پیراهن کهنه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| موضوع مرتبط = امام حسین
خط ۹: خط ۸:
==مقدمه==
==مقدمه==
*از قساوت‌های [[دشمنان]] در [[کربلا]]، عریان نهادن [[جسم]] [[امام حسین|حسین]] بر روی [[خاک]] بود. [[امام]]، برای [[پیشگیری]] از این [[ظلم]]، روز [[عاشورا]] قبل از عزیمت به میدان [[شهادت]]، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، [[جامه]] و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به [[طمع]] آن [[لباس]]، او را عریان نسازد، فرمود: {{متن حدیث|ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از [[شهادت]] [[امام]] از تن او در آورد و [[امام حسین|حسین]] عریان در [[کربلا]] نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب<ref>ثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص ۲۹۷</ref> و به [[نقلی]] شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> در برخی نقل‌ها [[تغییر]] "[[عتیق]]" آمده، یا "ثوب [[خلق]]"، که همان [[لباس]] کهنه است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۵.</ref>.
*از قساوت‌های [[دشمنان]] در [[کربلا]]، عریان نهادن [[جسم]] [[امام حسین|حسین]] بر روی [[خاک]] بود. [[امام]]، برای [[پیشگیری]] از این [[ظلم]]، روز [[عاشورا]] قبل از عزیمت به میدان [[شهادت]]، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش [[زینب]]، [[جامه]] و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به [[طمع]] آن [[لباس]]، او را عریان نسازد، فرمود: {{متن حدیث|ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي}}<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از [[شهادت]] [[امام]] از تن او در آورد و [[امام حسین|حسین]] عریان در [[کربلا]] نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب<ref>ثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص ۲۹۷</ref> و به [[نقلی]] شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد<ref>بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴</ref> در برخی نقل‌ها [[تغییر]] "[[عتیق]]" آمده، یا "ثوب [[خلق]]"، که همان [[لباس]] کهنه است<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۵.</ref>.
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۱: خط ۱۸:


{{واقعه کربلا}}
{{واقعه کربلا}}
[[رده:پیراهن کهنه]]
[[رده:پیراهن کهنه]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۰۱

مقدمه

  • از قساوت‌های دشمنان در کربلا، عریان نهادن جسم حسین بر روی خاک بود. امام، برای پیشگیری از این ظلم، روز عاشورا قبل از عزیمت به میدان شهادت، کنار خیمه‌ها آمد و از خواهرش زینب، جامه و شلواری کهنه‌طلبید و آنها را با دست پاره پاره کرد و بر تن پوشید تا کسی پس از شهادتش در آن جامه‌ها رغبت نکند و به طمع آن لباس، او را عریان نسازد، فرمود: «ائتوني ثوبا لا يرغب فيه احد اجعله تحت ثيابي لئلا اجرد منه بعد قتلي»[۱] اما ابجر (ابحر) بن کعب جنایت کرده آن را پس از شهادت امام از تن او در آورد و حسین عریان در کربلا نهاد. از آن پس دست‌هایش خشک شد، مثل دو تکه چوب[۲] و به نقلی شلواری را که درآورد، در نتیجه از دو پا فلج و زمین‌گیر شد[۳] در برخی نقل‌ها تغییر "عتیق" آمده، یا "ثوب خلق"، که همان لباس کهنه است[۴].

منابع

پانویس

  1. بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴
  2. ثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۰۱، عوالم(امام حسین)، ص ۲۹۷
  3. بحار الانوار، ج ۴۵، ص ۵۴
  4. ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۹۵.