آیا تعیین وقت ظهور صحیح است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'حجت الاسلام و المسلمین' به 'حجت الاسلام و المسلمین')
جز (جایگزینی متن - 'خروج' به 'خروج')
خط ۳۵: خط ۳۵:
[[پرونده:Pic627.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[مهدی علی‌زاده]]]]
[[پرونده:Pic627.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[مهدی علی‌زاده]]]]
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[مهدی علی‌زاده]]'''، در کتاب ''«[[نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)|نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[مهدی علی‌زاده]]'''، در کتاب ''«[[نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)|نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::«می‌دانیم که "[[توقیت]]" - [[تعیین وقت]] مشخص برای [[ظهور]] - عملی است که [[ائمه|ائمه هدی]] {{عم}} به شدت از آن [[نهی]] کرده و آن را [[ممنوع]] اعلام کرده‌اند. در [[روایات]] وارد شده که از [[امام رضا]] {{ع}} سؤال شد: [[قائم]] {{ع}}] چه وقتی [[ظهور]] می‌کند؟ [[امام رضا|امام]] پاسخ فرمودند: "پاسخ گفتن به کی [[ظهور]] می‌کند؟ خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش از پدرانش از [[امام علی|علی]] {{ع}} [[روایت]] کرد که به [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} گفته شد: [[قائم]] شما چه وقتی [[خروج]] می‌کند؟ [[حضرت]] پاسخ فرمود: مَثَل [[قیام]] و [[ظهور]] او مَثَل [[قیامت]] است؛ {{متن قرآن|لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً}}<ref>الاعراف، ۱۸۷.</ref> از تو درباره [[قیامت]] می‌پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: [[علم]] آن تنها نزد [[پروردگار]] من است؛ جز او هیچ کس آن را به موقع خود آشکار نمی‌گرداند، این حادثه بر آسمان‌ها و [[زمین]] گران است. جز ناگهان به شما نمی‌رسد<ref>ا[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۱، ص ۳۷۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۵ و در منابع [[اهل سنت]]: ینابیع الموده، ص ۴۵۴.</ref>.  
::::::«می‌دانیم که "[[توقیت]]" - [[تعیین وقت]] مشخص برای [[ظهور]] - عملی است که [[ائمه|ائمه هدی]] {{عم}} به شدت از آن [[نهی]] کرده و آن را [[ممنوع]] اعلام کرده‌اند. در [[روایات]] وارد شده که از [[امام رضا]] {{ع}} سؤال شد: [[قائم]] {{ع}}] چه وقتی [[ظهور]] می‌کند؟ [[امام رضا|امام]] پاسخ فرمودند: "پاسخ گفتن به کی [[ظهور]] می‌کند؟ خبر دادن از وقت است. پدرم از پدرش از پدرانش از [[امام علی|علی]] {{ع}} [[روایت]] کرد که به [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} گفته شد: [[قائم]] شما چه وقتی خروج می‌کند؟ [[حضرت]] پاسخ فرمود: مَثَل [[قیام]] و [[ظهور]] او مَثَل [[قیامت]] است؛ {{متن قرآن|لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لاَ تَأْتِيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً}}<ref>الاعراف، ۱۸۷.</ref> از تو درباره [[قیامت]] می‌پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: [[علم]] آن تنها نزد [[پروردگار]] من است؛ جز او هیچ کس آن را به موقع خود آشکار نمی‌گرداند، این حادثه بر آسمان‌ها و [[زمین]] گران است. جز ناگهان به شما نمی‌رسد<ref>ا[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۱، ص ۳۷۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۵ و در منابع [[اهل سنت]]: ینابیع الموده، ص ۴۵۴.</ref>.  
