بیعت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت'
جز (جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت')
خط ۱۴: خط ۱۴:
*در [[نظام سیاسی اسلام]] [[بیعت]] نوعی شیوه انتخابی برای [[تعیین جانشین]] [[رسول اکرم]]{{صل}} قلمداد شده است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۸، ص۲۷۵.</ref>.
*در [[نظام سیاسی اسلام]] [[بیعت]] نوعی شیوه انتخابی برای [[تعیین جانشین]] [[رسول اکرم]]{{صل}} قلمداد شده است<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۸، ص۲۷۵.</ref>.
*یکی از بحث‌های مهم درباره [[بیعت]] در میان [[اندیشمندان]] و [[عالمان]] [[سیاسی]] [[مسلمان]]، بحث [[لزوم]]، حدود و شرایط [[بیعت]] است. آنچه مسلّم است، نقض [[بیعت]] از محرمّات است و در [[قرآن کریم]] با عنوان "نکث" [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنْكُثُ عَلَى نَفْسِهِ}}<ref>«از این روی هر که پیمان شکند به زیان خویش می‌شکند» سوره فتح، آیه ۱۰.</ref>.
*یکی از بحث‌های مهم درباره [[بیعت]] در میان [[اندیشمندان]] و [[عالمان]] [[سیاسی]] [[مسلمان]]، بحث [[لزوم]]، حدود و شرایط [[بیعت]] است. آنچه مسلّم است، نقض [[بیعت]] از محرمّات است و در [[قرآن کریم]] با عنوان "نکث" [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنْكُثُ عَلَى نَفْسِهِ}}<ref>«از این روی هر که پیمان شکند به زیان خویش می‌شکند» سوره فتح، آیه ۱۰.</ref>.
*برخی [[فقها]] برای [[اثبات]] [[لزوم]] [[بیعت]]، با توسعه در مفهوم [[وکالت]]، [[بیعت]] را نوعی از [[وکالت]] شمرده‌اند که درواقع [[بیعت‌کننده]] موکل و [[رهبر]] [[وکیل]] است و این [[وکالت]] در چارچوب [[پیمان]] لازم است<ref>حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه و فقه الدولة الاسلامیه، ج۱، ص۵۶۹-۵۷۶.</ref>؛ درحالی‌ که بر اساس [[نص]] صریح [[قرآن]]، [[بیعت]] نوعی بیع لازم است که [[لزوم]] آن مانند بیع به مفاد مبایعه - که [[پیمان وفاداری]] و [[اطاعت‌پذیری]] است -[[ثابت]] می‌شود و نیازی به تکلّف‌ [[بیعت]] تحت [[وکالت]] برای [[اثبات]] [[لزوم]] نیست<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۵۵.</ref>.
*برخی [[فقها]] برای [[اثبات]] [[لزوم]] [[بیعت]]، با توسعه در مفهوم [[وکالت]]، [[بیعت]] را نوعی از [[وکالت]] شمرده‌اند که درواقع [[بیعت‌کننده]] موکل و [[رهبر]] [[وکیل]] است و این [[وکالت]] در چارچوب [[پیمان]] لازم است<ref>حسینعلی منتظری، دراسات فی ولایة الفقیه و فقه الدولة الاسلامیه، ج۱، ص۵۶۹-۵۷۶.</ref>؛ درحالی‌ که بر اساس [[نص]] صریح [[قرآن]]، [[بیعت]] نوعی بیع لازم است که [[لزوم]] آن مانند بیع به مفاد مبایعه - که [[پیمان وفاداری]] و [[اطاعت‌پذیری]] است -ثابت می‌شود و نیازی به تکلّف‌ [[بیعت]] تحت [[وکالت]] برای [[اثبات]] [[لزوم]] نیست<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۵۵.</ref>.


==بیعت در واژه‌نامه فقه سیاسی==
==بیعت در واژه‌نامه فقه سیاسی==
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش