دعای امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

[[میرزا عبدالله افندی]] (متوفای ۱۱۳۰ ه) در کتاب [[ریاض العلماء (کتاب)|ریاض العلماء]] از حسن بیگ روملو (متولد ۹۳۷ھ) در کتاب [[احسن التواریخ (کتاب)|احسن التواریخ]]<ref>حسن روملو، أحسن التواریخ، ج۳، ص۱۲۲۵.</ref> درباره احوال «شیخ علی کرکی» نقل می‌کند:

{{متن حدیث|اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي فِي كُلِّ كَرْبٍ وَ رَجَائِي فِي كُلِّ شِدَّةٍ...}}<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۹۶.</ref>.

#[[الارشاد (کتاب)|الارشاد]]، [[شیخ مفید]]<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۹۶.</ref>.

این دعا را [[ابن صباغ مالکی]] در [[الفصول المهمة (کتاب)|الفصول المهمة]]<ref>علی بن محمد ابن صباغ، الفصول المهمة فی معرفة الأئمة، ج۲، ص۹۱۸.</ref> و [[شبلنجی]] در [[نور الأبصار (کتاب)|نور الأبصار]]<ref>شبلنجی، نور الأبصار فی مناقب آل بیت النبی المختار{{صل}}، ص۲۹۶.</ref> به صورت مفصل؛ و [[شیخ مفید]] در «[[الارشاد]]»<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۱۸۴.</ref> و اربلی در «کشف الغمه»<ref>اربلی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۲، ص۱۶۸.</ref> و [[طبرسی]] در [[اعلام الوری (کتاب)|اعلام الوری]]<ref>فضل بن حسن طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۵۲۶.</ref> و [[مجلسی]] در «بحار الأنوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۱۰۱، ص۲۸۲، حدیث ۲۰.</ref> به صورت مختصر نقل کرده‌اند.

این دعا را حلوانی در [[نزهة الناظر (کتاب)|نزهة الناظر]]<ref>حسین بن محمد حلوانی، نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص۸۳، حدیث ۱۰.</ref> و آبی در [[نثر الدر (کتاب)|نثر الدر]]<ref>منصور بن حسین آبی، نثر الدر فی المحاضرات، ج۱، ص۲۳۰.</ref> و [[اربلی]] در [[کشف الغمة (کتاب)|کشف الغمة]]<ref>اربلی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۲، ص۳۱.</ref> و [[شهید]] اول در [[الدرة الباهرة (کتاب)|الدرة الباهرة]]<ref>محمد بن مکی شهید اول، الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ص۲۳، حدیث ۴۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۷۵، ص۱۲۷، حدیث ۹.</ref> نقل کرده‌اند.

این [[دعا]] را [[طبری]] در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۱۸.</ref> و [[شیخ مفید]] در کتاب [[الارشاد (کتاب)|الارشاد]]<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۹۱.</ref> و [[فتال نیشابوری]] در [[روضة الواعظین (کتاب)|روضة الواعظین]]<ref>محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص۱۸۳.</ref> و [[طبرسی]] در کتاب [[اعلام الوری (کتاب)|اعلام الوری]]<ref>طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۴۵۵.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۳۹۲.</ref> آورده‌اند.

شیخ مفید نقل می‌کند: حسین{{ع}} نزدیکی‌های شب [[یاران]] خود را گرد آورد، [[علی بن الحسین]] [[زین العابدین]]{{ع}} گوید: من در آن حال با این که [[بیمار]] بودم نزدیک شدم که ببینم پدرم به آنان چه می‌گوید، پس شنیدم رو به [[اصحاب]] کرده فرمود: [[سپاس]] کنم خدای را به بهترین سپاس‌ها و [[حمد]] کنم او را در [[خوشی]] و [[سختی]]، بار خدایا من سپاس گویم تو را بر این که ما را به [[نبوت]] گرامی داشتی و [[قرآن]] را به ما آموختی و در [[دین]] ما را [[دانا]] ساختی و گوش‌های شنوا و دیده‌های [[بینا]] و دل‌های [[آگاه]] بما ارزانی داشتی، پس ما را از سپاسگزاران قرار ده...<ref>{{متن حدیث|فَجَمَعَ الْحُسَيْنُ{{ع}} أَصْحَابَهُ عِنْدَ قُرْبِ الْمَسَاءِ، قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ{{ع}}: فَدَنَوْتُ مِنْهُ لِأَسْمَعَ مَا يَقُولُ لَهُمْ وَ أَنَا إِذْ ذَاكَ مَرِيضٌ فَسَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ لِأَصْحَابِهِ أُثْنِي عَلَى اللَّهِ أَحْسَنَ الثَّنَاءِ وَ أَحْمَدُهُ عَلَى السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ عَلَى أَنْ أَكْرَمْتَنَا بِالنُّبُوَّةِ وَ عَلَّمْتَنَا الْقُرْآنَ وَ فَقَّهْتَنَا فِي الدِّينِ وَ جَعَلْتَ لَنَا أَسْمَاعاً وَ أَبْصَاراً وَ أَفْئِدَةً فَاجْعَلْنَا مِنَ الشَّاكِرِينَ...}}؛ مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۹۱.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۰.</ref>

این [[نفرین]] عمومی را [[طبری]] در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۸.</ref> و [[شیخ مفید]] در [[الارشاد (کتاب)|الارشاد]]<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۱۰۸.</ref> و [[طبرسی]] در [[اعلام الوری (کتاب)|اعلام الوری]]<ref>طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۴۶۶.</ref> ابن نما در [[مثیر الاحزان (کتاب)|مثیر الاحزان]]<ref>ابن نما، مثیر الأحزان، ص۷۰.</ref> و شامی در [[الدر النظیم (کتاب)|الدر النظیم]]<ref>یوسف بن حاتم شامی، الدر النظیم فی مناقب الأئمة اللهامیم، ص۵۵۶.</ref> و [[ابن اثیر]] در [[الکامل فی التاریخ (کتاب)|الکامل فی التاریخ]]<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۸۱.</ref> وحائری کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۱۴.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۴۷.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که هنگام تیر خوردن فرزندش شیرخوارش فرمود:

{{متن حدیث|رَبِّ إِنْ تَكُنْ حَبَسْتَ عَنَّا النَّصْرَ مِنَ السَّمَاءِ فَاجْعَلْ ذَلِكَ لِمَا هُوَ خَيْرٌ وَ انْتَقِمْ لَنَا مِنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۱۰۸.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۷.</ref>

# [[الارشاد (کتاب)|الارشاد]]، [[شیخ مفید]]<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۱۰۶.</ref>.

{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ كَاذِباً فَجُرَّهُ إِلَى النَّارِ}}<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref>.

{{متن حدیث|اللَّهُمَّ جُرَّهُ إِلَى النَّارِ وَ أَذِقْهُ حَرَّهَا فِي الدُّنْيَا قَبْلَ مَصِيرِهِ إِلَى الْآخِرَةِ}}<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۷.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

این نفرین را [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی (کتاب)|الأمالی]]<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن شهر آشوب]] در «[[مناقب]] [[آل ابی طالب]]»<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۷-۵۸.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در «[[مقتل الحسین]]{{ع}}»<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۱، ص۳۵۲.</ref> و [[فتال نیشابوری]] در [[روضة الواعظین (کتاب)|روضة الواعظین]]<ref>فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص۱۸۵.</ref> و علامه مجلسی در «بحارالانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۳۱۷.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که حضرت [[روز عاشورا]] درباره او فرمود:

==بارزترین امتیازات در [[دعای امام حسین]]{{ع}}==

[[رده:امام حسین]]