←معناشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
لعن یعنی طرد کردن و راندن و دور کردن از [[رحمت]]<ref>مجمع البحرین، طریحی، ماده لعن.</ref>، عربها، هنگام راندن کسی از جمع خویش، تعبیر لعن به کار میبردهاند<ref>مجمع البحرین، ماده لعن.</ref>. لعن و لعنت، نوعی [[نفرین]] در [[حق]] دیگری است. معنای لعن، دور کردن، طرد، منع و [[محروم]] شدن از خیر و [[رحمت]] و [[آمرزش الهی]] است. وقتی کسی را لعنت میکنیم، دور افتادن او از [[رحمت الهی]] را میطلبیم. به کسی که مورد لعن و طرد باشد "مَلعون" گفته میشود، یعنی مطرود از درگاه [[الهی]] و محروم از [[آمرزش خدا]]. | لعن یعنی طرد کردن و راندن و دور کردن از [[رحمت]]<ref>مجمع البحرین، طریحی، ماده لعن.</ref>، عربها، هنگام راندن کسی از جمع خویش، تعبیر لعن به کار میبردهاند<ref>مجمع البحرین، ماده لعن.</ref>. لعن و لعنت، نوعی [[نفرین]] در [[حق]] دیگری است. معنای لعن، دور کردن، طرد، منع و [[محروم]] شدن از خیر و [[رحمت]] و [[آمرزش الهی]] است. وقتی کسی را لعنت میکنیم، دور افتادن او از [[رحمت الهی]] را میطلبیم. به کسی که مورد لعن و طرد باشد "مَلعون" گفته میشود، یعنی مطرود از درگاه [[الهی]] و محروم از [[آمرزش خدا]]. | ||
[[لعنت خدا]] نسبت به [[مردم]]، در [[آخرت]] به معنی [[عقوبت]] است و در [[دنیا]] به معنای بریدگی یک [[انسان]] از | [[لعنت خدا]] نسبت به [[مردم]]، در [[آخرت]] به معنی [[عقوبت]] است و در [[دنیا]] به معنای بریدگی یک [[انسان]] از پذیرش [[رحمت]] و [[توفیق الهی]]<ref>مفردات راغب، ص ۷۴۱، «لعن».</ref>. [[خداوند]] در [[قرآن]]، گروههایی همچون [[کافران]]، [[ظالمان]]، کتمانکنندگان حقایق، [[منافقان]]، [[مفسدان]] در روی [[زمین]]، آزاردهندگان [[پیامبر]]، تهمتزنندگان به [[زنان]] [[پاک]]، همچنین [[شیطان]] را لعن کرده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص۲۸۹-۲۹۳؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]؛ [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، واژه «لعن».</ref>. | ||
== متعلّقان لعن == | == متعلّقان لعن == | ||