←معناشناسی
برچسبها: برگرداندهشده پیوندهای ابهامزدایی |
برچسب: برگرداندهشده |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
آخرت در لغت گاهی در مقابل اُولی قرار میگیرد و اُولی مؤنث اول است<ref>الصحاح، ج۲، ص ۵۷۶؛ المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳.</ref> و گاهی در مقابل [[دنیا]]<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص ۴۸.</ref> و دنیا یا از ماده دنوّ است (نزدیکی) و یا از مادّه دنّی ([[پست]] و ناچیز). قهراً آخرت به [[معنای زندگی]] دورتر، یا در سطح بالاتر است. آنجا که در مقابل اولی است به معنای آخر کار است<ref>بحارالأنوار، ج۵۴، ص ۳۵۶.</ref>. | آخرت در لغت گاهی در مقابل اُولی قرار میگیرد و اُولی مؤنث اول است<ref>الصحاح، ج۲، ص ۵۷۶؛ المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳.</ref> و گاهی در مقابل [[دنیا]]<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص ۴۸.</ref> و دنیا یا از ماده دنوّ است (نزدیکی) و یا از مادّه دنّی ([[پست]] و ناچیز). قهراً آخرت به [[معنای زندگی]] دورتر، یا در سطح بالاتر است. آنجا که در مقابل اولی است به معنای آخر کار است<ref>بحارالأنوار، ج۵۴، ص ۳۵۶.</ref>. | ||
آخرت در اصطلاح دو کاربرد دارد: یکی عالم [[پس از دنیا]] که [[عالم برزخ]] و [[قیامت]] را شامل میشود و عبارت از جهانی است که [[انسانها]] پس از مردن به آن وارد شده و برای همیشه در آن [[زندگی]] خواهند کرد و دیگری به معنای قیامت است و انسان برای آنچه در [[دنیا]] کرده است، [[پاداش]] و [[کیفر]] میبیند | آخرت در اصطلاح دو کاربرد دارد: یکی عالم [[پس از دنیا]] که [[عالم برزخ]] و [[قیامت]] را شامل میشود و عبارت از جهانی است که [[انسانها]] پس از مردن به آن وارد شده و برای همیشه در آن [[زندگی]] خواهند کرد و دیگری به معنای قیامت است و انسان برای آنچه در [[دنیا]] کرده است، [[پاداش]] و [[کیفر]] میبیند<ref>غلامرضا رضایی، مقاله «آخرت، دانشنامه کلام اسلامی، ج۱، ص۳۴-۳۸؛ فرهنگ شیعه، ص۴۰.</ref>. | ||
آخرت به معنای واپسین، به [[جهان]] پس از [[دنیا]] که جاودانه است گفته میشود و بر اساس [[وعده الهی]] در [[کتابهای آسمانی]] به ویژه [[قرآن]] تحقّق یافتنی است، تا اینکه همه [[انسانها]] نتیجه [[اعمال]] خود را در آن ببینند. [[ایمان]] به آخرت از آموزههای بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان]] پیشین است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[آخرت - کوشا (مقاله)|مقاله «آخرت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۳۱-۳۳.</ref> | آخرت به معنای واپسین، به [[جهان]] پس از [[دنیا]] که جاودانه است گفته میشود و بر اساس [[وعده الهی]] در [[کتابهای آسمانی]] به ویژه [[قرآن]] تحقّق یافتنی است، تا اینکه همه [[انسانها]] نتیجه [[اعمال]] خود را در آن ببینند. [[ایمان]] به آخرت از آموزههای بنیادی [[دین اسلام]] و [[ادیان]] پیشین است<ref>ر.ک: تفسیر نمونه، ۱۹/ ۷۱ و ۲۵/ ۴۰۱.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[آخرت - کوشا (مقاله)|مقاله «آخرت»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۳۱-۳۳.</ref> | ||