::::::نیز از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] است در پاسخ [[مفضل]] که سؤال کرد: آیا می‌توان برای [[ظهور]] [[امام مهدی|حجت]] {{ع}} وقتی تعیین کرد؟ فرمودند: "ای [[مفضل]]! من برای این امر زمانی را تعیین نمی‌کنم و اساساً نمی‌توان برای آن وقتی مشخص نمود. هرکس برای [[قیام مهدی]] ما زمانی تعیین کند، در [[علم]]، انباز [[خدا]] شده است و در واقع مدعی دست یافتن بر سر الهی گشته و..."<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۱۷۹؛ نوادر الاخبار، ص ۲۸۶.</ref>.
::::::نیز از [[امام صادق]] {{ع}} [[نقل]] است در پاسخ [[مفضل]] که سؤال کرد: آیا می‌توان برای [[ظهور]] [[امام مهدی|حجت]] {{ع}} وقتی تعیین کرد؟ فرمودند: "ای [[مفضل]]! من برای این امر زمانی را تعیین نمی‌کنم و اساساً نمی‌توان برای آن وقتی مشخص نمود. هرکس برای [[قیام مهدی]] ما زمانی تعیین کند، در [[علم]]، انباز [[خدا]] شده است و در واقع مدعی دست یافتن بر سر الهی گشته و..."<ref>مختصر بصائر الدرجات، ص ۱۷۹؛ نوادر الاخبار، ص ۲۸۶.</ref>.
::::::[[نهی]] از این عمل تعبدی نیست، بلکه به علت ترتب [[مفاسد]] [[نفس]] الأمریست که منع به آن تعلق گرفته است؛ باید این نکته را گوشزد کنیم که تطبیق غیر متعهدانه [[نشانه‌های ظهور]] بر حوادث جاری پیرامونی و مصداق یابی غیر کارشناسی شده برای آنها نیز به نوبه خود شعبه‌ای از [[توقیت]] و به احتمال قوی، محکوم به همان [[حکم]] است. زیرا تبعاً و خواه ناخواه منتهی به [[توقیت]] می‌گردد<ref>[[مهدی علی‌زاده|علی‌زاده، مهدی]]، [[نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)|نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)]]، ص۵۴.</ref>.
::::::[[نهی]] از این عمل تعبدی نیست، بلکه به علت ترتب [[مفاسد]] [[نفس]] الأمریست که منع به آن تعلق گرفته است؛ باید این نکته را گوشزد کنیم که تطبیق غیر متعهدانه [[نشانه‌های ظهور]] بر حوادث جاری پیرامونی و مصداق یابی غیر کارشناسی شده برای آنها نیز به نوبه خود شعبه‌ای از [[توقیت]] و به احتمال قوی، محکوم به همان [[حکم]] است. زیرا تبعاً و خواه ناخواه منتهی به [[توقیت]] می‌گردد<ref>[[مهدی علی‌زاده|علی‌زاده، مهدی]]، [[نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)|نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)]]، ص۵۴.</ref>.
خط ۴۷: خط ۴۷:
::::::و در کتاب [[حسین بن حمران]] به [[سند]] خود از [[مفضل بن عمر]] [[روایت]] کرده که گفت: از آقایم [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدم: آیا [[ظهور]] [[مهدی منتظر]] وقت معینی دارد که [[مردم]] آن را بدانند؟ فرمود: حاشا که [[خداوند]] برای آن وقتی تعیین کرده باشد، یا [[شیعیان]] ما برای آن وقتی معین کنند، گوید: عرض کردم: ای مولای من این از چه جهت است؟ فرمود: زیرا که [[ساعت]] آن همان است که [[خدای عزوجل]] فرموده: {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«از تو از برپا شدن رستخیز می‌پرسند که چه هنگام است؟ بگو: دانش آن، تنها نزد پروردگار من است؛ هیچ کس جز او در زمان آن از آن پرده بر نمی‌دارد؛ (بار آن) در آسمان‌ها و زمین، سنگین است، جز ناگهان به سراغتان نمی‌آید؛ از تو می‌پرسند گویی تو از آن نیک آگاهی  بگو: دانش آن، تنها نزد خداوند است اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۸۷.</ref>. و فرموده [[خداوند]]: {{متن قرآن|فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ}}<ref>«پس آیا جز چشم به راه رستخیزند که ناگهان بر آنان فرا می‌رسد؟ و به راستی نشانه‌های آن در رسیده است و چون به سراغشان بیاید یادکردشان، آنان را چگونه سود خواهد داشت؟» سوره محمد، آیه ۱۸.</ref>. قول [[خداوند]]: {{متن قرآن|اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ}}<ref>«رستخیز بسی نزدیک شد و ماه از میان شکافت» سوره قمر، آیه ۱.</ref>. باز [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ * يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ}}<ref>«و تو چه می‌دانی؟ شاید رستخیز نزدیک باشد * آنان که بدان ایمان ندارند آن را به شتاب می‌جویند و مؤمنان از آن در هراسند و می‌دانند که راستین است، آگاه باش! آنان که درباره رستخیز چالش می‌ورزند  در گمراهی ژرفند» سوره شوری، آیه ۱۷-۱۸.</ref>. [[مفضل]] می‌‌گوید: عرض کردم: ای مولای من، معنی {{متن قرآن|يُمَارُونَ}} چیست؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: می‌‌گویند [[قائم]] کی متولد شده، چه کسی او را دیده، در کجاست، کجا خواهد بود و کی ظاهر می‌‌شود؟، تمام اینها از جهت [[عجله]] کردن در امر [[خداوند]] و [[شک]] در [[قضای الهی]] است، آنان در [[دنیا]] و [[آخرت]] زیان کرده‌اند و پایان بد از آن [[کافران]] است. [[راوی]] می‌‌گوید: گفتم ای مولای من، پس وقتی برای آن تعیین نمی‌کنید، فرمود: ای [[مفضل]] برای آن وقتی مگذار که هرکس برای [[ظهور مهدی]] ما وقتی تعیین نماید خود را در [[علم]] [[خداوند]] شریک دانسته و (به ناحق) مدعی شده که [[خداوند تعالی]] او را از [[اسرار]] خویش [[آگاه]] ساخته است<ref>به نقل مکیال المکارم ترجمه فارسی، ج۲، ص۴۷۶-۴۷۷.</ref>.
::::::و در کتاب [[حسین بن حمران]] به [[سند]] خود از [[مفضل بن عمر]] [[روایت]] کرده که گفت: از آقایم [[امام صادق]]{{ع}} پرسیدم: آیا [[ظهور]] [[مهدی منتظر]] وقت معینی دارد که [[مردم]] آن را بدانند؟ فرمود: حاشا که [[خداوند]] برای آن وقتی تعیین کرده باشد، یا [[شیعیان]] ما برای آن وقتی معین کنند، گوید: عرض کردم: ای مولای من این از چه جهت است؟ فرمود: زیرا که [[ساعت]] آن همان است که [[خدای عزوجل]] فرموده: {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«از تو از برپا شدن رستخیز می‌پرسند که چه هنگام است؟ بگو: دانش آن، تنها نزد پروردگار من است؛ هیچ کس جز او در زمان آن از آن پرده بر نمی‌دارد؛ (بار آن) در آسمان‌ها و زمین، سنگین است، جز ناگهان به سراغتان نمی‌آید؛ از تو می‌پرسند گویی تو از آن نیک آگاهی  بگو: دانش آن، تنها نزد خداوند است اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۸۷.</ref>. و فرموده [[خداوند]]: {{متن قرآن|فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ}}<ref>«پس آیا جز چشم به راه رستخیزند که ناگهان بر آنان فرا می‌رسد؟ و به راستی نشانه‌های آن در رسیده است و چون به سراغشان بیاید یادکردشان، آنان را چگونه سود خواهد داشت؟» سوره محمد، آیه ۱۸.</ref>. قول [[خداوند]]: {{متن قرآن|اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ}}<ref>«رستخیز بسی نزدیک شد و ماه از میان شکافت» سوره قمر، آیه ۱.</ref>. باز [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ * يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلَا إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ}}<ref>«و تو چه می‌دانی؟ شاید رستخیز نزدیک باشد * آنان که بدان ایمان ندارند آن را به شتاب می‌جویند و مؤمنان از آن در هراسند و می‌دانند که راستین است، آگاه باش! آنان که درباره رستخیز چالش می‌ورزند  در گمراهی ژرفند» سوره شوری، آیه ۱۷-۱۸.</ref>. [[مفضل]] می‌‌گوید: عرض کردم: ای مولای من، معنی {{متن قرآن|يُمَارُونَ}} چیست؟ [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: می‌‌گویند [[قائم]] کی متولد شده، چه کسی او را دیده، در کجاست، کجا خواهد بود و کی ظاهر می‌‌شود؟، تمام اینها از جهت [[عجله]] کردن در امر [[خداوند]] و [[شک]] در [[قضای الهی]] است، آنان در [[دنیا]] و [[آخرت]] زیان کرده‌اند و پایان بد از آن [[کافران]] است. [[راوی]] می‌‌گوید: گفتم ای مولای من، پس وقتی برای آن تعیین نمی‌کنید، فرمود: ای [[مفضل]] برای آن وقتی مگذار که هرکس برای [[ظهور مهدی]] ما وقتی تعیین نماید خود را در [[علم]] [[خداوند]] شریک دانسته و (به ناحق) مدعی شده که [[خداوند تعالی]] او را از [[اسرار]] خویش [[آگاه]] ساخته است<ref>به نقل مکیال المکارم ترجمه فارسی، ج۲، ص۴۷۶-۴۷۷.</ref>.
::::::و در [[غیبت نعمانی]] به [[سند]] خود از [[محمد بن مسلم]] آورده که گفت: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: ای [[محمد]]، هرکس تعیین وقتی را از ما به تو خبر دهد بدون تردید او را [[تکذیب]] کن، زیرا که ما برای هیچکس وقتی را تعیین نمی‌کنیم<ref>الغیبة، ص۱۵۵، فی نهی عن التوقیت والتسمیه.</ref>.
::::::و در [[غیبت نعمانی]] به [[سند]] خود از [[محمد بن مسلم]] آورده که گفت: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: ای [[محمد]]، هرکس تعیین وقتی را از ما به تو خبر دهد بدون تردید او را [[تکذیب]] کن، زیرا که ما برای هیچکس وقتی را تعیین نمی‌کنیم<ref>الغیبة، ص۱۵۵، فی نهی عن التوقیت والتسمیه.</ref>.
::::::و از [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده که گفت به آن [[حضرت]] عرض کردم: فدایت شوم، [[خروج قائم]]{{ع}} کی خواهد بود؟ فرمود: ای [[ابومحمد]]، ما خاندانی هستیم که وقت نمی‌گذاریم زیرا که [[حضرت محمد]]{{صل}} فرمود: [[وقت‌گذاران]] دروغگویند، ای [[ابومحمد]] به [[درستی]] پیش از این امر پنج علامت خواهد بود: نخستین آنها نداء در [[ماه رمضان]] است و [[خروج سفیانی]] و [[خروج خراسانی]] و [[کشتن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]. سپس فرمود: ای [[ابومحمد]] به ناچار پیش از آن دو [[طاعون]] خواهد بود: [[طاعون]] سفید و [[طاعون]] سرخ. عرض کردم: فدایت شوم: این دو [[طاعون]] چیست؟ فرمود: اما [[طاعون]] سفید [[مرگ]] همگانی خواهد بود، و اما [[طاعون]] سرخ [[شمشیر]]، و [[قائم]]{{ع}} [[خروج]] نخواهد کرد تا اینکه در [[دل]] فضا، [[شب]] [[بیست و سوم ماه رمضان]] [[شب جمعه]] نامش اعلام شود. گفتم: چگونه ندا می‌‌شود؟ فرمود: به اسم او و اسم پدرش اعلام می‌‌شود: (بدانید که فلانی ‌پسر فلانی [[قائم آل محمد]]{{صل}} است. پس از او بشنوید و [[اطاعت]] کنید) هیچ ‌جانداری نمی‌ماند مگر اینکه آن [[صیحه]] را خواهد شنید و خفته را بیدار می‌کند و از حیاط [[خانه]] بیرون می‌رود و دوشیزه از پس پرده‌اش بیرون می‌‌رود و [[قائم]]{{ع}} چون این ندا را بشنود [[خروج]] می‌‌کند و آن [[صیحه جبرئیل]] است<ref>الغیبة، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
::::::و از [[ابوبصیر]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده که گفت به آن [[حضرت]] عرض کردم: فدایت شوم، [[خروج قائم]]{{ع}} کی خواهد بود؟ فرمود: ای [[ابومحمد]]، ما خاندانی هستیم که وقت نمی‌گذاریم زیرا که [[حضرت محمد]]{{صل}} فرمود: [[وقت‌گذاران]] دروغگویند، ای [[ابومحمد]] به [[درستی]] پیش از این امر پنج علامت خواهد بود: نخستین آنها نداء در [[ماه رمضان]] است و [[خروج سفیانی]] و [[خروج خراسانی]] و [[کشتن نفس زکیه]] و فرو رفتن [[زمین]] در [[بیداء]]. سپس فرمود: ای [[ابومحمد]] به ناچار پیش از آن دو [[طاعون]] خواهد بود: [[طاعون]] سفید و [[طاعون]] سرخ. عرض کردم: فدایت شوم: این دو [[طاعون]] چیست؟ فرمود: اما [[طاعون]] سفید [[مرگ]] همگانی خواهد بود، و اما [[طاعون]] سرخ [[شمشیر]]، و [[قائم]]{{ع}} خروج نخواهد کرد تا اینکه در [[دل]] فضا، [[شب]] [[بیست و سوم ماه رمضان]] [[شب جمعه]] نامش اعلام شود. گفتم: چگونه ندا می‌‌شود؟ فرمود: به اسم او و اسم پدرش اعلام می‌‌شود: (بدانید که فلانی ‌پسر فلانی [[قائم آل محمد]]{{صل}} است. پس از او بشنوید و [[اطاعت]] کنید) هیچ ‌جانداری نمی‌ماند مگر اینکه آن [[صیحه]] را خواهد شنید و خفته را بیدار می‌کند و از حیاط [[خانه]] بیرون می‌رود و دوشیزه از پس پرده‌اش بیرون می‌‌رود و [[قائم]]{{ع}} چون این ندا را بشنود خروج می‌‌کند و آن [[صیحه جبرئیل]] است<ref>الغیبة، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>.
::::::و نیز مرحوم [[کلینی]] و [[نعمانی]] به سندشان از [[ابوبصیر]] آورده‌اند که گفت: از او -[[امام صادق]]{{ع}}- درباره [[حضرت قائم]]{{ع}} پرسیدم، آن [[حضرت]] فرمود: "[[وقت‌گذاران]] دروغگویند، ما خاندانی{{ع}} هستیم که وقتی تعیین نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث|كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ لَا نُوَقِّتُ}}؛ کافی، ج۱، ص۳۶۸.</ref>.
::::::و نیز مرحوم [[کلینی]] و [[نعمانی]] به سندشان از [[ابوبصیر]] آورده‌اند که گفت: از او -[[امام صادق]]{{ع}}- درباره [[حضرت قائم]]{{ع}} پرسیدم، آن [[حضرت]] فرمود: "[[وقت‌گذاران]] دروغگویند، ما خاندانی{{ع}} هستیم که وقتی تعیین نمی‌کنیم"<ref>{{متن حدیث|كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ لَا نُوَقِّتُ}}؛ کافی، ج۱، ص۳۶۸.</ref>.
