عقل: تفاوت میان نسخه‌ها

در تعابیر [[دینی]] و [[روایات]] از عقل به [[رسول باطنی]] یا [[حجت باطنی]] (در کنار [[رسول ظاهری]]) یاد شده است. [[امام صادق]] {{ع}} در تعریفی که از عقل ارائه می‌دهد از [[حقیقت]] آن پرده برمی‌دارد. عقل همان [[نور]] و نیروی درونی است که [[خداپرستان]]، [[خدا]] را به‌واسطه آن می‌پرستند و می‌شناسند. طبق این تعریف، عقل نوری است از درون [[انسان]] که مبنای [[شناخت]] و [[پرستش]] [[خداوند]] است، یعنی شناختی بر پایه [[فطرت]] [[آدمی]]. بر این اساس، عقل، [[حجت]] میان [[خدا]] و [[بندگان]] است. از این‌رو [[رجوع]] به عقل در مسائل گوناگون و به‌کارگیری و استنتاج از آن امری اساسی و بنیادین است و [[مکتب اسلام]] [[آدمی]] را از ترک عقل و گوش ندادن به ندای درونی آن به‌شدت برحذر می‌دارد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۵۶۷.</ref>.