فطحیه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''فطحیه'''، [[پیروان]] [[عبدالله افطح]]، [[فرزند امام صادق]]{{ع}} هستند که او را [[مهدی موعود]] می‌دانند و قائل بودند پس از [[شهادت امام صادق]]{{ع}} او [[امام]] است.

پیروان عبدالله افطح، فرزند امام صادق{{ع}} فطحیه نام دارند و او را مهدی موعود می‌دانند. پس از شهادت امام صادق{{ع}} گروهی از [[شیعیان]] از آن رو که عبدالله افطح فرزند ارشد امام صادق{{ع}} بود و [[دعوی امامت]] کرد، بدو گرویدند<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ۶۵.</ref>. "عبدالله افطح" چون سر یا دو پایش پهن بود، از این‌رو او را افطح و پیروانش را "افطحیه" یا "فطحیه" می‌نامند<ref>مهدی موعود، علی دوانی، ص۴۳۱.</ref>. فطحیه به [[حدیثی]] از امام صادق{{ع}} [[تمسک]] جستند که بنابر آن، امام باید فرزند ارشد امام پیشین باشد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۳۶۰؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۴۴.</ref>.

==[[اعتقادات]] فطحیه==

فطحیه [[معتقد]] بودند چون امام از [[دنیا]] می‌رود، امام بعدی او را [[غسل]] می‌دهد و بر او [[نماز]] می‌گزارد و او را در [[قبر]] می‌نهد و انگشتری‌اش را به [[وراثت]] می‌برد<ref>الملل والنحل‌، ۱/ ۱۶۷.</ref>.<ref>فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه، ص۳۶۰.</ref>

[[فرقه]] فطحیه به دلایل متعدد بقا نیافت و پس از مدتی از میان رفت؛ از جمله آنکه:

#به اعتقادات عبدالله، کژی‌ها و ناراستی‌هایی راه یافته بود. او به باورهای [[حشویه]] و [[مرجئه]] [[گرایش]] داشت و امام صادق{{ع}} نیز از این امر [[آگاه]] بود<ref>مصنفات الشیخ المفید، ۱۱/ جزء ۲/ ۲۱۰.</ref>.

# عبدالله از دانشِ بایسته [[امامت]] بی‌نصیب بود و از این رو، روایتی درباره [[حلال و حرام]] از او [[روایت]] نکرده‌اند. چون پیروانش چیزی از او می‌پرسیدند، درمی‌ماند و پاسخ نمی‌داد<ref>فرق الشیعه‌، ۸۸.</ref>.  

#عبدالله پس از [[پدر]]، بیش از هفتاد [[روز]] زنده نماند. او فرزند ذکوری نیز نداشت. این عوامل موجب گشت تا برخی شیعیان از همان آغاز، امامت او را برنتابند و نپذیرند. برخی دیگر از شیعیان نیز پس از [[مرگ]] عبدالله از [[عقیده]] خویش برگشتند و به امامت [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} گرویدند<ref>فرق و مذاهب کلامی‌، ۶۷.</ref>.<ref>فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه، ص۳۶۰.</ref>