::::::و در [[غیبت نعمانی]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده که فرمود: [[خداوند]] جز این نخواهد کرد که خلاف وقتی را که [[وقت‌گذاران]] تعیین کنند، ظاهر سازد<ref>الغیبة، ص۱۵۵.</ref>.
::::::و در [[غیبت نعمانی]] از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده که فرمود: [[خداوند]] جز این نخواهد کرد که خلاف وقتی را که [[وقت‌گذاران]] تعیین کنند، ظاهر سازد<ref>الغیبة، ص۱۵۵.</ref>.

نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۴۴

الگو:پرسش غیرنهایی

آیا تعیین وقت ظهور صحیح است؟
موضوع اصلیبانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت
مدخل بالاترمهدویت / عصر ظهور امام مهدی / زمان ظهور امام مهدی

آیا تعیین وقت ظهور صحیح است؟ یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث مهدویت است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. در ذیل، پاسخ به این پرسش را بیابید. تلاش بر این است که پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه این پرسش، در یک پاسخ جامع اجمالی تدوین گردد. پرسش‌های وابسته به این سؤال در انتهای صفحه قرار دارند.

عبارت‌های دیگری از این پرسش

پاسخ نخست

سید محمد کاظم قزوینی
آیت‌الله سید محمد کاظم قزوینی، در کتاب «امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور» در این‌باره گفته است:
«حکمت الهی، اقتضا کرده است که وقت ظهور امام زمان (ع) برای مردم، نامعلوم و مخفی باشد. با اینکه احادیث زیادی از پیامبر (ص) و امامان پاک (ع) راجع به ابعاد مختلف زندگی امام زمان (ع) آمده، ولی به زمان ظهور در هیچ یک از آنها، تصریح نشده است؛ بلکه به عکس، احادیث شریفی از پیامبر (ص) و امامان پاک (ع) آمده است که کسی را که از وقت ظهور خبر می‌دهد، تکذیب کنید همچنین در احادیث رد شده است که یکی از معصومین، خبر از وقت ظهور داده باشد. درباره غیبت امام زمان (ع) از پیامبر (ع) آمده است: "کسانی که برای ظهور، وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند"[۱]. همچنین فضیل از امام باقر(ع) پرسید: آیا زمان ظهور مشخص است؟ فرمود: "کسانی که وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند؛ کسانی که وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند؛ کسانی که وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند"[۲]. امام صادق(ع) فرمود: "کسانی که وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند؛ ما اهل بیت (ع) برای این امر، درگذشته و در آینده، وقتی را مشخص نکرده‌ایم و نخواهیم کرد"[۳]. همچنین ایشان فرمود: "کسانی که وقتی را معین می‌کنند، دروغ می‌گویند و کسانی که در این امر، عجله کنند، هلاک می‌شوند و تسلیم شدگان، نجات می‌یابند"[۴]. منظور از "معین کردن وقت"، مشخص کردن سال ظهور آن حضرت (ع) به صورت دقیق است. چون احادیثی راجع به نشانه‌های حتمی ظهور آمده، که نشان دهنده این است که به ظهور آن حضرت نزدیک شده‌ایم»[۵].

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

 با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته می‌شود:  

  1. امام مهدی چه زمانی ظهور می‌کند؟ (پرسش)
  2. امام مهدی در چه روزی ظهور می‌‏کند؟ (پرسش)
  3. در زمان ظهور امام مهدی جهانیان چگونه از آمدن ایشان باخبر می‌شوند؟ (پرسش)
  4. آیت الله بهجت حتی به پیران نیز بشارت داده که ظهور نزدیک است؟ (پرسش)
  5. آیا صحت دارد که روز ذی القعده روز ظهور امام مهدی خواهد بود؟ (پرسش)
  6. آیا امام مهدی جمعه ظهور می‌کند؟ (پرسش)
  7. چرا امام مهدی در روز جمعه ظهور می‌کنند؟ (پرسش)
  8. حکمت معین نبودن وقت ظهور امام مهدی چیست؟ (پرسش)
  9. آیا تعیین وقت ظهور صحیح است؟ (پرسش)
  10. آیا می‌‏توان وقت ظهور را پیش‏‌بینی کرد؟ (پرسش)
  11. با توجه به کتاب نوسترآداموس آیا می‌توان زمان ظهور حضرت را پیشبینی نموده به گفته آنها اعتماد کرد؟ (پرسش)
  12. عدم آگاهی امام مهدی از زمان ظهور نقصی برای امام و مقام امامت محسوب نمی‏‌شود؟ (پرسش)
  13. راز نهان بودن زمان ظهور چیست؟ (پرسش)
  14. امام مهدی از چه راهی می‌فهمد که موقع ظهورش فرا رسیده است؟ (پرسش)
  15. اینکه گفته می‌شود ظهور نزدیک است به چه معناست؟ (پرسش)

منبع‌شناسی جامع مهدویت

پانویس

  1. "وَ يَكْذِبُ‏ فِيهَا الْوَقَّاتُونَ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ کفایة الاثر؛ خزاز قمی، ص ۲۸۴.
  2. "عَنِ الْفُضَيْلِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (ع) هَلْ‏ لِهَذَا الْأَمْرِ وَقْتٌ‏ فَقَالَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ غیبت؛ طوسی؛ ص ۲۶۲ و کافی؛ کلینی؛ ج ۱، ص ۳۶۸.
  3. "كَذَبَ الْمُوَقِّتُونَ مَا وَقَّتْنَا فِيمَا مَضَى‏ وَ لَا نُوَقِّتُ‏ فِيمَا يَسْتَقْبِلُ‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ غیبت؛ طوسی؛ ص ۲۶۲.
  4. "كَذَبَ‏ الْوَقَّاتُونَ‏ وَ هَلَكَ‏ الْمُسْتَعْجِلُونَ‏ وَ نَجَا الْمُسَلِّمُونَ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ کافی؛ کلینی؛ ج ۱، ص ۳۶۸ و غیبت؛ طوسی؛ ص ۲۶۲.
  5. قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۲۷۲-۲۷۳.
  6. «عَنِ الْفُضَيْلِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع هَلْ لِهَذَا الْأَمْرِ وَقْتٌ فَقَالَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُون‏»؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۳.
  7. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۳.
  8. «مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ مَنْ وَقَّتَ لَكَ مِنَ النَّاسِ شَيْئاً فَلَا تَهَابَنَّ أَنْ تُكَذِّبَهُ فَلَسْنَا نُوَقِّتُ لِأَحَدٍ وَقْتا»؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۴ و ۱۱۷.
  9. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۶.
  10. امینی، ابراهیم، دادگستر جهان، ص ۲۱۸-۲۱۹.
  11. الاعراف، ۱۸۷.
  12. اشیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۷۳؛ عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۵ و در منابع اهل سنت: ینابیع الموده، ص ۴۵۴.
  13. مختصر بصائر الدرجات، ص ۱۷۹؛ نوادر الاخبار، ص ۲۸۶.
  14. علی‌زاده، مهدی، نشانه‌های یار و چکامه‌ انتظار (کتاب)، ص۵۴.
  15. «كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّ مُوسَى(ع) لَمَّا خَرَجَ وَافِداً إِلَى رَبِّهِ وَاعَدَهُمْ ثَلَاثِينَ يَوْماً فَلَمَّا زَادَهُ اللَّهُ عَلَى الثَّلَاثِينَ عَشْراً قَالَ قَوْمُهُ: قَدْ أَخْلَفَنَا مُوسَى فَصَنَعُوا مَا صَنَعُوا فَإِذَا حَدَّثْنَاكُمُ الْحَدِيثَ فَجَاءَ عَلَى مَا حَدَّثْنَاكُمْ بِهِ فَقُولُوا: صَدَقَ اللَّهُ وَ إِذَا حَدَّثْنَاكُمُ الْحَدِيثَ فَجَاءَ عَلَى خِلَافِ مَا حَدَّثْنَاكُمْ بِهِ فَقُولُوا: صَدَقَ اللَّهُ تُؤْجَرُوا مَرَّتَيْنِ»کافی، ج۱، ص۳۶۸-۳۶۹.
  16. «از تو از برپا شدن رستخیز می‌پرسند که چه هنگام است؟ بگو: دانش آن، تنها نزد پروردگار من است؛ هیچ کس جز او در زمان آن از آن پرده بر نمی‌دارد؛ (بار آن) در آسمان‌ها و زمین، سنگین است، جز ناگهان به سراغتان نمی‌آید؛ از تو می‌پرسند گویی تو از آن نیک آگاهی بگو: دانش آن، تنها نزد خداوند است اما بیشتر مردم نمی‌دانند» سوره اعراف، آیه ۱۸۷.
  17. «پس آیا جز چشم به راه رستخیزند که ناگهان بر آنان فرا می‌رسد؟ و به راستی نشانه‌های آن در رسیده است و چون به سراغشان بیاید یادکردشان، آنان را چگونه سود خواهد داشت؟» سوره محمد، آیه ۱۸.
  18. «رستخیز بسی نزدیک شد و ماه از میان شکافت» سوره قمر، آیه ۱.
  19. «و تو چه می‌دانی؟ شاید رستخیز نزدیک باشد * آنان که بدان ایمان ندارند آن را به شتاب می‌جویند و مؤمنان از آن در هراسند و می‌دانند که راستین است، آگاه باش! آنان که درباره رستخیز چالش می‌ورزند در گمراهی ژرفند» سوره شوری، آیه ۱۷-۱۸.
  20. به نقل مکیال المکارم ترجمه فارسی، ج۲، ص۴۷۶-۴۷۷.
  21. الغیبة، ص۱۵۵، فی نهی عن التوقیت والتسمیه.
  22. الغیبة، ص۱۵۵-۱۵۶.
  23. «كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ لَا نُوَقِّتُ»؛ کافی، ج۱، ص۳۶۸.
  24. الغیبة، ص۱۵۵.
  25. «هَلْ لِهَذَا الْأَمْرِ وَقْتٌ؟ فَقَالَ: كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ كَذَبَ الْوَقَّاتُونَ»الغیبة، ص۲۶۲.
  26. «كَذَبَ الْمُوَقِّتُونَ مَا وَقَّتْنَا فِيمَا مَضَى وَ لَا نُوَقِّتُ فِيمَا يَسْتَقْبِلُ»الغیبة، ص۲۶۲.
  27. «مَنْ وَقَّتَ لَكَ مِنَ النَّاسِ شَيْئاً فَلَا تَهَابَنَّ أَنْ تُكَذِّبَهُ فَلَسْنَا نُوَقِّتُ لِأَحَدٍ وَقْتاً»الغیبة، ص۲۶۲.
  28. احتجاج طبرسی، ج۲، ص۲۸۱.
  29. الهامی، داوود، آخرین امید، ص ۳۸۰-۳۸۵
  30. بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۱۰۶، ح ۱۳
  31. قائم در سال وتر (فرد) ظهور خواهد کرد، سال یک یا سه یا پنج یا هفت یا نه» اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۸۶؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۹۱، ح ۳۶
  32. ینادی باسم القآئم فی لیله ثلاث وعشرین من شهر رمضان ویقوم فی عاشورآء، وهو الّذی قتل فیه الحسین بن علی علیهما السلام ....؛ اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۸۶؛ بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۲۹۱، ح ۳۶
  33. رضوانی، علی ‎اصغر، موعودشناسی و پاسخ به شبهات، ص۴۲۰، ۵۵۱.
  34. غیبت طوسی، ح ۴۱۱، ص ۴۲۶.
  35. بالادستان، محمد امین؛ حائری‌‎پور، محمد مهدی؛ یوسفیان، مهدی، نگین آفرینش، ج۱، ص ۲۵۵.