سوره کهف: تفاوت میان نسخه‌ها

داستان [[اصحاب کهف]]، آن غارنشینان [[یکتاپرستی]] که از [[نظام]] [[شرک‌آلود]] [[دقیانوس]] به [[غار]] [[پناهنده]] شده و پس از ۳۰۹ سال [[خواب]] در آن غار، پس از [[تغییر]] [[حکومت]] و زوال دقیانوس به [[شهر]] بازگشتند، در [[آیات]] ۹ تا۲۶ این [[سوره]] بازگو شده و نام سوره نیز برگرفته از همین آیات است.

این سوره با [[انذار]] و [[تبشیر]] به [[اعتقاد]] [[حق]] و [[عمل صالح]] [[دعوت]] می‌کند، هم چنان که از دو [[آیه]] اولش بوی این معنا استشمام می‌شود، و نیز از آیه آخر سوره که می‌فرماید: {{متن قرآن|فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا}}<ref>«بگو: جز این نیست که من هم بشری چون شمایم (جز اینکه) به من وحی می‌شود که خدای شما خدایی یگانه است؛ پس هر کس به لقای پروردگارش امید دارد باید کاری شایسته کند و در پرستش پروردگارش هیچ کس را شریک نسازد» سوره کهف، آیه ۱۱۰.</ref>.