن}} | {{پایان جمع شدن}} | ||
خط ۵۰: | خط ۷۲: | ||
{{پرسمان امدادهای غیبی}} | {{پرسمان امدادهای غیبی}} | ||
==منبعشناسی جامع مهدویت== | ==منبعشناسی جامع مهدویت== | ||
{{پرسشهای وابسته}} | {{پرسشهای وابسته}} |
نسخهٔ ۲۹ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۸
امدادهای غیبی امام مهدی چیست؟ | |
---|---|
موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
مدخل بالاتر | مهدویت / عصر ظهور امام مهدی / رخدادهای عصر ظهور امام مهدی / امدادهای غیبی |
امدادهای غیبی امام مهدی(ع) چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- آیت الله نجمالدین طبسی در کتاب «چشم اندازی به حکومت مهدی» در اينباره گفته است:
- «هر چند در روایات بسیاری، جنگهای پس از ظهور حضرت مهدی(ع) به نیروهای رزمیای نسبت داده شده است که از سراسر جهان به یاری حضرت میشتابند، امّا پیروز شدن بر تمام جهان، با توجّه به پیشرفت علم وصنایع نظامی قبل از ظهور حضرت، کاری دشوار ومحال است؛ مگر به رهبری شخصی که از سوی خداوند یاری میشود، انجام گیرد. امدادهای الهی گاهی در قدرتی است که خداوند به حضرت داده است وبا انجام کراماتی، حضرت مشکلات را از سر راه برمیدارد ویا به وسیله رعب وترسی است که خداوند در دل دشمن ایجاد میکند ویا این که خداوند ملائکه را به یاری حضرت میفرستد. در برخی از روایات سخن از نیروهایی است که دارای خصوصیات فرشتگان هستند و منتظر ظهور حضرتند تا او را یاری کنند و از تابوت واشیایی که در آن است نیز به عنوان وسیلهای دیگر برای نصرت ویاری حضرت مهدی(ع) نام برده شده است. به برخی از این روایات اشاره میکنیم:
- رعب و ترس، سلاح امام: امام صادق(ع) میفرماید: "قائم ما اهل بیت با ترس و رعب یاری میشود"[۱]. نیز میفرماید: "خداوند، حضرت قائم(ع) را با سه لشکر یاری میدهد: فرشتگان، مؤمنان و رعب (ترس انداختن در دل دشمن)"[۲]. امام باقر(ع) در این زمینه میفرماید: "ترس ووحشت - از قدرت مهدی(ع) - پیشاپیش سپاهیانش به فاصله یک ماه واز پشت سر آنها به فاصله یک ماه درحرکت است"[۳]. هم چنین آن حضرت میفرماید: "ترس ورعب در پیشاپیش پرچم حضرت مهدی(ع) به فاصله یک ماه واز پشت سر نیز به فاصله یک ماه واز سمت راست به فاصله یک ماه واز سمت چپ نیز به فاصله یک ماه در حرکت است"[۴]. از این روایات استفاده میشود که وقتی حضرت مهدی(ع) جایی را قصد کند، دشمن پیشاپیش دچار ترس ووحشت شده، توان رویارویی وایستادگی در برابر سپاهیان حضرت را از دست میدهد. هم چنین وقتی لشکریان از جایی حرکت میکنند، کسی جرأت شورش ندارد؛ زیرا دشمن از لشکریان حضرت دچار وحشت میشود. این تفسیر وتوجیه با ظاهر بعضی از روایاتی که پیش تر گفته شد، منافات دارد.
- فرشتگان و جنیان: حضرت علی(ع) میفرماید: "... خداوند، حضرت مهدی(ع) را با فرشتگان، جن و شیعیان مخلص یاری میکند"[۵] ابان بن تغلب میگوید: امام صادق(ع) فرمود: "گویا هم اکنون، حضرت قائم(ع) را در پشت شهر نجف میبینم؛ هنگامیکه بر آن نقطه از جهان دست یافته است. او بر اسبی سیاه که خالهای سفیدی دارد ومیان چشمانش پارهای سفیدی میدرخشد، سوار میشود (وشهرهای جهان را میگشاید). هیچ شهری در جهان بر جای نمیماند، جز آن که مردمش میپندارند، مهدی(ع) در میان آنان ودر شهرشان میباشد. آن گاه که او پرچم رسول خدا(ص) را به اهتزاز درآورد، سیزده هزار وسیزده فرشته - که سالها منتظر ظهورش بوده اند - به زیر پرچمش گرد میآیند (وآماده نبرد میشوند). همان فرشتگانی که با نوح پیامبر در کشتی، با ابراهیم خلیل در آتش وبا عیسی هنگام عروج به آسمان، همراه بودند. هم چنین چهار هزار فرشته به یاری حضرت میشتابند؛ آن فرشتگانی که بر سرزمین کربلا فرود آمده بودند تا در رکاب حسین(ع) بجنگند؛ ولی اذن این کار را نیافتند وبه آسمان رفتند وچون با اذن جهاد بازگشتند، امام حسین(ع) را شهید یافتند ودر اندوه از دست دادن این فیض بزرگ، همواره ناراحت واندوهگینند وتا روز رستاخیز، گرداگرد ضریح امام حسین(ع) میچرخند واشک میریزند"[۶]. امام باقر(ع) میفرماید: "گویا هم اکنون حضرت قائم(ع) و یارانش را میبینم... که فرشته جبرئیل در سمت راست مهدی(ع) و میکائیل در سمت چپ آن حضرت حرکت میکنند وترس ووحشت، پیشاپیش سپاهیانش وپشت سر آنان به فاصله یک ماه در حرکت است وخداوند، او را با پنج هزار فرشته آسمانی یاری میرساند"[۷]. نیز آن حضرت میفرماید: "فرشتگانی که در جنگ بدر به پیامبر(ص) یاری دادند، هنوز به آسمان بازنگشته اند تا این که حضرت صاحب الامر(ع) را یاری رسانند وتعدادشان پنج هزار فرشته میباشد"[۸]. امام صادق(ع) میفرماید: "برای حضرت قائم(ع) نُه هزار وسی صد وسیزده فرشته فرود میآید؛ آنان همان فرشتگانی هستند که همراه حضرت عیسی(ع) بودهاند؛ هنگامی که خداوند او را به آسمان برد"[۹] ک: نعمانی، غیبة، ص ۳۱۱</ref>. علی(ع) میفرماید: "حضرت مهدی(ع) با سه هزار فرشته یاری میشود؛ آنان بر چهره وپشت دشمنان میکوبند"[۱۰]. در تفسیر آیه شریفه ﴿أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ ﴾[۱۱]؛ امام صادق(ع) میفرماید: "این أمرالله، امر ماست؛ یعنی خداوند برای قیام مهدی فرمان داده است که برای آن شتاب نکنیم؛ زیرا خداوند، صاحب امر ما را با سه لشکر از فرشتگان، مؤمنان ورعب پشتیبانی میکند وما به حقمان میرسیم"[۱۲]. حضرت رضا(ع) میفرماید: "هنگامی که حضرت قائم(ع) قیام کند، خداوند به فرشتگان دستور میدهد تا بر مؤمنان سلام دهند ودر مجالس آنان شرکت کنند واگر یکی از مؤمنان با حضرت کاری داشت، امام(ع) برخی از فرشتگان را مأمور میکند که آن شخص را به دوش گیرند ونزدش بیاورند وهرگاه نیازش برطرف شد، او را به جایگاه نخستینش بازگردانند. برخی از مؤمنان بر روی ابرها حرکت میکنند وبرخی دیگر به همراه فرشتگان در آسمان پرواز میکنند وگروهی دیگر به همراه فرشتگان راه میروند وگروهی نیز بر فرشتگان سبقت میگیرند. برخی از مؤمنان را فرشتگان به عنوان قاضی قرار میدهند ومؤمن نزد خداوند با ارزش تر از فرشته است؛ به گونهای که برخی از مؤمنان را حضرت بر صد هزار فرشته به عنوان قاضی میگمارد"[۱۳]. شاید قضاوت این مؤمنان در میان فرشتگان برای رفع اختلاف آنان در مسائل علمی و موضوعات باشد و این گونه اختلافات با عصمت فرشتگان منافاتی ندارد.
- فرشتگان زمین: محمد بن مسلم میگوید: از امام صادق(ع) درباره میراث علم واندازه آن پرسیدم؟ حضرت در پاسخ فرمود: "خداوند، دو شهر یکی در شرق زمین ودیگری در غرب آن دارد، در آن دو شهر گروهی سکونت دارند که نه ابلیس را میشناسند ونه از آفرینش او آگاهی دارند. هر چند مدّت یک بار با آنان دیدار میکنم. آنان درباره مسائل مورد نیاز خود وچگونگی دعا از ما میپرسند وما به آنان میآموزیم. هم چنین آنان درباره زمان ظهور حضرت قائم(ع) میپرسند. آنان عبادت وکوشش بسیاری در پرستش خداوند دارند. آن شهر درهایی دارد که بین هر یک از لنگههای آن صد فرسنگ فاصله است. آنان پرستش، تمجید، دعا وکوشش بسیاری دارند. اگر آنان را ببینید، کردار ورفتار خود را دربرابر آنان کوچک میشمارید. وقتی برخی از آنان به نماز میایستند، یک ماه در حال سجده هستند. خوراک آنان ستایش خداست ولباسشان برگ ورخسارشان از نور میدرخشد. اگر با یکی از ما (امامان) رو به رو شوند، گرداگرد او را میگیرند وخاک جای پای او را برمیدارند وبه آن تبرّک میجویند. در هنگام نماز، زاری ونالهای دارند که از صدای طوفان سهمگین تر است. گروهی از آنان - از روزی که به انتظار حضرت قائم(ع) بودهاند - هرگز سلاح خود را بر زمین نگذاشته اند ووضع آنان همین گونه بوده است. آنان همواره از خدا میخواهند که صاحب الامر(ع) را به آنان بنمایاند. هر یک از آنان، هزار سال زندگانی میکند وآثار فروتنی و پرستش وتقرّب به خداوند عزّوجل، در رخسار آنان آشکار است. وقتی نزد آنان نمیرویم، میپندارند ما از ایشان خشنود نیستیم وزمانی را که ما به دیدارشان میرویم، در نظر میگیرند ودر همان زمان به انتظار ما مینشینند و هرگز از کار خسته نمیشوند. همان گونه که به آنان آموختیم، قرآن میخوانند وپارهای از قرائتها که به آنان آموختهایم، اگر بر مردم خوانده شود، آن را نمیپذیرند. مطالبی را که از قرآن میپرسند، وقتی پاسخ میدهیم، سینهها (وفکر واندیشه) را برای گرفتن آن چه میشنوند، باز میکنند. برای ما از خداوند، طول عمر میخواهند تا ما را از دست ندهند. آنان میدانند، آن چه را از ما میآموزند، منّتی از خداوند بر آنان است. هنگامیکه حضرت قائم قیام کند، آنان به همراه حضرت خواهند بود واز دیگر سپاهیان امام(ع) پیشی میگیرند واز خداوند میخواهند دینش را به وسیله آنان یاری نماید. اجتماع آنان متشکل از پیر وجوان است. اگر یک جوان، پیری را ببیند، به احترام او همانند غلام مینشیند وبدون اجازه اش ازجا برنمیخیزد. از راهی که خودشان بهتر میدانند، بر اندیشههای امام(ع) آگاه میشوند. اگر امام به آنان دستوری دهد، تا آخر بر آن پابرجا هستند؛ مگر این که حضرت خودش کار دیگری به آنان واگذار کند. اگر به جنگ مردم شرق وغرب روند، همگی را در لحظهای نابود میکنند وهرگز اسلحه بر آنان تأثیر نمیکند. شمشیرها وسلاح هایی از آهن دارند؛ امّا آلیاژش غیر از آهن است. اگر با شمشیر بر کوهی بزنند، آن را دو نیم میکنند و از جا برمیدارند. امام(ع) این سپاهیان را به جنگ هند، دیلم، کرد، روم، بربر، فارس، جابرسا وجابلقا - دو شهر در شرق وغرب - میفرستد. بر هیچ یک از پیروان ادیان وارد نمیشوند، مگر آن که آنان را به اسلام دعوت میکنند وبه یکتاپرستی و نبوت پیامبر و ولایت ما اهل بیت میخوانند. پس هر کس اجابت کرد، او را رها میکنند وهر کس نپذیرفت، او را به قتل میرسانند؛ به گونهای که در شرق وغرب زمین کسی نمیماند، مگر آن که ایمان میآورد"[۱۴]. از چشم اندازی که درباره این سپاهیان آمده است، چنین فهمیده میشود که شاید آنان همان فرشتگانی باشند که در زمین بر جای مانده اند ومنتظر قیام حضرت قائم(ع) هستند.
- تابوت حضرت موسی(ع) در کتاب غایة المرام به نقل از پیامبر اکرم(ص) آمده است: "به هنگام ظهور حضرت قائم(ع)، حضرت عیسی(ع) فرود میآید و کتابها را از انطاکیه گردآوری میکند. خداوند برای او، از چهره ﴿إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ﴾[۱۵] پرده بر میدارد وکاخی را که حضرت سلیمان پیش از مرگش ساخت، آشکار میسازد. حضرت، دارائیهای کاخ را گردآوری میکند وآن را بین مسلمانان تقسیم مینماید وتابوتی را - که خداوند به"ارمیا" دستور انداختن آن را در دریای طبرستان داده بود - خارج میسازد. آن چه را که خاندان حضرت موسی و حضرت هارون به یادگار گذشتهاند، در آن تابوت موجود است و نیز الواح و عصای حضرت موسی و قبای حضرت هارون وده صاع از غذایی که بر بنی اسرائیل فرودمیآمد ومرغهای بریانی که بنی اسرائیل، برای آیندگان خود ذخیره کردهاند، درآن میباشد. آن گاه به کمک آن تابوت شهرها را میگشاید؛ همانگونه که پیش از او نیز چنین کردند"[۱۶]</ref>. ینابیع المودّه، این مطلب را با اندکی تغییر به حضرت مهدی(ع) نسبت میدهد و میگوید "حضرت مهدی(ع) از غاری در سرزمین انطاکیه، کتابهایی را بیرون میآورد و کتاب زبور داود را از دریاچه طبرستان بیرون میآورد. در آن کتاب، یادگارهای خاندان حضرت موسی و حضرت هارون موجود است وفرشتگان آن را بر دوش میکشند والواح وعصای حضرت موسی(ع) در آن است"[۱۷]»[۱۸].
