قیس بن سعد بن عباده
از امامتپدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Ali (بحث | مشارکتها) در تاریخ ۱۵ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۸ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
قیس بن سعد بن عباده در رجال و تراجم - قیس بن سعد بن عباده در تاریخ اسلامی - قیس بن سعد بن عباده در نهج البلاغه
مقدمه
وی از اصحاب پیامبر(ص) و پسر سعد بن عبادۀ خزرجی بود، پس از قتل عثمان، از اولین بیعتکنندگان با علی(ع) بود و بشدّت به آن حضرت علاقه داشت. اوایل خلافت علی(ع) وی فرمانروای مصر بود. معاویه بسیار کوشید تا او را به طرف خود جذب کند امّا نتوانست. به مدینه آمد، سپس به کوفه رفت. علی(ع) او را استاندار آذربایجان ساخت، در جنگ صفین و جنگ نهروان، از فرماندهان سپاه علی(ع) بود. پس از صلح امام حسن(ع) با معاویه، به مدینه رفت و تا آخر عمر آنجا بود.[۱][۲].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ الغدیر، ج ۲ ص ۱۱۰
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۷۴.
١. مقداد بن عمرو ٢. عمار بن یاسر ٣. ابو سنان انصاری ٤. ابو عمرو انصاری ٥. سهل بن حنیف ٦. عثمان بن حنیف ٧. اصبغ بن نباته ٨. سلیم بن قیس ٩. محمد بن ابی بکر ١٠. قیس بن سعد ١١. عبدالله بن یحیی حضرمی١٢. سعد بن حارث خزاعی ١٣. جابر بن عبدالله انصاری ١٤. میثم تمار ١٥. اویس قرنی ١٦. مالک اشتر ١٧. رُشَید هجری ١٨. قنبر ١٩. حبیب بن مُظاهِر |
| شهدای دوران معاویه | |
|---|---|
| شهدای کربلا | |
| مخالفان صلح | |
| راويان | |
| سایر یاران | |