منتظِر: تفاوت میان نسخه‌ها

۱٬۷۴۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲ نوامبر ۲۰۲۳
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
 
(۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مهدویت}}
{{مهدویت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام مهدی
| عنوان مدخل  = منتظِر
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  = امام مهدی (پرسش)
}}
در [[فرهنگ]] [[مهدویت]]، '''منتظِر''' به انسانی گفته می‏‌شود که با تمام وجود، در [[انتظار]] آمدن آخرین [[حجّت الهی]] به سر می‏‌برد. در [[روایات]] [[معصومان]] {{عم}} به [[فضایل]] و نیز [[وظایف منتظران]] توجه شده است.


در [[فرهنگ]] [[مهدویت]]، '''[[منتظِر]]''' به انسانی گفته می‏‌شود که با تمام وجود، در [[انتظار]] آمدن آخرین [[حجّت الهی]] به سر می‏‌برد. در [[روایات]] [[معصومان]]{{عم}} به [[فضایل]] و نیز [[وظایف منتظران]] توجه شده است.
== مقدمه ==
[[امت اسلامی]] در برخی [[روایات]] به‌عنوان [[امت]] "[[منتظر]]" نامیده شده است؛ چون همیشه آن‌ها در [[انتظار]] [[مهدی موعود]] {{ع}} به سر می‌برند. [[امام صادق]] {{ع}} به [[ابو بصیر]] در ضمن روایتی در این باره می‌فرمایند: ای [[ابو بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] و [[پیروان]] [[قائم]] ما [[اهل بیت]]؛ چون آن‌ها در [[زمان غیبت]] او [[منتظر ظهور]] او هستند و وقتی آن حضرت [[ظهور]] نمایند، در زمان ظهورش [[مطیع]] و فرمانبردار او خواهند بود. آنان اولیای خدایند و هیچ [[ترس]] و اندوهی بر آن‌ها وجود ندارد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰.</ref>.


==مقدمه==
در بسیاری دیگر از [[روایات]] و تعابیر [[دعاها]]، از خود [[امام زمان]] {{ع}} با [[لقب]] "منتظِر" یاد شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به‌عنوان مثال در دعای روز عید فطر عبارتی به این صورت به چشم می‌خورد: {{متن حدیث|"اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ الْمُنْتَظِرِ أَمْرَكَ الْمُنْتَظَرِ لِفَرَجِ أَوْلِيَائِكَ..."}}، بارخدایا! بر ولی‌ خودت [[درود]] فرست؛ آن ولی که [[منتظر]] [[فرمان]] توست و همواره در آرزوی [[گشایش]] کار [[دوستان]] تو در حال [[انتظار]] به سر می‌برد<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۱.</ref>.