پاسخهای دیگر
۱. حجت الاسلام و المسلمین سلیمیان؛ |
---|
|
۲. حجت الاسلام و المسلمین محمدی اشتهاردی؛ |
---|
|
- امدادهای غیبی به چه معناست؟ (پرسش)
- امدادهای غیبی امام مهدی چیست؟ (پرسش)
- آیا امام مهدی و اصحابش در عصر ظهور از امدادهای غیبی برخوردارند؟ (پرسش)
- شرایط برخورداری از امدادهای غیبی چیست؟ (پرسش)
- آیا امام مهدی برای گسترش عدالت و افراشتن پرچم اسلام از امدادهای غیبی استفاده میکند؟ (پرسش)
- آیا فرشتگان به یاری امام مهدی میآیند؟ (پرسش)
- کدام فرشتگان امام مهدی را هنگام قیام یاری میرسانند؟ (پرسش)
- فلسفه و چرایی یاری فرشتگان به امام مهدی چیست؟ (پرسش)
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
- ↑ مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ص ۳۳۵ وج ۱۴، ص ۳۵۴
- ↑ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۶
- ↑ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۴۳
- ↑ نعمانی، غیبة، ص ۳۰۸؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۶۱
- ↑ حصینی، الهدایه، ص ۳۱؛ ارشاد القلوب، ص ۲۸۶
- ↑ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۷۲؛ نعمانی، غیبة، ص ۳۰۹؛ کامل الزیارات، ص ۱۲۰؛ العدد القویه، ص ۷۴؛ مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۲۴۵
- ↑ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۴۳؛ نورالثقلین، ج ۱، ص ۳۸۸؛ القول المختصر، ص ۲۱
- ↑ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۴۹؛ نورالثقلین، ج ۱۲، ص ۳۸۸؛ مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۴۴۸
- ↑ بحارالانوار، ج ۱۴، ص ۳۳۹؛ ر
- ↑ ابن حمّاد، فتن، ص ۱۰۱؛ شافعی، بیان، ص ۵۱۵؛ الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۷۳؛ الصواعق المحرقه، ص ۱۶۷؛ کنزالعمّال، ج ۴، ص ۵۸۹؛ ابن طاووس، ملاحم، ص ۷۳؛ احقاق الحق، ج ۱۹، ص ۶۵۲
- ↑ امر خدا فرا رسید، پس درباره آن شتاب نکنید؛ سوره نحل، آیه:۱.
- ↑ تأویل الآیات الظاهرة، ج ۱، ص ۲۵۲؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۶۲؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۶
- ↑ دلائل الامامه، ص ۲۴۱؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۷۳
- ↑ بصائر الدرجات، ص ۱۴۴؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۳؛ تبصرة الولی، ص ۹۷؛ بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۴۱ وج ۵۴، ص ۳۳۴
- ↑ اشاره به این آیه شریفه است: (إرَم ذاتِ العِماد الَّتی لَمْ یخلَق مثلها فی البِلاد؛ ای رسول خدا! آیا ندیدی که خدای تو مردم شهر ارَم را که صاحب قدرت وعظمت بودند، چگونه کیفر داد؟ در صورتی که مانند آن شهر در استحکام وبزرگی در جهان نبود). سوره فجر، آیه: ۸. مقصود این حدیث آن است که چنین شهر پرشکوه وبا عظمتی برای عیسی (ع) دوباره آشکار میشود واین شهر مخفی، پدیدار میگردد
- ↑ غایة المرام، ص ۶۹۷؛ حلیة الابرار، ج ۲، ص ۶۲۰؛ الشیعة والرجعه، ج ۱، ص ۱۳۶؛ ر.ک: ابن طاووس، ملاحم، ص ۶۶؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۴۸۹، ۵۴۱
- ↑ ینابیع المودّه، ص ۴۰۱؛ ابن حمّاد، فتن، ص ۹۸؛ متقی هندی، برهان، ص ۱۵۷؛ ابن طاووس، ملاحم، ص ۶۷
- ↑ طبسی؛ نجمالدین، چشم اندازی به حکومت مهدی، ص ۸۶ -۹۰.
- ↑ "قَائِمُ أَهْلِ بَيْتِي...يُؤَيَّدُ بِنَصْرِ اللَّهِ..."؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۵۷، ح۲.
- ↑ هان امر خدا در رسید، پس در آن شتاب مکنید؛ سورهنحل، آیه ۱.
- ↑ "هُوَ أَمْرُنَا أَمْرُ اللَّهِ لَا يُسْتَعْجَلُ بِهِ يُؤَيِّدُهُ ثَلَاثَةُ أَجْنَادٍ الْمَلَائِكَةُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الرُّعْب"؛ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص ۱۹۸، ح۹.
- ↑ محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص ۳۰۹، ح۴.
- ↑ " إِنَّ الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ نَصَرُوا مُحَمَّداً ص يَوْمَ بَدْرٍ فِي الْأَرْضِ مَا صَعِدُوا بَعْدُ وَ لَا يَصْعَدُونَ حَتَّى يَنْصُرُوا صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ وَ هُمْ خَمْسَةُ آلَافٍ"؛ تفسیر عیاشی، ج۱، ص۱۹۷.
- ↑ "وَ لَأَنْصُرَنَّهُ بِجُنْدِي وَ لَأُمِدَّنَّهُ بِمَلَائِكَتِي حَتَّى يُعْلِنَ دَعْوَتِي "؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۵۴، ح۴.
- ↑ نعمانی، الغیبه، ص۱۹۸، ح۹، ص۲۴۳، ح۴۳.
- ↑ "الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ "؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۳۳۰، ح ۱۶.
- ↑ سوره انبیا، آیه۸۱؛ سوره احزاب، آیه ۹.
- ↑ " وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَّ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَابَ "؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۲۵۴، باب۲۳، ح۴.
- ↑ "وَ هُوَ الَّذِي تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ وَ يَذِلُّ لَهُ كُلُّ صَعْب"صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۱، ح۵.
- ↑ " الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِي تَكُونُ لَهُ غَيْبَةٌ وَ حَيْرَةٌ تَضِلُّ فِيهَا الْأُمَمُ يَأْتِي بِذَخِيرَةِ الْأَنْبِيَاءِ(ع) فَيَمْلَؤُهَا عَدْلًا وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً"؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص ۲۸۷، ح ۵.
- ↑ نعمانی، الغیبه، ص۳۵۰، ج۴۲.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص۲۲۴، ح۲۸۵.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص۲۲۴، ح۲۸۵.
- ↑ نعمانی، الغیبه، ص۳۴۹، ح۴۰؛محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص۲۲۴، ح۲۸۵؛ متقی هندی، کنز العمال، ح۳۹۶۷۳.
- ↑ نعمانی، الغیبه، ۳۴۳، ح۲۸ و ۴۳۵، ح۱.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۱، ح۳.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۱، ح۱؛ نعمانی، الغیبه، ص۲۳۸، ح۲۸، صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۷۶، ح۷.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۲، ح۱.
- ↑ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۱، ح۱. نعمانی، الغیبه، ص۳۴۳، ح۲۷.
- ↑ پس خدا آرامش خود را بر او فرو فرستاد، و او را با سپاهیانی که آنها را نمیدیدید، تأیید کرد؛ سوره توبه، آیه ۴۰.
- ↑ آن گاه خدا آرامش خود را بر فرستاده خود و بر مؤمنان، فرود آورد و سپاهیانی فرو فرستاد که آنها را نمیدیدید؛ سوره توبه، آیه ۲۶.
- ↑ ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خود به یاد آرید؛ آن گاه که لشکرهایی به سوی شما [در] آمدند. پس بر سر آنان تندبادی و لشکرهایی که آنها را نمیدیدید، فرستادیم و خدا به آنچه میکنید، همواره بیناست؛ سوره احزاب، آیه ۹.
- ↑ یقیناً خدا شما را در [جنگ] بدر- با آنکه ناتوان بودید- یاری کرد. پس، از خدا پروا کنید! باشد که سپاس گزاری نمایید. آن گاه که به مؤمنان میگفتی: "آیا شما را بس نیست که پروردگارتان، شما را با سه هزار فرشته فرودآمده، یاری کند؟" آری، اگر صبر کنید و پرهیزگاری نمایید و با همین جوش و خروش بر شما بتازند، [همان گاه] پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشاندار یاری خواهد کرد؛ سوره آل عمران آیات ۱۲۳- ۲۱۲۵.
- ↑ به زودی در دل کافران وحشت خواهم افکند؛ انفال، آیه ۱۲.
- ↑ ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خود به یاد آرید؛ آن گاه که لشکرهایی به سوی شما [در] آمدند، پس بر سر آنان تندبادی و لشکرهایی که آنها را نمیدیدید، فرستادیم؛ احزاب، آیه ۹.
- ↑ سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳، صص۲۲۱-۲۲۴، ۲۲۶ - ۲۳۱.
