باور به مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
خط ۳۷: خط ۳۷:
#[[القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر (کتاب)|القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر]]، نوشته [[ابن‌ حجر هیثمی]].
#[[القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر (کتاب)|القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر]]، نوشته [[ابن‌ حجر هیثمی]].
#[[البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان (کتاب)|البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان]]، نوشته [[علی متقی هندی]].
#[[البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان (کتاب)|البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان]]، نوشته [[علی متقی هندی]].
 
*علاوه بر کتاب‌های نام‌ برده، کتاب‌های دیگری نیز در عرصه [[مهدویت]]، میان [[اهل سنت]] به رشته تحریر در آمده است. همه آنچه گفته شد از مهم بودن [[اندیشه مهدویت]] در [[نگاه]] [[اهل سنت]] پرده برمی‌دارد.
علاوه بر کتاب‌های نام‌برده، کتاب‌های دیگری نیز در عرصه [[مهدویت]]، میان [[اهل سنت]] به رشته تحریر در آمده است. همه آنچه گفته شد از مهم بودن [[اندیشه مهدویت]] در [[نگاه]] [[اهل سنت]] پرده برمی‌دارد.
*بیست نفر از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]]، به [[تواتر احادیث]] تصریح کرده‌اند. [[حافظ]] [[ابوعبدالله گنجی شافعی]] در کتاب البیان می‌نویسد: [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دلیل]] [[راویان]] بسیاری که دارد، [[متواتر]] است<ref>البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص۶۷. {{عربی|تواترت الأخبار و استفاضت، بکثرة رواتها عن المصطفی فی امر المهدی}}.</ref>.
بیست نفر از [[دانشمندان]] [[اهل سنت]]، به [[تواتر احادیث]] تصریح کرده‌اند. [[حافظ]] [[ابوعبدالله]] گنجی [[شافعی]] در کتاب البیان می‌نویسد:
*[[ابن‌ حجر عسقلانی]] در کتاب [[فتح باری]] که در شرح [[صحیح بخاری]] نوشته است؛ می‌گوید: [[اخبار متواتر]] رسیده، که [[مهدی]]{{ع}} از این [[امت]] است و [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[آسمان]] می‌آید و پشت سر [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[نماز]] خواهند خواند<ref>{{عربی|تواتر الاخبار بان المهدی من هذه الأمة ان عیسی ینزل و یصلی خلفه}}؛ فتح‌ الباری، ج۷، ص۱۲۳.</ref>.
[[احادیث]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} درباره [[حضرت مهدی]]{{ع}} به [[دلیل]] [[راویان]] بسیاری که دارد، [[متواتر]] است<ref>البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص۶۷. {{عربی|تواترت الأخبار و استفاضت، بکثرة رواتها عن المصطفی فی امر المهدی}}.</ref>.
*[[ابن ابی الحدید]] در شرح [[نهج‌البلاغه]] می‌گوید: اتفاق همه فرقه‌های [[مسلمان]] است، که [[دنیا]] و [[دین]] و [[تکلیف]] پایان نمی‌یابد، مگر با [[مهدی موعود]]{{ع}}<ref>شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۹۶.</ref>.
ابن‌حجر عسقلانی در کتاب [[فتح]] باری که در شرح [[صحیح بخاری]] نوشته است؛ می‌گوید:
*اکنون به برخی از [[روایات مهدویت]] از کتب معتبر [[عامه]] اشاره می‌کنیم: [[ابو داود]] در صحیح خود از [[ابی‌ طفیل]] و او از [[حضرت علی]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند: "اگر یک روز هم از [[عمر]] [[دنیا]] باقی باشد، [[خداوند]] مردی را از [[اهل بیت]]{{عم}} من بر می‌انگیزد که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] می‌کند، پس از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد"<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلَّا يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً}}؛ صحیح ترمذی، ج۲، ص۲۰۸.</ref>. و در جایی دیگر می‌نویسد: "هر گاه به پایان [[دنیا]] فقط یک روز بماند، [[خداوند]] این روز را به قدری طولانی می‌کند، تا اینکه در این روز فردی که از [[فرزندان]] من بوده و نامش مانند من است را بر می‌انگیزد و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر می‌کند بعد از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد"<ref>{{متن حدیث|لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَبْعَثَ رَجُلًا مِنِّي أَوْ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِي اسْمُهُ اسْمِي... يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً}}صحیح ترمذی، ج۵، ص۳۴۳.</ref>.
