بریده بن حصیب اسلمی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'شرکت' به 'شرکت'
جز (جایگزینی متن - ']] او از تاریخ‌نگاران و روات حدیث است. در بین اهل سنت برخی او را صحابی می‌دانند' به ']] او از روات حدیث است. نام وی در شمار صحابیان ذکر شده است')
جز (جایگزینی متن - 'شرکت' به 'شرکت')
خط ۳۸: خط ۳۸:
*بُریده [[فرزند]] [[حصیب بن عبدالله بن حارث اسلمی]] و کنیه‌اش را [[ابو عبدالله]] یا [[ابو سهل]] یا [[ابو الحصیب]] و [[ابوساسان]] گفته‌اند. برخی نام او را عامر و [[لقب]] او را بُریده گفته‌اند.
*بُریده [[فرزند]] [[حصیب بن عبدالله بن حارث اسلمی]] و کنیه‌اش را [[ابو عبدالله]] یا [[ابو سهل]] یا [[ابو الحصیب]] و [[ابوساسان]] گفته‌اند. برخی نام او را عامر و [[لقب]] او را بُریده گفته‌اند.
*موقعی که [[رسول خدا]]{{صل}} در زمان [[هجرت]] عازم [[مدینه]] بود به محلی به نام "غمیم" رسید در آنجا بُریده و حدود هشتاد نفر از همراهانش به [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[ایمان]] آورده و [[نماز]] عشاء را به [[امامت]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} به جای آوردند.
*موقعی که [[رسول خدا]]{{صل}} در زمان [[هجرت]] عازم [[مدینه]] بود به محلی به نام "غمیم" رسید در آنجا بُریده و حدود هشتاد نفر از همراهانش به [[پیامبر اسلام]]{{صل}} [[ایمان]] آورده و [[نماز]] عشاء را به [[امامت]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} به جای آوردند.
*بُریده در [[وطن]] خود (نزدیک [[مدینه]]) ماند و پس از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمد و در بسیاری از [[غزوه‌ها]] از جمله در [[غزوه خیبر]] و [[فتح مکه]] و سایر [[غزوات]] [[شرکت]] جست و نیز در [[صلح حدیبیه]] و [[بیعت رضوان]] حضور داشت. او در [[شهر مدینه]] ساکن شد؛ اما پس از [[فتح]] [[بصره]]، به آنجا [[نقل]] مکان کرد و در آنجا سکنا گزید. وی در [[فتح]] [[خراسان]] و دیگر شهرهای [[ایران]] در زمان [[خلافت عثمان]] جزو [[مجاهدان]] [[سپاه اسلام]] بود و پس از [[گسترش اسلام]] به تمام نواحی [[ایران]]، در [[شهر]] [[مرو]] (از توابع [[خراسان]]) ساکن شد و [[عاقبت]] در زمان [[حکومت]] [[یزید بن معاویه]] در همان دیار درگذشت. و همان‌جا به [[خاک]] سپرده شد و فرزندانش نیز در [[مرو]] ماندگار شدند<ref>ر.ک: اسد الغابه، ج۱، ص۱۷۵؛ الاصابه، ج۱، ص۲۸۶ و تهذیب التهذیب، ج۱، ص۴۵۲.</ref>.
*بُریده در [[وطن]] خود (نزدیک [[مدینه]]) ماند و پس از [[جنگ احد]] به [[مدینه]] آمد و در بسیاری از [[غزوه‌ها]] از جمله در [[غزوه خیبر]] و [[فتح مکه]] و سایر [[غزوات]] شرکت جست و نیز در [[صلح حدیبیه]] و [[بیعت رضوان]] حضور داشت. او در [[شهر مدینه]] ساکن شد؛ اما پس از [[فتح]] [[بصره]]، به آنجا [[نقل]] مکان کرد و در آنجا سکنا گزید. وی در [[فتح]] [[خراسان]] و دیگر شهرهای [[ایران]] در زمان [[خلافت عثمان]] جزو [[مجاهدان]] [[سپاه اسلام]] بود و پس از [[گسترش اسلام]] به تمام نواحی [[ایران]]، در [[شهر]] [[مرو]] (از توابع [[خراسان]]) ساکن شد و [[عاقبت]] در زمان [[حکومت]] [[یزید بن معاویه]] در همان دیار درگذشت. و همان‌جا به [[خاک]] سپرده شد و فرزندانش نیز در [[مرو]] ماندگار شدند<ref>ر.ک: اسد الغابه، ج۱، ص۱۷۵؛ الاصابه، ج۱، ص۲۸۶ و تهذیب التهذیب، ج۱، ص۴۵۲.</ref>.
*بُریده پس از [[رحلت]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} همواره از ارادتمندان و حامیان [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} و [[خاندان رسالت]] بود، و پس از [[قتل عثمان]] در زمره کسانی که با [[حضرت علی]]{{ع}} تا پای [[جان]] [[بیعت]] کردند قرار گرفت<ref>ص ۱۰۴، الجمل.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۰-۲۳۱.</ref>
*بُریده پس از [[رحلت]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}} همواره از ارادتمندان و حامیان [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} و [[خاندان رسالت]] بود، و پس از [[قتل عثمان]] در زمره کسانی که با [[حضرت علی]]{{ع}} تا پای [[جان]] [[بیعت]] کردند قرار گرفت<ref>ص ۱۰۴، الجمل.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۰-۲۳۱.</ref>


==شرکت بُریده در [[تجهیز]] [[فاطمه]]{{ع}}==
==شرکت بُریده در [[تجهیز]] [[فاطمه]]{{ع}}==
*بُریده در تمام شرایط [[طاقت]] فرسایی که پس از [[رحلت پیامبر اسلام]] بر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اولاد]] معصومش گذشت، [[ثابت قدم]] ماند و از [[حمایت]] و [[فداکاری]] لازم دریغ نکرد و لذا از افراد سر و خفای [[خاندان پیامبر]] شد تا جایی که در [[نماز]] بر جنازه [[فاطمه زهرا]]{{ع}} و [[دفن]] [[پیکر مطهر]] آن [[حضرت]] که بسیار مخفیانه و محرمانه آنجام شد، حضور داشت<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۸۳، به نقل از تاریخ طبری.</ref>.
*بُریده در تمام شرایط [[طاقت]] فرسایی که پس از [[رحلت پیامبر اسلام]] بر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و [[اولاد]] معصومش گذشت، [[ثابت قدم]] ماند و از [[حمایت]] و [[فداکاری]] لازم دریغ نکرد و لذا از افراد سر و خفای [[خاندان پیامبر]] شد تا جایی که در [[نماز]] بر جنازه [[فاطمه زهرا]]{{ع}} و [[دفن]] [[پیکر مطهر]] آن [[حضرت]] که بسیار مخفیانه و محرمانه آنجام شد، حضور داشت<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۸۳، به نقل از تاریخ طبری.</ref>.
*[[علامه مجلسی]] از [[روضة الواعظین]] [[نقل]] می‌کند که: وقتی [[فاطمه زهرا]]{{ع}} در بستر [[بیماری]] قرار گرفت به [[علی]]{{ع}} [[وصیت]] کرد که جنازه او را شبانه [[غسل]] داده و [[نماز]] بخواند و شبانه به [[خاک]] بسپارد و هیچ کس از افرادی که به او [[ظلم]] کرده‌اند بر جنازه‌اش حاضر نشوند. پس از آنکه [[فاطمه زهرا]]{{ع}} از [[دنیا]] رفت تمام [[اهل]] [[مدینه]] یک صدا گریستند و صدای [[ضجه]] و ناله [[زنان]] [[بنی هاشم]] [[خانه]] [[فاطمه]]{{ع}} را فرا گرفت و فوج فوج [[مردم مدینه]] برای [[تسلیت]] به [[خانه علی]]{{ع}} می‌آمدند، و در حالی که [[امام حسن|حسن]] و [[حسین]] در جلو [[پدر]] می‌گریستند، حاضرین را خوش آمد می‌گفت، ولی همه [[منتظر]] [[شرکت]] در [[تشییع جنازه]] یادگار [[پیامبر خدا]]{{صل}} بودند؛ اما [[ابوذر]] به [[دستور]] [[حضرت علی]]{{ع}} از [[خانه]] بیرون آمد و اعلام کرد همه به خانه‌هایشان بروند، زیرا [[تشییع جنازه]] به تأخیر افتاده است. همه [[مردم]] به خانه‌های خود رفتند تا فردا صبح برای [[تشییع جنازه]] و [[نماز]] و [[دفن]] حاضر شوند. اما پس از گذشت پاسی از [[شب]] که همه چشم‌ها به [[خواب]] رفت، [[امیر مؤمنان]]{{ع}} طبق [[وصیت]] [[فاطمه]]{{ع}} با جمع اندکی بر [[پیکر مطهر]] [[دخت پیامبر]]{{صل}} [[نماز]] خواند و محرمانه جنازه آن مظلومه [[تاریخ]] را به [[خاک]] سپرد، [[تشییع]] کنندگان و نمازگزاران و همراهان [[حضرت علی]]{{ع}} غیر از دو [[کودک]] خردسال [[فاطمه]] یعنی [[امام حسن|حسن]] و [[حسین]]{{ع}} عبارت بودند از: [[عباس]]، [[عمار یاسر]]، [[مقداد]]، [[ابوذر]]، [[سلمان]]، [[زبیر]]، [[عقیل]]، [[بریدة بن حصیب اسلمی]] و تعدادی از [[بنی هاشم]] و [[خواص]] آنان.
