نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Wasity(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۹ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۹ توسط Wasity(بحث | مشارکتها)
آیا اصحاب کهف به یاری امام مهدی میآیند؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. در ذیل، پاسخ به این پرسش را بیابید. تلاش بر این است که پاسخها و دیدگاههای متفرقه این پرسش، در یک پاسخ جامع اجمالی تدوین گردد. پرسشهای وابسته به این سؤال در انتهای صفحه قرار دارند.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ جامع اجمالی
* پاسخ جامع به این پرسش، برگرفته از تمامی پاسخها ودیدگاههای متفرقه اندیشمندان و نویسندگانی است که تصویر و متن سخنان آنان در ذیل دیده میشود:
داستان اصحاب کهف یکی از زیباترین و پندآموزترین قصص قرآنی است که با اشاراتی کوتاه اما پر مغز در سورۀ کهف آمده است. در این سوره سرگذشت این افراد و چگونگی بیدار شدنشان بیان شده است[۳]. در این آیات، سخن از یکتاپرستانی است که برای گریز از پرستشخدایان دروغین به غاری پناه بردند تا از گزند ستمکاران بتپرست نجات پیدا کنند. خواب آنها به فرمانپروردگار سالیانی به طول انجامید و در این مدت، چنان هیبتی داشتند که کسی را یارای نزدیک شدن و نگریستن به آنان نبود و آنان را بیدار میپنداشتند. این خفتگان سالیانی چند ـ بر پایۀ آیات قرآنی، ۳۰۹ سال ـ در همان حال گذراندند؛ چون به خواست خداوند از خواب برخاستند، چنان گمان کردند که فقط یک روز یا نصف روز را خواب بودهاند؛ زمانی که یکی از ایشان برای فراهم آوردن غذا به شهر رفت، مردم از حال شگفتانگیزشان آگاهی یافتند و تصمیم گرفتند بعد از خواب دوبارۀ آنها بر در غار آنان، مسجدی به درست کنند[۴].
امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «در ماه مبارک رمضان دو صدا شنیده خواهد شد. ندایی از سوی حق در صبح و ندایی از سوی باطل در عصر... سپس خداونداصحاب کهف را با سگشان بیدار نموده و از غار بیرون میآیند. نام دو تن از آنان "ملیخا" و "خملاها" است»[۱۱].[۱۲]
در قصههای قرآنی "اصحاب کهف"، نام گروهی از مؤمنان است که از ستمپادشاهیمشرک به غاری پناه بردند و سالیانی دراز به خواب عمیقی فرو رفتند. بر پایه روایات، این پادشاهمشرک "دقیانوس" و محل واقعه "افسوس" دانسته شده است[۱۶]. داستان این گروه، با اشاراتی کوتاه اما پر مغز، در آیههای نخستین سوره "کهف" یاد شده است. در آن آیات، سخن از یکتاپرستانی است که برای گریز از پرستشخدایان دروغین، به غاری پناه بردند تا از گزند ستمکاران بتپرست برهند. خوابی که آنان را در ربود، به فرمانپروردگار سالیانی به طول انجامید و در این مدت، چنان هیبتی داشتند که کسی را یارای نزدیک شدن و نگریستن به آنان نبود و آنان را بیدار میپنداشتند. این خفتگان سالیانی چند را "بر پایه آیات قرآنی، ۳۰۹ سال" در همان حال گذراندند. چون به خواست الهی از خواب برخاستند، چنان گمان بردند که فقط روزی یا نصفی از روز را خواب بودهاند. چون یکی از ایشان، برای فراهم آوردن غذا به شهر درآمد، مردم از حال شگفتانگیزشان آگاهی یافتند و بر آن شدند بر در غار آنان، مسجدی به پا سازند[۱۷]. در روایات، آنان را گروهی از یارانحضرت مهدی(ع) دانستهاند که در این بازگشت، از حکومت جهانی عدل و قسط، بهره وافری خواهند برد[۱۸]. امام صادق(ع) در اینباره فرمود: "هنگامی که قائم(ع) از پشت این خانه ظهور کند، خداوند همراه او ۲۷ تن برمیانگیزد که چهارده تن از قومحضرت موسی(ع) هستند، و هشت تن از اصحاب کهف و مقداد و جابر انصاری و مؤمنآل فرعون و یوشع بن نونوصیحضرت موسی(ع)[۱۹]. اگرچه اهل سنت به شدّت با اعتقاد به رجعت مخالفاند اما برخی از مفسران آنها به زنده شدن اصحاب کهف در دوران ظهورحضرت مهدی(ع) اشاره کردهاند[۲۰]»[۲۱].
«اصحاب کهف گروهی از افراد مؤمن بودند که از دست پادشاهکافر و ظالم خود به غاری پناه بردند. خداوند آنان را به خوابی طولانی برد. آنان به گونهای معجزهآسا، پس از چند قرن خوابیدن بیدار شدند و پس از مدتی دوباره به خواب فرو رفتند.
امیرالمؤمنین(ع) فرمود: در ماه مبارک رمضان دو صدا شنیده خواهد شد. ندایی از سوی حق در صبح و ندایی از سوی باطل در عصر... سپس خداونداصحاب کهف را با سگشان بیدار نموده و از غار بیرون میآیند. نام دو تن از آنان "ملیخا" و "خملاها" میباشد[۳۳].
داستان اصحاب کهف یکی از زیباترین و پندآموزترین قصص قرآنی است که در سوره کهف آمده است، در این سوره سرگذشت این افراد و چگونگی بیدار شدنشان بیان شده است[۳۴].
با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته میشود:
