لعن بر دشمنان اهل بیت: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ']] {{پایان}} {{پایان}} ==رده:' به ' {{پایان مدخل وابسته}} ==[[:رده:') |
جز (جایگزینی متن - ']] {{پایان}} {{پایان}} == پانویس == {{پانویس}}' به ']] {{پایان منبع جامع}} == پانویس == {{پانویس}}') |
||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
* [[:رده:مقالهشناسی مقالههای اهل بیت|مقالهشناسی اهل بیت]] | * [[:رده:مقالهشناسی مقالههای اهل بیت|مقالهشناسی اهل بیت]] | ||
* [[:رده:پایاننامهشناسی پایاننامههای اهل بیت|پایاننامهشناسی اهل بیت]] | * [[:رده:پایاننامهشناسی پایاننامههای اهل بیت|پایاننامهشناسی اهل بیت]] | ||
{{پایان | {{پایان منبع جامع}} | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۰
این مدخل از زیرشاخههای بحث اهل بیت و وظایف قلبی و عاطفی امت نسبت به اهل بیت است. "لعن بر دشمنان اهل بیت" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
لعن بر دشمنان اهل بیت در قرآن - لعن بر دشمنان اهل بیت در حدیث - لعن بر دشمنان اهل بیت در کلام اسلامی - لعن بر دشمنان اهل بیت در گفتگوهای بینالمذاهب
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل لعن بر دشمنان اهل بیت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- لعن بهمعنای طلب دوری از رحمت و جلوه عاطفی و لفظی برائت از باطل و اهل باطل است و بر هر انسان مسلمانی لازم است تا از باطل و اهل باطل تبری جسته و آنان را لعن نمایند.
- یکی از مهمترین مصادیق اهل باطل، دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) هستند؛ از اینرو، یکی از وظایف ما، لعن بر آنهاست.
- لعن بر دشمنان پیامبر و خاندان او هم موجب تقرب به خداست[۱] و هم اشرف اعمال مؤمنان بهشمار میرود: [۲].
- از بارزترین زیارتهایی که موضوع لعن در آن برجسته آمده است، زیارت عاشورا و زیارت اربعین حسینی(ع) است که ضمن شناسایی دشمن و شیوه عداوت و اعمال راهبردی آنها مشخّصاً از آن افراد و تبار و یاران آنان یاد کرده و با لعن و نفرین، انزجار و تنفّر خود را اعلام میدارد:
- گروه یکم: لعن کسانی که ظلم و غصب را علیه اهل بیت(ع) بنیان گزاردند. [۳]؛ در جایی دیگر میفرماید: «اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»[۴][۵].
- گروه دوّم: کسانی که اهل بیت(ع) را از جایگاه خلافت و ولایت الهی باز داشته و خلع کردند [۶]؛ نفرین و جدایی از رحمت الهی بر گروهی که دست ردّ و طرد بر سینه شایستگان و وارستگان از دودمان رسالت زدند و آنها را از مرتبه حقیقی خود سلب کردند.
- گروه سوّم: کسانی که خود دست به جنایت گشوده و امامان را به شهادت رساندند، یا بهدستور آنان، ائمه(ع) را به حبس و تبعید فرستادند[۷]؛ نفرین و عذاب الهی بر گروهی که شما اهل بیت(ع) را کشتند.
- گروه چهارم: کسانی که با آمادهسازی و ایجاد جوّ و فضای تبلیغی، فرهنگی و سیاسی مردم را علیه امامت شورانده و با تهمت و افترا، مردم را علیه آنان تحریک کردند [۸]؛ نفرین خدا بر گروهی که تمهیدات لازم و امکانات تهاجم و کشتار شما را فراهم آوردند.
- گروه پنجم: جمعیّتی که در کمال سفاهت و بیخردی، بیآنکه امام را بشناسند، برای دستیابی به جایزههای اندک و بیارزش دنیایی، فریب دشمن را خورده و گروهی نادانتر از آنها به انگیزه بهرهمندی از حور و قصور بهشتی، در دام تبهکاران دوران و سیاستمداران دروغین زمان خود افتادند و دست به کشتار، یا اسارت آنان زدند. امام سجاد(ع) فرمودند: گروهی برای نزدیک شدن به خدا، پدرم حسین بن علی(ع) را به شهادت رساندند [۹][۱۰].
- عمر سعد در صبح روز عاشورا با شعارِ "ای لشکر خدا سوار شوید و به بهشت بشارتتان باد"[۱۱]. این جمعیت انبوه نادان و بیخرد را به وادی ظلمت و ضلالت سوق داد. از این گروه دشمن، در زیارت عاشورا اینگونه اظهار تنفر شده است: [۱۲].
- گروه ششم: گروهی که دشمنی در آنها رخنه کرده و گرچه اقدام علمی و قیام عملی علیه اهل بیت(ع) ندارند ولی با اندیشه و حرکتهای فکری و روحی مخالفان و جنایتکاران همسو هستند و با شنیدن قصّههای گذشته و حوادث تلخ و دردناکی که بر ائمه(ع) رفته است، به آن رضایت میدهند. اینان کسانیاند که به گونهای در صف دشمن بوده و اظهار تنفر و اعلام برائت از آنها لازم است [۱۳][۱۴].
منابع
جستارهای وابسته
منبعشناسی جامع اهل بیت
پانویس
- ↑ «اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ، وَ فِي مَوْقِفِي هَذَا، وَ أَيَّامِ حَيَاتِي بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «إِنَّ أَشْرَفَ أَعْمَالِ الْمُؤْمِنِينَ... وَ اللَّعْنُ لِلْمُتَابِعِينَ لِأَعْدَائِهِمُ الْمُجَاهِرِينَ الْمُنَافِقِينَ»؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۴۰.
- ↑ «فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ مقامی، مهدی، وظایف امت نسبت به قرآن و عترت، ص ۹۰.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِي رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِيهَا»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِينَ لَهُمْ بِالتَّمْكِينِ مِنْ قِتَالِكُمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ «كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
- ↑ مقامی، مهدی، وظایف امت نسبت به قرآن و عترت، ص ۹۱.
- ↑ «يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ بِالْجَنَّةِ أَبْشِرِي»
- ↑ «...وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ وَ تَهَيَّأَتْ لِقِتَالِكَ»؛ الأمالی، ص۴۶۲.
- ↑ «وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً بَلَغَهَا ذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ»؛ بحارالأنوار، ج۹۸، ص۲۰۹ و «وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ»؛ مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.
- ↑ مقامی، مهدی، وظایف امت نسبت به قرآن و عترت، ص ۹۲.