[[اخبار متواتر]] رسیده، که [[مهدی]]{{ع}} از این [[امت]] است و [[حضرت عیسی]]{{ع}} از [[آسمان]] می‌آید و پشت سر [[حضرت مهدی]]{{ع}} [[نماز]] خواهند خواند<ref>فتح‌الباری، ج۷، ص۱۲۳. {{عربی|تواتر الاخبار بان المهدی من هذه الأمة ان عیسی ینزل و یصلی خلفه}}.</ref>.
*[[احمد]] در [[مسند]] خود از [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] می‌کند:"هنگامی‌ فرا می‌رسد که [[زمین]] از [[ظلم و جور]] پر شود و در آن موقع مردی از [[خاندان]] من [[قیام]] می‌کند، هفت یا نه سال در روی [[زمین]] [[حکومت]] می‌کند و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر می‌کند"<ref>{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَمْلَأُ الْأَرْضَ ظُلْماً وَ جَوْراً، ثُمَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتِي يَمْلِكُ سَبْعاً أَوْ تِسْعاً فَيَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا}}؛ مسند احمد، ج۳، ص۲۸.</ref>.
[[ابن ابی الحدید]] در شرح [[نهج‌البلاغه]] می‌گوید:
*از این‌رو، [[مهدویت]] از نگاه فنّ [[حدیث]]، حقیقتی [[مسلم]] و انکارناشدنی است<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امام‌شناسی (کتاب)|درسنامه امام‌شناسی]]، ص:۱۷۳-۱۷۷.</ref>.
اتفاق همه فرقه‌های [[مسلمان]] است، که [[دنیا]] و [[دین]] و [[تکلیف]] پایان نمی‌یابد، مگر با [[مهدی موعود]]{{ع}}<ref>شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۹۶.</ref>.
اکنون به برخی از [[روایات مهدویت]] از کتب معتبر [[عامه]] اشاره می‌کنیم:
[[ابوداود]] در صحیح خود از ابی‌طفیل و او از [[حضرت علی]]{{ع}} [[نقل]] می‌کند:
{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلَّا يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً}}<ref>صحیح ترمذی، ج۲، ص۲۰۸.</ref>.
اگر یک روز هم از [[عمر]] [[دنیا]] باقی باشد، [[خداوند]] مردی را از [[اهل بیت]]{{عم}} من بر می‌انگیزد که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] می‌کند، پس از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد.
و در جایی دیگر می‌نویسد:
{{متن حدیث|لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَبْعَثَ رَجُلًا مِنِّي أَوْ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِي اسْمُهُ اسْمِي... يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً}}<ref>صحیح ترمذی، ج۵، ص۳۴۳.</ref>.
هر گاه به پایان [[دنیا]] فقط یک روز بماند، [[خداوند]] این روز را به قدری طولانی می‌کند، تا اینکه در این روز فردی که از [[فرزندان]] من بوده و نامش مانند من است را بر می‌انگیزد و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر می‌کند بعد از آنکه از [[ظلم و ستم]] پر شده باشد.
[[احمد]] در [[مسند]] خود از [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] می‌کند:
{{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَمْلَأُ الْأَرْضَ ظُلْماً وَ جَوْراً، ثُمَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتِي يَمْلِكُ سَبْعاً أَوْ تِسْعاً فَيَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا}}<ref>مسند احمد، ج۳، ص۲۸.</ref>.
 هنگامی‌فرا می‌رسد که [[زمین]] از [[ظلم و جور]] پر شود و در آن موقع مردی از [[خاندان]] من [[قیام]] می‌کند، هفت یا نه سال در روی [[زمین]] [[حکومت]] می‌کند و [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر می‌کند.
از این‌رو، [[مهدویت]] از نگاه فنّ [[حدیث]]، حقیقتی [[مسلم]] و انکارناشدنی است.
 
 
<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]،[[ درسنامه امام‌شناسی (کتاب)|درسنامه امام‌شناسی]]، ص:۱۶۹-۱۷۰.</ref>.


