جز
جایگزینی متن - ' ق.)' به 'ق)'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']]. == پانویس == {{پانویس}} +''']]. {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
جز (جایگزینی متن - ' ق.)' به 'ق)') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
*شهری معروف، کنار تهران است که در قدیم، بسیار آباد بوده و به واسطه قدمتش به شیخ البلاد شهرت داشته است. منسوب به آن را رازی گویند. صاحب معجم البلدان میگوید: در حدیث آمده که ری یکی از دروازههای زمین است که تجارت مردم به آن منتهی میشود<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص ۷۴۱.</ref>. | *شهری معروف، کنار تهران است که در قدیم، بسیار آباد بوده و به واسطه قدمتش به شیخ البلاد شهرت داشته است. منسوب به آن را رازی گویند. صاحب معجم البلدان میگوید: در حدیث آمده که ری یکی از دروازههای زمین است که تجارت مردم به آن منتهی میشود<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص ۷۴۱.</ref>. | ||
*مکتب علمی ری مکتبی نوپا و شدیدا تحتتأثیر مکتب قم بود. عدم سابقه علمی و نزدیک بودن به شهر قم که مرکز اصلی علوم [[اهل بیت]] در ایران بود، این امر را کاملا توجیه میکند. لذا ری نیز دارای مکتب حدیثی همانند قم بود و محدثان و راویان احادیث [[اهل بیت]] و پیشگامان علم و دانش بودند. از نخستین این محدثان میتوان از سهل بن زیاد آدمی نام برد که از اصحاب [[امام عسکری]] {{ع}} و دارای کتابهایی بود. همچنین محمد بن حسّان رازی مؤلف کتاب ثواب القرآن که از سعد بن عبدالله و محمد بن یحیی عطار راویان قمی، روایت میکرد. | *مکتب علمی ری مکتبی نوپا و شدیدا تحتتأثیر مکتب قم بود. عدم سابقه علمی و نزدیک بودن به شهر قم که مرکز اصلی علوم [[اهل بیت]] در ایران بود، این امر را کاملا توجیه میکند. لذا ری نیز دارای مکتب حدیثی همانند قم بود و محدثان و راویان احادیث [[اهل بیت]] و پیشگامان علم و دانش بودند. از نخستین این محدثان میتوان از سهل بن زیاد آدمی نام برد که از اصحاب [[امام عسکری]] {{ع}} و دارای کتابهایی بود. همچنین محمد بن حسّان رازی مؤلف کتاب ثواب القرآن که از سعد بن عبدالله و محمد بن یحیی عطار راویان قمی، روایت میکرد. | ||
*گذشته از محدثان متقدم مکتب ری بایستی از ابن قبّه رازی از معدود متکلمان این شهر نام ببریم. اما شخصیت برجسته مکتب ری محمد بن یعقوب کلینی (متوفی | *گذشته از محدثان متقدم مکتب ری بایستی از ابن قبّه رازی از معدود متکلمان این شهر نام ببریم. اما شخصیت برجسته مکتب ری محمد بن یعقوب کلینی (متوفی ٣٢٩ق) است. او شیخ شیعیان در ری بود و احادیث وی از همه قابل اعتمادتر و مطمئنتر بود. مشایخ او اکثرا محدثان قمی بودند. او دارای تألیفات متعددی بود که مهمترین آنها کتاب الکافی است که آن را در طی بیست سال نوشت. این کتاب که نخستین کتاب از کتب اربعه شیعه است، مهمترین موسوعه روایی است که در عصر [[غیبت صغری]] نوشته شد. | ||
*از گفتار کلینی در مقدمه کتابش چنین برمیآید که او این کتاب را به درخواست یکی از دوستانش نوشته که از جهالت مردم نسبت به امور دینی و پرداختن به امور دنیوی و فاصله گرفتن از علم و اهل علم شکایت کرده و از وی خواسته بود تا کتابی بنویسد که در علوم دینی کامل و کافی باشد. کلینی کتاب دیگری به نام الرسائل داشت. همچنین کتابی در رد قرامطه نوشت. او اواخر عمرش را در بغداد گذرانید و در سال ٣٢٩ ق. در [[بغداد]] درگذشت. | *از گفتار کلینی در مقدمه کتابش چنین برمیآید که او این کتاب را به درخواست یکی از دوستانش نوشته که از جهالت مردم نسبت به امور دینی و پرداختن به امور دنیوی و فاصله گرفتن از علم و اهل علم شکایت کرده و از وی خواسته بود تا کتابی بنویسد که در علوم دینی کامل و کافی باشد. کلینی کتاب دیگری به نام الرسائل داشت. همچنین کتابی در رد قرامطه نوشت. او اواخر عمرش را در بغداد گذرانید و در سال ٣٢٩ ق. در [[بغداد]] درگذشت. | ||
*[[علی بن محمد بن ابراهیم رازی کلینی]] معروف به علاّن که دایی شیخ کلینی بود کتابی درباره [[امام مهدی]] {{ع}} به نام اخبار القائم نوشته بود. گویا وی در عصر غیبت روابط نزدیکی با ناحیه مقدسه داشت<ref>نشریه موعود، شماره ۳۳، ص ۶۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۷۲.</ref>. | *[[علی بن محمد بن ابراهیم رازی کلینی]] معروف به علاّن که دایی شیخ کلینی بود کتابی درباره [[امام مهدی]] {{ع}} به نام اخبار القائم نوشته بود. گویا وی در عصر غیبت روابط نزدیکی با ناحیه مقدسه داشت<ref>نشریه موعود، شماره ۳۳، ص ۶۵.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۷۲.</ref>. | ||