نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Shafipour(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
توبه نام نهمین سورۀ قرآن است که به سورهبرائت هم مشهور است و تنها سورهای است که در آغاز آن ﴿بِسْمِ اللَّهِ﴾ نیست[۶]. توبه و مشتقات آن ۸۷ بار در قرآن کریم به کار رفتهاند و در این موارد از مطالبی چون وجوب توبه؛ شرایط پذیرش توبه؛ آثار و ویژگی توبه سخن به میان آمده است.
در ۷ آیه به صراحت وجوب توبه بیان شده است، مانند: ﴿وَ تُوبُواْ إِلىَ اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكمُْ تُفْلِحُونَ﴾[۷]. از این آیات استفاده میشود وجوب توبه فوری است.
دربارۀ وجوبتوبه در قرآن پرسشهایی وجود دارد که برخی از آنها عبارتاند از:
آیا توبه از هر گناهی واجب است؟ بیشتر محقّقان بر این عقیدهاند که توبه تنها از گناهان کبیره و نیز از گناهان صغیره در صورتی که بر اثر عواملی مانند کوچک شمردن گناه، تکرار یا اظهار آن و... حکم کبیره یابند واجب است؛ ولی توبه از دیگر گناهان صغیره به شرط اجتناب از کبایر واجب نیست؛ زیرا اجتناب از گناهان کبیره سبب بخشیده شدن گناهان صغیره است: ﴿إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيمًا﴾[۸].
آیا برای هر گناهی توبهای لازم است یا ترک توبه خود گناهی مستقل است؟ برای هر گناهی توبه ای مستقل لازم نیست؛ زیرا این امکان هست که انسان از همۀ گناهانش پشیمان شود ولی متذکر مورد خاصی نیز نباشد[۹]. تأخیر یا ترک توبه نیز گناه مستقلی نیست؛ چون اوامر الهی دربارۀ توبه ارائۀ طریق و ارشاد به حکم عقل است، لذا گناه مستقلی محسوب نمیشود[۱۰].
آیا ممکن است انسان از بعضی گناهان توبه کند در حالی که مرتکب گناهان دیگری میشود؟ همانگونه که انسان در مقامارتکاب گناه ممکن است مرتکب بعضی از گناهان شود، در مقامپشیمانی و توبه نیز ممکن است از برخی گناهان توبه کند و اساسا شدنی نیست که انسانهای معمولی در یک لحظه آنچنان پاک و وارسته شوند که پیوند خود را با هرگونه گناهی قطع کنند. البته برخی هم قائلند تبعیض در توبه صحیح نیست زیرا بنده یا دست از تمامی گناهان میکشد و یا بدون توبه باقی میماند و در شمار گناهکاران قرار میگیرد[۱۱].
برخی از روایاتی که در مورد توبه آمده است عبارتاند از:
امام صادق(ع) فرمودند: «چون بنده به توبه بیبازگشت رو آورد، خداوند او را دوست خواهد داشت؛ از این رو در دنیا و آخرت پردهای بر او میافکند تا گناهانش آشکار نشود. راوی میگوید: از امام سؤال کردم: چگونه او را میپوشاند؟ فرمودند: دو فرشتهاش گناهانی که از او ضبط کردهاند را محو مینمایند و خداوند به اندامهای او فرمان میدهد که گناهان او را کتمان کنید و به مناطق زمینفرمان میدهد گناهانی که بر شما انجام داده را کتمان نمایید. بدین ترتیب آن بندهخداوند را ملاقات میکند در حالی که هیچ چیزی وجود ندارد که بر گناهان او شهادت بدهد»[۱۲].
امام صادق(ع) دربارۀ آیۀ ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا﴾[۱۳] فرمودند: «منظور از توبۀ نصوح، آن است که بنده از گناه توبه کند و پس از آن هرگز به آن روی نیاورد»[۱۴].
امام باقر(ع) فرمودند: «خداوند از توبۀ بندهاش بیشتر از مردی که شتر و توشهاش را در شبی تاریک گم کرده و بعد آن را مییابد، شادمان میگردد؛ خداوند از توبۀ بندهاش بیشتر از این مرد به هنگام یافتن توشهاش، شادمان میشود»[۱۵].
امام صادق(ع) فرمودند: «چون بنده گناهی انجام دهد از صبح تا شب به او فرصت داده میشود اگر در این مدت استغفار کرد آن گناه بر او نوشته نمیشود»[۱۶] و...[۱۷].
گناه کردن از روی جهالت باشد نه عناد و استکبار: ﴿إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا﴾[۱۸].
قبل از فرا رسیدن زمان مرگ باشد: ﴿وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا﴾[۱۹].[۲۰]
توبه را به تأخیر نیندازد: آیۀ شریفۀ ﴿ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ﴾[۲۱]بندگان را از خطر تسویف یعنی به آینده واگذار کردن آگاه میسازد؛ چون تأخیر در توبه و نپرداختن به آن، گناه را اندک اندک از ذهنآدمیپاک کرده و آن را به فراموشی میسپارد.
توسّل به پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت(ع) و شفاعت ایشان: بدون توسل نه دعایی به اجابت میرسد و نه توبهای پذیرفته میشود؛ زیرا خداوند، تمامی امور را بر اساس مجاری و علل خود به انجام میرساند و در این زمینه نیز توسّل را وسیله و سبب پذیرش توبه و دعا قرار داده است: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ﴾[۲۲].[۲۳]
حق اللّهی که جبرانناپذیر است و پس از انجام آن هرچند میباید به پشیمانی و استغفار پرداخت، امّا راهی برای جبران آن وجود ندارد مانند: دروغزنی، شنیدن موسیقیهای حرام، مشروب خواری و....
حق اللّهی که جبران پذیر است. این نوع گناهان قابل جبرانند و انسان هنگام توبه باید آنها را جبران کند مانند: ترک نماز، روزه، حج و دیگر عبادات[۲۴].
جبران حق الناس: برخی از گناهان به حق النّاس تعلّق میگیرد و حق النّاس نیز دارای دو قسم است:
حق النّاسی که جبران آن ممکن است مانند: استفادۀ ناروا از اموال دیگران، گمراه کردن آنان در اصول دین، قتل عمد یا غیر عمد، ضرر وارد آوردن به اندام دیگران و.... در این موارد، توبه پشیمانی از آن گناه است، امّا جبران ننمودن آن، خودْ گناهی دیگر است که تنها با جبران آنچه انجام گرفته، رفع خواهد شد.
حق النّاسی که امکان جبران نخواهد داشت مانند: غیبت دیگران و تهمت زدن به آنها و...[۲۵].
شرایطی برای کمال توبه نیز وجود دارد؛ شرایطی که بدون آنها توبه محقّق میشود ولی کامل نیست؛ مانند اینکه زحمت طاعت را به خود بچشاند، چنانکه لذتگناه را چشیده است و نیز گوشتی را که از راه حرام بر بدنش روییده است با غم و اندوه از بین ببرد[۲۶]. امام علی(ع) توبۀ کامل را در شش مرحله میداند:
براساس برخی از آیات و روایاتپذیرش ### 313### امری ضروری است یعنی اگر شخصی توبه واقعی کرد توبه او مورد پذیرش قرار خواهد گرفت:
﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ﴾[۲۹]؛ سنت الهی بر این استوار است که توبۀ بندگان را بپذیرد[۳۰].
ظاهر برخی آیات مانند: ﴿إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا﴾[۳۱] و نیز مدلول التزامی ادلهای که توبه را بر گنهکارانواجب میکنند، این است که قبول توبه بر خداوندواجب باشد و گرنه در مواردی که توبه پذیرفته نمیشود لازم میآید فرمان الهی به توبه لغو و بیهوده باشد و صادر شدن لغو از خداوند حکیم محال است[۳۲].
امام علی(ع) در عباراتی با اشاره به آیۀ ﴿وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا﴾[۳۳] فرمودند: «کسی را که توفیق توبه دهند از پذیرفته شدن توبه محروم نماند»[۳۴].
همچنین فرمودند: «سزاوار نیست خداوند... در دعا را بگشاید و در اجابت را ببندد یا در توبه را بگشاید و در مغفرت را ببندد»[۳۵] و....[۳۶] بنابراین پذیرش توبه از وعدههای قطعی خداوند است[۳۷] و نیز از هر گناهکاری پذیرفته میشود[۳۸]. بر این اساس توبۀ کافر نیز پذیرفتنی است و در آیات و روایاتی که توبه از برخی گناهان نظیر شرک، اصرار بر کفر پس از ایمان و بدعت گذاری در دین را پذیرفته نمیدانند، منظور یا توبۀ صوری است و یا توبه در ظرف قبول انجام نگرفته است[۳۹].
↑«اگر از گناهان بزرگی که از آن بازداشته شدهاید دوری گزینید از گناهان (کوچک) تان چشم میپوشیم و شما را به جایگاهی کرامند در میآوریم» سوره نساء، آیه ۳۱.
↑«(پذیرش) توبه بر خداوند تنها برای آنان است که از نادانی کار زشتی انجام میدهند سپس زود توبه میکنند پس، این کسانند که خداوند توبه آنها را میپذیرد و خداوند دانایی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۷.
↑«و توبه آن کسان که کارهای زشت میکنند تا هنگامی که مرگ هر یک از ایشان فرا رسد، میگوید: اکنون توبه کردم و نیز توبه آنان که در کفر میمیرند پذیرفته نیست؛ برای آنها عذابی دردناک فراهم ساختهایم» سوره نساء، آیه ۱۸.
↑«(پذیرش) توبه بر خداوند تنها برای آنان است که از نادانی کار زشتی انجام میدهند سپس زود توبه میکنند پس، این کسانند که خداوند توبه آنها را میپذیرد و خداوند دانایی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۷.
↑«جز کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و کاری شایسته کنند؛ که خداوند نیکی آنان را جانشین بدیهایشان میگرداند و خداوند آمرزنده بخشاینده است» سوره فرقان، آیه ۷۰.
↑«کیفر آنان لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنهاست در آن جاودانند و نه از عذابشان کاسته میشود و نه به آنان مهلت خواهند داد مگر آنان که پس از آن، توبه کنند و به راه آیند؛ که بیگمان خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره آل عمران، آیه ۸۷ ـ ۸۹
↑«کسانی که عرش خداوند را برمیدارند و پیرامونیان آن، با سپاس پروردگارشان را به پاکی میستایند و بدو ایمان میآورند و برای مؤمنان آمرزش میخواهند که: پروردگارا! بخشایش و دانش تو همه چیز را فراگیر است پس آنان را كه توبه كردهاند و به راه تو آمدهاند بيامرز و از عذاب جهنم نگه دار» سوره غافر، آیه ۷.
↑«بیگمان خداوند توبه کاران و شستوشوکنندگان را دوست» سوره بقره، آیه ۲۲۲.