آل بویه

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.

مقدمه

از خاندان‌های ایرانی شیعی که دولت تأسیس کردند و به ترویج مذهب شیعه و رسمیت دادن به مراسم و شعائر مذهبی شیعه پرداختند، در ده روز محرّم عزاداری امام حسین(ع) را علنی و باشکوه برگزار می‌کردند و مراسم جشن عید غدیر را با تشریفات خاصّی در بغداد برپا می‌کردند. این خاندان به دیالمه و دیلمیان نیز معروفند (دیلم در مناطق کوهستانی گیلان است). علی و حسن فرزندان بویه دولت شیعی تشکیل داده، از ایران به عراق رفتند و خدمات بسیاری به مکتب اهل بیت(ع) داشتند و آثار فراوانی از خود به‌جای گذاشتند. ابن ابی الحدید نقل می‌کند که علی(ع)} در سخنی به حکومت رسیدن سه نفر از دیلمان را (معز الدوله، رکن الدوله، و عماد الدوله) را پیشگویی کرده بود.^[۱] حکومت آل بویه ۱۲۰ سال طول کشید (از ۳۰۱ تا ۴۲۰ق) و در این مدّت با عالمان بزرگ شیعه؛ همچون: شیخ صدوق، شیخ مفید، شیخ طوسی، سیّد رضی، سیّد مرتضی و ابن جنید، روابط خوبی داشتند.^[۲]