تفسیر ترتیبی

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط HeydariBot (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۸ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

مقدمه

«تفسیر ترتیبی» آن است که مفسر برخلاف تفسیر موضوعی از ابتدای قرآن، آیه به آیه و سوره به سوره به تفسیر می‌پردازد.

تفسیر ترتیبی به دو گونه است:

  1. تفسیر براساس ترتیب فعلی قرآن‌کریم که مفسر از آغاز یا پایان قرآن سوره به سوره کتاب خدا را تفسیر می‌کند؛
  2. تفسیر براساس ترتیب نزول آیات بر پیامبر اکرم(ص)[۱].[۲]

تفاسیر ترتیبی نزولی

به آثاری که با توجه به ترتیب نزولی آیات قرآن نوشته شده‌اند، تفاسیر ترتیبی نزولی می‌گویند؛ مانند:

  1. تفسیر بیان المعانی نوشته ملاّ حویش آل‌غازی العانی، به زبان عربی، در شش جلد؛
  2. التفسیر الحدیث تألیف محمد عزه دروزه نابلسی، به زبان عربی و با گرایش بیانی در شش جلد؛
  3. پا به پای وحی نوشته مهندس بازرگان[۳].[۴]

جستارهای وابسته


منابع

پانویس

  1. ایازی، محمد علی، آشنایی باتفاسیرقرآن،صفحه (۵-۶)؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم ومنهجهم،صفحه ۳۴.
  2. فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۱۷۷۹.
  3. خرمشاهی، بهاء الدین، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی،جلد۱،صفحه ۶۴۳؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم ومنهجهم،صفحه (۸۳۸-۹۲)و(۲۱۸-۳۹)و۳۴.
  4. فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۱۶۹۴.