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۹

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث مهدویت است. "باور به مهدویت" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل باور به مهدویت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

عقیده شیعیان

  1. کمال الدین و تمام النعمة، نوشته شیخ صدوق.
  2. الغیبة، نوشته محمد بن ابراهیم نعمانی.
  3. الوجیزة فی الغیبة، نوشته سید مرتضی علم الهدی.
  4. کتاب الغبیة، نوشته شیخ طوسی.
  5. الملاحم و الفتن، نوشته سید بن طاووس.
  6. اعلام‌ الوری، نوشته امین‌الاسلام طبری.
  7. المحجة فیما نزل فی القائم الحجة، نوشته سید هاشم بحرانی.
  8. بحارالانوار، جلد ۵۱، نوشته محمد باقر مجلسی.
  9. اثبات الهداة، نوشته شیخ حر عاملی.
  • حجم انبوه کتاب پیرامون مسأله مهدویت، اهتمام عالمان اسلامی‌ این مهم را می‌رساند[۱].

عقیده اهل سنت

  1. مناقب المهدی، نوشته ابو نعیم اصفهانی.
  2. البیان فی اخبار صاحب الزمان، نوشته کنجی شافعی.
  3. عقد الدرر فی اخبار المنتظر، نوشته یوسف بن یحیی المقدسی الشافعی.
  4. المهدی، نوشته ابن قیم جوزی.
  5. العرف‌ الوردی فی اخبار المهدی، نوشته حافظ جلال‌الدین سیوطی.
  6. القول المختصر فی علامات المهدی المنتظر، نوشته ابن‌ حجر هیثمی.
  7. البرهان فی علامات مهدی آخرالزمان، نوشته علی متقی هندی.

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ↑ مقامی، مهدی،درسنامه امام‌شناسی، ص:۱۷۲-۱۷۳.
  2. ↑ مسند احمد، ج۱، ص۳۷۶؛ مسند بزار، ج۱، ص۲۸۱؛ سنن ترمذی، ج۴، ص۵۰۵، باب ۵۲؛ معجم کبیر، ج۱۰، ص۱۶۵؛ تاریخ بغداد، ج۴، ص۳۸۸؛ الحاوی للفتاوی، ج۲، ص۵۹.
  3. ↑ مسند احمد، ج۱، ص۹۹؛ مسند بزار، ج۱، ص۱۰۴؛ جامع الاصول، ج۱۱، ص۴۹؛ سنن ابی‌داود، ج۴، ص۱۰۷؛ الدر المنثور، ج۶، ص۵۸؛ مستدرک، ج۴، ص۵۵۷.
  4. ↑ سنن ابی‌داود، ج۴، ص۱۰۷؛ سنن ابن‌ماجه، ج۲، ص۱۳۶۷؛ معجم کبیر، ج۲۳، ص۲۶۷؛ مستدرک حاکم، ج۴، ص۵۵۷؛ الصواعق المحرقه، ص۱۶۳.
  5. ↑ بررسی تطبیقی مهدویت، ص۱۰۷-۱۹۸.
  6. ↑ منهاج‌السنه، ابن تیمیه، ج۴، ص۲۱۱.
  7. ↑ المهدی المنتظر فی ضوء الاحادیث و الآثار الصحیحه، ج۱، ص۱۳.
  8. ↑ البیان فی اخبار صاحب الزمان، ص۶۷. تواترت الأخبار و استفاضت، بکثرة رواتها عن المصطفی فی امر المهدی.
  9. ↑ تواتر الاخبار بان المهدی من هذه الأمة ان عیسی ینزل و یصلی خلفه؛ فتح‌ الباری، ج۷، ص۱۲۳.
  10. ↑ شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۹۶.
  11. ↑ «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدَّهْرِ إِلَّا يَوْمٌ لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً»؛ صحیح ترمذی، ج۲، ص۲۰۸.
  12. ↑ «لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَبْعَثَ رَجُلًا مِنِّي أَوْ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِي اسْمُهُ اسْمِي... يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً»صحیح ترمذی، ج۵، ص۳۴۳.
  13. ↑ «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَمْلَأُ الْأَرْضَ ظُلْماً وَ جَوْراً، ثُمَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتِي يَمْلِكُ سَبْعاً أَوْ تِسْعاً فَيَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا»؛ مسند احمد، ج۳، ص۲۸.
  14. ↑ مقامی، مهدی،درسنامه امام‌شناسی، ص:۱۷۳-۱۷۷.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=باور_به_مهدویت&oldid=303092»