←فلسطین در آخرالزمان
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فلسطین در معارف مهدویت]] - [[فلسطین در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | |||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فلسطین در | |||
== | == جغرافیای فلسطین == | ||
فلسطین سرزمین کوچکی است که همچون پلی سه قاره [[آسیا]] و [[آفریقا]] و اروپا را به یکدیگر متصل میکند. [[قلب]] فلسطین قلب [[جهان عرب]] و حلقه اتصال [[شرق]] و [[غرب]] است. این سرزمین، از شمال به لبنان، از جنوب به [[مصر]]، از شرق به [[اردن]] و [[سوریه]] و از [[مغرب]] به دریای مدیترانه محدود میشود. مساحت آن در حدود ۲۰۷۰۰ کیلومتر مربع است. از نظر طبیعی [[کشور فلسطین]] را میتوان به دو منطقه جغرافیایی تقسیم کرد: | |||
# منطقه شمالی، که قسمت بالای آن را ادامه تپههای جنوب لبنان میپوشاند. این تپهها، به سه سو کشیده شده است، از [[مشرق]] به دره اردن، از مغرب به دشت ساحلی و از جنوب به دره وسیع و کمعمقی که از کنارههای جنوب شرقی دریای مدیترانه، تا دره اردن، ادامه مییابد... این منطقه قرنها راه ارتباطی مهم ساحل دریای مدیترانه و مصر، با قسمت داخلی خاورمیانه بوده و به این ترتیب راه عبوری برای تهاجمات قومی، [[فرهنگی]] و نظامی بوده است. | |||
# قسمت جنوبی، که شامل جلگه مرتفع صحرایی است و به صحرای نقبNogeb معروف است. این قسمت تقریباً نیمی از سرزمین فلسطین را شامل میشود و ارتفاع آن از سطح دریا ۳۰۰ تا ۴۵۰ متر است... . | |||
فلسطین در حال حاضر شامل سه منطقه سرزمینهای اشغالی ۱۹۴۸م، کرانه باختری رود اردن و نوار غزه، یعنی باریکهای به مساحت ۴۵ کیلومتر در کنار سواحل دریای مدیترانه است<ref>ولید، نوار غزه، ۹.</ref>. | |||
آب و هوای فلسطین در تابستان گرم و زمستانها [[معتدل]] و بارانی است، ارتفاعات شمالی سبب میشود که در بعضی اوقات در تپههای آن ناحیه، برف ببارد. رود اردن در مرز مشترک فلسطین، سوریه و اردن جریان دارد که بخشی از خاک فلسطین در نواحی شمالی را آبیاری میکند. | |||
آب و هوای فلسطین در تابستان گرم و زمستانها [[معتدل]] و بارانی است، ارتفاعات شمالی سبب | |||
جمعیت فلسطین بالغ بر ۵/۶ میلیون نفر است که از [[زمان]] تشکیل [[رژیم]] [[صهیونیست]] [[اسرائیل]]، نزدیک به سه میلیون نفر از آنان به دست این رژیم به بیرون از سرزمین فلسطین رانده شدهاند و در سرزمینهای عربی آواره گشتهاند. جمعیت داخل سرزمین را غالباً [[یهودیان]] [[مهاجر]] و دیگر [[فلسطینیان]] تشکیل میدهند... . داخل فلسطین اشغالی ۵۲ درصد جمعیت [[یهودی]] و ۴۸ درصد غیر یهودی هستند<ref>ابومرزوق، آینده فلسطین از آن اسلام است، ۲۳.</ref>. | |||
پایتخت و [[شهر]] مهم این سرزمین، [[بیت المقدس]] است که زیارتگاه [[مسلمانان]] و [[مسیحیان]] و [[یهودیان]] [[جهان]] است. [[بیت المقدس]]، پیش از [[مکه]] [[قبله]] گاه [[مسلمانان]] بوده است. شهرهای عمده دیگر آن، [[حیفا]] و رام الله است<ref>عبد الرضا، آخوند فرج، جغرافیای کشورهای مسلمان، ص۵۸.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۴۸؛ [[زهرا السادات حسینی عسکرانی|حسینی عسکرانی، زهرا السادات]]، [[فلسطین (مقاله)| مقاله «فلسطین»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۶۲۰ ـ ۶۲۷؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۷۶.</ref> | |||
== پیشینه == | |||
قدیمیترین ساکنان فلسطین را دستهای از [[مهاجرین]] سامی نژاد، به نام [[کنعانیان]] که ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد، به نام فلسطین وارد این سرزمین شدند و جای کنعانیها را گرفتند. نام فلسطین از نام همین [[قوم]] گرفته شده است. در طول [[تاریخ]]، اگرچه اقوام مختلفی به فلسطین حمله کردند و بعضی از آنها برای مدتی، در آنجا سکنی گزیدند، ولی همواره فلسطین سرزمین [[اعراب]] [[فلسطینی]] باقی ماند و [[اکثریت]] ساکنانش همین اعراب بودند. فلسطین از [[قرن هفتم]] میلادی، یعنی از [[زمان]] ظهور [[اسلام]]، تا قرن اخیر که [[صهیونیستها]]، به کمک [[استعمارگران]] انگلیسی و آمریکایی، بر آن مسلط شدند، در دست مسلمانان قرار داشت، در این مدت [[پیروان ادیان]] مختلف، با مسالمت و [[دوستی]] در کنار یکدیگر [[زندگی]] میکردند<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۴۹.</ref>. | |||
فلسطین محل تولد و زندگی برخی انبیای [[اولوالعزم]]{{ع}}، مانند [[ابراهیم]]{{ع}}، [[موسی]]{{ع}} و [[عیسی]]{{ع}} بوده است<ref>ناس، تاریخ جامع ادیان، ۵۰۴–۴۸۸ و ۵۷۸–۵۷۷.</ref> و [[شهر]] [[بیتالمقدس]] را در [[دل]] خویش دارد. شروع بنای بیتالمقدس (به عنوان [[مسجد]]) به دست داوود [[نبی]]{{ع}} و تکمیل آن به دست [[سلیمان]]{{ع}} بود<ref>ابناثیر، الکامل فی التاریخ، ۱/۲۲۷–۲۲۸.</ref> و بارها، از جمله در دوران [[عبدالملک بن مروان]] تجدید بنا شد<ref>ابنکثیر، البدایة و النهایه، ۸/۲۸۰.</ref>. این مسجد در [[قرآن]] «[[مسجدالاقصی]]» نامیده شده و محل [[معراج]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بوده است<ref>اسراء، ۱؛ طبرسی، مجمع البیان، ۶/۶۱۲.</ref>. | |||
[[اسلام]] در زمان خلیفه دوم وارد [[سرزمین فلسطین]] شد. [[مردم]] بیتالمقدس در برابر [[مسلمانان]] [[مقاومت]] کردند. در این میان، هیئتی از [[مردم]] [[شهر]] با [[خلیفه دوم]] دیدار کردند و پیشنهاد [[صلح]] دادند، به شرطی که [[خلیفه]] خود، مباشر واگذاری [[قدس]] باشد. خلیفه نیز شرط آنان را پذیرفت و به معابد و صلیبهای آنان [[امان]] داد و بنا به خواسته [[مسیحیان]] [[اجازه]] اسکان [[یهودیان]] را در شهر نداد؛ در برابر، مسیحیان ملزم به پرداخت [[جزیه]] شدند<ref>زعیتر، سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار، ۷۳–۷۴.</ref>. در سال ۱۰۹۵م [[جنگهای صلیبی]] آغاز گردید و فلسطین طی یک [[قرن]] میان مسیحیان و مسلمانان [[دست]] به دست شد؛ تا اینکه [[صلاحالدین ایوبی]] در سال ۱۱۹۲م آن را فتح کرد. پس از آن تا سال ۱۹۱۷م/ ۱۲۹۶ش زیر [[سیطره]] [[عثمانی]] قرار گرفت و سپس زیر [[سلطه]] [[استعمار]] درآمد<ref>محدثی، فلسطین، ۱۲؛ زعیتر، سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار، ۸۲–۹۴.</ref>. | |||
مورخان [[صهیونیست]] معتقدند تلاش برای تأسیس اسرائیل در واقع بازسازی مجدد [[حکومت]] [[یهود]] در این منطقه است. آنان فلسطین را سرزمین نیاکان و پدران خود میدانند و از طرفی بازگشت یهودیان به سرزمین موعود (فلسطین) را تحقق وعده الهی میپندارند که از طرف [[خداوند]] به [[بنیاسرائیل]] داده شده است.<ref>احمدی، ریشههای بحران در خاورمیانه، ۷.</ref> نخستین [[مهاجران]] یهود در اوایل سال ۱۸۸۰م/ ۱۲۵۹ش از روسیه وارد فلسطین شدند.<ref>احمدی، ریشههای بحران در خاورمیانه، ۳۳.</ref> یهودیان، در آن برهه زمانی، به [[هدف]] تأسیس حزبی خاص<ref> علمالهدی، شناخت صهیونیسم بینالملل، ۱۴۴.</ref> در سال ۱۸۹۷م/ ۱۲۷۶ش، در شهر بال سوئیس به [[سرپرستی]] «هرتزل» کنگرهای تشکیل دادند و تصمیم به تشکیل «[[سازمان]] [[صهیونیسم]] جهانی» گرفتند. | |||
در سال ۱۸۹۷م/ ۱۲۷۶ش دولت بریتانیا با طرح توطئهای، سرعت فروپاشی امپراتوری عثمانی را ـ که مانعی بر سر راه تصرف فلسطین بهشمار میرفت ـ تشدید کرد<ref>زعیتر، سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار، ۱۱۲–۱۱۰.</ref>؛ سپس در [[زمان]] [[جنگ]] جهانی اول و بر اساس [[قرارداد]] سایکس ـ پیکو ۱۹۱۶م/ ۱۲۹۵ش، بخش وسیعی از سرزمینهای عربی، ازجمله فلسطین را در [[اختیار]] گرفت و آنگاه بر پایه اعلامیه بالفور ([[وزیر]] خارجه وقت بریتانیا) ۱۹۱۷م/ ۱۲۹۶ش، به [[صهیونیستها]] [[وعده]] داد فلسطین را برای تشکیل «[[وطن]] ملی [[یهود]]» در اختیارشان قرار دهد.<ref>زعیتر، سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار، ۱۱۵–۱۲۶.</ref> [[یهودیان]] برای محققکردن این وعده، به سراغ متفقین [[پیروز]] در [[جنگ]] جهانی اول رفتند و توانستند با کمک [[سرمایهداران]] [[یهودی]]، شورای عالی دول متفق را در سال ۱۹۲۰م/ ۱۲۹۹ش به اجرای اعلامیه بالفور وادار کنند تا فلسطین تحت حمایت انگلیس قرار گیرد<ref>صفاتاج، فلسطین از اشغال تا انتفاضه، ۴۳.</ref>. در ادامه اجرای این نقشه در ۱۴ مه ۱۹۴۸م/ ۱۳۲۷ش، نیروهای انگلیسی از فلسطین خارج شدند و پس از ساعاتی دولت اسرائیل در تلآویو اعلام موجودیت کرد<ref>دولتآبادی، رویارویی ایدئولوژیهای انتفاضه، ۶۰.</ref>.<ref>[[زهرا السادات حسینی عسکرانی|حسینی عسکرانی، زهرا السادات]]، [[فلسطین (مقاله)| مقاله «فلسطین»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۶۲۰ ـ ۶۲۷؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۷۶.</ref> | |||
== بیت المقدس == | |||
{{اصلی|بیت المقدس}} | |||
بیت المقدس بهمعنای خانه محترم و خانهای است که به پاکی و احترام از آن یاد شده است که در اورشلیم فلسطین واقع بوده است. شهر "البیت المقدّس" یا "بیت المقدس" یا "قدس" در غرب آسیا و شمال خاورمیانه، در فلسطین واقع شده و نخستین قبله مسلمانان است. قداست این شهر بسیار است. آن را پیامبران بنا کردهاند، [[حضرت داوود]] {{ع}} و [[حضرت سلیمان]] {{ع}} در این شهر حشمت داشتند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۸، ص ۱۴۴، ح ۱۱۴؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۶، ص۲۲، ح ۱۰۷.</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۱۲۵ - ۱۲۶.</ref> | |||
بعضی از مورخان بنای بیتالمقدس را به [[داود]] [[پیغمبر]]{{ع}} نسبت دادهاند و گفتهاند: در [[زمان]] داود عدهای به طاعونی سخت [[مبتلا]] شدند و داود چون در مکان فعلی [[مسجد اقصی]] دیده بود که [[فرشتگان]] از آنجا به [[آسمان]] میروند، به همراه [[مردم]] به منظور [[دعا]] بدان جا رفت و برای برطرف شدن [[طاعون]]، به درگاه خدای تعالی دعا کرد و [[خداوند]] هم به دعای او، طاعون را از مردم بر طرف نمود. از آن پس داود دستور داد در آن مکان مسجدی بسازند و خود دست به کار شروع آن گردید، اما پیش از آنکه بنای آن پایان پذیرد، داود از [[دنیا]] رفت و به سلیمان [[وصیت]] کرد آن را به اتمام برساند<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|تاریخ انبیاء]] ص ۵۲۶.</ref>. | |||
== مسجد الاقصی == | |||
{{اصلی|مسجد الاقصی}} | |||
مسجد الاقصی در لغت بهمعنای دورترین [[مسجد]] و آن، مسجدی است در جنوب شرقی [[شهر]] [[بیت المقدس]] فلسطین<ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، ص۱۸۳.</ref>. علت نامگذاری آن بهمسجد الاقصی، دوری مسافتش تا [[مکه]] و [[مسجدالحرام]] ـ که در آن [[زمان]] محل استقرار [[پیامبر]]{{صل}} و [[مسلمانان]] بود ـ عنوان شده است<ref>مقریزی، امتاع الاسماع، ج۸، ص۱۹۶.</ref>. این مسجد از [[مساجد]] بزرگ و [[مقدس]] مسلمانان است که بنابر نقل برخی [[روایات]]، محل [[معراج]] [[نبی خاتم]]{{صل}} بوده است. این مسجد که نام آن برگرفته از [[آیه]] نخست [[سوره اسراء]]<ref>«سبْحَانَ الَّذِی اَسرَی بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِّنَ الْمَسجِدِ الْحَرَامِ اِلی الْمَسجِدِ الاَقْصا الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنرِیَهُ مِنْ ءَایَتِنَا اِنَّهُ هُوَ السمِیعُ الْبَصِیرُ»</ref> است<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۹۳.</ref> این بنای کهن را [[حضرت داود]] آغاز و [[حضرت سلیمان]] آن را تکمیل کرد و بارها تجدید بنا شده است و [[نماز خواندن]] در آن [[فضیلت]] بسیار دارد. "قبة الصخره" بنای قدیمی و [[مقدس]] این مجموعه است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۲۱۱.</ref>. | |||
== [[مبارزات]] [[مردم]] فلسطین == | |||
سابقه مبارزات عربهای [[فلسطینی]] علیه اشغالگران به اواخر [[قرن]] نوزدهم میلادی (۱۸۸۶م به بعد) بازمیگردد. در آن سالها [[فلسطینیان]] دریافته بودند [[هدف]] اشغالگران تأسیس دولتی یهودی در خاک فلسطین است<ref>کیّالی، تاریخ نوین فلسطین، ۵۱–۵۳.</ref>. همزمان با آغاز جنگ جهانی اول، [[خشم]] [[عربها]] علیه صهیونیستها و یهودیان اشغالگر فزونی یافت و مقدمات تشکیل [[جنبش]] ملی را فراهم آورد<ref>کیّالی، تاریخ نوین فلسطین، ۷۲–۸۵.</ref> تا سرانجام جنبش ملی فلسطین در سال ۱۹۱۹م/ ۱۲۹۸ش، در [[اعتراض]] به [[خیانت]] دولت بریتانیا به مردم فلسطین و صدور اعلامیه بالفور شکل گرفت<ref>غوری، تاریخ شصتساله فلسطین، ۱/۳۴.</ref>. | |||
دهه پنجاه میلادی را دهه شکلگیری هویت ملی فلسطینیان میدانند. ناکامی گروههای [[فلسطینی]] میان سالهای ۱۹۵۴–۱۹۵۷م در برابر [[اسرائیل]]، اوضاع ناهنجار [[سیاسی]] ـ [[اقتصادی]] فلسطینیان و همچنین تصرف غزه در سال ۱۹۵۶م به دست اسرائیل و [[مقاومت]] فلسطینیان در مقابل و در نهایت [[اخراج]] صهیونیستها از نوار غزه، فلسطینیان را به [[فکر]] همکاری با یکدیگر انداخت و این [[تفکر]] میان سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸م هسته نخستین تشکیل [[جنبش]] فتح بود<ref>ابراهیم، ۲۰–۲۱.</ref>. به دنبال جنبش جهاد اسلامی فلسطین که در اواخر سال ۱۹۷۰م و مقارن با انقلاب اسلامی ایران به دست فتحی شقاقی بنیانگذاری شد<ref>شوشینسب، بررسی تطبیقی گفتمانهای اخوانالمسلمین، ۶۴.</ref>. حرکت [[مقاومت اسلامی]] (حماس) در سال ۱۹۸۷م/ ۱۳۶۶ش به دست [[احمد یاسین]]، از [[رهبران]] اخوان المسلمین در غزه تأسیس گردید. این دو گروه با [[الهام]] گرفتن از انقلاب اسلامی ایران و با [[هدف]] رویارویی با [[اسرائیل]] و نیروهای ملی [[سکولار]] ساف به وجود آمدند<ref>شوشینسب، بررسی تطبیقی گفتمانهای اخوانالمسلمین، ۶۱.</ref>.<ref>[[زهرا السادات حسینی عسکرانی|حسینی عسکرانی، زهرا السادات]]، [[فلسطین (مقاله)| مقاله «فلسطین»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۶۲۰ ـ ۶۲۷.</ref> | |||
== قدس و روز قدس == | |||
{{اصلی|قدس}} | |||
قُدس به معنای [[پاکی]] و بیآلایشی است. قدوس هم که نام خداست از این ریشه گرفته شده است و به [[فرشتگان الهی]] به سبب [[پاکی]] و بیآلایشی آنان "قدسیان" گفته میشود. | |||
قدس، نام [[اسلامی]] [[اورشلیم]] است که [[مسلمانان]] چون میخواستند این [[شهر]]، [[مقدس]] و [[پاک]] و محل [[عبادت]] باشد، بر آن "[[بیت المقدس]]" نام نهادند و دو قسمت قدیم و [[جدید]] دارد. در قدس [[شریف]]، [[مسجد]] الأقصی وجود دارد که محل [[معراج]] [[پیامبر خدا]] {{صل}} و [[قبله]] نخست [[مسلمین]] است. | |||
قدس، امروز در اشغال صهیونیستهاست و [[مبارزه]] برای رهایی آن ادامه دارد. [[امام خمینی]] آخرین [[جمعه]] [[ماه مبارک رمضان]] را به عنوان "روز قدس" اعلام نمود، تا [[افکار]] جهانیان را به مظلومیت [[ملت]] فلسطین و اشغال این سرزمین متوجه سازد. قدس، نمادی از این [[سرزمین مقدس]] است که دیار [[پیامبران]] بزرگ بوده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | |||
== فلسطین در آخرالزمان == | |||
{{اصلی|فلسطین در معارف مهدویت}} | |||
[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: به زودی [[یهودیان]] برای تشکیل دولتشان از [[غرب]] به فلسطین میآیند. [[مردم]] پرسیدند: ای ابا الحسن پس عربها کجایند؟! حضرت فرمود: در آن روز [[اعراب]] نیروهایشان پراکنده و پیوندشان از هم گسسته است و به هم فشرده و پشتیبان هم نیستند. سپس از آن حضرت سؤال کردند: آیا این [[بلا]] به درازا خواهد کشید؟ فرمود: خیر (طول نمیکشد) تا اینکه بندهای [[اسارت]] [[عرب]] گسسته میشود و [[افکار]] مصمم آنها باز میگردد. سپس فلسطین به دست آنها [[فتح]] میشود و عربها پیروزمندانه و متحد [[قیام]] میکنند و نیرو از [[عراق]] میرسد که بر پرچمهای آنان "قوت" نوشته شده است، [[عرب]] و [[اسلام]] همدست میشوند تا فلسطین را برهانند؛ درگیری عجیبی در دریا واقع خواهد شد و [[مردم]] در [[خون]] فرو خواهند رفت و زخمیها بر خیل کشتهها میگذرند! سپس حضرت فرمود: سه بار عربها این کار را انجام میدهند و در چهارمین بار که [[خدا]] پایمردی و [[ایمان]] آنان را دید، [[یاری]] او بر سر آنها سایه میافکند. سپس فرمود: به [[خدا]] قسم مانند میش سربریده میشود تا اینکه حتی یک [[یهودی]] در فلسطین باقی نمیماند<ref>عقائد الامامیه الاثنی عشریه، ص ۲۷۰.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۴۵۶.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۷: | خط ۵۶: | ||
#[[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | #[[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | ||
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']] | # [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']] | ||
#[[پرونده:13681151.jpg|22px]] [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']] | |||
# [[پرونده:IM009875.jpg|22px]] [[زهرا السادات حسینی عسکرانی|حسینی عسکرانی، زهرا السادات]]، [[فلسطین (مقاله)| مقاله «فلسطین»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)|'''دانشنامه امام خمینی ج۷''']] | |||
# [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگنامه مهدویت''']] | |||
# [[پرونده:13681351.jpg|22px]] [[سید هاشم رسولی محلاتی|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)|'''تاریخ انبیاء''']] | |||
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']] | # [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۳۳: | خط ۶۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:مکانها]] | ||