مخالفان سفیانی

متن این جستار آزمایشی است؛ امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود. برای اطلاع از جزئیات بیشتر به بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت مراجعه کنید.

مقدمه

اصهب در لغت^[۱] به معناى شتر سرخ‏مو، شتر سفیدى که با سرخى آمیخته، و نام چشمه ‏اى میان بصره و بحرین و به معناى دشمن است و به رومیان نیز از جهت رنگ چهره و دشمنى با اسلام گفته می‌شود.^[۲]
ابقع نیز در لغت^[۳] یعنی هر شیء سیاه و سفید، به خصوص به کلاغ سیاهی که با سفیدی آمیخته باشد و به هر شخص پلید و به ابرص و شوره‌زار و کسی که لباس وصله‌دار و رنگارنگ بپوشد، گفته می‌شود.^[۴] مراد از "ابقع" مردى سياه و سفيد است كه از دو جنس مختلف، و از نطفه مرد و زنى كه نژاد مختلف دارند و يكى سياه ‏چهره و گندم‏گون و از عرب، و ديگرى سفيدپوست و از نژاد غير عرب است متولّد شده، و اصالتا شامى و مردى سرسپرده و نوكر اجنبى و از پست فطرت‏ترين مردمان و مسيحى مرام، يا صهيونيست و يهودى مسلك است.^[۵] ممکن است مراد از ابقع همان "افلق" باشد چرا كه "افلق" نيز (شامى) و پدرش از اهل "سوريه" و مادرش (فرنگى) و از اهل فرانسه و "پاريس" است و شايد بتوان گفت: مقصود از ابقع و اصهب و "ابرص" و "ابلق"، همان "افلق يهودى" است.^[۶]
"اصهب" و "ابقع" دو رهبر مخالف سفیانى هستند که سفیانى بر آنها پیروز شده و بر منطقه تسلط‍‌ مى‌یابد. روایات بسیارى حاکى از درگیرى بزرگ سفیانى با آنان در قرقیسیا، واقع در مرز سوریه، عراق و ترکیه است. این نبرد از جنگ‌هاى بزرگ است که از پیش وعده داده شده، و انگیزه آن درگیرى و کشمکش بر سر گنجى است که در مجراى نهر فرات و یا نزدیک آن کشف مى‌شود.^[۷] خروج ابقع در مصر و به دنبال دیده شدن ستاره دنباله‌دار و کسوف خورشید و خسوف ماه خواهد بود و همه اینها نزدیکی ظهور روی خواهد داد.^[۸] و اصهب کافر قیام نمى‌کند، جز به هنگام شدت یافتن فتنه‌ها و کثرت حوادث و فجایع.^[۹] در سه روايت، ابقع،^[۱۰] و در روايتى، اصهب از مخالفان سفيانى برشمرده شده‌‏اند كه همگى در جنگ با سفيانى شكست خواهند خورد.^[۱۱]

اصهب و ابقع در روایات

برخی از روایاتی که در مورد اصهب و ابقع آمده، عبارتند از:

امام باقر (ع) فرمودند:^[۱۲] «از شر اصهب ابرص پرهیز کن. پرسیدند: اصهب کیست‌؟ فرمود: ابرص. پس فرمود: از شر سفیانى نیز پرهیز کن و از شرّ آن عدّه از آل محمد که شذوذ دارند برحذر باش.»^[۱۳] در این حدیث، اصهب و ابقع یک نفر معرفى شده است. در این حدیث به شیعیان امر شده تحت ‌تأثیر تبلیغات اصهب و ابقع و سفیانى و شواذّ آل محمد قرار نگیرند و به سودشان شمشیر نزنند.^[۱۴] منظور از شواذّ آل محمد افراد تکرو، کجرو، و فرصت‏طلبى هستند که از جهت نسبت به اهل بیت (ع) منسوبند ولى براى به دست آوردن حکومت به ادّعاهاى دروغین متوسّل می‌شوند تا بدین وسیله افراد مذهبى و با حرارت را به طرف خود جذب کنند.^[۱۵]
همچنین حضرت فرمودند:^[۱۶] «فَأَوَّلُ أَرْضٍ تَخْرَبُ اَلشَّامُ ثُمَّ يَخْتَلِفُونَ عَلَى ثَلاَثِ رَايَاتٍ رَايَةِ اَلْأَصْهَبِ وَ رَايَةِ اَلْأَشْهَبِ وَ رَايَةِ اَلسُّفْيَانِيِّ فَيَلْتَقِي اَلسُّفْيَانِيُّ بِالْأَبْقَعِ فَيَقْتَتِلُونَ وَ يَقْتُلُهُ اَلسُّفْيَانِيُّ وَ مَنْ مَعَهُ وَ يَقْتُلُ اَلْأَصْهَبَ»^[۱۷] و...^[۱۸].

به جز این روايت که معتبر است و از درگيرى سفیانی با ابقع و اصهب گزارش می‌دهد، ساير روايات علاوه بر اينكه خبر واحدند، اسناد معتبرى نيز ندارند. بنابراين، به محتواى آنها نمی‌توان اطمينان كرد^[۱۹].

پرسش مستقیم

اصهب و ابقع کیستند و چه ارتباطی با خروج سفیانی دارند؟ (پرسش)

منابع

پانویس

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:

↑ لسان العرب؛ اقرب الموارد؛ مجمع البحرین
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶
↑ لسان العرب، ماده (بقع)، ج۸، ص۱۷
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۷؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷
↑ ر.ک. هاشمی شهیدی، سید اسدالله، زمینه‌سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی، ص۳۸
↑ ر.ک. ر.ک. هاشمی شهیدی، سید اسدالله، زمینه‌سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی، ص۳۸
↑ ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۳؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷
↑ ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷؛ سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶
↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۷۱، ح۱۶۱؛ نعمانى، محمد بن ابراهیم، الغيبة، ص۳۹۱، ب ۱۴، ح۶۷
↑ ر.ک. آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶
↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۰؛ ج ۵۲، ص ۲۷۸؛ إتّق شرّ الأصهب الأبرص!قَالَ وَ مَا اَلْأَصْهَبُ قَالَ اَلْأَبْقَعُ قُلْتُ وَ مَا اَلْأَبْقَعُ قَالَ اَلْأَبْرَصُ وَ اِتَّقِ اَلسُّفْيَانِيَّ وَ اِتَّقِ اَلشُّذَّاذَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ.
↑ ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷؛ سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۳؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ـ۹۹۶
↑ نعمانى، محمد بن ابراهیم، الغيبة، ص۳۹۱، ب۱۴، ح۶۷؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۳۷؛ بشارة الاسلام، ص۱۰۲؛ الامام المهدى، ص۲۲۴؛ «نخستین سرزمینى که در آن شورش و کشتار می‌شود سرزمین شام است که سه لشکر در آن با یک دیگر نبرد می‌کنند: اصهب؛ ابقع؛ سفیانى. این سه لشکر با یک دیگر می‌جنگند، پس سفیانى با ابقع درگیر می‌شود و او را با همه سپاهیانش می‌کشد، سپس اصهب را نیز از پاى درمی‌آورد.»
↑ «اولین سرزمینی که خراب خواهد شد شام است، اهل شام و دیگران به سه پرچم گرایش پیدا می‌‏کنند: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفیانی».
↑ ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶؛ آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶
↑ ر.ک. آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶

[1] لسان العرب؛ اقرب الموارد؛ مجمع البحرین

[2] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶

[3] لسان العرب، ماده (بقع)، ج۸، ص۱۷

[4] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۷؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷

[5] ر.ک. هاشمی شهیدی، سید اسدالله، زمینه‌سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی، ص۳۸

[6] ر.ک. ر.ک. هاشمی شهیدی، سید اسدالله، زمینه‌سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی، ص۳۸

[7] ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷

[8] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۳؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷

[9] ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷؛ سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶

[10] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۷۱، ح۱۶۱؛ نعمانى، محمد بن ابراهیم، الغيبة، ص۳۹۱، ب ۱۴، ح۶۷

[11] ر.ک. آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶

[12] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۰؛ ج ۵۲، ص ۲۷۸؛ إتّق شرّ الأصهب الأبرص!قَالَ وَ مَا اَلْأَصْهَبُ قَالَ اَلْأَبْقَعُ قُلْتُ وَ مَا اَلْأَبْقَعُ قَالَ اَلْأَبْرَصُ وَ اِتَّقِ اَلسُّفْيَانِيَّ وَ اِتَّقِ اَلشُّذَّاذَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ.

[13] ر.ک. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷؛ سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶

[14] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج ۲، ص ۹۹۳؛ تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۰۷

[15] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ـ۹۹۶

[16] نعمانى، محمد بن ابراهیم، الغيبة، ص۳۹۱، ب۱۴، ح۶۷؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۳۷؛ بشارة الاسلام، ص۱۰۲؛ الامام المهدى، ص۲۲۴؛ «نخستین سرزمینى که در آن شورش و کشتار می‌شود سرزمین شام است که سه لشکر در آن با یک دیگر نبرد می‌کنند: اصهب؛ ابقع؛ سفیانى. این سه لشکر با یک دیگر می‌جنگند، پس سفیانى با ابقع درگیر می‌شود و او را با همه سپاهیانش می‌کشد، سپس اصهب را نیز از پاى درمی‌آورد.»

[17] «اولین سرزمینی که خراب خواهد شد شام است، اهل شام و دیگران به سه پرچم گرایش پیدا می‌‏کنند: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفیانی».

[18] ر.ک. سلیمان، کامل، روزگار رهایی، ج‏۲، ص۹۹۲ ـ ۹۹۶؛ آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶

[19] ر.ک. آیتی، نصرت‌الله، سفیانی از ظهور تا افول، ص۲۳۴ ـ ۲۳۶

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]

[۱۹]