- ↑ ابراهیم) گفت: ای فرستادگان به چه کار آمدهاید؟ گفتند: ما برای گروهی گنهکار فرستاده شدهایم. تا بر آنان سنگهایی از گل بباریم. که نزد پروردگارت برای گزافکاران نشانهدار شده است؛ سوره ذاریات، آیه: ۳۱- ۳۴.
- ↑ یاد کن آنگاه را که از پروردگارتان فریادخواهی میکردید و به شما پاسخ داد که من با هزار فرشته پیاپی امدادگر شما خواهم بود؛ سوره انفال، آیه: ۹.
- ↑ ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خودتان به یاد آورید؛ در آن هنگام که لشکرهای عظیمی به سراغ شما آمدند؛ ولی ما باد و طوفان سختی بر آنها فرستادیم و لشکریانی که آنها را نمیدیدید و به این وسیله آنها را در هم شکستیم و خداوند به آنچه انجام میدهید بینا است؛ سوره احزاب، آیه: ۹.
- ↑ " وَ يَنْصُرُ بِمَلَائِكَةِ اللَّه"؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۷، ح ۲.
- ↑ " لو خرج قائم آل (ع) لينصره اللّه بالملائكة المسوّمين و المردفين و المنزلين و الكروبين يكون جبرئيل أمامه، و ميكائيل عن يمينه، و إسرافيل عن يساره"؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۳۴، ح ۲۲.
- ↑ " يَا ثَابِتُ كَأَنِّي بِقَائِمِ أَهْلِ بَيْتِي قَدْ أَشْرَفَ عَلَى نَجَفِكُمْ هَذَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ فَإِذَا هُوَ أَشْرَفَ عَلَى نَجَفِكُمْ نَشَرَ رَايَةَ رَسُولِ اللَّهِ فَإِذَا هُوَ نَشَرَهَا انْحَطَّتْ عَلَيْهِ مَلَائِكَةُ بَدْر"؛ نعمانی، الغیبة، ص ۳۰۷، ح ۲.
- ↑ نعمانی، الغیبة، ص ۲۴۴، ح ۴۴.
- ↑ امام رضا(ع) در روایتی مفصل فرمود:" وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَوَجَدُوهُ قَدْ قُتِلَ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ يَقُومَ الْقَائِمُ فَيَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْن"؛ شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السّلام، ج ۱، ص ۳۹۹، ح ۵۸.
- ↑ ما در دلهای کسانی که کفر ورزیدند بیم و هراس خواهیم افکند؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۱.
- ↑ " الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْب"؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۳۰، ح ۱۶.
- ↑ و تند باد را مسخر سلیمان ساختیم که به فرمان او به سوی سرزمینی که آن را پر برکت کرده بودیم حرکت میکرد، و ما از همه چیز آگاه بودیم؛ سوره انبیاء، آیه: ۸۱.
- ↑ ای کسانی که ایمان آوردهاید! نعمت خدا را بر خودتان به یاد آورید؛ در آن هنگام که لشکرهای عظیمی به سراغ شما آمدند؛ ولی ما باد و طوفان سختی بر آنها فرستادیم و لشکریانی که آنها را نمیدیدید و به این وسیله آنها را در هم شکستیم و خداوند به آنچه انجام میدهید بینا است؛ سوره احزاب، آیه: ۹.
- ↑ " وَ لَأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّيَاحَ وَ لَأُذَلِّلَنَ لَهُ الرِّقَابَ الصِّعَاب"؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۴، باب ۲۳، ح ۴.
- ↑ سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ص ۲۵۷- ۲۶۱.
- ↑ سوره محمد، آیه ۷.
- ↑ المجالس السنیه، ج ۵، ص ۷۱۰ به نقل از اسعاف الراغبین؛ در اینباره مطالبی در بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۸، نیز آمده است.
- ↑ " يَذِلُ لَهُ كُلُ صَعْب "؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۸۳.
- ↑ محمدی اشتهاردی، محمد، حضرت مهدی فروغ تابان ولایت، ص ۱۵۳.