*[[امت اسلامی]] در برخی [[روایات]] به‌عنوان [[امت]] "[[منتظر]]" نامیده شده است؛ چون همیشه آن‌ها در [[انتظار]] [[مهدی موعود]] {{ع}} به سر می‌برند. [[امام صادق]] {{ع}} به [[ابو بصیر]] در ضمن روایتی در این باره می‌فرمایند: ای [[ابو بصیر]]! خوشا به حال [[شیعیان]] و [[پیروان]] [[قائم]] ما [[اهل بیت]]؛ چون آن‌ها در [[زمان غیبت]] او [[منتظر ظهور]] او هستند و وقتی آن حضرت [[ظهور]] نمایند، در زمان ظهورش [[مطیع]] و فرمانبردار او خواهند بود. آنان اولیای خدایند و هیچ [[ترس]] و اندوهی بر آن‌ها وجود ندارد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۰.</ref>.
بر این اساس چون [[امام]] [[منتظَر]] مانند [[مردم]]، خود نیز در [[انتظار]] صدور [[اذن]] الهی به سر می‌برد تا [[قیام]] نموده و جهانِ گرفتار در بند و [[جور]] [[ستم]] [[ستمگران]] و [[ظالمان]] را از وضع نابسامانی که دارد رهایی بخشد و اهداف بلند [[انبیای الهی]] را، که همانا [[هدایت]] و کمال پیدا کردن [[مردم]] [[جهان]] است، محقق سازد، لذا به این جهت او را هم [[منتظر]] می‌نامند. او [[انتظار]] می‌کشد تا لحظه [[ظهور]] فرارسد و به این ترتیب دوران [[رنج]] و [[اندوه]] [[بشر]] پایان یابد و [[حاکمیت]] ارزش‌های الهی و [[فضیلت]] [[اخلاقی]] در سرتاسر عالم تحقق پیدا کند و از این رهگذر زمینه تعالی معنوی و رشد [[کمالات]] واقعی [[انسان]] فراهم شود.
در بسیاری دیگر از [[روایات]] و تعابیر [[دعاها]]، از خود [[امام زمان]] {{ع}} با [[لقب]] "[[منتظِر]]" یاد شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به‌عنوان مثال در دعای روز عید فطر عبارتی به این صورت به چشم می‌خورد: {{متن حدیث|"اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ الْمُنْتَظِرِ أَمْرَكَ الْمُنْتَظَرِ لِفَرَجِ أَوْلِيَائِكَ..."}}، بارخدایا! بر ولی‌ خودت [[درود]] فرست؛ آن ولی که [[منتظر]] [[فرمان]] توست و همواره در آرزوی [[گشایش]] کار [[دوستان]] تو در حال [[انتظار]] به سر می‌برد<ref>مکیال المکارم، ج ۲، ص ۸۱.</ref>.
*بر این اساس چون [[امام]] [[منتظَر]] مانند [[مردم]]، خود نیز در [[انتظار]] صدور [[اذن]] الهی به سر می‌برد تا [[قیام]] نموده و جهانِ گرفتار در بند و [[جور]] [[ستم]] [[ستمگران]] و [[ظالمان]] را از وضع نابسامانی که دارد رهایی بخشد و اهداف بلند [[انبیای الهی]] را، که همانا [[هدایت]] و کمال پیدا کردن [[مردم]] [[جهان]] است، محقق سازد، لذا به این جهت او را هم [[منتظر]] می‌نامند. او [[انتظار]] می‌کشد تا لحظه [[ظهور]] فرارسد و به این ترتیب دوران [[رنج]] و [[اندوه]] [[بشر]] پایان یابد و [[حاکمیت]] ارزش‌های الهی و [[فضیلت]] [[اخلاقی]] در سرتاسر عالم تحقق پیدا کند و از این رهگذر زمینه تعالی معنوی و رشد [[کمالات]] واقعی [[انسان]] فراهم شود.
*آن حضرت در برخی از دعاهای عارفانه‌ای که از ایشان به یادگار مانده است، آرزوها و اهداف خود را بیان کرده و [[شوق]] و [[اشتیاق]] غیر قابل [[وصف]] خود را برای تحقق یافتن [[ظهور]] به نمایش گذاشته‌اند. در یک مورد آن حضرت می‌فرمایند: پروردگارا بر [[محمد]] و [[آل محمد]] [[درود]] فرست و دوستانت را با تحقق بخشیدن به وعده‌هایی که به آنان داده‌ای گرامی بدار و آنان را به آرزوهایی که داشته‌اند برسان؛ زیرا که مهلت [[حاکمیت]] [[ستمگران]] در نظر ما به پایان رسیده است و ما از آن‌چه که خشمگین هستی، خشمگینیم و همواره در [[یاری]] [[حق]] کوشاییم. ما به صدور [[فرمان]] تو مشتاقیم و چشم‌به‌راه تحقق وعده‌هایی که داده‌ای هستیم... خداوندا به این [[قیام]] [[اذن]] صادر کن و راه‌های آن را هموار ساز و تحقق [[شایسته]] آن را آسان گردان. برنامه آن را به ما بیاموز و [[سپاهیان]] و [[یاوران]] این [[قیام]] را تأیید کن. [[قدرت]] و توانایی‌ات را به [[ستمگران]] و [[زورگویان]] هرچه زودتر [[آشکار]] ساز و [[شمشیر]] انتقامت را به سر [[دشمنان]] کینه‌توز فرود آور...<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>.
*باز در جای دیگر می‌فرماید: ای [[نور]] روشنایی‌ها و ای تدبرکننده کارها... برای من و پیروانم در سختی‌ها گشایشی قرار بده و از غم‌ها و اندوه‌ها راه نجاتی فراهم ساز... خداوندا وعده‌هایی که به من داده‌ای تحقق بخش... و [[فرج]] مرا زودتر برسان و به [[قدرت]] و نصرتت [[فتح]] بزرگ را نصیب گردان<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>.
*نتیجه آن‌که: از دید [[روایات]] در [[جامعه اسلامی]] عصر [[غیبت]]، هم [[امام]] و هم [[امت]]، هردو منتظرند. [[امت]] در [[انتظار]] [[امام]] خود است و می‌خواهد هرچه زودتر او از پس پرده [[غیب]] به درآید و راه [[نجات]] از نابسامانی‌ها را به [[انسان]] بیاموزد و [[امام]] نیز در حال [[انتظار]] به سر می‌برد، تا اجازه ظهورش فرارسد، تا [[انقلاب]] حیات‌بخش خود را آغاز کند و به آرمان‌های [[انبیا]] و [[اولیاء]] که [[ستمگران]] مانع تحقق آن‌ها در طول [[تاریخ]] [[بشریت]] شده‌اند، جامه عمل بپوشانند<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۶۵.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۸.</ref>.


آن حضرت در برخی از دعاهای عارفانه‌ای که از ایشان به یادگار مانده است، آرزوها و اهداف خود را بیان کرده و [[شوق]] و [[اشتیاق]] غیر قابل وصف خود را برای تحقق یافتن [[ظهور]] به نمایش گذاشته‌اند. در یک مورد آن حضرت می‌فرمایند: پروردگارا بر [[محمد]] و [[آل محمد]] [[درود]] فرست و دوستانت را با تحقق بخشیدن به وعده‌هایی که به آنان داده‌ای گرامی بدار و آنان را به آرزوهایی که داشته‌اند برسان؛ زیرا که مهلت [[حاکمیت]] [[ستمگران]] در نظر ما به پایان رسیده است و ما از آن‌چه که خشمگین هستی، خشمگینیم و همواره در [[یاری]] [[حق]] کوشاییم. ما به صدور [[فرمان]] تو مشتاقیم و چشم‌به‌راه تحقق وعده‌هایی که داده‌ای هستیم... خداوندا به این [[قیام]] [[اذن]] صادر کن و راه‌های آن را هموار ساز و تحقق [[شایسته]] آن را آسان گردان. برنامه آن را به ما بیاموز و سپاهیان و [[یاوران]] این [[قیام]] را تأیید کن. [[قدرت]] و توانایی‌ات را به [[ستمگران]] و [[زورگویان]] هرچه زودتر آشکار ساز و [[شمشیر]] انتقامت را به سر [[دشمنان]] کینه‌توز فرود آور...<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>.
باز در جای دیگر می‌فرماید: ای [[نور]] روشنایی‌ها و ای تدبرکننده کارها... برای من و پیروانم در سختی‌ها گشایشی قرار بده و از غم‌ها و اندوه‌ها راه نجاتی فراهم ساز... خداوندا وعده‌هایی که به من داده‌ای تحقق بخش... و [[فرج]] مرا زودتر برسان و به [[قدرت]] و نصرتت [[فتح]] بزرگ را نصیب گردان<ref>بحار الانوار، ج ۸۵، ص ۲۳۳.</ref>.
نتیجه آن‌که: از دید [[روایات]] در [[جامعه اسلامی]] عصر [[غیبت]]، هم [[امام]] و هم [[امت]]، هردو منتظرند. [[امت]] در [[انتظار]] [[امام]] خود است و می‌خواهد هرچه زودتر او از پس پرده [[غیب]] به درآید و راه [[نجات]] از نابسامانی‌ها را به [[انسان]] بیاموزد و [[امام]] نیز در حال [[انتظار]] به سر می‌برد، تا اجازه ظهورش فرارسد، تا [[انقلاب]] حیات‌بخش خود را آغاز کند و به آرمان‌های [[انبیا]] و [[اولیاء]] که [[ستمگران]] مانع تحقق آن‌ها در طول [[تاریخ]] [[بشریت]] شده‌اند، جامه عمل بپوشانند<ref>نشریه موعود، شماره ۳۲، ص ۶۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۸.</ref>
== [[منتظران حقیقی]] ==
در [[روایات]]، [[استقامت در دین]]، [[پارسایی]] و تخلق به [[مکارم اخلاق]] از [[ویژگی‌های منتظران]] [[حقیقی]] شمرده شده است. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در تجلیل از مقام شامخ منتظران حقیقی خطاب به [[صحابه]] فرمود: "شما [[اصحاب]] من هستید، لکن [[برادران]] من مردمی هستند که در [[آخر الزمان]] می‌آیند." آن‌گاه در مقام توصیف اوج [[مجاهدت]] و تدین ایشان می‌فرماید: هریک از ایشان، بیش از [کسی که بر زجر] پوست کندن درخت خار با دست خالی در شب تاریک یا نگهداری [[آتش]] سوزان چوب درخت تاغ در [[کف دست]] ([[صبر]] می‌کند)، در [[دینداری]] خود [[استقامت]] می‌ورزد. به [[راستی]] که آنان چراغ‌های [[هدایت]] در شب‌های ظلمانی هستند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۱۲۴.</ref>.
[[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} نیز فرمود: "هرکس بخواهد در شمار منتظران حقیقی آن [[عدل]] [[منتظر]] باشد، باید پارسایی پیشه کند و متخلق به مکارم اخلاق گردد<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۱۴.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۰۰.</ref>
== پرسش‌های وابسته ==
{{پرسمان انتظار فرج}}
{{پرسمان انتظار فرج}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']].
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']].
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


{{امام مهدی}}
[[رده:انتظار ظهور امام مهدی]]
 
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:منتظر]]
[[رده:انتظار]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل]]
۱۲۹٬۵۶۲

ویرایش