دشمنی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

قرآن به هنگام یادکرد از هر یک از گونه‌های دشمنی به برخی از آثار آن نیز اشاره می‌کند که در پی می‌آیند.<ref>[[اکبر زراعتیان|زراعتیان، اکبر]]، [[دشمنی (مقاله)|مقاله «دشمنی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>

=== آثار [[دشمنی با خدا]] و [[انبیا]] ===

=== آثار [[دشمنی]] [[شیطان]] با [[انسان]] ها ===

بر پایه آیاتی از [[قرآن]]، مهم‌ترین آثار دشمنی شیطان، خروج و [[هبوط]] [[حضرت آدم]] {{ع}} و همسرش و به دنبال آنها [[نسل]] [[بشر]] از [[بهشت]] به سوی [[زمین]] است: {{متن قرآن|فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ}}<ref>«شیطان، آنان را از آن فرو لغزاند و از جایی که بودند بیرون راند و ما گفتیم: فرود آیید دشمن یکدیگر! و در زمین تا روزگاری، آرامشگاه و برخورداری خواهید داشت» سوره بقره، آیه ۳۶.</ref> سعی برای [[گمراه کردن]] [[انسان‌ها]] و بازداشتن آنان از انجام دادن [[کارهای نیک]]، [[دعوت]] به سوی [[فحشا]] و [[زشتی‌ها]]: {{متن قرآن|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref>، [[فراموشی]] [[یاد خدا]] و در آمدن به گروه شیطان که جز [[زیانکاری]] در پی ندارد: {{متن قرآن|اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنْسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ}}<ref>«شیطان بر آنان چیرگی یافت و یادکرد خداوند را از یاد آنان برد، آنان حزب شیطانند، آگاه باشید که بی‌گمان حزب شیطان است که (گرویدگان به آن) زیانکارند» سوره مجادله، آیه ۱۹.</ref> از آثار دشمنی شیطان با انسان است؛ همچنین وی با وسوسه‌هایش،<ref>البحر المحیط، ج ۸، ص۳۵۷. </ref>[[انسان]] را [[دوستدار]] [[کارهای زشت]] خودش کرده {{متن قرآن|وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا أَيُّهَا الْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرِي فَأَوْقِدْ لِي يَا هَامَانُ عَلَى الطِّينِ فَاجْعَلْ لِي صَرْحًا لَعَلِّي أَطَّلِعُ إِلَى إِلَهِ مُوسَى وَإِنِّي لَأَظُنُّهُ مِنَ الْكَاذِبِينَ}}<ref>«و فرعون گفت: ای سرکردگان! من خدایی جز خویشتن برای شما نمی‌شناسم پس ای هامان! برای من آجر بساز و کاخی (بلند) برایم برآور شاید من به خدای موسی آگاهی یابم و من او را از دروغگویان می‌پندارم» سوره قصص، آیه ۳۸.</ref> <ref>المیزان، ج ۱۶، ۱۲۶. </ref> و او را از [[راه راست]] بازمی‌دارد. {{متن قرآن|وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«و مبادا شیطان شما را (از راه راست) باز دارد که او دشمن آشکار شماست» سوره زخرف، آیه ۶۲.</ref> <ref>مجمع البیان، ج ۹، ص۸۳. </ref> [[فتنه]] انگیزی و ایجاد [[فساد]] در میان [[بندگان خدا]] نیز از آثار [[دشمنی]] [[شیطان]] با [[انسان]] است: {{متن قرآن|وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوًّا مُبِينًا}}<ref>«و به بندگانم بگو تا گفتاری که نیکوتر است بر زبان آورند که شیطان میان آنان را می‌شوراند؛ بی‌گمان شیطان برای انسان دشمنی آشکار است» سوره اسراء، آیه ۵۳.</ref>.<ref>[[اکبر زراعتیان|زراعتیان، اکبر]]، [[دشمنی (مقاله)|مقاله «دشمنی»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>