انکار حق: تفاوت میان نسخه‌ها

انکار حق (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۶

۶٬۴۰۹ بایت حذف‌شده ، ‏۲۷ اوت ۲۰۲۳

←‏مخالفت عالمانه و آگاهانه با حجاب

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش

@@ خط ۴۸: / خط ۴۸: @@
 از نظر [[آموزه‌های قرآنی]]، بسیاری از [[اهل کتاب]] از [[عالمان]] و [[احبار]] کسانی هستند که دانسته علیه [[حق]] [[قیام]] می‌‌کنند و آن را به [[سخریه]] و [[تمسخر]] می‌‌گیرند. آنان با آنکه [[حقایق]] را می‌‌شناسند به [[انکار]] آن می‌‌پردازند؛ زیرا دنبال [[ظلم]] و بهره کشی و [[استثمار]] و جمع [[ثروت]] هستند.<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}} «ای مؤمنان! بسیاری از دانشوران دینی (اهل کتاب) و راهبان، دارایی‌های مردم را به نادرستی می‌خورند و (مردم را) از راه خداوند باز می‌دارند؛ (ایشان) و آنان را که زر و سیم را می‌انبارند و آن را در راه خداوند نمی‌بخشند به عذابی دردناک نوید ده!» سوره توبه، آیه ۳۴.</ref>
 بنابراین، این گونه نیست که با [[تعلیم]] و [[آگاهی بخشی]] همگان در [[مسیر حق]] و [[حقیقت]] قرار گیرند، بلکه کسانی هستند که با [[علم]] و [[یقین]] صد در صد علیه علم خویش عمل می‌‌کنند و آن را زیر پا می‌‌گذارند. پس گاه می‌‌شود که شخص نسبت به مثلا امری چون [[حجاب]] و آثار و کارکردهای آن [[علم یقینی]] دارد، اما به سبب گردنکشی و ظلم و [[علوّ]] و [[هواهای نفسانی]] آن را نمی‌پذیرد و بر خلاف عمل می‌‌کند.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[انکار حقایق با علم به حقانیت (مقاله)|انکار حقایق با علم به حقانیت]].</ref>.
-==[[مخالفت]] عالمانه و آگاهانه با حجاب==
-از نظر [[آموزه‌های وحیانی]] [[قرآن]]، حجاب موجب می‌‌شود تا [[زن]] و جلوه‌های زیباشناختی او شناخته و دیده نشود و مورد [[اذیت]] و [[آزار]] [[بیماردلان]] قرار نگیرد. همچنین از [[زنان]] می‌‌خواهد تا در بیان عشوه [[کلامی]] نداشته باشند تا قلب‌های [[بیمار]] [[دل]] تحریک نشود.<ref>{{متن قرآن|يَا نِسَاءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا * يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}} «ای زنان پیامبر! اگر پرهیزگاری ورزید همانند هیچ یک از زنان نیستید (بلکه برترید)؛ پس نرم سخن مگویید مبادا آنکه بیماردل است به طمع افتد و (نیز) سخن به شایستگی گویید * ای پیامبر! به همسرانت و دخترانت و زنان مؤمن بگو چادرها یشان را بر خویش نیک بپوشند؛ این (کار) برای اینکه (به پاکدامنی) شناخته شوند و آزار نبینند نزدیک‌تر است و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره احزاب، آیه ۳۲ و ۵۹.</ref>
-اصولا یکی از راه‌های [[امنیت]] یابی، مراعات برخی از مسائل است. به عنوان نمونه اگر کسی بخواهد در تظاهراتی شرکت کند که موجبات بازداشت و آزار و اذیت می‌‌شود، چهره خویش را می‌‌پوشاند تا شناخته و دستگیر نشود و مورد اذیت و آزار پلیس یا [[نیروهای امنیتی]] قرارنگیرد. از نظر [[قرآن]]، همان طوری که این افراد بر این باورند که با پوشاندن چهره می‌‌توان در امنیت قرار گرفت؛ زیرا شناخته نمی‌شوند تا بازداشت و مورد اذیت و آزار قرار نگیرند، قرآن می‌‌فرماید به همین [[دلایل]] ما [[حجاب]] را برای زنان [[واجب]] دانسته ایم تا سرشناس و شناخته نشوند و از سوی بیماردلان مورد اذیت و آزار قرار نگیرند؛ زیرا وقتی چهره پوشیده باشد، زیبایی‌های جنسی [[نهان]] خواهند ماند و بیماردلان تحریک نمی‌شوند تا به سراغ آن [[زن]] بروند و او را بدزدند و بربایند یا به اشکال دیگر اذیت و آزار رسانند. پس همان طوری که [[عقل]] و [[علم]] و حتی [[تجربه]] نشان می‌‌دهد که پوشاندن چهره یکی از راه‌های امنیت است، همچنین درباره [[زنان]] پوشاندن بخش‌های محرک مردان می‌‌تواند [[امنیت]] آنان را تضمین کند.
-بنابراین، وقتی کسی این [[حقیقت]] را می‌‌شناسد و می‌‌داند ولی به [[انکار]] این حقیقت می‌‌پردازد، می‌‌بایست گفت که او کسی جز [[بیماردلی]] نیست که نمی‌خواهد [[باور]] کند و به حقیقت پای بند باشد و عمل کند. در حقیقت این شخص خودش را به [[خواب]] زده است و کسی که خود را به خواب زده را نمی‌توان بیدار کرد؛ چون اصولا خواب نیست تا بیدار شود.
-بسیاری از [[مردم]] نسبت به [[حقایق]] این گونه هستند و این گونه عمل می‌‌کنند، از همین روست که [[دروغ]] می‌‌گویند و [[ظلم]] می‌‌کنند و [[بی‌وفایی]] و [[خیانت]] دارند و به [[اصول اخلاقی]] و تقوای [[فطری]] اعتنایی نمی‌کنند؛ زیرا [[هواهای نفسانی]] و [[گرایش]] به ظلم و [[علو]] و [[برتر]] جویی موجب می‌‌شود تا نخواهند در [[مسیر حق]] قرار گیرند. اینان بیماردلانی هستند که نمی‌خواهند درمان شوند. پس هر چه به آنان بگویید هیچ تاثیری ندارد و کار [[فرهنگی]] نسبت به آنان نتیجه نمی‌دهد؛ چنان که کار فرهنگی نسبت به کسانی که عالمانه و عامدانه به [[مخالفت]] با [[حجاب]] می‌‌پردازند تاثیری ندارد؛ زیرا آنان می‌‌خواهند در شرایطی قرار گیرند که [[استثمار]] جنسی شوند و به عنوان [[بردگان]] جنسی مورد استفاده مردان هرزه قرار گیرند و بنیادهای [[خانواده]] دیگران را [[سست]] کنند؛ چنین زنانی هرگز با [[فعالیت‌های فرهنگی]] به سوی [[حق]] و حقیقت و حجاب نخواهند رفت و حجاب بر سر نمی‌کنند؛ زیرا آنان می‌‌دانند که حجاب چه آثاری دارد، ولی نمی‌خواهند از این آثار بهره برند، بلکه [[زندگی]] را در همان بی‌حجابی و [[هرزگی]] و بی‌و بندباری جنسی می‌‌دانند و به یک معنا آنان [[ظالم]] به خویشتن و [[جامعه]] و خانواده‌هایی هستند که می‌‌خواهند در امنیت کامل زندگی کنند.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[انکار حقایق با علم به حقانیت (مقاله)|انکار حقایق با علم به حقانیت]].</ref>.
 == منابع ==