*[[علامه مجلسی]] از [[روضة الواعظین]] [[نقل]] می‌کند که: وقتی [[فاطمه زهرا]]{{ع}} در بستر [[بیماری]] قرار گرفت به [[علی]]{{ع}} [[وصیت]] کرد که جنازه او را شبانه [[غسل]] داده و [[نماز]] بخواند و شبانه به [[خاک]] بسپارد و هیچ کس از افرادی که به او [[ظلم]] کرده‌اند بر جنازه‌اش حاضر نشوند. پس از آنکه [[فاطمه زهرا]]{{ع}} از [[دنیا]] رفت تمام [[اهل]] [[مدینه]] یک صدا گریستند و صدای [[ضجه]] و ناله [[زنان]] [[بنی هاشم]] [[خانه]] [[فاطمه]]{{ع}} را فرا گرفت و فوج فوج [[مردم مدینه]] برای [[تسلیت]] به [[خانه علی]]{{ع}} می‌آمدند، و در حالی که [[امام حسن|حسن]] و [[حسین]] در جلو [[پدر]] می‌گریستند، حاضرین را خوش آمد می‌گفت، ولی همه [[منتظر]] شرکت در [[تشییع جنازه]] یادگار [[پیامبر خدا]]{{صل}} بودند؛ اما [[ابوذر]] به [[دستور]] [[حضرت علی]]{{ع}} از [[خانه]] بیرون آمد و اعلام کرد همه به خانه‌هایشان بروند، زیرا [[تشییع جنازه]] به تأخیر افتاده است. همه [[مردم]] به خانه‌های خود رفتند تا فردا صبح برای [[تشییع جنازه]] و [[نماز]] و [[دفن]] حاضر شوند. اما پس از گذشت پاسی از [[شب]] که همه چشم‌ها به [[خواب]] رفت، [[امیر مؤمنان]]{{ع}} طبق [[وصیت]] [[فاطمه]]{{ع}} با جمع اندکی بر [[پیکر مطهر]] [[دخت پیامبر]]{{صل}} [[نماز]] خواند و محرمانه جنازه آن مظلومه [[تاریخ]] را به [[خاک]] سپرد، [[تشییع]] کنندگان و نمازگزاران و همراهان [[حضرت علی]]{{ع}} غیر از دو [[کودک]] خردسال [[فاطمه]] یعنی [[امام حسن|حسن]] و [[حسین]]{{ع}} عبارت بودند از: [[عباس]]، [[عمار یاسر]]، [[مقداد]]، [[ابوذر]]، [[سلمان]]، [[زبیر]]، [[عقیل]]، [[بریدة بن حصیب اسلمی]] و تعدادی از [[بنی هاشم]] و [[خواص]] آنان.
*[[امام علی]]{{ع}} تعداد هفت [[قبر]] در اطراف [[قبر]] [[فاطمه]]{{ع}} درست کرد تا [[قبر]] او شناخته نشود. و برخی از [[خواص]] گفته‌اند: [[قبر]] [[فاطمه]]{{ع}} را با [[زمین]] هموار کرد تا شناخته نشود<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۸۳، به نقل از تاریخ طبری، ج۴۳، ص۱۹۲، و در برخی از سندها آمده که حضرت علی{{ع}} پیکر مطهر فاطمه{{ع}} را شبانه در خانه خود دفن کرد. همان، ج۴۳، ص۱۸۸.</ref>.
*[[امام علی]]{{ع}} تعداد هفت [[قبر]] در اطراف [[قبر]] [[فاطمه]]{{ع}} درست کرد تا [[قبر]] او شناخته نشود. و برخی از [[خواص]] گفته‌اند: [[قبر]] [[فاطمه]]{{ع}} را با [[زمین]] هموار کرد تا شناخته نشود<ref>بحار الانوار، ج۴۳، ص۱۸۳، به نقل از تاریخ طبری، ج۴۳، ص۱۹۲، و در برخی از سندها آمده که حضرت علی{{ع}} پیکر مطهر فاطمه{{ع}} را شبانه در خانه خود دفن کرد. همان، ج۴۳، ص۱۸۸.</ref>.
*آری بُریده نیز چون [[سلمان]] و [[ابوذر]] و [[مقداد]] از [[محارم]] [[اسرار]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} بود <ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۱-۲۳۲.</ref>
*آری بُریده نیز چون [[سلمان]] و [[ابوذر]] و [[مقداد]] از [[محارم]] [[اسرار]] [[خاندان پیامبر]]{{صل}} بود <ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۲۳۱-۲۳۲.</ref>
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش